ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι η κοπελα απο την εξομολογηση 'να τα βγαλω απο μεσα μου'. Ευχαριστω πολυ την κοπελα που μου απαντησε, να εισαι καλα μου εδωσες πολυ κουραγιο!Ηθελα να σου απαντησω αλλα δεν μπορω να κανω login γιατι μου λεει οτι εχω λαθος στοιχεια ενω δεν εχω, κι ουτε email με νεο κωδικο μου ερχεται.Τεσπα, σ'ευχαριστω πολυ και αν θες να μιλησουμε θα χαρω πολυ! (Θα βαλω αναζητηση με το email μου σε αυτη την περιπτωση :P)Ολοι πρεπει να παιρνουμε παραδειγμα απο οσα εκανες εσυ, μπραβο σου που εκανες τοσα βηματα να βοηθησεις τον εαυτο σου :)

Είσαι ευτυχισμένος? Μόνο αυτό πες μου... αν είσαι θα σε αφήσω ήσυχο. Αν όχι μπορούμε να προσπαθήσουμε? Μου είπες θα με αφήσεις να προσπαθήσω και χάθηκες..

.....μόνο και μόνο για να την δω.Θα βρω την ευκαιρία να της δείξω πως αισθάνομαι, που θα πάει....

Χτυπησε το κουδουνι, ανοιξα την πορτα και ηταν εκει ιδου....ιδιος ο κεισυ ...ο αφλεκ!!! Ο ηλεκτρονικος που σιγουρα εκρυβε ενα οσκαρ στην εργαλειοθηκη του...και ενα γλυκο χαμογελο κοντα στη πλατεια κολιατσου, για ολους!ΕΜΛ

Σήμερα το πρωί με πήρε τηλέφωνο η μάνα μου να δει αν ξύπνησα για τη σχολή γιατί είχα πρωί μάθημα, μου είπε πως ο παππούς μου δεν είναι καλά τρόμαξα της είπα τι έγινε μου λέει τίποτα γεράματα. Ξέρω πως δε θα μου έλεγε κάτι τέτοιο αν δεν ήταν σοβαρό αν και γενικά ο παππούς δεν είχε ποτέ κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα και παρόλο που είναι 85 ειναι πανέξυπνος, δεν έχει χάσει τα μυαλά του.Το σκέφτομαι από το πρωί,με το που κλείσαμε το τηλέφωνο άρχισα να κλαίω δε ξερω πως πήγα στη σχολή.Είμαι 18 χρόνων και μέχρι στιγμής δεν έχω χάσει κάποιο πολύ κοντινό μου άτομο δε ξερω πως είναι δεν ξέρω τι να περιμένω. Έχω τύψεις και τα βάζω με τον εαυτό μου που έχω καιρό να τους δω ,που ενώ κατεβηκα στην πόλη μου ,η οποία είναι μακριά από την πόλη που σπουδαζω, δε πηγα χωριό να τους δω.Θέλω τόσο πολύ να τους πάρω τηλέφωνο να τους πω πόσο τους αγαπώ αλλά δε μπορώ θα αρχίσω να κλαίω σαν χαζη...δε ξερω τι κάνω.

Λιγο η οικογενεια μου που παει κατα διαολου,λιγο το γεγονος οτι δε μπορω να βρω να κανω τη πρακτικη μου,λιγο η σχεση μου που παει και αυτη καταδιαολου...ε δε θελει πολυ ενας ανθρωπος να σκασει απτο αγχος. Νιωθω πολυ αγχωμενη,μερα με τη μερα περισσοτερο . Νιωθω πως δε βγαζωω ακρη με τιποτα. Θελω να συζητησω με καποιον ανθρωπο,αλλα φοβαμαι πως θα ξεσπασω σε κλαμματα,η σε νευρα.Νιωθω πολυ απροβλεπτη! Θελω να κλεινομε μεσα στο δωματιο μου αλλα αυτο σιγουρα δε βοηθαει. Υπεραναλυω τοσο πολυ τα πραγματα που στο τελος καταναλωνω ολη την ενεργεια μου στην αρνητικη σκεψη παρα στη θετικη λυση! Δε ξερω τι να κανω ειλικρινα.Εχω την εντυπωση πως ολα με πνιγουν ,εχω τασεις φυγης.! Πειτε μου τη γνωμη σας,εχει βιωσει κανεις κατι παρομοιο?? Πια θεωρειται πως ειναι η καλυτερη λυση??

Δεν εχω νιώσει ποτέ ένα έντονο κοίταγμα με τρόπο που να δείχνει ότι είναι αμοιβαίο.Δεν ξέρω πως είναι όταν μια κοπέλα ανταποκρίνεται θετικά σε κάποιο κοίταγμα μου παρατεταμένο. :(

Κάθε φορά που συζητάω με αγόρι φίλο μου, μου κάνει την ίδια γελοια ερώτηση λες και είναι τελείως αφύσικο που και οι γυναίκες αυνανίζονται. Τι καινούργιο ταμπού είναι αυτό τώρα? Εντωμεταξύ τις προάλλες μου λέει ενα παιδι: 《Ρε συ οι γυναίκες αυνανίζονται? Η κοπέλα μου ντρέπεται και μου λέει οχι》《Εννοείται πως το κάνουμε! 》του λέω, 《Ά.Και δηλαδή εσύ ανάβεις και κεριά, βαζεις μουσική και μπαίνεις μέσα στο αφρόλουτρο για να το κάνεις? Πώς γίνεται? 》《Πολλές τσόντες βλέπεις 》απαντάω και γέλαγε. Μα είναι τόσο περίεργο? Δεν μπορώ να καταλάβω. Ναι αγόρια. Το κάνω εγώ και όλος ο γυναικείος πληθυσμός.

Εδω και μια βδομάδα περίπου πηρα τα αποτελέσματα μου απο το τεστ ΠΑπ και εχω οπως γράφει η διάγνωση κονδυλωματικες αλλοιώσεις ...αυριο θα παω για την κολποσκοπηση εγω τρελαθεί απο το άγχος μου ..ξερω οτι δεν ειναι κατι σοβαρό απλα φοβάμαι ειμαι 26 και εχω παει μονο με 2 νοιωθω άσχημα για τον ευατο μου καθώς πάντα χρησιμοποιούσα προφυλακτικό .,το θεμα ειναι οτι φοβάμαι τα χειρότερα εχω διαβάσει οτι σε κάποιες περιπτώσεις χρειαζεται μεχρι και έπεμβαση

Κατανοώ ότι οι πανελλήνιες δεν καθορίζουν την αξία μου, αλλά δυστυχώς αυτό το μύνημα παίρνω από όσα άτομα είναι κοντά μου. Μπορεί επειδή αυτή η χρονιά είναι κάπως από θεμα ψυχολογίας και εχω παρεξηγήσει καποια πραγματα αλλά αυτό που εισπράττω είναι το εξής ''Αν περάσεις θα σε αγαπαμε και θα σε εκτιμούμε περισσότερο''. Ρωτάω τι θα γίνει αν τελικά ΔΕΝ περάσω...Σιωπή για λίγα δεύτερα και μετά ''Στο χέρι σου είναι αν θα περάσεις. Διάβαζε.''ή ''Θα περάσεις και το καλοκαίρι μας θα είναι υπέροχο''. Εγώ θέλω να ακούσω το εξής ''Πέρασεις δεν περάσεις εγώ θα είμαι διπλα σου και εν τελει την ακρη θα την βρεις''. Αυτό θέλω να ακούσω. Ααααχ πόσο αχρηστη νιωθω!