ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δεν μπορώ να αναπνεύσω από τον πόνο. Καίγομαι μέσα μου. Μπήκα στη σχολή τον ονείρων μου αλλά δεν κατάφερα να την συνεχίσω. Όχι γιατί δεν έκανα κάτι σωστά αλλά γιατί δεν είχα βύσμα.Σήμερα οι πρώην συνάδελφοι είναι στο πτυχίο και κάνουν την δουλειά που λάτρεψα. Εγώ είμαι στο σπίτι να υποφέρω. Θεέ μου για όλα υπάρχει ένας λόγος αλλά εγώ ακόμη πονάω..Δεν μπορώ να ξεχάσω και υποφέρω.Ε 22

Ηταν το 1986 όταν η εξαδέρφη μου η Ελένη μας γνώρισε τον Τζέημς τον φίλο της, τον άνθρωπο με τον οποίο ήθελε να μοιραστεί τη ζωή της. Ο Τζεημς ηταν ενας διμετρος άντρας χημικος με πολυ καλη θεση και ηταν ετοιμος να τα παρατησει ολα για να ερθει στην Ελλάδα να ζησει με την Ελένη. Το μεγαλο προβλημα για την τότε (αλλά και για την τωρινή ίσως) ελληνική οικογένεια - για τη δικη μας τουλαχιστον- ηταν οτι ο Τζέημς ηταν μαύρος. Αράπης όπως τον αποκαλούσε ο θείος μου - ο πατέρας της Ελένης- νέγρος όπως τον αποκαλούσε ο δικός μου πατέρας ο οποίος ειχε διαβάσει και Καββαδία και χρησιμοποιούσε μια πιο αριστερή - τρομάρα του- έκφραση. Μα βρε κορίτσι μου έλα στα σύγκαλα σου της έλεγε η μάνα της μεχρι και σπίτι της έταζε και αυτοκίνητο η άλλη δε θεία μου ρώτησε αν υπήρχε περίπτωση τα παιδιά της να βγουν χαζά επειδή θα είναι από μαύρο πατέρα (το οτι ο μαυρος ηταν χημικός ενώ ο δικός της γιος τρόμαζε να περασει τις τάξεις στο σχολείο βέβαια δεν έπαιζε κανένα ρόλο). Η δική μου μάνα βέβαια ως πιο φιλελεύθερη εστίαζε στο αισθητικό μέρος της υπόθεσης οτι σε αυτη την περιπτωση τα παιδιά βγαίνουν μιγάδες (λες και ολα τα παιδια ειναι ξανθά με γαλανά ματάκια). Με πίκρα θυμάμαι η ξαδέρφη μου η οποία τοτε ηταν 24 ετων κι εγω 12 μου ειχε ανακοινώσει την απόφαση της να παντρευτει και να φυγει στην Αμερική μαζί του γιατί όπως σωστά είχε διαγνώσει η ελληνική κοινωνία δεν θα δεχόταν με τίποτα και ποτέ τα παιδιά που θα έκανε. Ο γάμος έγινε στην Αμερική με εμένα τρισευτυχισμενο για το ταξιδι που θα κάναμε και τους γονεις και τους δικους μου και της Ελενης ανακουφισμένους γιατι ο γαμος θα γινοτανε μακρυα και δε θα γινομασταν ρεζίλι. Η Ελένη έκανε τρια θαυμάσια παιδιά το ένα καλυτερο απο το άλλο δυο γιους και μια κορη κουκλίτσα. Ο Τζεημς αποδειχτηκε άντρας και συζυγος καλύτερος απο τον καθένα. Τη φρόντισε μεχρι την τελευταία μέρα της ζωής της και δεν έφυγε απί δίπλα της ούτε μια στιγμή. Τώρα μετά από τόσα χρόνια που όλοι οι τότε εμπλεκόμενοι (εκτός από τη μητέρα μου) δεν ζουν πια αρνούμαι να δεχτώ ότι σαν οικογένεια χάσαμε ότι καλύτερο είχαμε. Την Ελένη μας η οποία με δάκρυα στα μάτια μου είχε πει εκείνο το χειμωνιάτικο βράδυ στο σπίτι μας ότι θα έφευγε. Αρνούμαι να δεχτώ ότι αυτή η κοπέλα με τα τόσα όνειρα τα τόσα προσόντα και την τόση αγάπη που είχε μέσα της δεν υπάρχει πια. Γεια σου ρε ξαδέρφη να είσαι ευτυχισμένη εκεί που πας. Δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

