ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Πώς μπορώ να σε φέρω στους γονείς μου με ωραίο τρόπο ότι θέλω να φύγω στις 22 Αυγούστου;Απλά σας ρωτάω πως να τους το φέρω γιατι αυτή τη στιγμή δουλεύω στην επιχείρηση τους και δεν θέλω να τους κρεμασω, αλλα θω να φύγω, δεν μπορώ άλλο, με πνίγει το κλήμα γύρω μου. Θέλω να πάω να βρω το αγόρι μου, να κάνω διακοπες λίγες μέρες πρώτου έρθει η εξεταστική. Πείτε μου κανένα ωραίο τρόπο.

Έχω μια σχέση εδώ και 3 χρόνια σχεδόν ... Στην αρχή μου είχε κρύψει την πραγματική του ηλικία μου είχε πει ότι ήταν 28 αλλά ήταν 33... Άρχισα να πηγαίνω στο γυμναστήριο που δούλευε για να κάνουμε μαζί προπονηση.. είχα δει μια κοπελίτσα που ερχόταν συνέχεια κ άφηνε τ πράγματα εκεί κοντά του κ μου είπε από μόνος του ότι εκείνη τον θέλει.. μόλις κατάλαβε ότι είμαστε εκείνη μαζί αρχιζε ν έρχεται όταν ήμουν εγώ ν του χαμογελάει κ όταν πήγα εγώ εκεί κοπηκαν κ από τους δύο τ χαμόγελα ... Άρχισα ν του λέω όλα αυτά κ μ έλεγε ότι είμαι τρελή δεν έκανε τίποτα τέτοιο κ ότι βλέπω ότι θέλω .. μετά παραδέχθηκε ότι χαμογελούσε αλλά όχι έτσι όπως το πήρα εγώ ... Από τότε άρχισα ν μπαίνω στο φβ να σβήνω οποία έβρισκα κρυφά μετά το κατάλαβε κ μου κλείδωσε το κινητό κ τις έστελνε όλες τις "φίλες" του μηνύματα κ τις έλεγε ότι είμαι τρελή τον ζηλεύω κ όλα αυτά ... Κρυφά από εμένα με έβριζε σ εκείνες... Τέλος πάντων τις έκανε ξανά αίτημα κ μιλούσαν κρυφά κ κανόνιζαν ν βγουν κ για καφέ .. ενώ ποιο παλιά δεν ήταν φίλες μ όλες αυτες και μου το είχε πει ότι κάτι έτρεχε πριν από εμένα... Μια μέρα μ φώναζε μ έβριζε μ μειωνε κ με χτύπησε μ πήρε όλα τα πράγματα μου κ μου τα πέταξε από το σπίτι που μεναμε μαζί... Άρχισα όλοι ν γελάνε μαζί μου στον δρόμο δεν ειχα νιώσει ποιο χάλια ποτέ στην ζωή μου.. μετά από 3 εβδομάδες αφού δεν του έκατσε καμία όπως πίστευε γύρισε σ εμένα μ παρακαλούσε εγώ δεν ήξερα τίποτα για όλα αυτά που έκανε όταν μιλούσε κρυφά μου είπε ότι δεν θα μ ξανά χτυπησει κ γύρισα μετανιωμενος μ ζήτησε ν παντρευτούμε δέχτηκα την πρόταση και μετά πάλι τα ίδια κοιτούσε οποία έβλεπε και μόλις μαλώναμε την έκανε αίτημα κ τις έστελνε ... Με ξανά χτύπησε κεφαλιά άρχιζε ν μ βρίζει να μου λέει ότι μ είχαν πεταμένη κ εκείνος μ έκανε άνθρωπο κ όλα αυτά τα μάζευα μέσα μου .. έφτασε ο καιρός που δεν τον ήθελα ερωτικά βρισκόμασταν σεξουαλικά μια φορά στους 6 μήνες έξω δεν βγαίνουμε μόνο σπίτι στο γυμναστήριο κ σπίτι .. εγώ είμαι 20 χρόνων δεν έχω ζήσει τίποτα κ αυτός έχει βγει κ τα έχει κάνει όλα... Βλέπω όλα τα κορίτσια βγαίνουν κ μόνο εγώ κάθομαι μέσα κ τρώω ξύλο κ βρισιμο... Με πιάνει από το λαιμό ν μ πνίξει κ Συνέχεια μ μειώνει κ λέει ότι οι άλλες είναι ποιο ικανές από εμένα κ εγώ είμαι ανίκανη ... Από το άγχος κ την στεναχωρια μου έχω βγάλει αυτοάνοσα νοσήματα ... Δεν τον θέλω αλλά τον λυπαμαι δεν μπορώ ν χωρίσω νομίζω δεν θα βρω κανέναν νομίζω ότι είμαι ένα τίποτα .... Νομίζω ότι δεν εχω αξία χωρίς εκείνον έτσι με έχει κάνει ν νιωθω.. τι να κανωωω ,?

Θα ηθελα να κανω μια μικρή διόρθωση στη μυτη το προβλημα δεν ειναι τρομερό Δεν μου αρεσει η εικόνα της μυτης μου οταν χαμογελώ γιατι κανει μια μικρή καμπύλη Αλλα και εχω ως σκοπό να γλυκάνει λιγο το προσωπο μου. Περα απο το κόστος που στις εποχές που ζουμε όσο να πεις ο καθένας θα δυσκολευόταν φοβάμαι το μετα, την ανάρρωση το πρήξιμο δηλαδη που θα προκληθεί καθώς και την αγωνία για το αν θα ειμαι ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα! Θα ηταν μεγάλη η βοήθεια οι απαντήσεις σας αν κάποιος γνωρίζει κατι!

