ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Και τι κάνεις οταν εσυ λιωνεις για αυτον...και εκεινος απλα σε τρεχει για να επιβεβαιωνεται απλα?δεν σε εντασσει στη ζωη του αλλα εσυ το λιγο του το θεωρείς πολυ??και εν ολιγοις σου λεει να βρισκεστε μονο για σεξ ενω πριν λιγο καιρο ειχατε κανονικά σχεση?? Πώς να τον τρεξω και εγω λιγο?? Πειτε μου καποια δικη σας γνώμη...ειμαι τερμα μπερδεμένη..ξερω μονο οτι τον αγαπαω πολυ και για δαυτον θα έφτανα οπου μου ζητουσε....Πώς να τον κανω παλι να επιστρεψει σε μενα?

Όταν δέχεσαι έμμεσα ή άμεσα χιλοπιτα από κάποια που έχεις φάει κόλλημα ,λες στον εαυτό σου αρχικά:" έλα μωρέ και ποια είναι αυτή;Δε με νοιάζει!Ούτε γω δε θέλω , όποια δε με θέλει!".Μετά από ώρες , αισθάνεσαι πεσμένος , αδύναμος και κάνεις πως δε ξέρεις το λόγο.Αργοτερα , μπαίνεις στο προφίλ της και λες μέσα σου εμφανώς απογοητευμένος:"Μα γιατί όχι ρε συ;".Έπειτα , σκέφτεσαι ότι εκείνη την στιγμή, αυτή θα βρίσκεται με άλλον σε τρυφερές ή άγριες στιγμές.Τσουζεις μέσα σου.Κλαιει εσωτερικά ο εαυτός σου.Λες " δε κάνω για τίποτα, είμαι μηδενικό, καλα μου πε" . Είσαι στο όριο να κλάψεις ,όμως δε θες να σε δουν οι συγγενείς σου να το κάνεις αυτό.Ετσι , δε το κάνεις.Ομως οι σκέψεις συνεχίζουν να κατακλύζουν το κεφάλι σου μέχρι που φτάνεις σε επίπεδα ήπιας κατάθλιψης.Η αυτοεκτίμηση σου εχει μολις δεχτεί να ισχυρό πλήγμα, το οποία δύσκολα θα επουλωθεί

Καμιά φορά η απόρριψη στα ερωτικά σημαίνει πολλά.Μπορει πολλοί να λένε -σχεδόν -παρηγορητικά ότι" η απόρριψη δε είναι και τίποτα , σιγά" , όμως δε είναι έτσι.Οκ κάποιες φορές μπορεί να συμβαίνει για άσχετους με εσένα λόγους (πχ να είναι σε σχέση ή μετά από χωρισμό , ή εν γένει να έπεσες ακατάλληλη περίοδο για κείνη )Όμως άλλες φορές σημαίνει την απόρριψη του είναι σου.Οτι είσαι λίγος για τις απαιτήσεις της , ότι της αξίζει και μπορεί να έχει κάποιον καλύτερο.Μπορει να μην σε θεωρεί ωραίο εξωτερικά ή να ξενερώνει με την οικονομική δυσπραγία σου ή να σε θεωρεί βαρετό/μη ταιριαστό εν γένει.Οι λόγοι απορριψης μπορει να είναι απειροι.Ωστοσο η απόρριψη σημάνει και ένα μήνυμα για σενα.Οτι πρέπει να βελτιώσεις κάποια χαρακτηριστικά σου.Το "μην σε νοιάζει, δε μπορούμε να αρέσουμε σε όλους" , ισχύει ως ένα βαθμό ,αλλά μήπως τελικά δε αρέσουμε στον ιδιο μας τον εαυτό; Μήπως χρειαζόμαστε βελτιώσεις ;Όπως το να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση,άνεση , επίγνωση επιθυμιών;

Θα μου πάρει λογικά 2-3 μήνες απλά να συνηθίσω την αλλαγή όμως αξίζει τον κόπο. Θα κάνω και έναν καλό απολογισμό για τη ζωή μου και θα προσπαθώ όσο γίνεται να την χαίρομαι. Δε θα μετανιώσω για όσα έκανα λάθος από την στιγμή που δεν μπορώ να τ' αλλάξω. Απλά θα προσπαθήσω από εδώ και πέρα να μη νιώθω ότι δεν γεύομαι τη ζωή μου. Με παρέα ή χωρίς. :)

κανένας δεν αγαπάει για πλάκα ούτε κι εγώ στο υπενθυμίζω κάθε φορά που μιλάμε.Τα λόγια τώρα πια είναι περιττά.Σ αγαπάω αλλά μας χωρίζουν πολλά λίγο τα δικά μου λίγο τα δικά σου.Εσένα σου αρέσει να κρύβεσαι πίσω απ το δάχτυλο σου εμένα πάλι όχι.Σου είπα αν θες φίλοι αν δεν θες τίποτα.Με συγχωρείς αν σε τάραξα που σε θυμήθηκα μες στις γιορτές δεν ήταν αυτή η πρόθεση μου,να σου ευχηθώ ήθελα στην ουσία, να είσαι καλά τα λέμε.

