Ευτυχώς που υπάρχουν και οι παραβατικές κοινότητες για να μην πεθάνουμε από λήθαργο και ανία. Μεγάλη και παράξενη πατρίδα! Ένα ορεινό χωριό 1.500 κατοίκων στις πλαγιές του Ψηλορείτη -χρόνια τώρα- απολάβει μιας αλλόκοτης αυτονομίας και τρόπων ζωής που παραμένουν ανεξήγητοι για μας τους ανυποψίαστους. Τα παιδιά του χωριού διακόπτουν την εκπαίδευσή τους άμα τη λήξει του δημοτικού διότι τα καλούν άλλες, επείγουσες απασχολήσεις. Ο εισαγγελέας Ρεθύμνου έχει επιβάλει πρόστιμο σε 80 οικογένειες της ευρύτερης περιοχής Μυλοποτάμου διότι εμποδίζουν τα πρωτάκια να φοιτήσουν στο γυμνάσιο· άλλωστε είναι γνωστό ότι αν ένα παιδί δείξει έφεση στα γράμματα, η οικογένεια παρεμβαίνει απηνώς και το κλειδώνει στο σπίτι. Ο λόγος; Γνήσια Κρητικός: «Οι άνδρες πρέπει να ασχολούνται με τα όπλα και όχι με τα γράμματα».

Μιλάμε για κοινότητα η οποία έβγαζε κτηνοτρόφους και ζωοκλέφτες. Ειδικά για τη ζωοκλοπή δεν χωρεί παρεξήγηση. Οι πρόγονοι του Οδυσσέα ήταν ζωοκλέφτες, μάλιστα η γραφή, κατά μία μυθική άποψη, ξεκίνησε λόγω ζωοκλοπής. Για να ξεχωρίζουν τα ζώα αναγκάστηκαν να τα μαρκάρουν στις πατούσες με ένα διακριτικό σημάδι. Το λέμε αυτό για να φανεί η ιδιοτυπία του νησιού· αρχέγονη στις συνήθειες, σύγχρονη στα νέα ήθη. Ο ζωοκλέφτης προάγεται σε χασισοκαλλιεργητή και κατά φυσική συνέπεια σε έμπορο ηρωίνης και κοκαΐνης. Το 40% του χασίς που διακινείται στη χώρα μας έχει σήμα κατατεθέν την περιοχή Μυλοποτάμου. Γιατί να πάει στο γυμνάσιο και στο λύκειο ένα παιδί, όταν με τα γνωστά μέσα τσαμπουκά και οργανωμένης παρανομίας ανοίγεται μπροστά του λαμπρή καριέρα μεγαλεμπόρου, εκβιαστή και προστάτη νυχτερινών κέντρων; Κάθε νέος οφείλει να κόψει δρόμο για να μη μείνει πίσω.

Η Κρήτη, πρέπει να πούμε, διαφέρει από όλες τις άλλες επαρχίες της χώρας. Δεν έχασε τον πληθυσμό της, δεν πάσχει από απομόνωση και εγκατάλειψη· απεναντίας το βιοτικό επίπεδο και οι δείκτες προόδου την εντάσσουν στο τιμ των πλέον ευημερούντων περιοχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το εισόδημα υπερβαίνει το 112% του μέσου κοινοτικού όρου). Πού τέτοια μεγαλεία η Πελοπόννησος, η Ήπειρος ή η Εύβοια. Πρόκειται για γη Ευιλάτ, όπου ρέει γάλα και μέλι. Διόλου περίεργο λοιπόν ότι το νησί έχει μεταμορφωθεί σε στρατόπεδο. Τα καλάσνικοφ πωλούνται και αγοράζονται σαν ποδήλατα ή σαν ραδιόφωνα. Έχουμε να κάνουμε με οικονομική έκρηξη που επιβάλλει νέους όρους σε νομοταγείς και ανομοταγείς πολίτες. Η ληστεία τραπεζών με μπουλντόζες, για παράδειγμα, είναι κρητικό φρούτο.

