ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Να ξεκινήσω από το γεγονός ότι είμαι εντελώς άπειρη στο θέμα των σχέσεων κτλ. Γνώρισα ένα παιδί που έδειχνε ένα ενδιαφέρον όμως εγώ ήμουν αυτή 0ου τπυ έστελνε πρώτη συνήθως. Όταν μου πρότεινε μια μέρα να πάω σπίτι του δέχτηκα και καταλήξαμε να φασωνόμαστε. Όμως λόγω της απειρίας μου συνεχώς τον σταματούσα και τελικά του είπα ότι δεν έχω προηγούμενες εμπειρίες. Εκείνη τη στιγμή είπε πως δεν πειράζει και συνεχίσαμε να φιλιομαστε έντονα χωρίς κάτι παραπάνω από μερικά "πιασίματα". Μετά από εκείνο το βράδυ σαν να μη με ξέρει. Προσπαθώ να τον προσεγγίσω και με αποφεύγει δυσανασχετωντας κάπως όταν με αντικρίζει. Εγώ έχω τρελαθεί και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αντιδρά έτσι. Προσπάθησα μια φορά να του πιάσω συζήτηση μέσω μηνυμάτων χωρίς να αναφέρω κάτι για εκείνο τπ βράδυ όμως και πάλι φάνηκε απόμακρος. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω και με προβληματίζει η συμπεριφορά του. Τι έκανα λάθος ρε παιδιά; Θέλω να του στείλω να τον ρωτήσω ευθέως αλλα δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα. Επίσης δεν θέλω να νομίζει ότι τον κυνηγαω αλλά ούτε και ότι αυτό που έκανα μαζί του το κάνω συνεχώς. Ακόμη θεωρώ πως θα επρεπε να σεβαστεί το γεγονός της απειρίας μου και ναη με κάνει να νιώθω ασχημα γι αυτό. Θα ήθελα πολύ την γνωμη σας νσ στείλω ή να τον ξεχάσω παρόλο που μου αρέσει παααρα πολύ και πρώτη φορά νιώθω κάτι τόσο έντονο για κάποιον; Υ. Γ.ειμαι ενήλικη κι εγώ κι αυτός και δεν είναι ιστορία από το σχολείο, αλλά είμαστε συνάδελφοι.

Οι άνθρωποι κάποτε πρέπει να σταματήσουν να κάνουν ερωτήσεις όπως "γιατί δεν θες να κάνεις παιδιά;" ή να προσπαθούν να σε πείσουν ότι δεν υπάρχει καλύτερο πράμα από τα παιδιά στην ζωή ενός ανθρώπου. Παντρεύτηκα πρόσφατα και οι συγγενείς μου έχουν γίνει κυριολεκτικά ΑΝΥΠΟΦΟΡΟΙ. Ούτε εγώ ούτε ο σύντροφός μου δεν θέλουμε παιδιά. Ποιος ο λόγος να κάνουμε;; για να ικανοποιηθεί ο περίγυρος; ΟΧΙ. Δουλεύουμε και οι δύο κάνουμε πολλά ταξίδια περνάμε όμορφα οι δυό μας μόνο. Πραγματικά δεν θέλω να βλέπω τους γονείς μου πια και με βγάζουν και παράλογη. Με βάζουν να κάτσω και ξεκινάνε με τα δικά τους. Θα το μετανιώσεις μετά η ζωή είναι βαρετή χωρίς παιδιά τα παιδιά είναι ευτυχία και ένα σωρό μπούρδες. Όταν ήμουν 20++ ούτε τότε ήθελα αλλά τότε είχαν την δικαιολογία "είσαι νέα όταν μεγαλώσεις θα αλλάξεις γνώμη. Έχω φτάσει 34 και δεν το έχω μετανιώσει. Πότε θα το μετανιώσω στα 44;; θέλω τόσο πολύ να τους τα πω όλα αυτά αλλά δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν.

Να εχεις κανει ενα λαθος για καποια χρονια σε αρκετα νεαρη ηλικια. Κυριως απο αγνοια. Αυτο το λαθος να διαμορφωνει το χαρακτηρα σου. Προσπαθεις να το διορθωσεις αλλα εκει να πεφτεις και σε αλλα μικρα λαθακια. Τελικα το αρχικο λαθος καπως διορθωνεται αλλα το αποτελεσμα δεν ειναι ικανοποιητικο. Αυτο το λαθος σε συντροφευει για χρονια και θα σε συντροφευει μεχρι τελους. Ευτυχια αγνοειται, εκτος πολυ λιγων χρονων.

Σπάω το κεφάλι μου. Ο πρώην μου έκανε μπλοκ μετά από ένα χρόνο(1,5 για την ακρίβεια) χωρισμού και αφού έχουμε προχωρήσει και οι δύο στη ζωή μας με νέες σχεσεις. Δεν ειμασταν φίλοι στα μέσα,δεν είχαμε καμία επικοινωνία για μηνες και πρόσεξα τυχαία ότι με έκανε μπλοκ από το facebook μάλλον τον τελευταίο μηνα. Δε μπορώ να καταλάβω τι μπορεί να φταίει όμως στα καλά καθούμενα. Οι σχέσεις μας ήταν πολύ ασχημες δε λέω ,ο χωρισμός ήρθε με αφορμή την απιστία του εγώ εξαφανίστηκαν και άλλαξα αριθμό τότε αλλά από κει και πέρα δε μπορώ να δικαιολογήσω το μπλοκ. Θα ήθελα πολύ να τον ρωτήσω αλλά ο εγωισμός μου δε το επιτρέπει .Αν μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τους πιθανούς λόγους που το έκανε ας μου γράψει ένα σχόλιο. Ευχαριστώ πολύ

