ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έχω παρατηρήσει εδώ και καιρό πως - κυρίως - οι κοπέλες έχουν αναπτύξει μια έντονη τάση να ερμηνεύουν και την παραμικρή αντρική συμπεριφορά, όσο αόριστη ή τυχαία κι αν είναι, σε πιθανή ένδειξη ερωτικού ενδιαφέροντος προς αυτές. Το έχω εντοπίσει σε πολλές από τις καθημερινές εξομολογήσεις κοριτσιών εδώ μέσα, αλλά και παρατηρώντας τις συμπεριφορές φίλων μου και συμφοιτητριών μου, ακόμα και συναδέλφων στην τωρινή μου δουλειά. Έγραφε π.χ. η άλλη τις προάλλες εδώ ότι ένας συμφοιτητής της που κάνουν στενή παρέα της πρότεινε να πάνε οι δυο τους έξω για φαγητό, μιας κι ήταν η μόνη διαθέσιμη από την παρέα καθώς τα υπόλοιπα μέλη ήταν απασχολημένα, κι εκείνη αναρωτιόταν μήπως η κίνησή του αυτή σημαίνει πως είναι κρυφά ερωτευμένος μαζί της! Είναι η άλλη στη σχολή και περνά μπροστά από μια παρέα αγοριών κι επειδή γυρίζουν και την κοιτάνε αυτή νομίζει πως τη θέλουν όλοι τους! Είναι σαν το ανέκδοτο με τη σερβιτόρα που επί μισή ώρα της κάνει νόημα ένας άντρας που θέλει απλώς να πληρώσει το λογαριασμό κι εκείνη νομίζει πως τη χαιρετά επειδή τη φλερτάρει!Μου κάνει λοιπόν εντύπωση πως γίνεται να βγάζεις τόσο άμεσο συμπέρασμα ότι ο άλλος ενδιαφέρεται ερωτικά για σένα, έχοντας ως μοναδική σου ένδειξη ένα (πιθανόν τυχαίο) βλέμμα που σου έριξε ή μια ευγενική κουβέντα που σου είπε; Κι ειλικρινά το βλέπω αυτό από πάρα πολλές κοπέλες γύρω μου.Αυτό μπορεί να υποδηλώνει ότι απλώς διακατέχονται από την (καθ'όλα ανθρώπινη) δίψα να νιώσουν ποθητές-ερωτεύσιμες ή ζούμε πια σε μια εποχή που όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε ψωνιστεί και νομίζουμε πως όποιο βλέμμα πέσει πάνω μας είναι οπωσδήποτε βλέμμα ερωτικού πόθου;Το ότι κάποιος σε κοίταξε, ίσως και με λίγη παραπάνω προσήλωση, ή ακόμα και σου χαμογέλασε ή σου έκανε μια τυπική φιλοφρόνηση αρκεί από μόνο του για να θεωρηθεί ένδειξη φλερτ; Μήπως απλώς εγώ έχω το πρόβλημα και δε σκαμπάζω και πολύ από τέτοια και γι' αυτό θέλω πολλές και πιο χειροπιαστές ενδείξεις μέχρι να φτάσω να κάνω τη σκέψη ότι ο άλλος ίσως με φλερτάρει-ποθεί;

Καλησπερα σε ολους! Λοιπον,εσεις που πηγαινετε γυμναστηριο πως ξεκινατε? Πρωτα με βαρη και μετα τρεξιμο,ποδηλατο η πρεπει πρωτα αεροβια και μετα τα υπολοιπα? Ο γυμναστης μου ειπε πως με ο,τι και να ξεκινησω ειναι το ιδιο. Στοχευω στην μειωση του λιπους στην κοιλια και κανω 30 λεπτα διαδρομο και 10 ελλειπτικο... Και φυσικα βαρη,λαστιχα κτλ....Πιστευευε ειναι καλα? :P

....η άλλη έχει κάνει σκουλαρίκι το κινητό και επειδή αυτή ειναι αργόσχολη και μίζερη ,τιγκα στα ψυχολογικα και τις ιδιοτροπίες ,πρέπει εμείς ας πούμε να απαντάμε κάθε φορά στα τηεφωνήματα της; ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ κοπελιά ! Σεβάσου λίγο και τους γυρω σου! Πραγματικα ο κοσμος εχει λαλήσει! Συνελθετε!

