ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Να απατήσω την σχεση μου. Τον τελευταιο 1μιση χρόνο νιώθω μια εντελώς παραμέληση. Έκανα οτι μπόρεσα και έδωσα ότι μπόρεσα. Η τραγική ειρωνια ειναι πως εκεί έξω υπάρχει άτομο που μου δίνει απλόχερα το ενδιαφέρον του και εγω παρακαλάω να μου δείξει ενδιαφέρον ένας αόρατος άνθρωπος. Νιώθω ολα μαζί τα άσχημα. Παραμέληση υποτίμηση αδιαφορία. Φεύγω πονάω φεύγω ομως έδωσα οτι ηταν ανθρωπίνως δυνατό.

Έχω ένα γλυκό κοριτσάκι που πάει στην Δευτέρα δημοτικού.Όταν καμιά φορά θέλω να την πειράξω, την ρωτάω κάπως περιπαιχτικά:- Γιατί να είσαι τόσο γλυκιά;Και αυτή μου απαντάει κατά καιρούς διάφορα, ανάλογα με την διάθεσή της, όπως : «Δεν ξέρω», «Έτσι» κ.α.Χθες το βράδυ όμως, μου έδωσε μιαν άλλη απάντηση:- Γιατί να είσαι τόσο γλυκιά;-Γιατί με αγαπάς!

Τον βλέπω κάθε απόγευμα. Με έχει δει και αυτός αλλά δεν ξέρω τι σκέφτεται για μένα. Λογικά τίποτα, αλλά υπάρχει και μια πιθανότητα να με "κοροϊδεύει" από μέσα του μιας και όταν περνάω από κοντά του έρχομαι σε αμηχανία (δεν ξέρω που να κοιτάξω, περπατάω σφυγμενα) και σίγουρα το έχει προσεξει. Απλά δεν ξέρει ότι το κάνω μόνο σε αυτόν. Μπορεί να νομίζει ότι γενικά είμαι έτσι. Ούτε βλέμμα δεν του ρίχνω όταν περνάω δίπλα του γιατί ντρέπομαι. Με λίγα λόγια έχω γίνει ρεζίλι. Και σιγά μη μου μιλήσει ποτε ετσι. Αλλά ποσο θα το θέλα..... Αλλά πάντα έτσι τα κανω. Σκατα :(

Όπου να ναι μπαίνω στα 21 και νιώθω τόσο μόνη..Δεν είχα ποτέ κάποια σχέση. Μέχρι πέρυσι άλλαζα συνεχώς παρέες και πόλεις και δε με ενδιέφερε τόσο το ζήτημα. Όσοι είχαν προσπαθήσει να με πλησιασουν ως σήμερα τους απερριψα ευγενικά γιατί δεν ένιωθα κάτι. Ίσως ήταν και λάθος, δεν ξέρω!Φετοςπου έχω οργανώσει τη ζωή μου σε ένα μέρος έχω βρει παρεες και πράγματα που μου αρέσουν νιώθω τόσο έτοιμη να κάνω μια σχέση.Δυστυχώς όμως μου φαίνεται τόσο δύσκολο και η αυτοπεποιθηση μου μειώνεται μέρα με τη μέρα..

Δίνω πανελλήνιες φέτος, εκπληκτική χρόνια #not και είναι κάποιες φορές που ή κάθομαι πάνω από το βιβλίο χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα ή απλά χρονοτριβω με βλακείες.. Δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με την απόδοση μου, αλλά θα ήθελα να είμαι πιο αποδοτική στο διάβασμα. Νιώθω άσχημα όταν χρονοτριβω και αρχίζω να σκέφτομαι ότι οι άλλοι συγκεντρώνονται, διαβάζουν και εγώ κάθομαι σαν τη χαζή.. πώς να πετύχω μετά αν χάνω χρόνο? Από την άλλη σκέφτομαι ότι και οι άλλοι άνθρωποι είναι και όχι ρομπότ και ότι θα έχουν τέτοιες στιγμές.. καμία συμβουλή? Προσωπική εμπειρία? Τον τελευταίο καιρό νιώθω λίγο χαμένη και απόσυντονισμένη..

Τσουκρισα και ράγισε το ποτήρι. Πόσο γρουσουζα είμαι πια???

Νιώθω άδεια αλλά ταυτόχρονα γεμάτη με όλα τα λάθος πράγματα

Μήπως ειμαι ξενέρωτη;; το μόνο που έκανα τη σημερινή μέρα ήταν να παω για σουβλάκια και για εναν καφε με την παρεα μου. Γύρισα σπίτι και έμεινα με το αγόρι μου ενώ όλοι οι υπόλοιποι βγήκαν και ηπιαν και μεθυσαν. Να είμαι οντως ξενέρωτη ή το εκαναν και άλλοι εκτός από εμένα;

Πάλι τα ίδια σήμερα.Τι θα κάνω με μένα; Γιατί δεν έχω ίχνος αυτοπεποίθησης πάνω μόυ; Γιατί κολωνω να αρθρώσω λέξη μόλις τον βλέπω; Γιατι να τρέμω σαν ψάρι και το καρδιοχτύπι μου να τρελαίνεται;; Με βαρέθηκα. Αλήθεια όμως. Κάθε φορά τα ίδια κάθε φορά να λέω θα αλλάξω θα χαλαρωσω δε τρέχει τίποτα δεν είναι κάποιος ανώτερος μου να "τον φοβάμαι" και πρέπει να φέρομαι φυσιολογικά.Ολα καλά στο μυαλό μου μέχρι που θα τον αντικρυσω και θα σβήσουν όλα και πάλι θα χαμηλώσω το βλέμμα. Έρωτας είναι αυτός ή τρέλα;; Οι άντρες τι σκέφτονται όταν μια γυναίκα φέρεται έτσι; Καταλαβαίνουν τα συναισθήματα τής;

Θέλω να χωρίσω. Έχω σχέση 4 χρόνια αλλά δεν είναι ο άνθρωπος που θα ήθελα μια μέρα να παντρευτώ. Οπότε δεν νομίζω ότι υπάρχει νόημα να συνεχίζουμε να είμαστε μαζί. Δεν θέλω να τον στενοχωρήσω. Πώς να του πω να χωρίσουμε? Γ24