ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

σήμερα έχεις γεννέθλια. Χρόνια πολλά σου εύχομαι, να είσαι πάντα γερός και υγιής για να μπορώ να σε βλέπω από μακρυά.Ματάρες μου

Είμαστε μαζί 8 μηνες και στο προφιλ που διατηρει στα social media δεν εχει βαλει μια φωτογραφια ουτε μια κοινοποιηση οτι Είμαστε καπου μαζι..βεβαια ειμαστε μεγαλοι ανθρωποι οχι 20 χρονων..αυτος ομως ανεβαζει συνέχεια φωτο με τη παρεα του..πειτε μου είμαι καχυποπτη και παραλογη σε ολο αυτο?δεν είναι κατι σαν να σε κρυβει ο αλλος?να τονισω εδω οτι κανουμε συνεχεια κοινες εμφανισεις και με εχει γνωρισει σε φιλους και συγγενεις.αλλα στο προφίλ του γιατι αποφεύγει?τον ειχα ρωτησει κ μου ειπε δεν θελει να βαζει οτι αφορα τη προσωπικη του ζωη.να αρκεστω σε αυτο?Ή να παει λιγο παραπέρα η σκεψη μου?

Επειδή ποτέ δεν στην έφερα πισώπλατα και επειδή ποτέ δε σου φέρθηκα άσχημα εσκεμμένα. Ίσα ίσα νομίζω ότι σου έχω δώσει πολλά ουσιαστικά πράγματα όταν τα είχες ανάγκη (ακόμα και σπίτι),και σίγουρα φταίω καθώς βρίσκεις και τα κάνεις.Όταν μετά από καιρό,και αν δεν έχεις δουλειά ή πραγματικούς φίλουςκαι νομίζεις ότι θα σαλτάρειςΜΗ ΜΕ ΠΑΡΕΙΣ ΤΗΛ

Υπόσχομαι στον εαυτό μου να με βάλω προτεραιότητα. Θα κοιμάμαι καλύτερα. Θα διαβάζω κι άλλα πράγματα πέρα από λάιφο. Θα τρώω καλύτερα. Θα τιμώ μια φορά τη βδομάδα τη συνδρομή μου στο γυμναστήριο. Όταν κάτι με πειράζει θα το δείχνω. Το όχι μου θα είναι όχι. Το ναι μου θα είναι ναι. Θα χαμογελάω περισσότερο. Θα κλαίω λιγότερο, θα αναρωτιέμαι λιγότερο. Δεν θα περιμένω επιστροφές/καταστροφές. Θα με σέβομαι και θα με αγαπώ ακόμη πιο πολύ. Δεύτερη ζωή δεν έχει. Υ.Γ. Και μια μέρα, μαζί με ένα άλλο παλαβό άτομο -σαν τα μούτρα μου- θα ταξιδέψουμε πολύ. Κι αν δεν βρεθεί το άτομο αυτό, θα έχω βρει τα κονδύλια και θα κάνω μόνη μου τα ταξίδια που έχω ονειρευτεί. Έχω κουραστεί να περιμένω πράγματα που δεν θα γίνουν. Όχι τίποτα άλλο, να καταστραφώ για κάτι που έχει νόημα και αξία, να έχω και μια άλφα φήμη και μια υστεροφημία. Τώρα πάει στράφι η θυσία και δεν ζητήθηκε κιόλας. Άντε καλημέρες. :)

