Ειμαι τριτη Λυκειου και δινω πανελληνιες.Πηγαινω φροντιστηριο φυσικα και οι γονεις μου συνεχεια φωναζουν οτι δινουν τζαμπα χρηματα ,ετσι και αλλιως δεν θα γινω προεδρος.Υποτιμουν την προσπαθεια που κανω , ενω εγω κανω τα παντα για να τα παω καλα και να ειμαι συνεπης σε ολα.Η μητερα μου λεει ναι σιγα που θα πας να σπυδασεις , τζαμπα κοπος δεν θα βρεις δουλεια.Καλυτερα λεει ελα μαζι μου στο εστιατορια μου δουλευω και εγω.Οταν τα ακουω αυτα με πιανουν τα νευρα μου.Δεν μπρορουν να καταλαβουν οτι το να σπουδασεις σημαινει ταυτοχρονα οτι κανεις κατι για τον εαυτο σου και εκληρωνεις τα ονειρα σου.Δεν εχω καθολου την υποστηρηξη τοους.Αλλοι γονεις παρακαλανε να διαβαζουν τα παιδια τους ενω εκεινοι το υποτιμουν.Και δεν ειναι οτι οι γονεις ειναι αναλφαβητοι.Ο μπαμπας μου μετα το λυκειο εκανε μια σχολη 2 χρονια (αστυνομικη) και η μαμα μου τελειωσε απλα το Λυκειο.Οταν ακουνε ομως για τα παιδια γνωστων οτι μπηκαν στο πανεπηστημιο λενε αα μπραβο του/της μπηκε στο πανεπιστημιο.Δεν μπορω αλλο πλεον αυτη την νοοτροπια(Ειμαι απο Αλβανια)Και δεν ασχολουνται ποτε μαζι μου οσον αφορα το σχολειο.