ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι πιο βαρετή κι απο τραχανά. Με έχουν χαρακτηρίσει πολλές φορές βαρετή κι έχουν απόλυτο δίκιο. Είμαι 23 και δεν με ενθουσιάζει τίποτα, δεν έχω ενδιαφέροντα,δεν έχω χιούμορ, δεν είμαι παθιασμένη με κάτι. Έχω αποφευκτική διαταραχή και η απομόνωση ήταν πάντα η πραγματικότητά μου και ίσως αυτο να έχει συμβάλλει ως ένα βαθμό στην ανιαρή προσωπικότητα που έχω. Αλλά θέλω να βελτιωθώ. Πώς θα μπορούσα να γίνω πιο ενδιαφέρον άτομο;

Πρίν ένα μήνα τσακωθηκα με την σχέση που έχω, έδω και 7 χρόνια. Απο τότε που είχαμε τσακωθεί, είδα κάποιά αλλαγή στην συμπεριφορά του και ανακάλυψα οτι μιλά με άλλες κοπέλες. Πιέζοντας τον, μου το είπε ο ίδιος. Δεν ξέρω πόσο έχει προχωρήσει. Μου είπε οτι ήταν λάθος και θα προσπαθήσει για μας αλλά τίποτα δεν κάνει. Μονό λογια. Του το είπα και πάλι καμιά αλλαγή. Να τον αφήσω να φύγει....;;; 7 χρόνια είναι πολλα...

Να σαι καλα με όποια και όπου βρίσκεσαι... Είναι η πρώτη χρονιά που δεν μιλάμε, οπότε δέξου τις ευχές από δω...

πραγματα κρατανε τοσο λιγο...μικρα διαλειμματα μεσα στην δυστυχια...

Σκέφτομαι να χωρίσω, γιατί δεν κάνει το επόμενο βήμα, έπειτα από 11 χρόνια σχέσης, ενώ το συζητάμε καιρό τώρα...Από το 2016 περιμένω για συγκατοίκηση και κάτι πιο σοβαρό και είμαι 28 χρονών και αυτός 30...Ωραίο καλοκαίρι θα περάσω και φέτος...

Αγαπηθήκαμε και 3 μήνες πριν με άφησε κλαίγοντας γιατί δεν πήγαινε άλλο. Είχαμε έντονη σχέση με τα καλά της και τα κακά της, τσακωμούς τους οποίους προκαλούσα συνήθως εγώ γιατί δεν έδειχνα ευτυχισμένη και στενοχωριόταν. Έκτοτε τον παίρνω τηλέφωνο κάθε εβδομάδα και έχουμε βρεθεί 2 φορές (αγκαλιές, φιλιά, αγγίγματα στο πρόσωπο και κλάμματα, τίποτα άλλο). Με έχει αρνηθεί πολλές φορές ενώ έχω δείξει ότι μετάνιωσα και ότι έχω αλλάξει. Καταστράφηκα, έπαθα κατάθλιψη, κλαίω κάθε μέρα ακόμη και σήμερα. Δεν έχω κανέναν φίλο να στραφώ το περνάω όλο μόνη μου και ενώ ξέρω ότι δεν έχει νόημα τον καλώ και λέμε τα ίδια συνέχεια....Παιδιά κουράστηκα και θέλω να μιλήσω αλλά δεν ακούγομαι! Σήμερα τον μπλόκαρα στο κινητό και viber (κανένα άλλο μέσο κοινωνικής δικτύωσης δεν είχαμε ούτε εγώ ούτε εκείνος) μήπως με σταματήσω επιτέλους γιατί με ισοπεδώνει η ελπίδα που δεν έρχεται ποτέ, και προχωρήσω μόνη μου! Ξέρω είναι φαινομενικά σαχλό θέμα, αλλά πραγματικά θα ήθελα έστω και απο εσάς ένα κίνητρο να μην ξανακυλήσω και να δεχτώ ότι δεν πρέπει να πιέζουμε καταστάσεις ούτε να αλλάξουμε το παρελθόν! Καλό καλοκαίρι και σε όλους εκείνους που ενώ είναι ανάμεσα σε κόσμο είναι βαθιά μόνοι τους και δεν έχουν βρει γαλήνη μυαλού.

