Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Ό, τι και να πεις δεν θα πάρεις αντίδραση προσωπική.Η τελευταία αντίδραση μου είναι αυτή εδώ.Δεν με ξέρεις καθόλου.Αν με ήξερες δεν θα έμπαινες καν στον κόπο να κάνεις ό,τι κάνεις.Ό,τι δείγμα είχες από εμένα για το χαρακτήρα μου δεν έχει καμία σχέση με αυτό που είμαι, άρα παράτα τα όσο είναι νωρίς.Δεν ξανά ασχολούμαι.Παρακαλώ να ανέβει.
Μετα απο αρκετο καιρο που "παιζει" κατι με καποιον, που δειχνει καποια πραγματα αλλα εντελη δεν κανει και κατι..παρ ολο που εννοειται κωλωνω με την πιθανη απαντηση "σε βλεπω σαν φιλη" μιας κ θα βλεπομαστε συχνα μετα γιατι δουλευουμε μαζι..αποφασισα αποψε την καταλληλη στιγμη να του πω πως τον βλεπω διαφορετικα.Ο Θεος βοηθος! Στειλτε θετικη ενεργεια!
νιωθω τοσα για σενα..πρωτη φορα ερωτευομαι ετσι.. μα σημερα καταλαβα οτι δεν ειναι αμοιβαια τα αισθηματα..θα το θαψω που θα παει..η θα το θαψω η θα τρελαθω
Η αλήθεια βρίσκεται στα μάτια των παιδιών. Όσοι είστε τυχεροι και έχετε παιδιά κοιτάξτε τα βαθιά στα μάτια, Θα πάρετε απίστευτη δύναμη και θα θυμηθείτε την δική σας αγνότητα της παιδικής ηλικίας.Οσοι δεν έχετε παιδιά κάντε ένα παιδί να γελάσει. Μεγαλώνουν σε τόσο άσχημο κόσμο και τα βλέπουν όλα όμορφα. Κάντε τους το κόσμο υπέροχο. Είναι η μόνη ευλογία που μας έχει απομείνει.
Γράφω εδώ γιατί δεν έχω κανέναν άλλον να μιλησω. Περνάω την χειρότερη φάση της ζωής μου. Μένω μόνιμα στο εξωτερικό όπου ήρθα με τον πρώην φίλο μου. Χωρίσαμε μετά απο πόσα χρόνια. Περνάω τόσο ζόρι εδώ και πιστέυω ότι ακόμα δεν έχω προσαρμοστεί μετά από 2 χρόνια. Έχω γίνει ένα ερείπιο ψυχολογικά. Τα νευρα μου έχουν κουρελιαστεί. Ένας πολύ άσχημος χωρισμός, ένας χρόνος επαγγελματικης πάλης. Παρέες που δεν θα γίνουν φίλοι, γιατί ο ανταγωνισμός είναι τεραστιος στο εξωτερικό μεταξύ Ελλήνων. Ο πατέρας μου έπαθε εγκεφαλικό. Νόμιζα ότι άντεχα. Μετακόμισα. Έφυγα. Ξεκίνησα απο την αρχή. Αλλά κάθε μέρα που περνάει γίνομαι χειρότερα. Δε θέλω να ξυπνησω. Δε θέλω να πάω στη δουλεια. Δε θέλω να συναντήσω κανέναν. Προσπαθώ να σκέφτομαι ότι εδώ είμαι καλύτερα απο ότι στην Ελλάδα αλλά απο την άλλη σκέφτομαι ότι τα λεφτα δεν φέρνουν την ευτυχία. Θέλω τους ανθρώπους μου. Δίπλα μου. Θέλω να μάθω να αντέχω. Να μην επηρρεάζομαι από κανέναν. Δυστυχώς επηρρεάζομαι. Απο τους ψεύτικους φίλους, από τον πρώην μου. Έχω γνωρίσει έναν άνθρωπο που δείχνει να ενδιαφέρεται πραγματικά. Ωστόσο μέχρι πρόσφατα τον ενοχλούσε η πρώην του. Επίσης και ο πρώην ο δικός μου ηθελε να τα βρούμε μέχρι πρόσφατα. Τώρα αυτοί οι δύο είναι μαζί. Δεν είναι ζήλεια. Είναι απογοητευση. Απογοητευση και αμφισβήτηση για τους ανθρώπους γύρω μου. Όλοι μου φαίνονται ψεύτικοι. Ήταν το κερασάκι στη τούρτα. Τι γίνεται; γιατί τίποτα δεν μου φαίνεται νορμαλ; σίγουρα έχω και εγώ τα θέματα μου αλλά και αυτό δεν μου φαίνεται νορμαλ. Δεν είμαι καλά. Χάνω εμένα. Τρελαίνομαι μέρα με τη μέρα. Δε μου φτάνει το οξυγόνο.
Γιατί με θες και με νοιάζεσαι. Το πως ειμαι ερωτευμένη μαζί σου, δεν σημαίνει οτι με κάνεις πιο ευτυχισμένη από ότι ημουν μόνη μου και επομένως δεν σημαίνει ότι θα μείνω μαζί σου. Εεε λοιπόν βλέπω ότι όσο αφήνομαι με σεβεσαι όλο και λιγότερο και αν νομίζεις ότι θα απαιτήσω σεβασμό κάνεις λάθος. Υπάρχει ο σεβασμός που πηγάζει από αισθήματα στοργής και ο σεβασμός που πηγάζει από φόβο. Τον πρώτο τον χαρίζουμε απλόχερα και ειναι ο σεβασμός που χρειάζομαι, τον δευτερο μας τον ''παίρνουν'' με το ζορι. Θα κάτσω τώρα στα αυγά μου μεχρι να τελειώσουν οι πανελλήνιες γιατί δεν είμαι τώρα για χωρισμούς και απώλειες και μετά αν συνεχίσεις έτσι, πρώτε μου ερωτα θα σε χωρίσω και δεν θα ξερεις απο που σου ηρθε. Ούτε θα σου εξηγήσω κιόλας. Καλύτερα τώρα που είναι νωρίς.
εγώ σε είδα και έχασα τα λόγια μου σα μικρό παιδί και εσύ μου έριξες ένα βλέμμα αγανάκτησης και με σκότωσες.. αλλά τουλάχιστον κατάλαβα ότι δε με θες..κάτι είναι κι αυτό. κρίμα και είχα κάνει τόσα όνειρα για μας κοπελιά!