ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ειμαι κοπελα 22 χρονων και θελω να ξεφυγω απο τη συμπεριφορα που εχω απεναντι προς ατομα αντιθετου φύλου! Πλεον βλεπω καθαρα πως εχω χασει τοσους ανθρωπους που θα μπορουσαμε να εχουμε κατι ομορφο γιατι απλ δεν ηθελα να ρίξω τη μυτη μου η επειδη ηθελα να κανω μονο παιχνιδι ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΩ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙ ΤΟΣΟ! Και απλως τωρα θελω τοσο να διορθωθώ και να μη κανω τα ιδια να μη φερομαι ετσι! Φοβαμαι τοσο να μη ξανακανω τα ιδια και φβαμαι πως θα μεινω μονη οπως και οτι ειναι γραμμενο στο κουτελο μου οτι ειμαι τετοια και δεν θα με φλερταρει κανεις! Ισως ακουγονται χαζα ολα αυτα και οπως τα γραφω αλλα αν υπαρχει εστω κ ενας ν δωσει μια συμβουλη πανω στο θεμα θα βοηθουσε πολυ!!

Καλησπέρα παιδιά,Χρειάζομαι την βοήθεια σας και την άποψη σας στο παρακάτω θέμα... Με ένα παιδι το οποίο συνάντησα σε παρέα, παίζεται μεταξύ μας ένα ψιλο έως πολύ μεγάλο σε βαθμό φλερτ. Το θέμα είναι ότι παρόλο που του έστειλα πρώτη, πιάνω συζήτηση του δείχνω σημάδια δεν στέλνει κανένα μήνυμα ούτε κάνει καμία κίνηση για να μου ζητήσει να βγούμε. Μου έχει πει ότι θέλει να γνωρίσει μια κοπέλα πρώτα κτλ είναι της υπομονής και + είναι αρκετά κλειστός σαν άτομο. Η ερώτηση μου είναι η εξής... Να στείλω εγώ πρώτη πάλι μήνυμα η να το αφήσω? Υ.Γ Πρώτη φορά έγινα ο κυνηγός αλλά χαλάλι το παιδί με το όποιο έχω φάει ένα μεγάλο κόλλημα

Όσοι λένε για άβολες στιγμές δεν έχουν δει τίποτα. Αυτό έχω να πω. Με είδε όλη η τάξη με ξεκουμπωτο παντελόνι. Πιο ρεζίλι πεθαίνεις. Πώς να το χειριστώ; και μην ξανακούσω για άβολη στιγμή, μια χαρά είστε.

Δεν είμαι ακόμα σίγουρη γιατί οι σκέψεις μου μπήκαν τους τελευταίους μήνες. Μέχρι τώρα έβγαινα με αγόρια μόνο και όσες σχέσεις εχω κάνει είναι με αγόρια. Τον τελευταίο καιρό (3 μήνες περίπου) βλέπω ότι σκέφτομαι με άλλο τρόπο τις γυναίκες. Όχι όλες. Από ότι έχω καταλάβει με ελκύουν γυναίκες με tomboy στυλ. Δεν το έχω συζητήσει με κανένα γιατί δεν έχω που να μιλήσω. Φοβάμαι να μιλήσω στους γονείς μου γιατί δεν ξέρω πως θα το πάρουν. Δεν έχουν θέμα με τους ομοφυλόφιλους κλπ απλά είναι αυτό το όλα καλά αρκεί να μην είναι το παιδί μας. Θα ήθελα να μιλήσω στη μαμά μου για αυτό αλλά φοβάμαι. Η σχέση μας δεν ήταν καλή και τώρα τον τελευταίο χρόνο είναι όμορφη και ήρεμη και φοβάμαι μήπως αυτό τη χαλάσει. Ξέρω ότι θα πουν κάποιοι μα είναι 2020 η ότι δεν την αφορά κλπ αλλά θέλω να μιλήσω κάπου για αυτό και όχι σε φίλη. Όταν με απασχολεί κάτι σημαντικό συνήθως στρεφομαι στη μαμά μου γιατί με στηρίζει και μου δίνει συμβουλές οι οπ9μς βοηθάνε. Η σχέση μας έχει φτιάξει πολύ και τρέμω στην ιδέα ότι μπορεί να χαλάσει.

