ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

πώς γίνεται να λέει ότι με αγαπάει και ότι της έλειψα και την ίδια στιγμή να διαφωνούμε σε κάτι απλό και να με χαρακτηρίζει με άνεση αρχιπατσαβούρη. Έχει φτάσει πια σχεδόν 30 χρονών. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες περί ανώριμης συμπεριφοράς. Κρίμα.

Με καθηγητές, γιατρούς και αλλά συναφή επαγγέλματα που ασχολούνται μαζί σας λόγω αντικειμένου εργασίας να τις αποφεύγετε...Στο μυαλό μας είναι όλα... Και στις ταινίες...

10 ΧΡΟΝΙΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ, 10 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΑ, ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ...ΑΛΛΟΥ...ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΜΕ ΕΜΕΝΑ ΑΠΛΑ ΟΠΟΤΕ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΘΕΣΗ 1 ΚΑΦΕ Η ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ.... ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΞΩ....10 ΧΡΟΝΙΑ ΚΛΑΙΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΟΥ ΑΠΕΙΡΑ ΓΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΕΚΕΙ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ.....ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΒΡΩ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΦΥΓΩ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ....ΑΛΛΑ ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΠΟΤΕ.....

Με αφορμή την εξομολόγηση για την κοπέλα που προβληματίζεται αν ο 45χρονος συνάδελφός της την πλησιάζει ερωτικα. Στην προηγούμενη δουλειά που ήμουν (τότε 26χρονων) ήταν ένας παντρεμένος αρκετά μεγαλύτερος από διπλανο γραφείο που άρχισε να με ενοχλεί. Πότε δεν ήμουν προκλητική με το ντύσιμο απεναντίας με λες και συντηρητικούρα. Ούτε η συμπεριφορά μου δίνει θάρρος. Τυπικά και ευγενικά απέναντι σε όλους τίποτε παραπάνω. Όμορφη δε με λες μάλλον συνηθισμένη και γενικά δεν περπατώ και τρίζουν τα πεζοδρομια όπως ακούμε να λένε.(Τα λέω όλα αυτά για να καταλάβετε πως δεν έχει να κάνει πάντα με το ποσο πας γυρεύοντας ). Ο συγκεκριμένος στην αρχή έλεγε προστυχιες στον άλλον κυριο που δουλεύαμε μαζί. Εκείνος του το κοβε γιατί ήταν άλλης οπτικής (της εκκλησιας) και σεβόταν γενικά. Ο τύπος συνέχιζε να πετάει σποντες και μια μέρα ηρθε στο γραφείο λέγοντάς προστυχιες για μενα... μου ανεβηκε το αιμα στο κεφάλι. Με έβλεπε τόσο καιρό πως κάνω ότι δεν ακούω....Πόσο ειχε σκοπό να το τραβήξει αφού έβλεπε ότι δεν με ενδιαφέρει να ασχοληθώ?Πήγα στον προϊστάμενο... Την άλλη μέρα ο γαμπρός έκανε πάλι βόλτα στο δικό μας γραφείο κι εκεί τον τσακωσε τ αφεντικό... Τον φωναξε έξω... Δεν ξέρω τι του είπε αλλά από την επόμενη στιγμή οπότε με έβλεπε εβριζε... Τι έπρεπε να κάνω? Να κάτσω να με πηδήξει για να μην γίνει θέμα?Τι με νοιάζει αν είχε λεφτά (ειχε και κατάστημα εκτος απο αυτη τη δουλεια)η ότι άλλο? Για δουλειά πήγα Όχι για να βρω χορηγό. Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως αν η γυναίκα θέλει τότε δίνει και το ανάλογο θάρρος ..Όχι όμως όλες...Τις έχετε βγάλει τσουλες κι αυτό με ενοχλεί. Δεν το παίζω ενάρετος γυνη και ηθικολόγος με νοιάζει να μην διαβάζω συνέχεια εδώ μέσα για γυναίκες πατσαβουρες και άντρες που τους φέρονται έτσι επειδή το αξίζουν. Ε όχι ρε παιδιά.