Εδινα εξετασεις σε εγχορδο οργανο σημερα και ετρεμα παλι σαν το ψαρι!Δεν ξερω πως να το αντιμετωπίσω! Επηρεαζει και τον ηχο μου!Ενω επαιζα τα κομμάτια μου σκεφτομουν πως θα παθω ανακοπη και πως ειναι πολυ αγενες εκ μερους τον εξεταστων να βλεπουν πως σιγοπεθαινω και δεν με σταματανε! Μιλαμε για παρανοια!!Τελικα περασα με 10/10 και παλι δεν ειμαι ευχαριστημένος με τον εαυτο μου!Ενιωθα παλι πωςμου τη χαρισαν και εδειξαν εύνοια!Σε καθε εξεταση ειμαι και χειροτερα!Δεν ξερω τι να κανω βοηθεια!!!

Ποσο δύναμη κρυβει αυτο το... πιστεύω σε 'σενα!!!

Εαν το ατομο που αγαπατε,φευγει απο την ζωη σας και δεν σας θελει αλλο.Προχωραει την ζωη του,ειναι χαρουμενος αλλα δεν μπορειτε να το δεχτειτε.Ισως να μην τον αγαπουσα αληθινα,γτ αν οντως ηταν ετσι δεν θα τον ζηλευα και ουτε θα ηθελα να ξανα ερθει σε μενα.Ισως στην τελικη ολο αυτο ειναι ενα μαθημα,για να καταλαβω οτι δεν πρεπει να θεωρω τιποτα δεδομενο.Και το κυριοτερο δεν θα πρεπει να εξαρτιεμαι απο τους ανθρωπους.Μακαρι να μπορεσω να πω μια φορα,χωρις να πληγωνομαι μεσα μου ..Μακαρι να μπορεσω να ξεπερασω τον εγωισμο μου...Μακαρι,μακαρι,μακαρι να σταθω ξανα στα ποδια μου.Η καρδια μου παει να σπασει.

Πριν απο καιρο ειχα διαβασει μια εξομολογηση που ρωτουσε αν μπορεις/ πως ειναι να κανεις σχεση με συναδελφοκ θελω να σας πω κ γω τη γνωμη μου.καταρχην αν ειναι αμοιβαιο ειναι πολυ ωραιο.αν ειναι μονοπλευρο ειναι πολυ αβολο να πρεπει να βλεπεις τον αλλο καθε μερα στη δουλεια κ να ξερεις οτι δεν θα γινει τπτ. Εγω το ρισκαρα, ηταν αμοιβαιο κ ειμαστε μαζι, ΑΛΛΑ το να δουλευεις στον ιδιο χωρο εργασιας με τον συντροφο σου και να μενετε και μαζι ειτε παντρεμενοι ειτε οχι για μενα ειναι πολυ κακο για τη σχεση. Ευτυχως ετυχε και τωρα ειμαστε σε διαφορετικο χωρο εργασιας. Και δεν ξερω αν παιζει ρολο ο κλαδος παντως στο δικο μας δεν κανει καλο.ειναι πολυ ωραιο να τα εχεις με συναδελφο γενικα, αλλα οχι στον ιδιο χωρο.ειτε ειναι ιδιωτικος τομεας ειτε δημοσιος.

Το να κανεις δώρο σε έναν άνθρωπο και να μην λαμβάνεις απάντηση...ούτε ένα ευχαριστώ ; Τι συμπέρασμα να βγάλω γι αυτόν τον άνθρωπο ...(ε αν θεωρείτε άνθρωπος);;;;

Καλησπερα...φετος εδωσα πανελληνιες και ελεγα για πληροφορικη απθ η εφαρμοσμενη παμακ..το διαβασμα που εκανα δεν ηταν το καλυτερο και ηξερα οτι δεν κανω το κατι παραπανω.. φανηκε και στα γραπτα οτι η προετοιμασια μου δεν ηταν επαρκης..απο χαζομαρες εχασα μορια και εν τελει ειμαι σχεδον σιγουρος οτι δεν περναω εφαρμοσμενη..το θεμα ειναι οτι υπαρχει λογος που δε διαβασα αρκετα...δεν ηθελα αρκετα πληροφορικη..αλλα ψυχολογια..και αυτο το καταλαβα λιγο αργα..περιπου φεβρουαριο..οποτε δεν ειχα και πολυ κινητρο..ωστοσο δε τα παρατησα διαβασα οσο διαβασα και εγραψα μετρια..τελος παντων με τα πολλα και τα λιγα θελω να ξαναδωσω γιατι αν και μαλλον περναω οικονομικων επιστημων και απθ και παμακ και μηχανικων πληροφορικης στο πρωην τει σινδου δε θελω ιδιαιτερα αυτες τις σχολες..θελω ειτε να ξαναδωσω απ το ιδιο πεδιο λογω λιγοτερου διαβασματος καθως τα ξερω ηδη..ειτε απο θεωρητικη για ψυχολογια που θελω περισσοτερο αλλα θα θελει διαβασμα οχι αστεια..το κυριο θεμα μου ειναι αν θα δωσω με παλια η με τη νεα υλη..γιατι με τη νεα δε νομιζω να μπορεσω να σηκωσω τοσο διαβασμα καθως και στις δυο κατευθυνσεις η υλη εχει αυξηθει τρομακτικα..εσεις γνωριζετε ισως τι ισχυει η απο την εμπειρια σας συνηθως τι γινεται? οι μαθητες που δινουν δευτερη φορα με ποια υλη δινουν?