Είμαι 26, εδώ και πολύ καιρό μόνος μου και ψάχνω κοπέλα ... Η αδερφή μου έχει φίλες, οι περισσότερες όμορφες! Μία απ' αυτές μου 'χει κινήσει το ενδιαφέρον. Εκείνη 20 αλλά γενικώς της αρέσουν οι μεγαλύτεροι, οπότε δεν είναι θέμα αυτό. Βγήκαμε μαζί ένα βράδυ χαλαρά για μπυρίτσα αλλά αυτό το ραντεβού (κέρασα εννοείται, να τηρούμε και τα έθιμα!!), αυτό το ραντεβού που λέτε δε θα το χαρακτήριζα και καλό ... Υπήρχε δηλαδή μια αμηχανία να την πω ... Δεν κολάμε να το πω ... Δε ξέρω ... Η αδερφή μου το ξέρει ότι μ' αρέσει εκείνη αλλά εκείνη όχι. Ή μήπως επειδή μιλάμε για γυναίκες της το 'χει πει ? Ή μήπως όχι επειδή είναι αδερφή μου ? Έχω καταμπερδευτεί. Της έχω στείλει μήνυμα αν ξαναβγούμε, μου 'χει πει ναι αλλά δεν έχουμε πει πότε ...Εκείνη στο κρεβάτι είναι του ... σκληρού ... ! Σεξ και ξύλο μόνο! Το ξέρω γιατί μου το 'χει πει, τα συζητάμε όλα ...Εδώ υπάρχει ένα τεράστιο θέμα. Είμαι πολύ καιρό μόνος μου διότι με διακρίνει μια ηττοπάθεια σε σχέση με τις γυναίκες. Δεν πιστεύω σε 'μένα δηλαδή ... Αυτό τις διώχνει θα μου πείτε ... Αλλά είναι κάπως δικιολογημένη αυτή η ηττοπάθεια. Την έχω μικρή λόγω νευρολογικής ασθένειας που με τα μέχρι τώρα ιατρικά δεδομένα δε θεραπεύεται ... Αυτό δεν το ξέρει κανένας. Ούτε η αδερφή μου, ούτε φίλος, ξάδερφος που είναι σαν αδέρφια μου, κανένας. Λες σε κάποιον (και σε ποιόν) τέτοιο πράγμα ? Θέλω να το πω σε κάποιον αλλά φοβάμαι ... Έχω σκεφτεί να επισκεφθώ γιατρό κρυφά απ' όλους για να δω τί θα κάνω ...Θα ήθελα τις γνώμες σας πάνω σε όλα αυτά.Ευχαριστώ.