Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή στη τουαλέτα και ησυχάζω.. Το παράθυρο βλέπει στον ακάλυπτο. Είναι νωρίς, τα σπίτια βράζουν από ζωή και το βράδυ έχει πέσει για τα καλά. Για μια ακόμη φορά η φωνή της μου σχίζει τα τύμπανα. "Λευτέρηη θα σε σκοτώσω!! Θα σε σφάξω!! " , "Τι έκανε?" , "Θα σε σφάξω-θα σε σκοτώσω-ζημιά -θα σε σφάξω-έκανε!! " . Η ηρεμία μου διαταράχτηκε. Ας μη γίνω πατέρας ή μάνα αν είναι να φέρομαι έτσι στο παιδί μου όποτε ζημιές θα προκαλεί. Αλίμονο στις αθώες ψυχούλες.. τι περνάνε και δεν το μαρτυράνε...