11 Οκτωβρίου η παγκόσμια μέρα για τα κορίτσια…η μέρα που υπενθυμίζει ότι τα κορίτσια μπορούν να γίνουν και να κάνουν ότι θέλουν. Ή μήπως όχι; Σκέφτομαι τη δική μου πορεία ως τώρα και συνειδητοποιώ πως όχι δεν μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε και ούτε να γίνουμε ότι θέλουμε. Ναι μεν έχουν γίνει άλματα ως προς τα δικαιώματα των γυναικών αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε ισότητα. Στις μέρες μας ακόμη χαρακτηριζόμαστε και κατατασσόμαστε σε κατηγορίες αλά Gilead…είμαστε είτε Wives, είτε Marthas, είτε Aunts, είτε Jezebels, είτε Handmaids (ref: Handmaid’s tale της Margaret Atwood). Οι ταμπέλες μπαίνουν τόσο εύκολα σε κάθε γυναίκα και βγαίνουν πιο δύσκολα από τα πούπουλα με τη πίσσα.Ναι είναι πολύ δύσκολο να είσαι γυναίκα διότι ότι και αν γίνει εσύ θα κατηγορηθείς, στην τελική αυτή η κατάσταση κάνει πιο εύκολη τη ζωή όλων των privileged αντρών που νίπτουν τα χέρια τους για οποιαδήποτε πράξη. Αλλά υπάρχει και αυτή η κατηγορία γυναικών που βάζει «σαπούνι» στα χέρια τους για να γίνουν πιο καθαρά. Είναι αυτές οι γυναίκες που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να γίνουν αποδεκτές από την πατριαρχική κοινωνία ξεχωρίζοντας τους εαυτούς τους από τις υπόλοιπες γυναίκες. Δεν είναι λίγες και δυστυχώς είναι παντού. Είναι η διευθύντρια που δεν θα δώσει την καλή θέση σε μια γυναίκα αλλά σε έναν άντρα με λιγότερα προσόντα διότι θεωρεί ότι καμία άλλη δεν είναι σαν αυτή, δηλαδή τόσο άξια όσο ένας άντρας. Είναι η διάσημη (ναι αναφέρομαι ξεκάθαρα στη Donna Karan) αλλά και η μη που θα πει ότι η γυναίκα πάει γυρεύοντας να της επιτεθούν σεξουαλικά με τον τρόπο που ντύνεται. Είναι η γυναίκα που θα υποτιμήσει μια άλλη επειδή δεν έχει κάνει παιδιά. Είναι η γυναίκα που θα σε πει τσούλα αν έχεις επιλέξει να μην είσαι σε σταθερή σχέση. Είναι η γυναίκα που θα σε πει άχρηστη αν δεν μαγειρεύεις για τον άντρα σου. Είναι η γυναίκα που θα σου πει να μην φοράς κόκκινο κραγιόν στη δουλειά για να μη προκαλείς. Είναι η γυναίκα που θα σου πει ότι θα πετύχεις πιο πολλά στη ζωή σου αν παραμείνεις σιωπηλή. Είναι η γυναίκα που θα πει «αδελφή» τον άντρα που υποστηρίζει τα δικαιώματα των γυναικών. Είναι η γυναίκα που θα πει την ατάκα «boys will be boys».Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί και είμαι σίγουρη ότι πολλές μπορούν να προσθέσουν και άλλα. Η αλήθεια όμως είναι ότι, δυστυχώς, υπάρχει αυτή η μερίδα γυναικών που τονώνει την ανισότητα, την βαρβαρότητα και όλα λοιπά αδικήματα περιμένοντας ότι θα πάρει κανένα «ψίχουλο» από την «πίτα» των αντρικών δικαιωμάτων. Είναι αυτό το είδος που δεν καταλαβαίνει ότι υποσκάπτει ακόμα και την δική της θέση με αυτή την στάση. Οπότε ναι δεν φταίνε μόνο οι άντρες για την συμπεριφορά τους αλλά και αυτές οι γυναίκες που την δικαιολογούν, την στηρίζουν…την αποθεώνουν.