ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μιλούσαμε χθές με την κοπέλα μου και μου έλεγε για ένα οικογενειακό θέμα που προέκυψε και ήταν πολύ νευριασμένη.Της είπα να βγούμε για να ξεσκάσει και δέν ήθελε.Της είπα να έρθει στο σπίτι μου,έλειπαν οι δικοί μου και θα ήμασταν πιό ήσυχα,και τελικά ήρθε.Από την ώρα που ήρθε,δέν μιλιόταν. Της είπα πάλι να βγούμε,την ρώτησα τί θέλει να κάνουμε,της έλεγα διάφορα για να ξεχαστεί,γενικά προσπαθούσα να της φτιάξω το κέφι,αλλά τίποτα.Κάποια στιγμή με αστείο ύφος,την ρώτησα μήπως θέλει να κάνουμε σέξ για να χαλαρώσει.Τί το 'θελα να το πώ;Κοκκίνησε,με αγριοκοίταξε και σηκώθηκε κι έφυγε,κι εγώ έμεινα κάγκελο.Μετά,και σήμερα μέχρι τώρα,την παίρνω και της στέλνω για να μιλήσουμε,και δέν απαντάει.Ειλικρινά,δέν το εννοούσα αυτό που είπα,το είπα πάνω στην πλάκα και για να την κάνω να γελάσει.Δύο χρόνια σχεδόν είμαστε μαζί,και καταλαβαίνει πολύ καλά πότε μιλάω σοβαρά και πότε κάνω πλάκα.Είναι τώρα σοβαρός λόγος αυτός για να τσαντιστεί;Νομίζω ότι βρήκε μιά αφορμή για να ξεσπάσει.Ό,τι έγινε έγινε,το θέμα είναι πώς το χειρίζομαι τώρα.Τώρα μ'έχουν πιάσει και μένα τα νεύρα μου,γιατί η αντίδραση της είναι εντελώς παιδιάστικη.

Έχω ένα σωρό προβλήματα στην δουλεια μου που κοντεύω να πάθω κατάθλιψη. Δουλεύω σε ένα σπίτι καθαρίζω μαγειρεύω κρατάω και μια μεσης ηλικίας γυναίκα που έχει προβλήματα. Ο μισθός δεν είναι και τόσο ικανοποιητικος μιας όμως και ήμουν σχεδόν 2 χρόνια άνεργη και δυσκολεύτηκα πολύ να βρω δουλειά. αποφάσισα να καθίσω σε αυτή την δουλειά και να δουλεύω 9 με 10 ώρες την ημέρα για 300 ευρώ τον μήνα. Με πληρωνη ο ανιψιός της γυναίκας που προσέχω μιας και δεν έχει οικογένεια και στη πληρωμή είναι πολύ σπαγκος. Εκτός ότι δεν με πληρωνη στην ώρα μου μου κρατάει και χρήματα και πολλές φορές μένω χωρίς ευρώ. Πληρώνω και λεωφορείο μιας και δεν οδηγώ και θέλω και 60 ευρώ το μήνα τουλάχιστον για εισιτήρια . Αυτόν τον μήνα ο ανιψιός της γυναίκας που κρατάω παντρευτεί την κόρη του και μου είπε πως αυτόν τον μήνα τέλος του Αυγούστου θα πληρωθώ 150 ευρώ ίσως και λιγότερα τι να πω δεν μίλησα σκέφτηκα να σηκωθώ να φύγω από την άλλη που να βρω αλλού δουλειά? Υπάρχουν πολλές δυσκολίες γι'αυτό κάθομαι δεν είμαι παντρεμένη ζω με τους γονείς μου απλά θέλω και εγώ να συνεισφέρω όσο μπορώ στο σπίτι μας αλλά βλέπω πως δεν μπορώ. Έχω απογοητευτεί πολύ με την ζωη μου σκέφτομαι τι λάθος έχω κάνει και δε μπορώ να βρω μια καλύτερη δουλειά πολλές σκέψεις πολύ στεναχώρια και μου περνάει και από το μυαλό μου πως δεν θέλω άλλο να ζω . Είμαι τόσο θλιμμένη με τα οικονομικά μου που δεν βλέπω λύση τι να κάνω.... Και από την άλλη έχω και μια σχέση που ούτε αυτή δεν πάει καλά και όλα μου φενονται βουνό!

