Έχω δει πολλά σχόλια πως αν δεν έχεις φίλους σημαίνει πως δεν αξίζεις να τους έχεις. Πώς κάνεις εσύ κάτι ,το μεγαλύτερο, λάθος και τους χάνεις. Ίσως το πίστευα και εγώ σε κάποιο βαθμό μέχρι να συνειδητοποιήσω τι μου συμβαίνει. Οι δύο καλύτερες μου φίλες με προσέβαλαν συνεχώς, άσχημα πολύ. Ο,τι κι αν τους είπα δεν άλλαξε κάτι. Οπότε έκανα την επανάστασή μου και έφυγα. Και έκτοτε είμαι πάνω κάτω μόνη μου. Τι λάθος έκανα; σίγουρα επιλογών, σίγουρα ανέχθηκα προσβολές και πράγματα που δεν έπρεπε. Όμως κατάλαβα πως μπορεί να είμαι μόνη μου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαι άξια να έχω οικογένεια (όπως είχε γράψει κάποια εξομολογουμενη) , να έχω καινούριους φίλους που θα έχουμε μια ισότιμη σχέση με τα πάνω και τα κάτω της και όλες τις άλλες χαρές της ζωής. Βλέπω τα λάθη του παρελθόντος και θα προχωρήσω μπροστά ευελπιστώντας να βρεθούν οι κατάλληλοι φίλοι.