Αυτον που κανουμε σεξ.αν καναμε μονο σεξ δεν θα ειχα προβλημα πιστευω.αλλα αυτος,ενώ ειχαμε ξεκαθαρίσει οτι δεν θελει κανεις απο τους 2 σχεση,θελει να μιλαμε σχεδόν καθε μερα,να πηγαινουμε για καφε,να καθομαστε αγκαλια συνεχεια οταν βλεπομαστε,να βλεπουμε ταινιες,να κοιμομαστε αγκαλια μετα την πραξη.βρισκομαστε μια φορα την εβδομαδα περιπου.και αυτο γίνεται 3 μηνες.κ με ολα αυτα..τον ερωτευτηκα..τωρα;;;

Ειμαι η κοπέλα που έγραψε για την εγκυμοσύνη! Αποφασίσα να το κρατήσω το μικρό μου! Μονη μου.... Ευχαριστώ όσους μου έδωσαν δυναμη με τα σχόλια τους και έγιναν αιτια να σκεφτώ πιο σοβαρά για τη ζωη μας...δεν ειμαι μονη μου πλέον...! Αυτος που με έκραξε, αν και δε με αφορά η άποψη του ουτε θεωρώ ότι πρέπει να απολογηθώ θα το κανω για να σταματήσει να το παίζει τόσο έξυπνος! Είμαι από χωριό ναι, αυτο δεν έχει να κάνει με την απροσεξία! Πάντα ήμουν υπεύθυνη στις σεξουαλικές μου επαφές και εγώ και μονο εγώ αγοραζα προφυλακτικά από την αρχή της σχέσης μας...μετα από αιματολογικές και κολπικές εξετάσεις σταματήσαμε να χρησιμοποιούμε προφυλάξεις, απλα προσέχαμε...εγω ήθελα παιδί οποτε δε με ενοιαζει και εκεί είναι το λάθος μου....ειμαι 2 χρονια με το φίλο μου το είχαμε συζητήσει για παιδί και μ είχε πει οτι ειμαι η μοναδική γυναικα που θα ήθελε να κάνει παιδιά μαζι της, μου είχε πει ότι αν τύχαινε και γινόταν κατι θα μου στεκόταν και θα κρατουσαμε το παιδί παρόλο που δεν ένιωθε έτοιμος. Έγινε το ατύχημα και του ελεγα να παει σε ενα φαρμακειο για να παρω χάπι της επόμενης ημέρας λέγοντας στο φίλο μου ξεκάθαρα οτι ειμαι σίγουρη οτι δεν θα με στηρίξει οποτε καλύτερα να μην έρθει καθόλου μια εγκυμοσυνη, πήγε μετα από τρεις μέρες...σαφώς δεν έπιασε...δεν αποποιήθηκα ποτε των ευθυνών μου...ούτε τον κατηγορώ! Το μόνο λάθος ειναι ότι εγώ θελω να μοιραστούμε την ευθύνη και να το κρατήσουμε, οχι με γάμους και πανηγύρια απλα να μου σταθεί να αντιμετωπίσω την οικογενεια μου μέχρι να σταθώ στα πόδια μου! Ενω αυτός μου ζήτησε να παρω όλη την ευθύνη πανω μου και να σηκώσω το βάρος μιας έκτρωσης! Και μάλιστα για ένα παιδί που εγώ θελω... Αυτα φίλε μου...οσο για το σεξ...εγω δεν ξερω αν θα κανω ή οχι..εσυ σίγουρα ξεκινά το μπας και καλμάρεις λιγο!