Ειμαι κοριτσι 18 χρονων.Μιλαω πολυ καιρο με ενα αγορι το οποιο ειναι 25.Σκοπευα να παω στην πολη του καθως εχουμε περιπου μια ωρα διαφορα με αμαξι.Γενικα ειχε αναφερθει πολλες φορες το σεξ στην συζητηση μας και με πολυ ανεση.Πριν καμια εβδομαδα λοιπον μου πεταξε οτι ειναι παρθενος.Εμεινα παγωτο δεν ηξερα τι να κανω!!Δεν ξερω πραγματικα πως να παω να τον δω νιωθω τοσο αβολα δεν εχει κανει τιποτα παιδια και ειναι ενα πολυ ομορφο παιδι χωρις ανασφαλειες γενικα!Δεν θελω να μπω στην διαδικασια να του τα κανω εγω ολα για πρωτη φορα.Δεν ειμαι ψυχολογικα ετοιμη πως να σας το πω.Μου ηρθε νταλκας.Τι να κανω;;;

Βρίσκομαι σε απόγνωση. Κάπνιζα στις εγκυμοσύνες μου από άγνοια. Ο γιατρός μου είχε πει ότι λίγα μπορώ να κάνω. Τα παιδια το έμαθαν. Δεν μπορούν να το χειριστούν. Με λένε ανεύθυνη Γιατί για τετοια θεματα παιρνουμε γνώμες απο πολλούς γιατρούς. Και ότι αυτό δεν είναι απλό λάθος που όλοι συγχωρούμε. Αυτό θα μπορούσε είτε να τα σκοτώσει είτε να τα στερήσει από μια φυσιολογική ζωή. Δε μπορώ να το χειριστώ. Ο,τι και να πω δεν πιάνει. Θα καταρρεύσω. Αν κάποιος έχει βρεθεί σε παρόμοια θέση ας κάνει τον κόπο να μου γράψει 1 σειρά. Ευχαριστώ...καλη δύναμη

Γνώμη για erasmus (το 2021) στην Κωνσταντινούπολη;

Από που να αρχίσω και που να τελειώσω... Χθες είχα τη γιορτή μου και εμφανίστηκαν όλοι οι πρώην μου από το πουθενά να μου ευχηθούν και το αγόρι μου τίποτα ούτε καν μιλήσαμε όλη μερα.. Τι να πω; Κάτι κάνω λαθος:P

Ξαφνικά, από το πουθενά αρνείται να κάνει το οτιδήποτε για να λειτουργήσει το μεταξύ μας.Λόγω πίεσης από την δουλειά ειδικότερα δεδομένης της τωρινής κατάστασης τον έκλεισε εντελώς στον εαυτό του, σε σημείο να πιέζεται από τον ίδιο. Μου είπε πως με θέλει πολύ, πως περνάει πολύόμορφα μαζί μου, αλλά δεν μπορεί και δεν έχει την ψυχική δυνατότητα να προσπαθήσει για τίποτα, πως ο ίδιος του ο εαυτος είναι που δημιουργεί το πρόβλημα και αν ήταν καλά σίγουρα θα ήμασταν καλά και εμείς, πως φοβάται πως το μεταξύ μας δεν θα πάει καλά αλλά δεν είναι σε φάση να κάνει τίποτα για αυτό, θα στενοχωρηθεί αν φύγω και με χάσει αλλά δεν μπορεί να προσπαθήσει για εμάς.Και από την άλλη εγώ· Να θέλω, να είμαι έτοιμη να στηρίξω αλλά όχι με μια τέτοια συνθήκη-τελεσίγραφο. Να κάνω υπομονή; Να δώσω λίγο χρόνο για να δούμε; Είναι μια φάση που όντως θα περάσει ή ήθελε απλώς να δώσω εγώ το τέλος για να βγει από τη δύσκολη θέση;

Σε λίγο δίνω πανελλήνιες και δεν νιώθω καν έτοιμη με έχει κυριεύσει το άγχος η μάνα μου συνέχεια μου φωνάζει λέγοντάς μου πως δεν προσπαθώ αρκετά και με καταστρέφει ψυχολογικά και εγώ απλά σπάω περισσότερο και κάθε μέρα έχω παραγγείλει και κάτι αγχολυτικά μπας και γίνει τιποτα