ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Στους μη εκδηλωτικούς ανθρώπους αρέσει ο άλλος -η να είναι εκδηλωτικος- η μαζί τους ή όχι;;

Εχω μεγαλωσει σε μια οικογενεια οπου η μητερα μου ειναι το αλφα θυληκο οπως λεω εγω και ο πατερας μου το βητα αρσενικο.Ισως γιαυτο και εγω ψαχνω να βρω ενα θυληκο σαν τη μητερα μου. Υπαρχει καμια ελπιδα ρε παιδια?

γεια σας είναι χαζό να ασχολείστε με 16 χρόνων κορίτσι άλλα θέλω συμβουλές από γυναίκες - κορίτσια που νιώθουν όπως εγώείμαι 1,50 κι 50 κιλά άλλα εγώ νιώθω 400.Οι γονεύς μου κι φίλοι μου λένε πως είμαι ένταξη άλλα δε νιώθω ετσι κάθε φορά που κοιτάζομαι στο καθρεφτη βλέπω ένα άσχημο κορίτσι.Κάνω δίαιτα 1-2 χρονια άρχισα πιλατεσ κι η ψυχολόγος που πάω τζάμπα μου λέει ότι η πιλατεσ θα βοηθήσει να νιώσω καλύτερα άλλα οταν τρώω κατι αλλο περα από ένα μπολ δημητριακά η αυγό η σαλάτα εχω ενοχες με αποτέλεσμα να μη κοιμαμε τα βράδια κι να κοπανάω το κεφαλι μου στο τοίχο......Όπως κάθε κορίτσι στη ηλικία μου εχει ένα αγόρι που θέλει τον βρήκα άλλα τον κοιταω κι λέω από μέσα μου ΣΙΓΆ ΜΗ ΣΕ ΚΟΙΤΑΞΕΙ

Έχω σοβαρή σχέση εδώ και περίπου 2 χρόνια με έναν άντρα χωρισμενο 45 ετων(εγώ είμαι 42)Το πρόβλημα είναι οτι πρόσφατα επειδή αποφασισαμε να μείνουμε μαζί γνώρισα τα παιδιά του(έχει δύο γιους 19 και 16 ετών)και κατάλαβα ότι δε με συμπαθουν καθόλου και γενικά ένιωσα σα να δυσανασχετουσαν που βρίσκονταν εκεί!Το ίδιο συνέβη και τις υπόλοιπες φορές που βρεθήκαμε!Εγώ προσπαθούσα να είμαι όσο πιο ευχάριστη και ζεστή γίνεται!Μήπως φταίει η ηλικία για τον μικρό που είναι στην εφηβεία;Ο μεγάλος νομίζω είναι πιο δεκτικος αλλά σα να αδιαφορουσε γενικά!Βέβαια το καταλαβαίνω ότι ίσως με βλέπουν σαν 'αντιπαλο'της μητέρας τους αν και ήταν χωρισμένοι από καιρο!Τελως πάντων εγώ θέλω απλά να έρθουμε πιο κοντά τώρα,να μην έχουμε τυπικές σχέσεις!Να μιλήσω στον άντρα μου η θα τα κάνω χειρότερα?(Α έχω και γω γιο 7 ετών)

Θέλω να φύγω από το σπίτι! Είμαι 21 και σε περίπου ένα χρόνο θα πάρω το πτυχίο μου! Δεν μπορ'ω να περιμένω ένα χρόνο για να φύγω αλλά ούτε το πτυχίο μου θέλω να αφήσω! Εάν φύγω θα κόψω κάθε επαφή με την οικογένεια μου και τους φίλους μου. Λεφτά βρήκα αλλά δεν ξέρω αν φτάνουν 2 χιλ. για μια καινούρια ζωή. Έχω μία φίλη στη Σκωτία, σκέφτομαι να πάω εκεί....Δεν ξέρω...Το μυαλό μου δεν μπορεί άλλο...Από εκείνη την στιγμή που μου μπήκε η ιδέα να πάρω τα 2 χιλιάρικα και να την κοπανίσω δεν έχω ηρεμήσει!!! Ένιωθα πως έπρεπε να το πω κάπου! ΣΚΑΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ!! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ! ΠΝΙΓΟΜΑΙ. χρειάζομαι μια ακόμη άποψη γιατί αυτή η απόφαση είναι πολύ κρίσιμη για την ζωή μου...Και τώρα σκέψου έχω το λάπτοπ στα πόδια μου και με πονάει το κεφάλι μου μόνο και μόνο που προσπαθώ να τα βάλω μέσα σε μια σειρά στο κεφάλι μου και να τα πω σε εσάς...ειλικρινά δεν μπορώ άλλο...