Στο πάρτυ αναρχικών για να βρούμε γκόμεναΚαι ακούμε τους μπάτσους της ομάδας Δίας να λένε ομάδα συγκεντρωμένη παρακολουθούνται από ασφαλιτες.Αυτή τη φορά είχαμε. Παντού μπάφους παντού όμως.Είχαμε ένα παιδί στην παρέα να μου λέει δεν είναι όλοι εδώ αναρχικοί και ξάφνου να φεύγει ένα τσούρμο ατόμων για κάπου με γρήγορο βήμα σαν κάτι να συνέβη και να ρωτάω το παιδί αυτοί τι είναι? αυτοί είναι αναρχικοίΚαι για κάποιο λόγο να σκάω στα γέλια και να με βλέπουν οι αναρχικοί σαν ουφο.Είχαμε έναν μαύρο με ένα καρότσι να ανεβαίνει το δρόμο με ένα ηχείο μεγάλο. Δεν ξέρω εάν έκλεψε κανένα από το πάρτυ ή τι φάση παίχτηκε.Είχαμε μία ομάδα νεαρών να έχουν ανοίξει ομπρέλα ενώ ο καιρός ήταν πεντακάθαρος και να έχουν το τελευταίο κομμάτι της ηλεκτρικής σκούπας και να κάνουν πως σκουπίζουν το δρόμο.Είχαμε κάτι κοριτσάκια να ανοίγουν μπύρες και να πετάγονται σταγόνες πάνω μας , δυστυχώς δεν συνεχίσαμε την κουβέντα με αφορμή αυτό για καμάκι.Είχαμε το παιδί της παρέας να μας λέει πως εδώ παίζονται φάσεις που είδε με τα μάτια του ο άλλος να την πέφτει σε μία και να μπαλαμουτιαζονται και δάχτυλα και τέτοια. Επίσης γκόμενες να την πέφτουν χύμα και να φιλάνε κόσμο.Είχαμε ένα παλληκάρι άλλο να μας λέει πως θα γραφτεί στην ΚΝΕ για να βρεί γκόμενα.Είχαμε έναν που δεν έπαιρνε τα πόδια του και έπεσε πάνω μου.Τι να πω παιδιά, εγώ τους είπα πως ψάχνουμε σε λάθος μέρη. Οι άλλοι νομίζουν πως θα πάνε στα σκατα γιατί είναι εύκολο να βρείς.Επίσης αναρωτιέμαι όλα αυτά τα κοριτσάκια που θα μεγαλώσουν και θα γίνουν μανες οπως η τσιμτσιλη στα rave πάρτυ των 90s και τρομάζω για το τι γυναίκα θα βρω και το παρελθόν της.

Αισθανομαι και θα ηθελα την αποψη σας σχετικα με αυτο μια απαθεια, δηλαδη δεν αισθανομαι ουτε χαρα αλλα ουτε λυπη,η καθε μου αντιδραση, κινηση επερχεται υστερα απο σκεψη. Το βιωνετε και εσεις αυτο?. Ευχαριστω εκ των προτερων.

μια ιστορία οπως πολλες: μου αρεσε, της αρεσα. 15 χρονια διαφορά (23 εγω), πρωτη φορα με γυναικα αν και ηξερα οτι ειμαι by. Μετα απο αρκετο καιρο ολοκληρωσαμε. Δεν το συζητησαμε καθολου, εγινε και μια δευτερη φορα αλλα μεχρει εκει. Δεν ηταν στην ζωη μου και γνωρισα καποιον. Αρχησαμε να βγαινουμε χωρις να της το πω. Γιατι αλλωστε, αφου δεν μιλουσαμε και τοσο συχνα. Το εμαθε, απομακρυνθηκε. Τωρα βρισκει αφορμες για να μην βρισκομαστε και εχω να την δω μηνες. Τι να κανω;

Ζηλεψα απο καποια π μενει Τουρκια και ειπα να γραψω κ γω περιστατικα π μενω Γαλλια και κανω το μαστερ μου εδω. Τη προηγουμενη εβδομαδα με καλεσε ο υπευθυνος του μαστερ μ μαζι με μια καθηγητρια στο γραφειο του. Εγω πηγα με εναν πανικο γτ ηξερα τι θα ακολουθησει. στο προηγουμενο εξαμηνο απετυχα σχεδον σε ολα τα μαθηματα γτ εχω θεμα με την γλωσσα και με τν προσαρμογη γενικα τα οποια τωρα σιγα σιγα ξεπερνω.Μ λεει ο υπευθυνος με ειρωνικο χαμογελο βγαζοντας το χαρτι με τους βαθμους μ: αποτυχατε εδω γιατι? αποτυχατε εκει γτ? γτ δεν περνατε τα μαθηματα?Θα πρπε να σκεφτειτε να παρατησετε το μαστερ να κανετε κατι αλλο γιατι ειστε αδυναμη. Τεσπα εγω να ειμαι ετοιμη να κλαψω να με κοιτανε κ οι δυο με υφος αρπαχτικου που θελει να φαει τη τρομαγμενη γαζελα. Απαντησα με οση δυναμη μπορουσα: Εεε ημουν αρρωστη(οντως περασα 2 μηνες στο κρεβατι γιατι το κλιμα εδω ειναι σκατα κ κρυολογω) Μαααλιστα μ λεει. Γυρναει στην αλλη καθηγητρια και τη ρωταει εσεις τι γνωμη εχετε? και παιδια να αρχισει ενα παραληρημα και να φωναζει οτι τα γαλλικα μ ειναι χαμηλου επιπεδου, οτι δεν τα παω καλα, οτι δεν προσπαθω, οτι μια φορα π την ρωτησα για βιβλιογραφια δεν θα πρεπε γτ ειμαι μαστερ κ πρπ να βρισκω λυσεις μονη μου. ( εγω φυσικα ετοιμη να κλαψω αλλα απαντουσα ουι και ουι). Σεε καποια φαση αρχιζει να ωριεται κ να τσιριζει:"ΟΛΟ ΟΥΙ ΟΥΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΣ ΚΙΟΛΑΣ ΕΜ ΒΕΒΑΙΑ ΣΑΜΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΙ ΛΕΜΕ??'ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ?? ΠΑΡΑΤΑ ΤΑ"Και μου το επανελαβε αλλες 6 φορες μεχρι που της ειπα φτανει το πιασα......Πηγα σπιτι και εκλαιγα για 1 βδομαδαΥ.Γ. Νοιωθω πιο αχρηστη απο ποτε.Ελλαδα δεν θελω να γυρισω θελω πολυ να τα καταφερω αλλα μετα σκεφτομαι τι νοημα εχει αφου ηδη θελουν να με διωξουν....Θα χει και δευτερο μερος αλλα να ξερετε θα ναι ολα αρνητικα. αυτα:)

