Mέχρι σήμερα όλοι ξέραμε πως οι πολιτικοί ηγέτες έχουν πολυάριθμες μυστικές ερωτικές περιπέτειες με διάφορες σουρλουλούδες και με κοκότες πολυτελείας, αλλά τώρα διαπιστώνουμε πως έχουν ξετσουτσουνιάσει εντελώς και άρχισαν να τις παντρεύονται κιόλας.

Η Αλίνα Καμπάεβα είναι 25 ετών, αλλά η γνωριμία της με τον Βλαντιμίρ Πούτιν χρονολογείται από το 1988: τότε η Αλίνα είχε πάει στο Ανατολικό Βερολίνο για τους Κομουνιστικούς Αγώνες Νηπίων και εκεί την είδε για πρώτη φορά ο Πούτιν που ήταν πράκτορας της Κα Γκε Μπε στην Ανατολική Γερμανία. Ο Πούτιν παρακολουθούσε την προπονήτρια της Αλίνα, τη Μαριάννα Βαρδινογιάννοβα, γιατί είχε πληροφορίες πως θα προσπαθούσε να αυτομολήσει στη Δυτική Γερμανία μαζί με το γιατρό της ομάδας, τον Ορέστη Κολοζώφ. Η Αλίνα δεν τα είχε πάει καλά σε εκείνους τους αγώνες γιατί είχε πατήσει τις κορίνες και είχε φάει μια απίστευτη τούμπα, ενώ παράλληλα είχε τυλιχτεί στο λαιμό της η κορδέλα και λίγο έλειψε να πνιγεί. Όταν η μικρή Αλίνα ξέσπασε σε κλάματα σοκαρισμένη από την αποτυχία της, ο Βλαντιμίρ Πούτιν λύγισε, εγκατέλειψε τη θέση του στην κερκίδα και έτρεξε αμέσως κοντά της - της χάιδεψε τρυφερά τα μαλλιά και της χάρισε μάλιστα ένα μεγάλο γλειφιτζούρι σε σχήμα σφυροδρέπανου και γεύση γιουβαρλάκι. Στη συνέχεια, ο Πούτιν έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να μην καταδικαστεί η Αλίνα σε ισόβια καταναγκαστικά έργα στα γκουλάγκ της Σιβηρίας και τελικά κατάφερε να πέσει η μικρή στα μαλακά: H Αλίνα εκτοπίστηκε μόνο για δέκα χρόνια μαζί με την οικογένειά της στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Έκτοτε, ο Πούτιν είχε χάσει τα ίχνη της Αλίνα, αλλά το 2004 -στους Ολυμπιακούς της Αθήνας- είδε μια καλλίπυγο κορασίδα να εκτελεί το πρόγραμμά της στην κορδέλα και γοητεύτηκε. Όταν μάλιστα την είδε στη ρόδα και στις κορίνες, κατάλαβε πως είναι η γυναίκα της ζωής του. Αμέσως διέταξε τη φρουρά του να τη φέρει μπροστά του, να τη βάλει να χορέψει και κορίνες να του παίξει. Την ώρα που η Αλίνα μέσα στο Κρεμλίνο εκτελούσε μπροστά στον Πούτιν το πρόγραμμα που της χάρισε το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, το κορμάκι της έφυγε λίγο από τη θέση του και ο Ρώσος Πρόεδρος παρατήρησε κάτι που τον έκανε να ανατριχιάσει σύγκορμος: Στο δεξί κωλομέρι της Αλίνα υπήρχε μια ελιά. Ο νους του έτρεξε γρήγορα στα περασμένα και θυμήθηκε πως το κοριτσάκι -του οποίου τη ζωή είχε σώσει στο Ανατολικό Βερολίνο- είχε μια ελιά ακριβώς στο ίδιο σημείο∙ η ελιά είχε γίνει πια κρεατοελιά, αλλά αυτό ήταν φυσικό αφού η Αλίνα ήταν πια κοτζάμ γαϊδάρα. Ο Πούτιν εξομολογήθηκε τον έρωτά του στην Αλίνα και αυτή έτρεξε γρήγορα στο σπίτι της για να πει τα ευχάριστα νέα στη μάνα της και τον πατέρα της, που τόσα χρόνια της έλεγαν να παρατήσει τις κωλοτούμπες και να κοιτάξει να βρει κάνα πλουσιόπαιδο για να μη μείνει στο ράφι. Το μόνο πρόβλημα που υπήρχε στη σχέση της Αλίνα με τον Πούτιν ήταν ο αρραβωνιάρης της -ένας αντικαθεστωτικός δημοσιογράφος που ζούσε με δανεικά- αλλά ο Ρώσος Πρόεδρος φρόντισε να τον πετάξουν οι μπράβοι του στο Βόλγα, αφού πρώτα βέβαια τον τσιμέντωσαν μέσα σε ένα βαρέλι.