Είναι σκληρό και διαβολικό να "παίζουν" μαζί σου.Απο τη μία να σε ταιζουν ελπίδες και από την άλλη να σε αφήνουν στα κρύα του λουτρού.Σκοπιμα και χώρις τύψεις.Δε θα το έκανα ποτέ,δε μου βγαίνει.Ομως μία συγκεκριμένη , αρέσκεται μάλλον στο να με "σουβλίζει" συναισθηματικά.Πες βρε κοπέλα μου ευγενικά οτι ξέρεις κάτι;"Δε με ενδιαφέρεις!". Τι μου λες " έχω να πάω στο γιατρό,θα σου στείλω όταν τελειώσω να κανονίσουμε" και τελικά δε στέλνεις ποτέ; Τι υποκρισία είναι αυτή; Το αστείο είναι με φλέρταρε/μου την έμπαινε με υπονοούμενα κάθε φορά που με έβλεπε σχολή!Παρά αυτά για καφέ μου λέει " θα σου στείλω αύριο όταν... τελειώσω τις δουλειές μου" και είτε δε στέλνει ποτέ (όπως τώρα) είτε λέει μια δικαιολογία ανάλογα τις περιστάσεις (όπως πέρσι τα Χριστούγεννα)

Πώς έστω και μια στιγμή πίστεψα πως μπορεί να του αρέσω! Δεν υπολόγισα όμως ότι όλα αυτά τα έκανε για να τονωθεί ο εγωισμός του και μόνο! Όσο κι αν προσπαθώ να κατανοήσω την κατάσταση, αδυνατώ! Ρε μη δίνετε ελπίδες και μην επιμένετε όταν δεν γουστάρετε πραγματικά. Λιγη αξιοπρέπεια!!

Ζω σε επαρχιακή πόλη, αρκετά πιο έξω από το κέντρο της. Ενα τετράγωνο κάτω από το σπίτι μου περνά ένας μεγάλος κεντρικός δρόμος. Εδώ και μια ώρα κατι μεγάλοι μάγκες εχουν μαζευτεί και κανουν κόντρες με τις μηχανές τους. Είναι ανυπόφορο. Έχει σηκωθεί η γειτονιά στο πόδι.Αναρωτιέμαι πώς ορισμένα άτομα έχουν τοσο θράσος και τόση ανοησία μέσα τους, ώστε να ταλαιπωρουν τέτοια ώρα τόσους ανθρώπους. Ας πανε σε χωραφια, αλάνες, ξερω εγω τι αλλο να τρέξουν οσο γουστάρουν. Αλλα αυτή την καφρίλα ρε γαμωτο, ε όχι, δεν την μπορω κι ουτε θελω να την ανέχομαι.Σε τέτοια περίπτωση η αστυνομία παίζει να μας φανεί χρήσιμη; η απλά θα κάνει μια δυο υποδείξεις αντι να τα μπουζουριασει ολα αυτά τα ατομα μπας και συμμορφωθούν;

Έχετε νιώσει ποτέ ότι με κάποιον άνθρωπο όσα χρόνια κι αν περάσουν ή όσο μεγάλο να είναι ένα χρονικό διάστημα που δεν έχετε επικοινωνία, σαν να σας συνδέει κάτι και ότι όσα χρόνια και να περάσουν δεν θα τελειώσει ποτέ;Νιώθω αυτό ακριβώς με ένα παλικάρι. Γνωριμία 10χρονη και αν και έχουν περάσει περίοδοι χωρίς να μιλάμε, ποτέ δεν ξεχνάμε ο ένας τον άλλον και όλα κυλάνε σαν να μην υπήρξε αυτό το κενό στην επικοινωνία μας.Θα με πείτε χαζή ή ρομαντική αλλά νιώθω ότι κάτι ανώτερο και δυνατό μας ενώνει με αυτό το παλικάρι. Άντε και να αποδειχτεί τελικά ο άνδρας της ζωής μου που θα κάνω και οικογένεια μαζί του, χαχα.

Στο μυαλό μου είσαι το μωρό μου αλλά έξω γίνεσαι η κολλητή και σε φωνάζω Μαρία