Ετών 30! Ποτέ δε ξέρεις ποτέ δεν είναι αργά θα έρθει στην ώρα του κάνε υπομονή!! Η γλυκιά και χιλιοειπωμένη καραμέλα! Όμως εγώ αισθάνομαι ότι κάθε μέρα φεύγει όλο και πιο μακριά το θέμα σχέση όλο και περισσότερο απομακρύνεται! Κάποιες στιγμές λέω δε πάει άλλο και κάποιες άλλες ότι βρέξει ας κατεβάσει..Το άλλο που λένε για παρηγοριά δήθεν είναι πως και πολλοί άλλοι οι περισσότεροι μάλλον είναι στην ίδια κατάσταση..Δε ξέρω τι μπορεί να αλλάξει και με πιο τρόπο έχω βαρεθεί να σκέφτομαι και να συμβιβάζομαι ενώ δε το αξίζω ούτε μία στο εκατομμύριο γιατί δε μου λείπει τίποτα για να είμαι μόνος.

Τα παπαγαλάκια κοκατίλ που είναι σαν τον πικατσού αυτά έχω‼ Όχι δεν είναι εκδικητικά, ίσα ίσα που μόλις μπω στο σπίτι τεντώνουν τα φτερά τους και χαίρονται που με βλέπουν. Ο γατουλης μου πάλι επιδη τον γλύτωσα απο διερχόμενο δρόμο όταν ήταν μωράκι δεν το ξέχασε και έρχεται να κοιμηθεί μαζί μου. Έγραψα ότι ειναι "Κύριος σωστός" μεταξύ αστείου και σοβαρού γιατί αν και μεγάάλος και μπεζ σαν λιοντάρι, δεν με έχει νυχιασει ποτέ. Τα νυχάκια του τα μαζεύει όταν μου χαϊδεύει το χερι ή το πρόσωπο. Πόσες φορές όμως αυτο έχει συμβεί με τους ανθρώπους που ζουν καο αναπνέουν ορισμένοι για να μας "νυχιαζουν" ψυχή και σώμα;;; Έχω γράψει πολύ πιο σοβαρές εξομολογήσεις εδώ μέσα‼ Δεν γράφω μπούρδες που είπε κάποιος, ούτε... καλικατζαρο θα παντρευτώ...ούτε σκουλικι έχω για κατοικίδιο... Λίγο γέλιο ήθελα να δώσω με τόόόσα στενάχωρα που διαβάζουμε εδώ μέσα. Αν δεν άρεσε σε μερικούς τουλάχιστον είχα καλή πρόθεση. Καλησπέρα :)

Και σήμερα μου είπε, ότι μερικές φορές σκέφτεται ότι μπορεί να του ζητήσω ξαφνικά να μην μιλάμε και να χωρίσουμε. Είναι η πρώτη μου σχέση, είναι από απόσταση ,μετράει λιγότερο από έναν μήνα και η αλήθεια είναι ότι όσο και αν μου αρέσει και ας τον θέλω όλο και περισσοτερο βασανίζω πολλές φορές στο μυαλό μου την σκέψη να απομακρυνθώ και αυτήν την φορά οριστικά και νιώθω μια μικρή ανακούφιση όταν το σκέφτομαι αυτό. Αλλά είναι μόνο μια σκέψη... Προς το παρόν δεν πρόκειται να κάνω τίποτα τέτοιο. Αν συνεχίσει να μου αποδείκνύει ότι αξίζει τον κόπο πως θα μπορούσα άλλωστε? Σωστά?