Διώξτε μακριά τα αρνητικά άτομα από τη ζωή σας. Από σύντροφο μέχρι άτομα της δουλειάς σας. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ρουφάνε την ενέργειά σας και χωρίς να το καταλάβετε νιώθετε ράκος. Κάποτε δούλευα σε ένα χώρο γεμάτο αρνητική ενέργεια και γκρίνια και σέρνομουν χωρίς να καταλαβαίνω γιατί. Τελικά έκαναν τη 'δουλειά' τους, τις δημόσιες σχέσεις τους, ερμήνευαν την τεμπελιά τους για δουλειά ως 'ελλειψη διάθεσης λόγω καθυστερήσης χρημάτων' και εγώ σαν μα@%ς έτρεχα να βγάλω τη δουλειά και τελικά μαντέψτε βρε!!! Με τις δημόσιες σχέσεις που έκαναν την ώρα που εγώ έτρεχα αντί αυτοί να εργάζονται μαζί μου βρήκαν καλύτερη δουλειά και έφυγαν. Και τώρα τους βλέπω χαρούμενους έξω. Μπράβο καλά έκαναν και βρήκαν δουλειά, δεν έχω ίχνος ζήλιας γιατί καθένας βρίσκει το δρόμο του όμως το να προσπαθείς να αλλάξεις δουλειά τεμπελιαζοντας και φορτώνοντας τη γκρίνια και τα βάρη σου στον άλλον αφήνοντάς τον να τρέχει για την ίδια δουλειά που έχετε σε καθιστά καραγκιόζη. Και όχι να τον φορτώνεις μόνο σε εργασίες της δουλειάς αλλά και ψυχολογικά με την ατέλειωτη γκρίνια σου. Όταν αντιλαμβάνεστε τέτοια άτομα λοιπόν έχω να πω να απομακρύνεστε από το χώρο. Μόνο άσχημα πράγματα προσφέρουν. Όλοι έχουμε προβλήματα όμως το να μαυρίζουμε την ψυχολογία των άλλων καθημερινά είναι κάτι αισχρό.

Έχω μια φίλη η οποία δεν καταλαβαίνω τι γίνεται με την πάρτη της. Γνωριζόμαστε από μικρά και παρόλο που μου λέει να βγουμε έρχεται πάντα με κατεβασμένα μούτρα αγριεμενα και πολύ στημένη. Μια αύρα αρνητική που μου προκαλεί νευρικότητα και αμηχανία και φαίνεται σαν να είναι αμήχανη και νευρική και αυτή. Δηλαδή αυτό που εκπέμπει το μεταδίδει σε μεγάλο βαθμό και σε εμένα. Άλλες φορές δε με αγγίζει αυτή η αύρα και είμαι ευδιάθετη και πάντα προσπαθώ να την κάνω να νιώθει άνετα και πάντα στην πορεία της κουβέντας κάποια στιγμή χαλαρώνει όμως χθες πραγματικά μου μετέδωσε αυτή την αύρα απ' την αρχή και δε μπόρεσε να με αφήσει ανεπηρέαστη.Μεχρι να χαλαρωσω πέρασε ώρα. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω, είμαι άτομο οικείο υποτίθεται, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί κάνει έτσι και γιατί μου λέει να βγούμε αν έχει μονίμως τέτοια μούτρα. Νόμιζα ότι είναι της φαντασίας μου όμως πριν λίγες μέρες που την πέτυχα με κάτι ξαδέρφες μου τις οποίες ήξερε είχε την ίδια στημένη και αγριεμενη αύρα πράγμα που οι ξαδέρφες αντιληφθηκαν και με ρώτησαν αν βγαίνω μαζί της είναι πάντα έτσι στημένη σαν τηλεπαρουσιάστρια και ταυτόχρονα αμήχανη και αγριεμενη. Εκεί ήταν που συνειδητοποίησα ότι δεν είναι στο μυαλό μου. Έχει καταντήσει πολύ κουραστικό και δε θέλω να βγαίνω μαζί της γιατί όταν βγαίνω με κάποιον θέλω να νιώθω οικεία, άτομα που ξέρω πολύ λιγότερα χρόνια απ' αυτήν είναι κουλ και είναι μια χαρά, βγαίνω άνετα. Δεν τίθεται θέμα να νιώθει άβολα μαζί μου γιατί είμαι πολύ ανοιχτός ανθρωπος, αν έχει θέματα ας τα λύσει. Όλοι έχουμε μαύρες μέρες αλλά αυτό δε γίνεται να συμβαίνει συνέχεια λες και είμαι κάποια που μόλις γνώρισε. Με έχει κουράσει και δε θέλω να βγαίνω όμως αν περάσει καιρός που δε βγω αρχίζει κάτι ειρωνικά του τύπου 'νομιζα ήσουν εκτός Λάρισας'. Τι να κάνω βρε παιδιά; Μετά να μην αναρωτιέται που ο κύκλος της δεν είναι μεγάλος.

