ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι η μόνη που όταν πηγαίνω σχολείο και γράφω και κάθομαι για τελευταία φορα στα θρανία αυτά μου έρχονται αναμνήσεις είτε παλιές είτε κακίες ... και αρχίζω να νοσταλγώ μέσα σε δευτερόλεπτα τα χρόνια αυτά ;

Ή κάπως έτσι. Σήμερα έδινες πανελλήνιες. Ελπίζω να τα πήγες καλά. Ένας θαυμαστής :P

Καλησπέρα κόσμε, είναι απόγευμα Τετάρτης και εγώ είμαι μια 19χρονη φοιτήτρια που αντί να διαβάζω για την εξεταστική που πλησιάζει απειλητικά κάθομαι και διαμαρτύρομαι στο Lifoland γι αυτή την κατάσταση. Μόλις τώρα συνειδητοποιώ ότι έχω μερικές ''κακές'' συνήθειες που με κάνουν να παρεκκλίνω από του στόχους που έχω θέσει ,να μην τηρώ το πρόγραμμά μου και τέλος να είμαι η ντροπή της πειθαρχίας..Αυτό είναι κάτι που με βασανίζει το τελευταίο διάστημα ,αλλά τώρα με την καλοκαιρινή αυτή διάθεση που υπάρχει από τους παππούδες στο καφενείο της γειτονιάς μέχρι τα social media το πράγμα χειροτερεύει κι εγώ μένω αδιάβαστη. Θα το εκτιμούσα ιδιαιτέρως αν κάποιος από εσάς εκεί έξω μου έδινε κάποιες συμβουλές ή με "ταρακουνούσε'' προκειμένου να μπω στον ίσιο δρόμο του διαβάσματος, της συνέπειας και της "σοβαρότητας".Ελπίζω μερικοί από εσάς να ταυτιστούν μαζί μου.Καλή εξεταστική πουλάκια μου:)

Θα το πω εδώ για να το βγάλω από μέσα μου, αφού πλέον είναι αργά. Και ποιος ξέρει, ίσως κάποτε να το δεις...Μετάνιωσα που τελείωσα τη σχέση μας. Ακόμα σ'αγαπάω και σε σκέφτομαι και το επιβεβαιώνω όταν δε βρίσκω κανέναν σαν και εσένα.Ελπίζω κάποια μέρα να μας δωθεί μια 2η ευκαιρία.Για τον μικρό μου

Καλησπέρα, είμαι 35 χρόνων μαμά ενός κοριτσιού. Και μετά από πολλά χρόνια προσπάθειας ήρθε κ η δεύτερη εγκυμοσύνη επιθυμητή από εμένα και τον σύζυγο. Οικονομικά είμαστε καλά και δεν τίθεται θέμα άμβλωσης. Όμως οι γονείς μου δεν πήραν κ τόσο καλά το γεγονός ότι θα γίνουν κ δεύτερη φορά παππούδες. Πως διαχειριζόμαστε μια τέτοια κατάσταση ώστε να μην μας επιρρεάσει στην πορεία.; να σημειώσω ότι για το πρώτο εγγόνι δίνουν κ την ζωή τους. Η ανακοίνωση για τον ερχομό του δεύτερου τους τάραξε.

Δεν έχω καθολου ερωτικη επιθυμια τους τελευταιους 2 μήνες με τον σύντροφό μου αν και 8 μηνες μαζί μηπως φταίει γιατι μενουμε αρκετες μερες μαζι συνεχομενα δεν συγκατοικουμε ακομα κ αυτο έγινε γρήγορα..

Ξέχασα να συμπληρώσω πως..μου έλειψες..

Που ήρθες στη ζωή μου μια συνηθισμένη μέρα και με μαγεψες..Που μου έδωσες μια αγκαλιά τόσο σφιχτη και ακατανόητη που ακόμα θυμάμαι και απορώ.Που ένοιωθα απίστευτα μαζί σου και ας ήταν λίγες αυτές οι στιγμές. Που ήθελα να ζήσω άλλες τοσες γιατί με κέρδισες και μου αρεσες από το πρώτο λεπτό.Τελικά..τι έγινε;που χάθηκες;τι εψαχνες;Μακάρι να μπορούσα να σου μιλήσω αλλά δεν ξέρω αν θες.Μιας και δεν επιδιωξες κάτι περισσότερο.

Χθες μαλώσαμε με τον άντρα μου γιατί αυτός επιμένει και τον τρέχει στην μπάλα εγώ όμως φοβάμαι μην πάθει κανένα κακό. Λέει πως είναι πολύ καλός και ότι θα φτάσει ψηλά. Εγώ θέλω να σπουδάσει να γίνει σωστός άνθρωπος με αξίες στην κοινωνία. Την μπάλα μπορεί να την συνεχίσει ως χόμπι όχι ως επάγγελμα.

Χθες το βράδυ που ήμουν μόνη έβλεπα βιντεάκια στο youtube και έπεσα πάνω στο κομμάτι του sin boy - barbie. Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα που οδεύει η μουσική; Τέτοιο χάλι είχα να δω χρόνια .Χιπ χοπ το λένε αυτό το είδος; Ότι να ναι απλά. Καλά κάνω και ακούω μόνο έντεχνα.