Ειμαι γκει αγορι 18 χρονών.Ξερετε κάποιο site για να γνωρίσω άτομα ; επίσης όποιος θέλει ας αφήσει στα σχόλια το όνομα του λογαριασμού του στο ίνστα για να τον ακολουθήσω. See u.

Η μητέρα μου μου είπε να φύγω από το σπίτι, ότι με έχει βαρεθεί και αηδιάζει που με βλέπει.Είμαι μόνο 18.

Επειδή είδα τώρα τελευταία 3 εξομολογήσεις σχετικά με αυτό...Το αν θα προχωρήσει μια σχέση εξαρτάται από το πόσο μεγάλος ή πόσο μικρός είναι ο ένας από τον άλλον? Σοβαρά τώρα? Ας δούμε τους πραγματικους παράγοντες που καθορίζουν τη διάρκεια μιας ομαλής σχέσης και ας αφήσουμε την ηλικία στην άκρη. Τι αντιπάθεια είναι αυτή? Ακόμα και αν ένα ζευγάρι φαίνεται σαν κόρη με πατέρας ή γιο με μάνα τι δουλειά έχουν οι υπόλοιποι να το κατακρίνουν? Αυτό θέλουν εκείνοι οι δύο και αυτό θα κάνουν! Μπορεί να είναι πολύ αγαπημένοι. Γιατί πρέπει να τους κάνουν τη ζωή δύσκολη με το να αντιμετωπίζουν τα αρνητικά σχόλια? Είτε από το συγγενικό περιβάλλον είτε από το φιλικό είτε και από όλον τον κοινωνικό περίγυρο! Και επίσης άλλο το δεν μου αρέσει για τον εαυτό μου κάτι τέτοιο (πχ εγώ δεν θέλω κοντοτερο μου) και άλλο να κατακρίνω τον άλλον ο οποίος έχει επιλέξει έναν σύντροφο με τα δικά του κριτήρια (πχ σε μια άλλη κοπέλα μπορεί να της αρέσουν οι κοντοί...εγώ τι πρέπει να κάνω? Να την αποτρέψω?).

Εχω παρει την αποφαση να παρω την ζωη στα χερια μου,να ''ξεφυγω" απο τους ελεγκτικους γονεις μου και να παω σε μια πολη κάνοντας μια νεα αρχη.Στην αρχη θα με φιλοξενεί μια φιλη μου μεχρι να βρω καποια χρηματα να ενοικίασω ενω ταυτοχρονα έχω βρει και δουλεια.Εδω και μερες ομως προσπαθω να τους πω οτι θα φυγω αλλα δεν βγαινουν οι λεξεις.Τελικα ειναι πιο δυσκολο απο οτι νόμιζα.Αλλα οπως και να εχει θα πρεπει να βρω την δυναμη να το κανω.

Έχω ακούσει ότι κάποια αγόρια γοητεύονται από μια κοπέλα που είναι ντροπαλή. Ισχύει κάτι τέτοιο? Γιατί ανήκω σε αυτήν την κατηγορία αλλά εχω την αίσθηση ότι δεν ισχύει αυτό που λένε.. γιατί όσους έχω γνωρίσει σε μία παρέα πάντα προσέχουν αυτες οι οποιοε είναι άνετες και κοινωνικές. Δεν είναι ότι και εγώ δεν μιλάω αλλά σίγουρα σε μικρότερο βαθμό και με αμηχανια

εχω μια κολλητη και ειναι ο μοναδικος ανθρωπος που νοιαζομαι τοσο...ολοι οι αλλοι οι > μου ειναι απλα παρεα για να πηγαινουμε εξω τα βραδυα,λοιπον που λετε η επι τρια χρονια κολλητη μου αρχιζει να ειναι ψυχρη και μυστικοπαθης απεναντι μου ...ειχαμε κανει τοσα σχεδια μαζι...το χειροτερο ειναι πως αρχιζει να δενεται πιο πολυ με μια παλια κολλητη μας και εχουν γινει παλι κολλητες ενω εγω δεν την συμπαθω...και που λετε η κολλητη μου ειπε κατι που της εμπιστευτηκα στην παλια μας κολλητη...εχω καταθλιψη και κλαιω πολυ συνεχεια...σημερα μπηκα στο λογαριασμο της κολλητης μου και ειδα την συνομιλια της με την παλια μας κολλητη ..απογοητευτηκα και την πηρα τηλεφωνο μολις της ειπα τι ειδα μου το εκλεισε στα μουτρα αργοτερα την ξαναπηρα και της ειπα να ερθει αυριο το πρωι απο το σπιτι να μιλησουμε...η αληθεια ειναι πως εχω αυτοτραυματιστει αλλα παντα ελαφρα και παντα το μετανοιωνω γτ αν παθω κατι σκεφτομαι πως η οικογενεια μου και η κολλητη μου θα στενοχωρηθουν αλλα φοβαμαι πως αν χωρισουν οι δρομοι μας με την κολλητη μου μπορει να μην ξανακανω φιλους ..ειναι το μοναδικο φως στην ζωη μου και φοβαμαι οτι οταν σβησει θα καταστραφει ολοκληρη η ζωη μου...τι να κανω??????

φετος εγραψα 11900 απο θεωρητικη εχω λετε καμια ελπιδα να περασω νηπιαγωγων ή εστω καπου με εχει φαει η αγωνια.Ολη μερα αυτο σκεφτομαι.Πειτε εσεις τι πιστευετε