Η γυναίκα του Πούτιν, η Λουντμίλα Πούτινα, αρχικά δεν έδωσε σημασία στα πολλά πάρε δώσε που είχε το στεφάνι της με την Αλίνα Καμπάεβα -ήταν άλλωστε συνηθισμένη στο κέρατο-, αλλά, όταν είδε τον Βλαντιμίρ να πλακώνεται στα ακροβατικά, στα σπαγγάτα και στις κατακόρυφους μέσα στο Κρεμλίνο, κατάλαβε πως κάτι δεν πάει καλά και πως δεν θα ξεμπερδέψει εύκολα με τη νέα τσούλα του άντρα της. Μια μέρα ο Πούτιν προσπάθησε να εκτελέσει ένα άλμα Τσουκαχάρα με βαθμό δυσκολίας τρεις κι εξήντα, κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να καρφωθεί στον εντυπωσιακό πολυέλαιο των Ρομανώφ που κοσμούσε το ταβάνι του σαλονιού τους, και να χρειαστεί να έρθει η πυροσβεστική για να τον κατεβάσει. Στη συνέχεια, ξέσπασε ανάμεσα στο ζευγάρι ένας τρικούβερτος καυγάς χωρίς νικητή, γιατί και οι δυο έχουν μαύρη ζώνη στο καράτε και αλληλοεξουδετερώθηκαν -στο τέλος και οι δυο στο νοσοκομείο πήγαν σηκωτοί- και οι δυο σ' αφασία, μα η Αλίνα σημασία, που χωρίζει δυο ανθρώπους, που με τόσους κόπους είχαν παντρευτεί.

Αρχικά, ο Πούτιν δεν ήθελε να χωρίσει με τη Λουντμίλα, για να μη χαλάσει το προεδρικό προφίλ του και πάψει να είναι ο καταλληλότερος πατερούλης των Ρώσων. Έτσι, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός πως η Αλίνα ήταν πολύ ευλύγιστη -η Αλίνα ήταν γνωστή σε όλη τη Ρωσία ως το «κορίτσι-λάστιχο», ενώ, όταν ήταν μικρή, τα αδέρφια της τη χρησιμοποιούσαν ως σφεντόνα- και έβαλε σε εφαρμογή ένα σατανικό σχέδιο: Έβαζε την Αλίνα μέσα σε μια βαλίτσα και την έπαιρνε κρυφά μαζί του στα ταξίδια του στο εξωτερικό, για να μη την παίρνει χαμπάρι η Λουντμίλα και έχουνε πάλι ντράβαλα. Όταν η Λουντμίλα έτρεχε στα μουσεία με τις άλλες πρώτες κυρίες, ο Πούτιν έβγαζε την Αλίνα από τη βαλίτσα, κάνανε λίγο ρυθμική γυμναστική στο κρεβάτι, και στη συνέχεια την έχωνε και πάλι στη βαλίτσα. Μια μέρα, όμως, η Λουντμίλα έψαχνε να βρει καθαρό σώβρακο για τον Πούτιν, άνοιξε τη βαλίτσα, πετάχτηκε από μέσα η Αλίνα και έγινε η μάχη του Στάλινγκραντ.

Παρατηρείται διεθνώς η τάση να εγκαταλείπουν οι μεσήλικοι άντρες τις συζύγους τους και να παντρεύονται πιτσιρίκες. Αυτό είναι άδικο, αφενός γιατί δεν γίνεται να τον στηρίζεις μια ζωή, να του μεγαλώνεις τα παιδιά και στο τέλος να σε πετάει σαν στυμμένη λεμονόκουπα, και αφετέρου γιατί οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν τη δυνατότητα να βρουν έναν νεαρό όμορφο άντρα που να θέλει να τις παντρευτεί, ενώ, αν τον βρουν, όλοι θα τις θεωρούν τεκνατζούδες και μητρομανείς. Είναι καιρός να εξετάσουμε επιτέλους τη λύση της πολυγαμίας. Αν επιτρεπόταν η πολυγαμία, δεν θα ήταν ανάγκη να χωρίσουν ο Πούτιν και η Λουντμίλα - θα μπορούσε ο Βλαντιμίρ να κρατήσει τη Λουντμίλα στο σπίτι για να μαγειρεύει και να συγυρίζει. Παράλληλα, θα μπορούσε η Λουντμίλα να του κρατάει τα παιδιά που θα κάνει με την Αλίνα, όταν θα βγαίνουν έξω να διασκεδάσουν σαν νιόπαντροι. Έτσι δεν θα χρειαζόταν να ψάχνουν για νταντά να τους κρατάει τα παιδιά - άσε που καμιά ξένη γυναίκα δεν θα προσέξει τα παιδιά σου όσο η πρώτη σου γυναίκα. «Της δεύτερης γυναίκας του άντρα μου τα παιδιά είναι δυο φορές παιδιά μου»!

Αναρωτιούνται κάποιοι τι έχει αλλάξει στη διεθνή πολιτική σκηνή και οι πολιτικοί ηγέτες μοιάζουν να έχουν του πουλιού τους το χαβά. Τα πράγματα είναι απλά: Οι πολιτικοί δεν κυβερνούν πια. Το «πολιτικό» παιχνίδι γίνεται από τις πολυεθνικές εταιρείες και τις χρηματαγορές. Επειδή, όμως, υπάρχει η επίφαση της δημοκρατίας και δεν γίνεται -ακόμα- να ψηφίζουμε πολυεθνικές ή χρηματιστήρια -ούτε βέβαια να τα στέλνουμε σε επίσημη επίσκεψη σε άλλες χώρες και σε Συνόδους Κορυφής- χρειάζονται ακόμα οι πολιτικοί ως άλλοθι. Μιας και οι πολιτικοί δεν παράγουν πια πολιτική, αφενός έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο και αφετέρου πρέπει με κάποιο τρόπο να τραβήξουν την προσοχή των πολιτών και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Υπάρχει καλύτερος τρόπος από μια νέα και όμορφη γυναίκα στο πλευρό τους; Νιετ!