Έμαθα πως το πρώην αγόρι μου ήταν ερωτευμένο μαζί μου και πως με αγαπούσε πραγματικά. Χωρισαμε για ανοησία και λόγω χαζομαρας δικής μου δεν τα βρήκαμε. Δυστυχώς αυτά τα έμαθα σήμερα.. μετά από δύο μήνες και που είμαστε χώρια , τώρα είναι με μια άλλη κοπέλα εδώ και λίγες εβδομάδες. Να του μιλήσω και να του πω πως ένιωσα τα ίδια συναισθήματα και πως λυπάμαι που έχασα ένα από τα καλύτερα πράγματα που έχουν συμβεί στη ζωή μου ή να τον αφήσω να ζήσει κάτι καινούργιο ; Δεν είμαι άτομο που μπαίνει σε μια σχέση και ούτε αν του μιλήσω θα επιδιώξω να είμαστε ξανά μαζί , απλά θα ήθελα να ξέρει πώς τον ερωτευτηκα και εγώ !

Κοντεύουν 2 χρόνια από τότε τερματίσαμε μια σχέση 8 χρονών. Ηταν η τέταρτη μου σχέση ήταν η δεύτερη της. Τα πρώτα χρόνια ήταν εξαιρετικά, προς το τέλος όμως άρχισαν τα προβλήματα.. που έφτασαν σε βαθμό προδοσίας ... Το τέλος λοιπόν ήταν αναπόφευκτο, ακόμη και όταν μετάνοιωσε και ζήταγε συγχώρεση. Ήμουν τόσο πληγωμένος που δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο εκτός απ το να προσπαθήσω να την ξεχάσω. Έκοψα κάθε δίαυλο επικοινωνίας σκεφτόμενος ότι θα βοηθήσει... Μάταια όμως. Έπειτα από ένα χρόνο, αποφάσισα να επανακτήσω επικοινωνία. Σκεφτόμουν τότε πως αφού την αγάπησα τόσο βαθιά , τουλάχιστον να ξέρω τι κάνει, αν είναι καλά, πως περνάει κτλ. Αυτό οδήγησε τελικά μέχρι και σε περιορισμένες εξόδους, χωρίς να υπάρχει κάποια κίνηση εκ μέρους μου πως την θέλω ακομα κατι το οποίο συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.Πλέον πάνε 2 χρόνια, όπου μέσα σε αυτά έκανα προσπάθειες για κάτι καινούργιο.. Δυστυχώς όλες τις προσπάθειες τις επισκίαζαν οι αναμνήσεις και οι συγκρίσεις μέσα στο μυαλό μου, οπότε δεν ευδοκίμησε καμιά.Οπότε ακόμη και σήμερα το προβλημά μου είναι, οτι την θέλω, την αγαπάω ακόμη, ίσως και αυτή να αισθάνεται το ίδιο.. αλλά ακόμα με πονάνε όλα αυτά που έγιναν..Δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να την σκεφτώ.. Πόσο πια θα χρειαστεί να πονέσω για να ξεχάσω; Και όλα αυτά, να μην τα έχω πει ποτέ σε κανέναν, τουλάχιστον όχι όλα, φοβούμενος την αποδοκιμασία..