Έχω κουραστεί παρά πολύ ψυχολογικά. Είμαι ένα κουρέλι, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Έπιασα μια δουλειά το βράδυ για να ξεχνιέμαι, να έχω δηλαδή μια ασχολία και να μην κάθομαι και αυτή η δουλειά μου παίρνει όλη την ενέργεια. Μένω πολύ μακριά δυστυχώς, δεν οδηγάω και η συγκοινωνία είναι ανύπαρκτη… Όλοι οι γνωστοί μου πάνε με φίλους, σχέσεις διακοπές και εγώ τίποτα. Δεν αντέχω άλλο να κάνω υπομονή θεωρώντας πως θα έρθουν καλύτερες μέρες… Δε με κρατάει τίποτα πλέον εδώ, θέλω να φύγω όσο πιο μακριά γίνεται… Ξέρω και πάλι τα προβλήματα μου δε θα λυθούν, θα αποδεσμευθώ όμως από τα δεσμά μου και αυτό είναι καλύτερο

Προχθες, εκει που περπατουσα μερα μεσημερι στην ευρυτερη γειτονια, χωρις να τον αντιληφθω καθολου οτι με ακολουθησε, ερχεται απο πισω μου ενας τυπος (πιθανον γειτονας γιατι κρατουσε τα κλειδια του στο χερι) με πλευριζει λοιπον και μου λεει: "Μυριζεις όμορφα". Εγω τον κοιταξα εκπληκτη και άλαλη και συνεχιζοντας να περπαταω αρχισα να γελαω γιατι δεν ηταν κατι που περιμενα να ακουσω απο εναν αγνωστο στο δρομο. Αυτος, λοιπον πηρε μια εκπληκτη εκφραση στο προσωπο του γιατι θεωρησε ουι αδίκως ειμαι δυσπιστη και μου επανελαβε οτι ειναι η αληθεια και οτι του αρεσει πολυ η μυρωδια μου. Μετα, εφυγε χαθηκε μεσα σε κατι στενα. Η πλακα ειναι οτι δεν φορουσα καθολου αρωμα. Σας εχει τυχει και σε εσας να σας κανουν τετοιο πολυ συγκεκριμενο κοπλιμεντο στο δρόμο; Ήταν πέσιμο αυτο και μηπως ηθελε να γνωριστουμε; Ημουν υπερβολικη που ψιλοφρικαρα;;

Θέλω τη γνώμη σας, λοιπόν το θέμα έχει ως εξής: έπαιρνα την αδερφή μου τηλέφωνο εδώ και ένα μήνα, οχι συνεχεια απλα μηπως ξερω γω συνεβει κατι, και δεν με έπαιρνε πίσω, ούτε το σήκωνε, και σήμερα ανακαλυψα οτι με μπλόκαρε, οπότε αυτό μου φαίνεται κουλό γιατί δεν έχουμε τσακωθεί η κατι τέτοιο, το μόνο που καταλαβαίνω είναι πως ο γαμπρός μου δεν με παει και τόσο, για δικούς του λόγους, προσπαθώ να τα έχω καλα με ολούς, αλλά σκεφτομαι να αδιαφορήσω και να ξεκόψω, έχω αρχίσει να πιστεύω πως μόνο αν κανω delete ορισμένα ατομα δυστυχώς απ την οικογένεια θα ανοίξουν νέοι ορίζοντες, δυστύχως νομίζω πως πραγματικα πετας και το δευτερόλεπτο με καποια ατομα, δε μπορώ να καταλαβω, τι φαση? Οχι οτι με νοιαζει δε χαθηκε ο κόσμος, απλά οκ οικογένεια είμαστε το γεια του Θεού ειναι, σκέφτομαι να μην ξανασχοληθώ και να τους ξεγραψω τελείως, ειληκρινα .