Σε είδα χαρούμενη στον ύπνο μου, ελπίζω να είσαι και ας σε έψαχνα δίπλα μου απεγνωσμένα όταν ξύπνησα. Μάλλον τίποτα δεν θα μπορέσει να ξαναγεμίσει το συναίσθημα να νιώθω την ύπαρξη σου ξαπλωμένη δίπλα μου..Ξέρεις αυτά που νιώθω για σένα τα έχω κλειδώσει μέσα μου τόσο καλά που δεν υπάρχει κανένα άνοιγμα για να μπορέσουν να φύγουν,ότι και αν γίνει,όσο καιρός και αν περάσει.Ακόμη και αν βρεθεί κάποιος άλλος στον δρόμο μου,ακόμη και αν εξαφανιστώ ένα πρωί αυτά θα είναι πάντα εκεί να σε περιμένουν να τα ελευθερώσεις.Ξέρεις πλέον νευριάζω όταν βλέπω τα μάτια μου στον καθρέπτη,γιατί έχουν σταματήσει να αντικατοπτρίζουν τα μάτια σου μέσα τους.Και πλέον η αυλή μου δεν έχει λουλούδια,ούτε ένα..Δεν ξέρω αν φταίει ο χειμώνας.Μάλλον φταίει που δεν είσαι εδώ, να τα κόβω και να στα προσφέρω κάθε πρωί που θα ξυπνάς δίπλα μου..Να χαμογελάς..

Καλησπερα σας , εχω σχεση πανω απο 5 χρονια με ενα αγορι εκεινος ειναι μικροτερος απο εμενα 2 χρονια δεν φανταζει μεγαλη διαφορα αλλα γνωριστηκαμε πιτσιρικια και τωρα εγω κοντευω τα 30 . Η ολη η φαση του γαμου και οικογενεια δεν μου εχει περασει απ το μυαλο αλλα καποια στιγμη στο μελλον θα ηθελα να κανω την δικη μου οικογενεια εστω μεχρι τα 35 να εχει γινει ενα βημα. Το θέμα ειναι πως το αγορι μου και μονο στην ιδεα το οτι καποια στιγμη μπορει να μεινω εγγυος παθαινει πανικο οσες φορες εχουμε μιλησει γι αυτο μου λεει αν συμβει κατι τετοιο θα κανεις εκτρωση κτλ χωρις να σκεφτεται πως νιωθω μεσα μου εστω και αν δεν νιωθω ετοιμη για μητερα ποτε δεν θα εριχνα ενα παιδι. Οταν το σκεφτομαι με πιανουν δακρυα ακομα και δεν θελω να το δειξω σε εκεινον πως με επηρεαζει πολυ μια τετοια απαντηση και το γεγονος οτι μου λεει πως θα καταστραφει η ζωη μας αν κανουμε παιδι τωρα γτ ημαστε μικροι . Δεν ξερω τι να κανω γιατι λεει πως με αγαπαει νοιαζεται αλλα απ την αλλη αντιμετωπιζει με σκληροτητα ενα τοσο λεπτο ζητημα οικογενεια γαμος κτλ . Φοβαμαι πως δεν θα εχω μελλον με αυτον τον ανθρωπο γτ μια σχεση οδηγειται καπου δεν εχουμε φτασει καν στο σημειο να συγκατοικησουμε το μονο πραγμα που εχει σκεφτει για το μελλον αλλα δεν εχει γινει ακομα βεβαια. Πραγματικα δεν ξερω τι να κανω γιατι εχω συναισθηματα για εκεινον και φυσικα τον αγαπω.. πως να το χειριστω να μεινω μαζι του μεχρι να μου χτυπησει το βιολογικο μου ρολοι που λενε? ή να τον χωρισω οσο πιο νωρις γιατι χαραμιζομαι σε μια σχεση χωρις μελλον?