Μετά από μια εκδρομή όπου ήμασταν χωρίς γονείς τέσσερις μέρες ανακάλυψα ότι μια φίλη μου απλά με παρατούσε στην ψύχρα. Όταν γυρίσαμε σχολείο και συναντήσαμε και τις άλλες εκείνη απλά μας παράτησε και πέταξε όλα τα χρόνια της φιλίας μας. Πλέον προσπαθεί να μας το παίζει καλή. Σιγά, σιγά λεει ψέματα για εμένα στις φίλες μου και τις διώχνει από εμένα. Το παράξενο είναι ότι κάθε φορά που φεύγει μια φίλη μου δεν στεναχωριέμαι ή κάτι τέτοιο. Απλά νιώθω ένα κενό κάθε φορά. Σιγά, σιγά χάνω τον εαυτό μου και μερά με την μέρα ανακαλύπτω πως δεν έχω καμία αληθινή φίλη. Είμαι όλη μέρα κλεισμένη στο σπίτι και δεν θέλω να μιλάω σε κανέναν νιώθω πως δεν έχω ανάγκη κανέναν. Είμαι μόνη μου. Μόνο την οικογενεια μου έχω αλλά ως πότε? Ξέρω ότι η ένα κορίτσι της τάξης μου πήρε μαζί της την φίλη μου από την εκδρομή. Αυτό το κορίτσι δεν ξέρω γιατί με μισεί τόσο. Είχαμε μια ομάδα στο Viber με όλους τους Συμμαθητές μου αλλά έφυγα και από εκεί γιατι δεν ήθελα να έχω καμία σχέση με κανέναν. Τώρα πλέον μέρα νύχτα με κουτσομπολευουν πανω σε αυτο το θεμα. Επιπλέον όλοι απομακρύνονται από εμένα και δεν απορώ Αφού κλεινομαι στο εαυτό μου και δεν μιλάω σε κανέναν...

Γνώρισα 1 παιδί μιλούσαμε 8 μήνες μέσω σκάιπ. Στην αρχή ήταν τέλεια είχαμε τρομερή χημεία τα πηγαίναμε πολύ καλά. Μετά τους πρώτους 6 μήνες δεν ήταν ίδιος. Δεν μου έστελνε μηνύματα δεν ενδιαφερόταν οπότε και εγώ δεν του έστελνα. Χθες μου έστειλε μετά από 1 μήνα απουσίας του μέσα στις δικαιολογίες. Ειλικρινά μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Είμαι σίγουρη ότι βρήκε άλλη. Δεν εξηγείται διαφορετικά η συμπεριφορά του. Αφού δεν θέλεις να μιλάμε στείλε μου ένα μήνυμα ότι δεν γουστάρεις πια. Να ξέρω και εγώ τι να κάνω. Αλλά όχι να εξαφανίζεσαι 1 μήνα και μετά να γυρνάς σαν να μην τρέχει τίποτα. Αφού είσαι έτσι στην μαμά σου. Στο καλό και να μην μας γράφεις. Άντε με τον κάθε κοινωνιοπαθή.

Επειδή έχω αρχίσει να απογοητεύομαι, υπάρχει άνδρας που να θέλει να κάνει σχέση (με τα καλά της και τα άσχημά της) ή όλοι σκέφτεστε πως θα πηδήξετε μόνο;;;;; Υ.Γ: Δεν τον ψάχνω εδώ, απλά ήθελα να ξέρω αν συμβαίνει μόνο σε μένα να γνωρίζω άνδρες που θέλουν μόνο πήδημα ή είναι γενικό το φαινόμενο.

Είμαι 28 ετών και δεν έχω καταφέρει κανένας άντρας να κολλήσει μαζί μου. Ρε παιδιά δηλαδή όσο αδιάφορη και να είμαι ή χλιαρή ή οτιδήποτε άλλο, πώς γίνεται να μην έχει βρεθεί ούτε ένας που να ταιριάζουμε και να με θέλει? Εγώ όλους όσους είχα τους ήθελα πολύ και μου άρεσαν πολύ είτε σαν εμφάνιση είτε σαν χαρακτήρες. Και τώρα να μου έστελνε οποιοσδήποτε πρώην μου, θα του καθόμουν. Αλλά δεν μου στέλνει κανένας τους ούτε για να δουν τι κάνω και καλά. Ολοι είναι καλά δηλαδή ή και σε σχέσεις, μόνο εγώ έχω ξεμείνει χωρίς το άλλο μου μισό? Και μόνο εμένα δεν θυμούνται αν έχουν ξεμείνει αυτοί? Αμάν πια δεν αντέχω άλλο τόση αδιαφορία. Τι άλλο να κάνω να με θέλουν οι άντρες?