η ¨φίλη¨ μου, μου λέει ψέματα κι εγώ το ξέρω . τι υποτιθεται οτι πρεπει να κανω τωρα εγω ?Υ.Γ δεν αφορα γκομενοδουλεια

Είμαι με ένα παιδι εδω και 3 χρόνια. Αγαπιόμαστε πολύ και γενικότερα δεν έχουμε προβλήματα στη σχέση μας. Εννοείτε πως τσακωνόμαστε αλλα πιστεύω πως όλα τα ζευγάρια το κάνουν, ειδικά οταν ειναι μαζί αρκετό καιρό και έχουν μια οικειότητα. Απο την αρχή της σχέσης μου μαζί του, ήμουν πιο ατημέλητη, δεν βαφόμουν δεν περιποιόμουν τα μαλλιά μου κτλπ κτλπ, ενώ πριν τον γνωρίσω τα έκανα όλα. Έτσι τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα να ασχοληθώ με τον εαυτό μου. Αγόρασα καλλυντικά και κρέμες για τα μαλλιά και πρόσωπο. Πράγματα που με κάνουν να αισθάνομαι γυναίκα πάλι και με κάνουν να νιώθω ωραία. Το αγόρι μου όμως δεν το γουστάρει. Του κακοφαίνεται και επαναλαμβάνεται λέγοντας >Απο την μια χαίρομαι γιατί μου αρέσει που με θέλει οπως είμαι απο την άλλη ομως νοιώθω ωραία όταν βάφομαι και δεν το αντέχω, όποτε βάφομαι να τον ακούω στο αφτί μου κι να μου λέει, >Με εχει κουράσει και όσες φορές και να του πω > συνεχίζει τα δικά του... Τι μπορώ να κάνω εγώ γιαυτό; Θα του περάσει με το καιρό; Είναι φυσιολογικό; Δεν καταλαβαίνω ...

Γνωριζω ενα παιδι πριν 7 χρονια.. Φλερταρουμε.. Μετα αρεσει στην κολλητη μου.. Φλερταρουν.. Τελικα τα φτιαχνει με την αδερφη μου τα τελευταια 2 χρονια.. Ενω εχει απομακρυνθει απο την κολλητη μου και δειχνει να αγαπαει την αδερφή μου, ακομα με φλερταρει.. Και εγω πως να ξεχασω τοσο ευκολα εναν ανεκπληρωτο ερωτα 7 χρονων;;

Η καθημερινότητα μου είναι τόσο δύσκολη.Τις πιο πολλές φορές.Που δεν ξέρω τι νόημα έχει.Και μετά...Συναντάω εσένα.Μιλάμε για λίγο και νιώθω πως αυτές οι λίγες στιγμές μαζί σου ίσως αξίζουν όλο αυτό που περνάω.Σε θέλω.Στη ζωή μου.Αλλιώς.

Στο φροντιστήριο στην αρχή της χρονιάς είμασταν 4 άτομα σε πολύ καλό επίπεδο και γενικά το μάθημα γινόταν και με το παραπάνω, λύναμε πολλές και παραπάνω ασκήσεις δυσκολες κτλ...Αλλά εδώ και ένα μήνα εχουν έρθει αλλα τρία ατομα που δε διβάζουνε και πολύ και γενικά δεν προχωράει το πραγμα και ωρες ώρες νιώθω πως χάνω τον χρόνο μου.Λέω να προτίνω να πάω στο τμήμα που είναι και οι αδελφές μου που είναι πού καλό, μετά τον απρίλη που θα έχει θέσεις, αλλά η μία αδελφή μου μου έχει πει πως δεν θέλει να είμαστε μαζί γιατί καταπιέζεται. Τι να κάνω, να μείνω στο τμήμα μου που δεν γίνεται δουλειά ή να παω στο άλλο που ίσως έχει πρόβλημα μετά η αδελφή μου.