Πώς πάω κάθε χρόνο Μύκονο ενώ παίρνω τον κατώτατο μισθό; Θα σας πω πολύ απλά πως αν θέλεις να πετύχεις κάτι το πετυχαίνεις. Εργάζομαι σε εσωτερικό μεγάλου φούρνου, στην παρασκευή sandwich (όχι ψήσιμο ψωμιού). Έχω μάθει από το αφεντικό πως να θέλεις να πας μπροστά με υλικά για δέκα sandwich οφείλεις να φτιάξεις είκοσι. Αυτό εφαρμόζω τηρώντας όλες τις προδιαγραφές υγιεινής. Λόγω κάποιων (λίγων) παραπανίσιων κιλών με έβαλαν σε αυτό το πόσο, ενώ μια πιο αδύνατη εργάζεται στο ταμείο-καφέδες. Εκείνη παίρνει tips, έγω ποτέ. Έτσι, δεν δίδω ποτέ. Γιατί να δώσω όπως λένε μερικοί εδώ μέσα; Έχω ένα συγκεκριμένο μισθό και με αυτόν πορεύομαι. Όπως έχουν όλοι. Γιατί να δώσω tips για τον καφέ, tips στο ταξί, tips στον ντελιβερά; Τους τα χρωστάω; Η δουλειά τους είναι. Αν υπολογίσουμε πόσα είναι αυτά τα tips υπολογίζουμε γύρω στα 4-5 ευρώ τη βδομάδα, δηλαδή 20 ολόκληρα ευρώ το μήνα. Υπολογίστε τα στο δεκάμηνο, 200 ολόκληρα ευρώ, σχεδόν μισός μισθός εξανεμιζόμενος αριστερά και δεξιά. Επίσης ποτέ δεν παίρνω καφέ απέξω, πάντα έχω το θερμός μου μαζί με φρέσκο καφέ που φτιάχνω σπίτι μου και ποτέ δεν θα πάρω μπουκαλάκι νερό απέξω γιατί έχω δεύτερο θερμός με παγωμένο νερό. Υπολογίστε τι σημαίνει αυτό. 10 ευρώ (το λιγότερο βάζω), την εβδομάδα επί τέσσερα ίσον 400 ευρώ το δεκάμηνο. 400+200=600 συν ο,τι έχω βάλει στην άκρη κάθε μήνα για το σκοπό αυτό, 40 ευρώ πες το μήνα, το δεκάμηνο 400 ευρώ. 1000 ευρώ. Με αυτά τα 1000 ευρώ μένω σε ακριβό ξενοδοχείο στη Μύκονο κάθε χρόνο. Δεν θα δώσω λοιπόν λογαριασμό σε κανέναν, απλά θέλω να δείξω πόσο εύκολο είναι, αν θέλεις να πας Μύκονο ή να περάσεις όμορφα, μακριά από τις μιζέριες των μιζεριών.