Ξεκίνησα από προχθές να ψάχνω για δουλειά, πήγα σε ένα φαστφουνταδικο μου είπαν 2,5 ευρώ το 8ωρο. Δεν πήγα με την λογική να βρω κάτι καλητερο, από εχθές ψάχνω έχω αφήσει άπειρα βιογραφικά αλλά τίποτα. Πώς μας έχουν κάνει έτσι εμάς τους νέους ρε παιδιά; Δηλαδή να δουλεύουμε για 400€; Να μην βγάζουμε ούτε την εβδομάδα στα ενοίκια στα τρόφιμα και στους λογαριασμούς; γιατί ; Γιατί να μη μπορώ να βρω μια δουλειά αξιοπρεπείς; Γιατί να με έχει πιάσει κατάληψη που δεν έχω μια αυτή τι στιγμή και αύριο θα κλείσουμε το συμβόλαιο για το σπίτι μας που θα ανοίξουμε με το σύντροφό μου, κι εγώ έχω ίσα ίσα τα λεφτά για το ενοίκιο και για να ανοίξουμε το ρεύμα. Νιώθω άχρηστη, δεν έχω ιδέα σε τίποτα. Ειμαι χωρίς δουλειά, θα χρειαστεί να ζητήσω από τους γονείς μου και Μ έχει πιάσει μια μελαγχολία άστα να πάνε. Είμαι 24 χρονών, κι εχθές κατάλαβα πως είναι τελικά ο κόσμος εκεί έξω. Καλό κουράγιο σε όλους τους ανθρώπους που ψάχνουν δουλειά και δεν βρίσκουν, κάποια στιγμή θα βρούμε κι εμείς την υγεία μας. Καλό μεσημέρι.

Εξω με τις παρεες του ..7 ωρες (35 χρονωνν!) Μετα για κλαμπακι..και εμεις σε αποσταση.. να μην στέλνει να μου πει τι θα κανει..και τι προγραμμα εχει..εγω να περιμενω να μιλήσουμε ή να βρει χρονο..και να του λεω παρε με να τα πούμε και να μου λεει μην με πιεζεις για ενα ποτακι βγηκα.. και η απάντηση του ειναι αντε μην θυμώνεις σαγαπω πολυ.. αλλα απο πραξεις? Αληθεια κορίτσια τι θα κανατε με εναν ο οποιος αλλα λεει και αλλα κανει? Τον αγαπαω..ενδιαφερομαι για αυτον κάνω σχεδια και όνειρα και αυτος βγαίνει με φιλους καθε μερα..εχω κανονίσει να παω σε τρεις μερες και δεν εχω καμια ορεξη.. Πώς να το κουμανταρω ολο αυτο? Δαναη , πατρα

Ειναι 3:42 κάθομαι και σκέφτομαι δεν μπορεί να με παρει ο ύπνος. Ειμαι 21 χρονών φοιτητής. Τον τελευταίο καιρό έχω έρθει κοντά με ένα κορίτσι από την παρέα μου,στην παρέα ήταν εδώ και δυο χρόνια αλλά τώρα άρχισα να την βλέπω αλλιώς.Τα πηγαίνουμε αρκετά καλά...Υπάρχει ένα θέμα όμως,γνωρίζω ότι δεν με βλέπει ερωτικά αλλά οι πράξεις της άλλο δείχνουν...δεν ξέρω τι να κάνω...αύριο θα βγούμε οι δυο μας...αλλά τι να το κάνω; αυτή νομίζει ότι θα βγουν δυο φίλοι....Μπορω να πω ειμαι ερωτευμένος μαζί της.Αυτό που με απασχολεί είναι ότι μηοως ανταποκρίνεται γιατί της αρέσει όλο αυτό το ενδιαφέρον από την πλευρά μου.

Όταν σταματήσεις να νοιάζεσαι τόσο αρχίζουν να αναρωτιούνται γιατί.. Ακόμα και όσοι δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για το πόσο νοιάστηκες.Υπάρχει και η αξιοπρέπεια όμως. Ναι;;;;Δε μπορούμε να νοιαζόμαστε ατέρμονα για κάτι που δε νοιάζεται.