Και η ατιμωρησία, βέβαια, η οποία ευδοκιμεί σαν θηριώδες παράσιτο όπου το χρήμα βγαίνει εύκολα. Είναι πολλά τα λεφτά! Τόσα πολλά ώστε το λάδωμα, οι πιέσεις και οι εκβιασμοί να συντηρούν συμπράξεις και συνενοχές σε όλες τις βαθμίδες της κοινωνίας και του κρατικού μηχανισμού. Το ναρκεμπόριο ζει και πλουτίζει πολλές οικογένειες, τόσο εδώ όσο και αλλού. Τα κέρδη είναι κολοσσιαία, οπότε δεν είναι δύσκολο να βρεθούν τα «στραβά μάτια» και οι επίορκοι αξιωματούχοι.

Οι πολιτικοί και οι λογής λογής ιθύνοντες που «απολογούνται» από τηλεοπτικών εδράνων τα λένε όλα διά της σιωπής. Πίσω από τις παρελκυστικές παρατηρήσεις τους, τις παιδικές υπεκφυγές και τα πολιτικάντικα καμώματα, είναι προφανής η διάθεσή τους να μην πειραχτεί το ντόπιο καθεστώς. Χασισοχώρια, βέβαια, υπάρχουν και στην Πελοπόννησο, αλλά ποιος ασχολείται με τους παρακατιανούς; Οι γκρίζες ζώνες έχουν πλέον καθιερωθεί, όπως το Ζεφύρι στην Αττική, οπότε το ζήτημα των Ζωνιανών, πέρα από κρητική ιδιοτυπία, εντάσσεται στο μέγα σκάνδαλο της ναρκοπαραβατικότητας, ήτοι ενός χρυσοφόρου εμπορίου που διεξάγεται σε όλη την επικράτεια και καλύπτεται πλέον από «πέπλο σιωπής».

Παλαιότερα, όλοι θυμόμαστε εκπομπές για τα ναρκωτικά, για το ναρκεμπόριο, για τα θύματα της ηρωίνης και τα παρόμοια. Τώρα πια η αιτία αποσιωπάται και μιλούν μόνο για τα πρεζόνια των δρόμων. Οι έμποροι ως δια μαγείας αποσύρθηκαν από το τρέχον λεξιλόγιο. Δεν υπάρχει δίκτυο, υπόκοσμος, μαφία της ηρωίνης, «εμπόριο θανάτου» και άλλα τερπνά - υπάρχουν μόνο ναρκομανείς. Στις πρόσφατες προεκλογικές εκστρατείες ούτε ένας πολιτικός -σε όλο το χρωματικό φάσμα- δεν αναφέρθηκε σε αυτή την «ξεχασμένη» υπόθεση. Θα έλεγε κανείς ότι οι έμποροι θεωρούνται πια νοσοκόμοι και θεραπευτές που φροντίζουν ανίατους ασθενείς.

Υπ' αυτή την έννοια, οι «πολεμικές» επιχειρήσεις που διεξήχθησαν έξω από τα τείχη των Ζωνιανών σχετίζονται με το καθεστώς ασυλίας που δικαιούνται οι διακινητές. Εφόσον οι έμποροι αδυνατούν να πάρουν το χωριό και να αναληφθούν στους ουρανούς, αντέδρασαν με τον παραδοσιακό τρόπο. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα νέο Σούλι και κακοσούλι της πρέζας, με υπερασπιστές πάνοπλους ντόπιους και κυρίως αποφασισμένους.

Το πιο μελανό σημείο σε αυτές τις φαρσοεπιχειρήσεις δεν είναι οι τραυματίες αστυνομικοί, αλλά μια λεπτομέρεια που προσβάλλει τον κρητικό ανδρισμό της παρανομίας. Ο παράνομος διατηρούσε πάντα αγαθές σχέσεις με τον κοινό λαό. Σε μια ληστεία τραπέζης «κλέβεις» το κράτος ή την ιδιωτική επιχείρηση· δεν κλέβεις όμως τον κοινό πολίτη που στέκει μπροστά στον γκισέ. Ωστόσο το αστυνομικό δελτίο μιλάει για μιαν έγκυο γυναίκα που πυροβολήθηκε -μάλιστα- επειδή είπε στους οπλοφόρους ότι δεν έχει χρήματα. Αυτό δηλώνει αποσάθρωση και πρωτοφανή εκφυλισμό, όπου κάθε σχόλιο περιττεύει. Όπως θα έλεγε και ο Βουλγαράκης: «Όπλα να έχετε, αλλά να ξέρετε να τα χρησιμοποιείτε».