ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ποιος ο λόγος ύπαρξης αυτών των κοκκινωπών νυκτόβιων εντόμων; Είδα μια στο μπάνιο και πρέπει να με ακουσε όλη η πολυκατοικία. Όχι τίποτα άλλο αλλά και μόνο στη σκέψη ότι εμείς κοιμόμαστε και αυτές μπορεί να σουλατσάρουν πάνω στις πετσέτες ή στα σφουγγάρια μας, φρικάρω. Το αποκορύφωμα, πριν καποια χρόνια στο χωριό περπατούσε μια πάνω στο ΠΡΟΣΩΠΟ μου την ώρα που κοιμόμουν. Απο αυτές τις τεράστιες τα θρεφτάρια, καταλαβαίνετε. Αυτά σκέφτομαι κ δεν μπορώ να κοιμήθω. Καληνυχτα σας

Για την ντροπή που θα έπρεπε να νιώθουν αυτοί που τους άνοιξες την καρδιά σου και σε κουτσομπόλεψαν σε τρίτους τυχάρπαστους ρουφιανεύοντας και το παραμικρό που ένιωσες.

αλλά θα ήθελα τόσο πολύ να πιστέψω οτί υπάρχει κάτι τέλειο και ιδανικό, κάτι άφταστο κάτι σταθερό που μπορείς να εμπιστευτείς, κάτι υπεράνω, όχι με την έννοια της εξουσίας και της πνευματικής υπεροχής, αλλά ως μια πηγή σοφίας που ξέρεις ότι δεν θα σε προδώσει. Βαρέθηκα τη συνεχή διάψευση των ιδανικών και των ονείρων μου. Βαρέθηκα να πρέπει να βρίσκω συνεχώς νέα, εξιδανικευμένα στηρίγματα για να κρατηθώ στη ζωή. Βαρέθηκα να μην μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν και τίποτα. Θέλω ένα μεγάλο χέρι που να με σφίξει ζεστά και να νιώσω ασφάλεια και σιγουριά. Να αφεθώ. Αλλά να μην είναι ψέματα.

Βγαίνω με έναν τελευταία που τα πάμε πολύ καλά... Αλλά ρε παιδιά κρατάει 45 λεπτά! Τον ρώτησα αν φταίω εγώ κλπ και μου είπε ότι με όλες το ίδιο του συμβαίνει κ όλες το έχουν παραπονο αυτό αλλά αυτός είναι ο ρυθμός του κ δεν έρχεται σε κορύφωση πάντα. Πρώτη φορά μου τυχαίνει.. Και με πιάνουν τα γυναικουλιστικα... "Είμαι τόσο χάλια? "και τέτοια.

Δίνω μάθημα αύριο και δεν έχω διαβάσει τίποτα, δεν με παίρνει να κοπώ σε ένα ακόμα, θα πάω και θα γράψω ότι σχετικό με το θέμα μου' ρχεται έχω ελπίδα να περάσω?

Ποσο όμορφο ειναι να βλέπεις το ατομο που σε έχει στηρίξει τόσο πολύ να έχει στην αγκαλια της/του μια μικρή Μπέμπα και η Μπέμπα σιγά σιγά να κοιμάται ..συγκινήθηκα ..έβαλα τα κλάμματα ..ειναι πολύ όμορφο να βλέπεις πως υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στην εποχή μας ..Ποσο υπέροχη μπορεί να εισαι ; Σε αγαπω !

Συνεχως παραπονιεμαι ότι δεν εχω κανει ακομα σχεση,αλλα μολις βλεπω ότι καποιος ενδιαφέρεται κλεινομαι στον εαυτο μου,τον αποφευγω και κανω τα παντα για να μην καταλαβει την παρουσια μου!Παντα ημουν καπως ντροπαλη αλλα τωρα εχω φτασει 21 χρονων κοπελα,δεν βγαζει νοημα!Γενικα δεν με πλησιαζουν ευκολα ατομα και αργω να ανοιχτω και σε φιλιες.Δεν ξερω αν φταιω εγω η ότι είμαι μικρη και θα μου φυγει καποτε.Επισης συνεχως δουλευω,διαβαζω κτλ. πραγματα που με ευχαριστουν δεν λεω,αλλα ισως με απομονωνουν κιολας...Όπως και να εχει ερχεται καλοκαιρι παλι θα δουλευω αλλα ελπιζω να ερθουν και ωραιες στιγμες!

Με το που πάει να γίνει κάτι σοβαρό στη ζωή μ αρχίζω και κάνω τόσες βλακείες και με άτομα που δεν θα έκανα ποτέ κάτι, πάντα το κάνω αυτό...

2 χρονια ο φιλος μου ειναι στη φυλακη κι εγω ειμαι μονη μου εξω να τον περιμενω συζουσαμε 2 χρονια μεχρι να τον πιασουν κι εγω να βυθιστω στην καταθλιψη μου .Αρνουμαι να κανω σχεση με αλλον .Τον αγαπω τοσο πολυ ειμαι 30 τωρα απλα ηθελα να εξομολογηθω οτι η ζωη μου ειναι μαυρη χωρις το αλλο μου μισο κι εχω κουραστει να μου λενε προχωρα τη ζωη σου ! Κανεις δεν καταλαβαινει...κι αυτος μ αγαπαει πολυ και εχουμε πει οτι θα ειμαστε μαζι οταν βγει..θα περιμενω παιδια γιατι σπανια βρισκεις τον απολυτο ερωτα στη ζωη σου.....

Σαν σήμερα πριν πολλά χρόνια, 19 αν δεν κάνω λάθος, γνώρισα τον φ. Μεγάλος έρωτας, χημεία σεξουαλική, χημεία εγκεφαλική, απόσταση, εμπόδια, επιτέλους μαζί, μα κάτι άλλαξε, φθορά, τέλος... Η μεγαλύτερη ματαίωση της ως τώρα ζωής μου... Κομμάτια, πολύ κλάμα, πέρασα δύσκολα. Τα χρόνια πέρασαν, εγώ έκανα οικογένεια, αυτός όχι. Άραγε τη θυμάται αυτή τη μέρα;