Με αφορμή ένα γεγονός που μου συνέβη σήμερα θα ήθελα να παραθέσω και εγώ τις απόψεις μου σχετικά με ένα επίκαιρο θέμα που απασχολεί μεγάλη μερίδα των Ελλήνων, το θέμα των ψεκασμών.     Χτες το βράδυ λοιπόν φρόντισα να κοιμηθώ σχετικά νωρίς για τα δεδομένα μου. στις 3, με σκοπό σήμερα να ξυπνήσω γύρω στις 2 και με όρεξη και κέφι να πάω στην παραλία του αστέρα και πιο συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο για να περάσω όλη τη ημέρα παρέα με τους φίλους μου, επίσης γόνους πλούσιων οικογενειών της πρωτεύουσας. Είχα μάλιστα ετοιμάσει από το βράδυ το πανάκριβο μαγιό που θα φορούσα καθώς επίσης και τα πανέμορφα Hermes σανδάλια μου. Σήμερα λοιπόν, αντιμετώπισα κάτι πρωτοφανές, με τεράστια δυσκολία κατάφερα να σηκωθώ από το κρεβάτι μου στις 4, και σαν να μην έφτανε αυτό η διάθεσή μου ήταν πεσμένη, με αποτέλεσμα να μην καταφέρω να μεταβώ στον αστέρα και να αμφιβάλω ακόμα και για τη προγραμματισμένη γυμναστική μου στις 8.

 

Με αφορμή λοιπόν το συγκεκριμένο περιστατικό και μετά από έντονη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η θεωρία περί ψεκασμών είναι πέρα για πέρα αληθινή. Μέχρι τώρα δεν σας κρύβω πως η συγκεκριμένη τακτική με ικανοποιούσε καθώς οι δρόμοι τις Αθήνας σταμάτησαν να κατακλύζονται από αγανακτισμένους διαδηλωτές και έτσι η μετάβαση μου στο Κολωνάκι ήταν απλή και εύκολη. Δεν είχα φανταστεί όμως ποτέ ότι θα έρθει η μέρα που θα επηρεαστώ και 'γω προσωπικά από την τακτική αυτή. Δεν καταλαβαίνω το λόγο για τον οποίο οι κυβερνήσεις προβαίνουν στον ψεκασμό πλούσιων περιοχών, πλούσιων ανθρώπων, πολυτελών κατοικιών...Ποτέ κανείς άνθρωπος του κύκλου μας δεν εξέφρασε της επιθυμία να εξεγερθεί, να διαδηλώσει ή ακόμα και να βρεθεί πεζός στη πλατεία Συντάγματος. Και η κυβέρνηση αντί να εκτιμήσει την  συμπαράσταση που της δείχνουμε μας ψεκάζει?

Η αδικία αυτή πραγματικά με θλίβει και συνάμα με ανησυχεί βαθύτατα.