Σε έναν μήνα και κάτι είναι ο γάμος μας μαζί με την βάπτιση του μωρού μας! Είμαστε ήδη παντρεμένοι με πολιτικό γάμο. Με έχει πρήξει (ο γαμπρός!!!) με τα έξοδα του γάμου και σημειωτέον θα είναι ένας ταπεινός γάμος δίχως φαρφαλες! Για την ώρα πληρώνω μόνο εγώ, έχει δώσει απειροελαχιστα χρήματα, καρμιριάζει, γκρινιάζει, μούτρα μέχρι το πάτωμα! Είναι δεύτερος γάμος για εκείνον, για εμένα πρώτος. Δεν ήθελε να κάνουμε θρησκευτικό, τον κάνουμε επειδή το ήθελα εγώ. Μου έχει φάει την ψυχή, φιλοδοξεί πως οτι χρήματα δώσουμε θα τα πάρουμε πίσω απο τα δώρα του κόσμου. Κι αν δεν είναι έτσι; Πως μπορώ να ξέρω τι δώρα θα κάνει ο καθένας; Δεν λέω, κι εγώ θέλω να βάλω πίσω τα χρήματά μου αλλά δεν το θεωρώ και δεδομένο. Το μόνο σίγουρο είναι οτι με στεναχωρεί και αναρωτιέμαι αν είναι οι ιδανικές συνθήκες να ντυθώ νύφη κι εκείνος γαμπρός!