Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Όταν έφυγες υπήρχε ο εύκολος δρόμος: Να υψώσω τον εγωισμό μου, να σε κατηγορήσω, να τα ευτελίσω όλα, έτσι, για να σταματήσω να πονάω πολύ. Επέλεξα να κρατήσω μέσα μου την αγάπη, να κρατήσω όμορφες αναμνήσεις, να προχωρήσω σιγά-σιγά χωρίς εσένα. Δύσκολος δρόμος γιατί σε κάποιες στροφές, όπως απόψε, μου λείπεις πολύ...
Πριν από τέσσερις ημέρες επέστρεψα από το εξωτερικό όπου είχα πάει για δουλειά και η μητέρα μου έφτιαξε το αγαπημένο μου φαγητό, όπερ εστί... γιουβαρλάκια. Τα έφαγα με βουλιμία το μεσημέρι γιατί η μητέρα μου είναι εξαιρετική μαγείρισσα. Το ίδιο και το βράδυ. Η μητέρα μου είχε κάνει μια κατσαρόλα όπως αποδείχθηκε οπότε μου τα σέρβιρε και την επόμενη ημέρα. Όσο υπέροχα και αν ήταν δεν ήθελα πια να τα φάω και πήγα έξω για σουβλάκι με φίλους μου. Όταν επέστρεψα, η μητέρα μου φώναξε αμέσως: "μην ξεχάσεις τα αγαπημένα σου γιουβαρλάκια!" στα ζεσταίνω τώρα. Της είπα ότι έχω φάει και ότι δεν θέλω τώρα να φάω γιουβαρλάκια. Την τρίτη ημέρα έλειπα σε συναντήσεις και γύρισα το βράδυ, όπου πάλι βρήκα στο τραπέζι σημείωμα: "μάντεψε τι θα φας...". Ξεσκεπάζω το πιάτο και βλέπω πάλι τα γιουβαρλάκια που είχαν αρχίσει να σαπίζουν πια... Σήμερα το μεσημέρι η μητέρα μου έφτιαξε κιμαδόπιτα. Επιτέλους, της λέω, νόμζα ότι θα μου πεις πάλι γιουβαρλάκια! Αφού έφαγα την κιμαδόπιτα, η μητέρα μου μου είπε ότι μεταποίησε τα γιουβαρλάκια σε πίτα για να μην πάνε χαμένα. Νομίζω ότι έχει αρχίσει να τα χάνει...Φυσικά, με πήγε πέντε μία.
Καλησπέρα, είμαι 19 χρονών και σπουδάζω στην πόλη μου. Το τελευταίο εξάμηνο νιώθω πως έσφαλα επιλέγοντας να μείνω εδώ και μου έχει γίνει έμμονη ιδέα να αλλάξω πόλη. Αισθάνομαι πως εδώ πνίγομαι και δεν μαθαίνω βασικά μαθήματα ζωής. Έτσι σκέφτομαι να αρχίσω μια δουλειά μπας και από του χρόνου αλλάξω σχολή να πάω σε άλλη πόλη. Από θέμα οικονομικών, δε θα αλλάξει κάτι, όσα μου έχουν διαθέσιμης τώρα θα μου έχουν και μετά. Δε το έχω συζητήσει με κανέναν βέβαια. Τι λέτε ;
Δεν ξέρω από που να ξεκίνησω.. Είμαι αρκετά φορτισμένη τώρα που σας γράφω .. Λοιπόν εγώ είχα μία σχέση 3 χρόνια . Όταν πέρασε κάποιο διάστημα ο πρώην μου ήθελε να γνωρίσω τους γονείς του κι έτσι τους γνώρισα . Βέβαια είχα ακούσει περίεργα πράγματα από τον κόσμο που τους γνώριζε μέχρι που στη πορεία τα έμαθα κι εγώ εδώ να κάνω μία παύση και να σας πω δυο λόγια για τον πρώην μου είναι 26 χρόνων και έχει ήπια μορφή κατάθλιψης και πέρνει φαρμακευτική αγωγή από τα 17 του από ότι μου είχε πει ο ίδιος.. Είχε επηρεάσει ή διάθεση του πολύ τη σχέση μας λίγο πριν χωρίσουμε άρχισε να γίνεται βίαιος να φωνάζει και να απειλή ότι θα μου κάνει κακό και έτσι και φτάσαμε στον χωρισμό .. Όπως σας έλεγα όταν γνώρισα τους γονείς του πρώην μου φάνηκε οτι κάτι δεν πηγενε καλά από τους γνωστούς που είχα, είχα μάθει ότι ο πάτερας του κακοποιούσε σώματικα την μητέρα του και έτσι στην πορεία το είδα με τα ίδια μου τα μάτια μία μέρα που την χαστούκισε