Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Όπως κάθε Σάββατο, και το προηγούμενο, και το επόμενο, και το μεθεπόμενο... Και ξέρω ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει...Όσοι έχετε φίλους, παρέες, τις σχέσεις σας, αδέλφια, ανθρώπους να βγείτε έξω, να μοιραστείτε στιγμές, απλά εκτιμήστε το. Δεν έχουν όλοι τη δική σας τύχη, κάποιοι άλλοι ζούνε απλά στην αφάνεια ξεχασμένοι από όλους.Σε όλους τους πραγματικά μόνους...
Σήμερα έβρεχε εδώ στην ξενιτιά. Δεν ξέρω γιατί .. αλλά πάντα όταν βρέχει, νιώθω ένα παράξενο συναίσθημα..σαν κάτι ανεκπλήρωτο..σαν κάτι να λείπει.. Αγαπώ την βροχή υπερβολικά.Με κάνει να μην αισθάνομαι μόνη κατά κάποιον τρόπο.Σκέφτομαι .. πόσο ωραία θα ήταν να το μοιραζόμουν με κάποιον. Παράξενη είμαι και εγώ. Εκεί που χουχουλιάζω και είμαι έτοιμη να ηρεμήσω με το μόνο πράμα που με ηρεμεί , εκεί αρχίζουν και οι αρνητικές σκέψεις. Ενώ θα μπορούσα απλώς να το απολαύσω.
Είναι δύσκολη η ζωή μάγκες, Άμα πέσεις μη σε νοιάζει.... Μη στενοχωριέσαι.... Κάτι θα γίνει και θα σηκωθείς.... Και αν αργείς μη σε νοιάζει.... Μάθε καλά το μάθημα της υπομονής.... Σημασία έχει να μην τα παρατάς για κανέναν λόγο.... Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν.... Μόλις αγαπήσεις την ατέλεια σου και κατανοήσεις την ομορφιά της θα σηκωθείς... Θα σηκωθείς και θα είσαι πιο δυνατός και πιο έτοιμος να πολεμήσεις τα πάντα... Μέχρι να τα κακαρωσεις η ζωή πάντα θα σου κρατάει μια πισινή να σου χαλάσει την ζαχαρένια.... Σφιξε γροθιές και σπάσε ότι μπαίνει εμπόδιο στην γαλήνη σου.... Και αν κάποιες φορές δε μπορέσεις , θα ανοίξεις το βαλιτσακι με την υπομονή σου....είμαστε όλοι μαχητές και αν δεν είμαστε θα γίνουμε.!
Είσαι 41 είμαι 28...Ξέρω πως δεν παίζει να με κοιτάξεις ποτέ ή ακόμα και να με κοίταζες, κανείς δεν θα έκανε το πρώτο βήμα...Παίζει ακόμα και να μην έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις ...Παίζει και ποτέ να μην δεις αυτήν εδώ την εξομολογηση...Δεν πειράζει...Θέλω απλά να τα πω κάπου...Σε ξέρω τόσα χρόνια και τώρα δεν ξέρω γιατί σε έχω συνέχεια στο μυαλό μου....Μάλλον φταίει το ότι σε βλέπω συνέχεια κάθε πρωί και θέλω να έρθω να σου κάνω παρέα...Δεν ξέρω μπορεί να μου εχεις κάνει και μάγια...Σε ξέρω πολύ καιρό και έχουμε ανταλλάξει λίγες κουβέντες...Παίζει να ντρέπεσαι και εσύ σαν εμένα...όμως δεν το δείχνεις...υπάρχει πολύ σοβαρότητα και αγριάδα στο βλέμμα σου....μάλλον αυτή είναι η άμυνα σου....και εγώ το ίδιο προσπαθώ να κάνω....απλά δείχνω σοβαρότητα με βλέμμα αμηχανίας....εύχομαι μόνο να μην καρφώνομαι.....Όμως δεν είμαι έτσι.....Και πολύ φοβάμαι πως δεν θα γνωρίσεις ούτε εσύ αλλά ούτε εγώ την άλλη πλευρά αυτών των προσώπων...
ποσο θα ηθελα να τον παρω αγκαλια...το εχω τοση αναγκη που το ειδα στον υπνο μου να το κανω...τη δικη του αγκαλια, τα δικα του χερια...και εκεινος αφαντος...και μαζι οταν ειμασταν ομως αποδειχτηκε οτι ηταν μια εικονα.γιατι επελεγε να μη δειχνει τη πραγματικοτητα και να προβαλει μια εικονα, δικο του θεμα.ερωτευτηκα λοιπον μια εικονα που δεν ισχυει.και εχω αυτην αναγκη σημερα.
Σκέφτομαι να ζητήσω από την αρραβωνιαστικιά μου να χωρίσουμε γιατί μου αρέσει μια άλλη.απο την μια δεν μπορώ γιατί δεν θέλω να την πληγώσω η αλήθεια είναι ότι την αγαπάω πάρα πολύ αλλά δεν με γεμίζει στο ερωτικό τομέα την έχω αγαπήσει για αυτό που είναι για την καρδιά της και τον χαρακτήρα της. Αλλά νιώθω στερημένος σε αυτό το τομέα. Δεν είναι ότι δεν κάνουμε έρωτα σεξ και τέτοια απλά δεν με γεμιζει. Πφφφφφφφφφφφφφ
Σχεση απο αποσταση. Δεν μπορει λεει να στέλνει μυνήματα ολη μερα γιατι τον ενοχλει αφάνταστα και δεν του αρεσει!! Μια φορα την μερα βιντεοκλήση και εαν μπορεσει και αυτο . Και μετα μου λεει οτι νιώθει πολλα για μενα. Φταιω εγω που νευριαζω και θα γινει χαμος;
Ήμουν στο γυμναστήριο και εκεί ήταν ένας που μου αρέσει και του αρέσω. Κοιταζόμαστε πολλές φορές έντονα και με διάρκεια. Δεν έχει τύχει ποτέ να μιλήσουμε όμως. Σήμερα, έκανε κάποια άσκηση δίπλα σε ένα μηχάνημα που ήθελα να χρησιμοποιήσω και πήγα κι εγώ εκει διακριτικά. Μόλις με είδε, έφυγε βιαστικά. Μόλις πήρα ανάσα, κατάλαβα γιατί...την είχε αφήσει. Παιδιά δεν μπορώ να τον ξαναδώ ερωτικά. Βρωμαγε τόσο πολύ που ,ευτυχώς, δεν λιποθύμησα!! Δεν ξέρω όμως γιατί, αλλά γελάω τόσο πολύ όσο το σκέφτομαι :D