με την μία ταχαμε σχεδον μια 10ετία τρελος ερωτας και πολυ αγαπη. μέναμε μαζί. πέρασε δύσκολα τα τελευταία 2 χρονια (καταθλιπτικο επεισόδιο) κλείστηκε στον εαυτο της, απομακρύνθηκε, απομακρυνθήκαμε. Όσο και να παλεψα δεν τα καταφερα να της κινήσω το ενδιαφέρον σε μας. καμία όρεξη για τίποτα. την παρακάλαγα να πάει σε ειδικό. πήγε όταν σχεδόν έφυγα απ' το σπίτι. συνέχισε να ειναι ψιλοαδιάφορη αλλά έλεγε οτι μ αγαπαγε. από πράξεις τίποτα. κρατάω επαφές προσπαθώ, αλλα δυσκολεύεται να ανοιχτεί, όταν προτείνω κάτι λέει ναι, αν ειναι κατι συμβατικό αλλα ζορίζεται για παραπάνω, πολλές φοβίες που τις εχουν μεινει απ' αυτό που περνάει μάλλον.
η αλλη τη γνώρισα με το που έφυγα, σε κοινό extreme sport. τρελος έρωτας, τρελό ταίριασμα, δραστηριότητες μαζί, κοινά χόμπι κλπ. κλπ. πολύ καλός άνθρωπος με προσέχει, με φροντίζει με νοιάζεται, το δείχνει με τις πράξεις της. φουλ όρεξη για ζωή, όταν προτείνω κάτι λέει ναι, και έχει και τις δικιές της ιδέες. Ούτε μισό χρόνο και οι δραστηριότητες πουχουμε κάνει οι εμπειρίες και οι αποδράσεις εχουν αφήσει ενα καρο φωτογραφίες που τις κοιτάς και σου φτιάχνουν τη διάθεση. Την πάω ενα βήμα παραπέρα και με πάει ενα βήμα παραπέρα. Αλλά, όταν αράζουμε κανα βράδυ σπίτι δεν έχουμε την εγκεφαλική επικοινωνία το χιούμορ και το εγκεφαλικό ταίριασμα που είχα με την πρώην. Αυτό που 2 άνθρωποι μπορουν να περνάν καλά χωρις να κανουν τίποτα, απλά πειράζοντας και γελώντας ο ένας τον αλλο.
με θέλουν και οι 2, και εγω τις αγαπάω και τις 2 και δεν θέλω να στεναχωρήσω καμία. ξέρω ότι είμαι μαλάκας, αλλα δείξτε επιείκεια.
(πολύ μπερδεμένος) Άντρας, 35