Ειμαι 20 χρονων φοιτήτρια,εμφανισιμη,φιλικη ευαίσθητη,..ειμαι παντα εκει για τους ανθρωπους που εχουν αναγκη και θελουν καποιον να τους ακούσει..αλλα νιωθω τοσο μονη.Εχω αγορι 3 χρονια αλλα κανεναν αλλον,ουτε μια φιλη.Φοιτω σε ενα πολυ μικρο τμημα που ειναι δυσκολο να κανω παρεες απο κει και δεν ταιριαζω με κανεναν στο στυλ,ενω προσπαθησα καταληξαμε απλα να λεμε.ενα γεια επειδη πολυ απλα δεν ταιριαζουμε.Οι φιλες μου σπουδαζουν στην αλλη μερια του κοσμου.Βαρεθηκα το κινητο θελω ανθρωπινη επαφη.Ειμαι ολη μερα μαθηματα και φροντιστηρια αλλα η μοναξια δεν καλυπτεται.Και με τι να ασχοληθω για να γνωριστω με φοιτητες και να αποκτησω καποια φιλιά εκτος τμηματος μου;Εχω απογοητευτει.

Ειμαι τοσο λυπημενη.. φοβαμαι.. δεν ξερω τι να κανω.. γιατι να αρρωσταινουν οι ανθρωποι;;

Έχω παρατηρήσει πως όταν δεν επιθυμούμε να δούμε κάποιον κατά έναν περίεργο τρόπο θα τον συναντήσουμε ίσως να την επόμενη μέρα‼ "Δεν θέλω να σε ξαναδώ" και τσούπ‼ Η τυχαία (?) συνάντηση την αμεσος επομενη ημέρα και σε μέρη που ξέρουμε πως θα είναι απίθανο να συχνάζουν‼ Παιχνίδια της μοίρας? Αντιθέτως πολύ σπάνια θα δούμε τυχαία στον δρόμο προσφιλείς και αγαπημένους ανθρωπους‼ Επίσης δεν είναι σύμπτωση πως αυτά τα τρία άτομα που ήθελα να αποφύγω επειδή με πληγωσαν και τόλμησαν να μου πουν το "Δεν θέλω να σε ξαναδώ" ώστε να μου κουρελιασουν την ψυχολογική κατάσταση, όταν τους είδα ήταν σαν να είχαν μεγαλώσει μια δεκαετία απο το κακό τους και φορούσα τα ίδια ρούχα.

Καλή δύναμη εκεί έξω ψυχές μου όμορφες

πώς να τη διαχειριστώ;

Πίνω καφέ στο πιο αρνητικό μέρος του πλανήτη! Ξύπνησα απίστευτα χάλια,με τέρμα μουσική με στο σπίτι και καθώς πήγαινα πρός το σαλόνι θυμωμένη πριν ανοίξω τη πόρτα φουριόζα να αρχίσω τα μπινελίκια ήρθε η δύναμη εξ ουρανού. ΑΝΤΕΧΩ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΑΙΣΙΟ ΣΠΙΤΙ ,ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΔΕ ΣΕΒΕΣΤΕ ΤΙΠΟΤΑ. Και αργά η γρήγορα θα φύγω. Και ας πίνω καφέ μεστη βαβούρα ,μεστους τσακωμούς σα χαμογελαστό ψυχάκι! Θα φύγω! Και όταν φύγω θα φύγω κωλοδάχτυλο υψωμένο.!Τη καλημερα μου στους δυνατούς και στους υπομονετικούς που δίνει ο καθένας τη δικιά του μάχη εκεί έξω! Δεν είστε μόνοι!