Είμαι 22 ετών και το αγόρι μου είναι λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία. Έχουμε σχέση ενός έτους. Ενώ σχεδιάζαμε τις διακοπές μας είδαμε ότι δεν έχουμε δυνατότητα για πάνω από τρεις-τέσσερις μέρες σε κάποιο νησί. Εκείνος απέκλεισε κάθε πιθανότητα για νησιά και αντιπρότεινε να πάμε στο χωριό της μητέρας του που βρίσκεται σε ορεινό μέρος. Του είπα ότι το θέμα είναι να έχουμε και θάλασσα και μου είπε πως υπάρχει τρόπος να πηγαίνουμε θάλασσα, αφού θα έχουμε γλυτώσει χρήματα και άρα θα μείνουμε πολύ περισσότερο καιρό στο χωριό του. Εκείνο που με παραξένεψε είναι ότι είπε ότι το θέμα της διατροφής είναι λυμένο γιατί η μητέρα του πήγε πρόσφατα και υπάρχουν προμήθειες. Αφού κάναμε πολλές ώρες με το ΚΤΕΛ για να φτάσουμε, ήρθε και μας παρέλαβε ένας ξαδερφός του με ένα αμάξι που θύμιζε παλιατζίδικο. Το "χωριό" δεν ήταν καν "χωριό", αλλά ένα απομονωμένο σπίτι/δωμάτιο στη μέση του πουθενά χωρίς να υπάρχει απολύτως τίποτα τριγύρω παρά μόνο ήταν όλα ξερά και ο ξάδερφός του έμενε μισή ώρα με το αμάξι. Αφού καθίσαμε και κάναμε ντουζ και σεξ, του είπα να πάμε στην κοντινότερη πόλη να φάμε κάτι. Μου είπε πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ενοχλήσει πάλι τον ξαδερφό και ότι δεν υπάρχει συγκοινωνία. Τον ρώτησα τότε τι θα φάμε και ανοίγει το ντουλάπι και βλέπω στη σειρά άπειρες κονσέρβες. Μου είπε ότι με αυτές τις κονσέρβες και με τον κήπο που έχει θα τρώμε σαν βασιλιάδες. Μόνο που κήπος δεν υπήρχε γιατί είχαν ξεραθεί όλα, επειδή η μητέρα του είχε να πάει από το Πάσχα. Αγγάρεψε τον ξάδερφο να φέρει ντοματες και αυγά. Και μου λέει: "Τώρα θα είμαστε σαν βασιλιάδες" και ξάπλωσε στην τηλεόραση ζητώντας πάλι σεξ. Περάσαμε έτσι δύο μέρες και όταν κατάλαβα ότι δεν έχει σκοπό να βγούμε από αυτή τη φυλακή πήρα τηλέφωνο ένα ταξί από την κοντινότερη πόλη που μου κόστισε 40 ευρώ και έφυγα άρον-άρον ενώ κοιμόταν το μεσημέρι. Να μην το ζήσει κανείς αυτό.

Να μείνετε μακριά από τέτοιους άνδρες! Εγω ήμουν με έναν άνδρα λίγους μήνες και όλο τηλέφωνο την μητέρα του κάθε τρεις και λίγο . 30 χρονών μαντραχαλος να του λέει η μαμά του τι να φάει πως να φάει πως να ντυθει κακομαθημένος. Δεν τον χώρισα εγω ο ίδιος με άφησε ο λόγος? Η μητέρα του που του είπε πως δεν κάνω για εκείνων μιας και έχω σκουλαρίκι στην μύτη και δεν αρέσει στην μαμά του . Η χειρότερη σχέση μου ήταν αυτή μέσα στην πίεση και στην μιζέρια καλύτερα που με άφησε γιατί θα τον άφηνα εγώ στο τέλος. Δεν μπορώ να καταλάβω τι μυαλά κουβαλάνε τέτοιοι άνθρωποι πως θα κάνουν οικογένεια ή μητέρα τους μια ζωή θα κάνει κουμάντο? Δική τους πρωτοβουλία και γνώμη δεν έχουν ?

Με χώρισε γιατί με ζηλευε (χωρίς κανένα δικαίωμα)και δεν μπορούσε να το φτιάξει αρρώσταινε με δικές του ανασφάλειες . Ετσι καταλάβαμε ότι είμαστε τοξικοί ο ένας για τον αλλον. Σπαραζουμε στο κλάμα και οι δύο ,το δέχομαι απομακρύνομαι από τα πάντα και κάνω αυτά που πάντα ήθελα και του έλεγα extreme sports να ξεχαστώ μήνες μετά. Μου στέλνουν φίλοι του μήνυμα τους μπλοκάρω. Και μαθαίνω ότι κάνει extreme sports αφού είδε εμένα.... μπορεί κάποιος να μου πει το λόγο πραγματικα!