και άρχισε να την βρίζει άσχημα μπροστά μου εκει εννοείται πως τα έχασα ή γυναίκα έκλαιγε και μου ζητούσε συγνώμη όταν το είδα όλο αυτό είπα τι γίνεται εδώ μέσα ? Ρωτησα το αγορι μου τότε τι γίνεται κλπ μου ειπε πως ο πατέρας του ήταν βίαιος με την μητερα του ... Το άκουσα και τα έχασα πραγματικά.. Μία μέρα ήμουν στο σπίτι του και ήρθε και ο πατέρας του από τη δουλειά εκεί άρχισε να με ρωτάει για το τι έχω στην άκρη από θέμα χρημάτων και από θέμα περιουσίας.. Εκεί ξεκίνησα να του λέω το τι έχω που κανονικά δεν έπρεπε γιατί στην πορεία το κατάλαβα αλλά μιλήσα... Εδώ φτάνουμε στο σήμερα έχω 1 χρόνο σχεδόν που έχω χωρίσει πριν λίγους μήνες έκανα το λάθος γιατί λάθος ήταν να βρεθώ με τον πρώην μου ... Επεμενε και με παρακάλεσε ότι είναι ανάγκη να μου μιλήσει και έτσι βρέθηκαμε εξω από το σπίτι μου ... Πήγα μιλήσαμε και άρχισε να μου λέει πως ήθελε να ήμαστε μαζί και πώς ο πατέρας του επεμενε να τα ξαναβρουμε ... Εκεί νευριασα του είπα που κολλάει ο πατέρας σου με εμάς να μου λέει ο πατέρας μου , μου είπε που θα βρεις άλλο κορίτσι με τρόπους και κάποια περιουσία στην άκρη και μετα πρόσθεσε ο ίδιος ότι να κοιταξε πρέπει να κοιτάξω την ζωή μου εχω προβλήματα δεν μπορώ να δουλεψω και πρέπει να βρω μία γυναίκα να με στηρίξει οικονομικά και εσύ είσαι ή ιδανική και αν κάνεις άλλη σχεση θα πω ότι χειρότερο για σένα και δεν θα ξαναφτιάξεις την ζωή σου εκεί άρχισα να τον απειλω εγώ ότι θα πάω στην αστυνομία αν με ξαναενοχλησει .. Από τότε δεν μπορώ να ζήσω και σας μιλάω ηλικρινα έχω κλείστη στον εαυτό μου δεν εμπιστευόμαι κανέναν ... Έχω βγει με κάποια άτομα εκεί όμως φοβηθηκα και τους απομάκρυνα από την ζωή μου .. έχω γίνει καχύποπτη με πολλές ανασφάλειες .. Δεν έχω φίλες και φίλους έχω μείνει μονη σε 4 τοίχους ή μητέρα μου κάνει τα πάντα για να βγούμε έξω αλλά εγώ δεν βγαινω καθόλου από το σπίτι το μόνο που κάνω είναι να τρωο να κοιμαμε και να βλέπω τηλεόραση... Φοβάμαι ότι σιγά σιγά βυθιζομαι και εγώ δεν έχω δυναμη να σηκωθο ....
Ενώ έχω μια ωραία και δυνατή σχέση χρόνων,υπάρχουν μερικές στιγμές που η σκέψη μου πάει σε άλλο άτομο με το οποίο θα μπορούσε να είχε γίνει κάτι λίγο καιρό πρίν.Απλά θέλω να φύγει αυτή η σκέψη που διαρκεί καιρό.Γτ δεν είμαι ο τύπος που κάνω τέτοια και ξέρω τι θέλω.
Βγαίνω με έναν τύπο δύο μήνες .Για πείτε μου , έχω παρατήρησει πως κυρίως εγώ επιδιώκω επικοινωνία μέσω μηνυμάτων και τηλεφωνων . Μην φανταστείτε τίποτα τρελό ενα "πως ήταν η μέρα σου , τι κάνεις". Εκείνος σπάνια να επικοινωνήσει και να πεις ότι βρισκόμαστε μόνο για σεξ να το καταλάβω , αντίθετως έχουμε πήξει στους καφέδες, στις μπύρες και στις βόλτες . Να πω ότι δεν είναι εκφραστικός και γλυκός , ελα όμως που είναι . Αλλά ρε παιδιά βρεθήκαμε χθες μεσημεράκι και ένα μήνυμα μεχρι τώρα δεν έχει στείλει να δει τι κάνω είμαι υπερβολικη που σκεφτόμαι να του πω να λήξει γιατί επιδιώκω συχνότερα την επικοινωνία και ούτε ένα τι κάνω δεν ρωτάει και ας περάσουν και δύο μέρες .