Φυσάει βοριάς / βγαίνω στο μπαλκόνι για να αποθηκεύσω δροσιά / μου αρέσει να βλέπω την ημερομηνία, όταν δεν κάνει φρικτή ζέστη / το μισό Ιούνιο τον φάγαμε λέω από μέσα μου / στο αεροπλάνο λέμε με τη Χρυσούλα και τη Μαρία πόσο αγαπάμε την Αθήνα / είχε προηγηθεί ανελέητο βρισίδι / τώρα που οι κάμποι των Μεσογείων με τα αλφαδιασμένα χωραφάκια τους απλώνονται κάτω από τα πόδια μας βυθιζόμαστε στις τρυφερότητες / μόνο μια φορά στη ζωή μου θυμάμαι να γυρνάω στην Αθήνα και να στενοχωριέμαι / ένα καλοκαίρι, μετά από πολλά ξενύχτια στο Yaucht Club της Σερίφου / στην επιστροφή, ακούμε παλιό καλό Κηλαηδόνη / τζιν-τζιν-τζιν, πώς του παν' καλέ τα τζιν / μπλε μπλε μπλε, πώς του παν' καλέ τα μπλε / τον αγαπάω τον Κηλαηδόνη γιατί αγαπάει την πραγματική, «βαθιά» Αμερική και συνδυάζει πλάκα, τρυφερότητες και γλυκόπικρους αθηναϊσμούς / τα «Θερινά σινεμά», τη μεγάλη του, νομίζω, επιτυχία, μπορεί εμείς οι τριαντακάτι να εκπαιδευθήκαμε να τη σνομπάρουμε, αλλά κατέχει ξεχωριστή θέση στην αθηναϊκή ανθολογία / για να μην ξεχνάμε ότι στην κατάμαυρη, ταγαρόπληκτη Αθήνα των αρχών της δεκαετίας του '80 τόλμησε να κάνει beach party στη Βουλιαγμένη / να μην τα ξεχνάμε αυτά / να είσαι καλά ρε Λούκυ / ανεβαίνοντας προς «νέο Μουσείο», το μάτι μου καρφώνεται στην μπαρουτιασμένη από τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου μοντέρνα πολυκατοικία της λεωφόρου Συγγρού / φτιάχνεται! / γιούπι! / ακόμα δεν έχω καταλήξει αν μου αρέσει ή δεν μου αρέσει το Μουσείο / το μόνο που ξέρω είναι ότι προτιμώ τη γειτονιά με αυτό / ίσως εγώ να έφτιαχνα κάτι άλλο (χιούμορ), αλλά, πάντα, σε στιγμές έντονης αμφιθυμίας φροντίζω να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο / μέσα σ' όλα πρόλαβα να προσέξω ένα χλιδάτο καφέ στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου / αλά πλατεία Κολωνακίου για τουρίστες / άνοιξε στο ισόγειο μιας καινούργιας πολυκατοικίας που μου αρέσει / να δούμε πότε θα τελειώνει και το γωνιακό κτίριο με τη Μακρυγιάννη / πιο κάτω, στη Μακρυγιάννη, σ' ένα άδειο οικόπεδο άρχισε η ανέγερση πολυτελούς πολυκατοικίας / για να δούμε / μέσα στη χλαπαταγή ξεκίνησε και το ReMap στον Κεραμεικό και στο Μεταξουργείο, απ' όπου έρχονται νόστιμα νέα / ένα κέντρο με τη χαρακτηριστική ονομασία «Οδός Μαγκιάς» δεν θα ανοίξει τελικά στην οδό Σαλαμίνος / ενώ το γνωστό Vox της Ιεράς Οδού μεταμορφώνεται τους καλοκαιρινούς μήνες σε χώρο για εικαστικά projects / τέλειο, ε;