ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Η κολλητή μου απάτησε τον άντρα της. Μου έστειλε το βράδι μήνυμα είπε ότι θα κοιμηθεί σε μένα χωρίς να εξηγήσει γιατί αλλά κατάλαβα γιατί ξέρω πως ψήνεται για κάποιον που της την πέφτει. Αυτός ο άντρας είναι γνωστός τους είναι ελεύθερος δεν τον νοιάζει να χωθεί. Το θέμα είναι τι κάνει η φίλη μου και έμπλεξε και μένα. Την έπαιρνα στο κινητό και δεν το σήκωνε την άλλη μέρα μιλήσαμε. Ο σύντροφός μου ήταν στους γονείς του και αναγκάστηκα είπα και στον ίδιο ψέματα πως κοιμήθηκε σπίτι μας εκείνο το βράδι η κολλητή μου. Δεν του έχω πει ποτέ ψέματα για κάτι και δεν νιώθω καλά. Δεν γινόταν αλλιώς γιατί αν έπεφτε πάνω στον άντρα της φίλης μου θα γινόταν μπέρδεμα. Αν του έλεγα την αλήθεια θα το έλεγε ο ίδιος στον άντρα της είναι τρελός με κάτι τέτοια και θα μαλώναμε άσχημα θα μου ζητούσε να ξεκόψω. Δεν μπορώ να την καρφώσω δεν ξέρω τι να κάνω. Της είπα να μην πει άλλη φορά ψέματα χρησιμοποιώντας εμένα και είπε δεν το ξανακάνει. Είπε πως δεν έχει σκοπό να χωρίσει αλλά θέλει να το ζήσει. Εκείνος από ότι βλέπω είναι τσιμπημένος την καλεί συνέχεια και της στέλνει μηνύματα. Φοβάμαι πως κάτι θα πάει στραβά και το Σάββατο θα βγούμε με την φίλη μου και τον άντρα της και νιώθω άσχημα από τώρα δεν θέλω να τον δω. Δεν ξέρω τι να κάνω λέω να πω πως έχω πονοκέφαλο να μείνουμε σπίτι το Σάββατο αλλά θα έρθουν και άλλες φορές που θα βγούμε όλοι μαζί ή θα βρεθούμε σπίτι τους ή στο δικό μας. Έμπλεξα και δεν γίνεται να ξεμπλέξω.

Είμαι 41 ετών το 2000 είχα ένα ατύχημα με μηχανή και τυχαία με τις αξονικές που έκανα ανακάλυψα ότι εχω κολοειδης κύστη τρίτης κοιλιάς 12mm!Τοτε οι γιατροί μου ειπα να μην κάνω κάτι και να το ξεχάσω!18 χρόνια μετά το Φεβρουάριο έκανα νέα μαγνητικη και είχε μεγαλώσει 2mm τον Ιούνιο ξαναέκανα νέα μαγνητικη και είχε μεγαλώσει 6mm!Κανένας γιατρος εδω στην Ελλάδα δεν με αναλάμβανε νά με χειρουργήσει ώσπου βρήκα τον καθηγητή ...ς στην ... και πριν μια εβδομάδα με χειρούργησε!!Ηθελα απλώς να γράψω την δίκη μου ιστορία να μην ψάχνουμε στο εξωτερικό γιατρούς να χειρουργηθούμε γιατί υπάρχουν και εδώ στην Ελλάδα!

Σκέφτομαι οτι απλά δεν παει αλλο.Οτι πρέπει κάτι να γίνει για να με προστατεψω απο τον τοξικο άνθρωπο,την μητέρα μου.Εχω δυο επιλογές λοιπον.Ή κάθομαι και την ανέχομαι,κανοντας υπομονη,καθε Χριστούγεννα Πάσχα και καλοκαίρι,που έρχομαι απο την φοιτητική μου πολη και είμαι και με τον ανθρωπο μου που ζει εδω.Ή έρχομαι ελαχιστα και βλεπω πολυ λιγότερο τον άνθρωπο μου.Το χειρότερο είναι οτι ο μονος άνθρωπος που με κρατάει αυτή τη στιγμή να μη σηκωθώ να φυγω είναι αυτός ο άνθρωπος που τοσο εχω αγαπήσει.Ουτε μανα,ουτε πατερας,ουτε κανεις.Τι άσχημο ομως αυτο.Ολο το χειμώνα να λείπεις και αντι να εισαι αγαπημένος με τον αλλον,αντι να σέβεστε ο ενας τον αλλον,αντι να περνάτε ομορφα μαζι,να ειστε ετσι.Το ιδιο σου το παιδι να μη θέλει πια να μένει σπιτι του γιατί εσυ το έχεις κάνει να στεναχωριέται σχεδόν καθημερινά.

