ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

οτι οντως θα μου τηλεφωνουσε και θα εβρισκε χρονο για μενα και θα βρισκομασταν οντως για να λυσουμε ο.τι θεμα ειχαμε...Την σκεφτομουν για μερες αυτη τη στιγμη...Την περιμενα...Το ειχα φανταστει οτι οταν τον δω, θα του χαμογελασω, θα μου χαμογελασει και εκεινος και εγω απλα θα τον φιλουσα και δε θα τον αφηνα να μου πει κουβεντα και θα τον αγκαλιαζα τοσο δυνατα που παρολου που εχω το μισο υψος απο αυτον και την μιση δυναμη θα τον εσκαγα απο τη χαρα μου!Ειλικρινα το πιστευα οτι θα με παρει τηλεφωνο και θα με ρωτησει πως ειμαι,γιατι ημουν και αρρωστη εκεινες τις μερες κιολας και οτι θα κανονιζαμε...Ειλικρινα πιστευα οτι ενδιαφεροταν... Βγαιναμε και 6 μηνες κιολας, μου ελεγε και διαφορα πραγματα κιολας...Στην πραξη ομως ποτε δεν με πηρε τηλεφωνο. Προφανως και ηταν ολα λογια και στην πραγματικοτητα δεν ενδιαφερθηκε για μενα. Περασε 1 μηνας, οποτε δεν ειναι γρηγορο συμπερασμα...Τι χαζη που ημουν που θεωρησα οτι θα με παρει τηλεφωνο, οτι νοιαζοταν για μενα βρε παιδι μου...Το συναισθημα αυτο θα περασει το ξερω. Η χαζομαρα μου να εχω τετοιες ψευδαισθησεις ομως θα περασει ποτε;

Δε θελω να το παιξω ουτε γοης ουτε κουκλος...αλλα δεν αντεχω πια θα σκασω...καθε φορα που θα βγω θα παιχτει φλερτ με κοπελα...Και εγω σαν τον μ@λκα θα καθομαι και θα φλερταρω...εχω μεινει ΜΟΝΟ στο φλερτ...Παλι σημερα μια κοπελα καθοταν διπλα μου σε ενα μαγαζι και με κοιτουσε (αχ αυτο το βλεμμα της το ερωτευτηκα)...και δε μπορεσα να κανω τιποτα...απλα κοιταζομασταν...Ετσι ΠΑΛΙ ηρθε η στιγμη να φυγει ο ενας απο τους δυο μας και οι δρομοι μας να χωριστουν...Φτανω σπιτι και ειμαι ετοιμος να βαλω τα κλαματα διοτι ξερω πως εχω ελπιδες και εδω και χρονια ειμαι μονος...Αντε παλι να σκεφτομαι την κοπελα τα βραδια πριν κοιμηθω...Η κινηση παρεμπιπτόντως μου ειναι οπως βλεπετε ΠΟΛΥ δυσκολη ...

εννοώ πως δεν μου αρέσουν οι μπάμιες. Δεν είναι ότι τις ζηλεύω ή ότι θέλω να τις π@δήξ@ και δεν μου κάθονται. Σε λίγο θα μας το πείτε και αυτό, πως όσα φαγητά δεν μας αρέσουν είναι γιατί μας απέρριψαν εκείνα πρώτα. Ξεκολλάτε μέρα νύχτα μερικοί και μερικές το μυαλό στο σεξ το έχετε, έχουμε και άλλα πράγματα να κάνουμε εκτός από το να επιθυμούμε να πηδ@με ότι περάσει από μπροστά μας. Το έχετε ξεφτιλίσει μερικοί ακόμη και για το στενό οικογενειακό περιβάλλον να γράφουμε και να κριτικάρουμε κάτι, αμέσως σκέφτεστε πως κάποια δεν μας κάθισε. Δεν είμαστε ζώα καλύτερα να μασάτε παρά να γράφετε μερικοί.

Μην ακονιζετε τα δόντια σας, το μουσατο αγόρι είναι δικό μου... Χεχε...

Τη Δευτερα θα πω στο αφεντικο μου οτι δεν τη δεχομαι τη θεση. Θα με θεωρησει υπεροπτη και δεν θα μπορει να κατανοησει ποιος λογικος ανθρωπος πεταει μια τετοια ευκαιρια την σημερον ημερα!Μα!Απο το Μαη και μετα καταλαβα οτι δεν οι θεσεις και δεν ειναι τα λεφτα.Μαλλον τον Δεκεμβρη θα ψαχνω για δουλεια.Θα μεινω στην Ελλαδα και θα ξεκινησω απο την αρχη. Εσυ δεν ξερω πως εισαι.Πανε δυο μηνες που εχεις να μου μιλησεις.Θα 'θελα να να σου πω οτι παραταω τα παντα για το φαντασμα σου. Σημερα ειπα οτι μαλλον δεν θα σε ξαναδω ποτε. Καποιος απαντησε :"Ποτε μη λες ποτε!" Ας εβγαινε σωστος αυτος ο καποιος! Μου λειπεις!

Παδια γεια σας!! Την Τριτη εχω συντευξη για δουλεια. Ειναι πανω στο αντικειμενο μου και ουσιαστικα ειναι η πρωτη μου δουλεια! Ειμαι γεματη χαρα και εχω μια ευχαριστη αναστατωση που δεν μπορω να περιγραψω ακριβως. Θα ηθελα την εμπειρια και τις συμβουλες σας για το πως θα πρεπει να ειμαι στη συνεντευξη,αν πρεπει κατι να προσεξω,κατι να αποφυγω κατι οτιδηποτε!! :)

Οτι θα ξεκιναγε κατι ομορφο

Μην απελπιζεσαι γιατι ξαφνικα κατι χαρμοσυνο θα συμβει απο το πουθενα και θα βρεθει η λυση. Αυτο ακουσα μολις ανοιξα το ραδιοφωνο. Μονο να ερθει γρηγορα το χαρμοσυνο γεγονος γιατι κουραστηκα να περιμενω . Γινεται ;;; Ας βαλει η Παναγια το χερι της , μιας που σαν σημερα γεννηθηκε. Να δωσει χαρα στους πικραμμενους και σε οσους κουραστηκαν να μην εχουν ουτε την αγκαλια απο των γονεων τους.

Πώς λεγεται αυτο που δεν εχεις ορεξη για τίποτα ..ουτε να βγεις ούτε να δραστηριοποιηθεις επειδη ειναι το αγόρι σου μακρια και εισαι εξαρτημενη απο το κινητο και ποτε θα σου στείλει?? Πώς λυνεται?

Θα παρατουσατε τη δουλεια σας για να ειστε με τον συντροφο σας ο οποιος ειναι σε αλλη πολη..εσεις υπολογιζατε να πατε εκει αλλα ξαφνικα βρεθήκατε σε πολη 8ωρες μακρια του.. Ή θα κανατε υπομονη να τελειωσει η χρονια και να παρετε μεταθεση εκει? Σκεφτομαι να τα παρατησω..ύστερα απο 6χρονια δουλεια ς. Να παω να τον βρω..Είμαι 33 και δεν μπορω μακρια του. Δεν αντεχω να τον βλεπω μια φορα το μηνα. Τι με συμβουλευετε?