Καλησπερα. Ειμαι 25 χρονων και εχω μονο μια φιλη. Ηθελα να ρωτησω,ατομα τα οποια ειτε δεν εχουν φιλους ειτε ειναι μετρημενοι στα δαχτυλα του ενος χεριου,τι εντυπωση κανουν? Οσοι ειστε πιο κοινωνικοι, σας τρομαζουν,τα αποφευγετε,το βλεπετε ως δειγμα οτι δεν ειναι νορμαλ? Επισης,οι αντρες θα κανατε σχεση με μια κοπελα που δεν ειναι ιδιαιτερα κοινωνικη?

Ό,τι κι αν κάνω ή πω εκνευρίζω τον συντροφό μου. Το μόνο που ακούω συχνά απο αυτόν ειναι "Με νευριάζεις"..Και πολλές φορές τον νευριάζω τόσο πολύ που σπάει πράγματα, βρίζει. Δεν ξέρω τι κάνω λάθος και του προκαλώ τέτοια συναισθήματα.Για παράδειγμα τις προάλλες με πηρε τηλ εκνευρισμένος ενω ημουν στο δρομο για τη δουλεια να μου πει οτι κάποιο φαγητο ειχε χαλασει στο ψυγειο και εγω δεν το ειχα καταλαβει. Ή αν παω κοντα του για αγκαλιες, φιλια κτλ παλι εκνευριζεται γιατι το παιρνει σαν να του κανω υποδειξη να με φιλησει κ να με αγκαλιασει. Κι εγω συνεχως απολογουμαι κ προσπαθω να αποδειξω οτι δεν ισχυει αυτο που πιστευει.Απλα καταληγω να τρεμω εκεινη τη στιγμη βλεποντας τον ετσι και δεν ξερω τι να κανω κ πως να το χειριστω.Ποτε δεν μενει ψυχραιμος οταν συζηταμε κ ειλικρινα σας μιλαω δεν ξερω γιατι του προκαλω τετοια δυσφορια.Ακομα κ αν παμε εξω κ δε βρισκει να παρκαρει τα βαζει μαζι μου γιατι θελησα να βγουμε.Δεν το παιζω αθωα αλλα πραγματικα δε μπορω να συνειδητοποιησω τι κανω λαθος κ αρπαζεται ετσι μαζι μου.

Ειμαι 1.63 με δεκα κιλα πανω απο το υψος μου και εχω κανονισει για ραντεβου. Ο αλλος με εχει δει απο φωτογραφιες (στο φβ) αλλα νιωθω καπως περιεργα επειδη ο ιδιος ειναι γυμνασμενος και θεωρητικα πιο ωραιος απο εμενα. Εχουμε συζητησει αρκετα και βλεπω οτι για αυτον δεν μετραει τοσο η εξωτερικη εμφανιση, αλλα και παλι. Θα προτιμούσα αν ξενερωσει, να το κανει πριν βρεθουμε. Πιστευετε οτι πρεπει να του αναφερω κιλα/υψος πριν βρεθούμε ή ειναι σημάδι έλλειψης αυτόπεποίθησης; Στις φωτογραφιες μου δεν μπορω να καταλαβω σε πιο βαθμο φαινεται αυτο..

επειγοντως να βγω. Με πνιγει το δωματιο, με πνιγει το μυαλο μου, με πνιγουν οι αναμνησεις μου, με πνιγει η αγαπη μου για σενα, η αγαπη μου που τωρα σαπιζει μεσα μου και με σαπιζει αφου δε μπορω να σου τη δωσω πια. Την αγαπη σου που δε θα τη σκοτωσω οπως σκοτωσα παλιους ερωτες, γιατι ειναι ο,τι ιεροτερο εχω ζησει και εχει περασει απτη ζωη μου. Θα μεινει λοιπον μεσα μου να με σαπιζει, μεχρι να ξανασυναντηθουμε.