Πως αποφευγεις τους επιμονους αλλα τερμα ευγενικους που απλωνουν την πετσετα τους διπλα σου και αρχιζουν να μιλανε χωρις να καταλαβαινουν οτι δεν θελεις κουβεντουλα μαζι τους;

Καταπίεση, μοναξιά, κατάθλιψη, ατολμία και κάπως έτσι περνάνε τα 20..Θλιβερό.. Και είσαι 30 και λες μπορείς να τα ζήσεις σα να είσαι αντε πες 25, όταν έζησες τα 20 σχεδόν σα να είσαι 50;; Κι εννοώ κατά βάση το mentality των περισσότερων σε αυτες τις ηλικίες χωρίς να θέλω να προσβάλλω κανέναν σε τέτοια ηλικία που έχει ζωή και νιάτα μέσα του... Μεγάλο το τίμημα της προσωπικής ελευθερίας.. Ειδικά για τις γυναίκες υπάρχει η κοινωνική πίεση της μητρότητας όπως και για τους άντρες της επαγγελματικής αποκατάστασης.. Στερεότυπα ναι, κλισέ ναι.. Όμως όταν έχεις γαλουχήθει με αυτά δύσκολα τα απορρίπτεις παντελώς, νομίζω.. Καθε ηλικία πρέπει να τη ζεις με τα όλα της, στο μάξιμουμ λένε, όπως και τη ζωή.. Όπως και τωρα λες ότι ποτέ δε θα είσαι όπως αυτή τη στιγμή, υγιής, με δυνάμεις.. Είναι ποτέ αργά για να πεις δε προσπάθησα;;

δίοτι κατάλαβα πως τα περιττά κιλά που έχω με κρατούν πίσω και δεν με αφήνουν να απολαύσω κάποιες στιγμές. Ελπίζω να πάει καλά! Είμαι αποφασισμένη!

Μετά από εφτά χρόνια σχέσης χωρίσαμε γιατί είχαμε εμπόδια όπως την απόσταση και τα μυαλά πάνω από το κεφάλι μας. Από τότε έχουν περάσει δύο χρόνια.Κάθε πρωί που ξυπνάω το πρώτο που θα μου έρθει στο μυαλό είναι εκείνη. Αν ακούσω ένα τραγούδι που να μιλάει για αγάπη ή έρωτα θα θυμηθώ εκείνη.Σε κάθε συναίσθημα, καλό η κακό, που θα νιώσω σκέφτομαι εκείνη.Όταν πιω και αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο θα αρχίσω να μιλάω για εκείνη.Το βράδυ πριν κοιμηθώ τα ίδια, σκέφτομαι εκείνη.Έχουν περάσει δύο χρόνια και αντί να προχωρήσω και να φτιάξω τη ζωή μου, την σκέφτομαι συνέχεια.Νιώθω πως είναι το άλλο μου μισό, η γυναίκα που με συμπληρώνει. Από τότε που χωρίσαμε νιώθω ένα μεγάλο κενό μέσα μου, δεν έχω όρεξη για τίποτα.Κάθομαι τόσο πολύ στο σπίτι που έχω γίνει πιο άσπρος και από άνθρωπο που είναι σε φυλακή και δεν τον βλέπει ο ήλιος.Μου έχει ξεκαθαρίσει πως ο κύκλος μας έκλεισε και το έχω σεβαστεί. Με τον εαυτό μου όμως δεν ξέρω τι να κάνω, δεν ξέρω αν μπορέσω ποτέ να προχωρήσω.

Χθες βράδυ καθώς γυρνούσα από ξενύχτι,έτρωγα ένα κομμάτι pizza.Στο δρόμο με πλησίασε μια γυναίκα και μου ζήτησε να της κόψω λιγο να φάει γιατί πεινούσε.Εγω εκείνη την στιγμή ήμουν μεθυσμένος και της είπα όχι δεν σου δίνω γιατί πεινάω.Δεν ξερω αλλά σήμερα ένιωσα πολλες ενοχές για αυτό που έκανα χθες βράδυ

Τον γνώρισα πριν περίπου 5 μήνες. Βγήκαμε, ξαναβγήκαμε και ακόμα βγαίνουμε. Και περνάμε πολύ όμορφα. Και μιλάμε όλη μέρα. Κάθε ημέρα. Από το πρωί έως το βράδυ.Αλλά ως εκεί...και έχω μπερδευτεί...

Πήρα την γειτόνισσα σήμερα με το μωρό της να τους πάω σε μια κοντινή περιοχή, αφού θα περνούσα από κει λόγω της δουλειάς μου. Σε μια φάση μου λέει να κατεβώ δύο λεπτά σύντομα στον λογιστή μου να του αφήσω κάτι χαρτιά. Ε εντάξει στον δρόμο μας ήταν, καλώς κατέβηκε για λίγο. Έμεινα τότε μες στ αμάξι αναγκαστικά για 5-6 λεπτά μαζί με το μωρό της. Αυτό χαμογέλαγε, ψέλλιζε λέξεις και πείραζε τον μοχλό των ταχυτήτων. Πιο ηλίθιος δεν έχω νιώσει ξανά. Του έλεγα συνεχώς, τι κάνεις εκεί; Και δώστου πάλι. Επ τι κάνεις; Δεν το έχω καθόλου με τα μωρά. Ας ιδρύσουν καμιά σχολή για μπαμπάδες να μάθουμε κι εμείς δυο πράγματα.