ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είναι 45 χρονών, παίρνει σχεδόν 2.000€ μισθό και ζει με τον μπαμπά του. Είναι νορμάλ πιστεύετε;; Έχουμε σχέση, δεν το θεωρώ πολύ φυσιολογικό αλλά δεν θέλω να του πω κάτι, είναι λεπτό το ζήτημα.

...ειναι αυτοι που το παιζουν καλοι, σου παρουσιαζονται ως θύματα, σε πειθουν πως είναι πληγωμενοι κ δεν εμπιστεύονται ευκολα. Θα κερδισουν την εμπιστοσυνη σου, θα τους πιστεψεις, θα τους δωσεις πολλη αγάπη γιατι θα νομιζεις πως την εχουν στερηθει. Ολο αυτο ειναι υποκρισια, ενας ρολος που παιζουν προκειμένου να σε κανουν να τους φερθεις αψογα.. Κ στο τελος θα σου τη φερουν αυτοι...

Σήμερα γιορτή του πατέρα χωρίς πατέρα.

Καλησπέρα σαςΗ κολλητη μου χώρισε πριν 3 μηνες λόγω της παχυσαρκιας της και λόγω της εξωτερικης της εμφάνιση. Αισθάνεται άσχημη. Τις έχουμε πει ότι ότι είναι όμορφη. Και ότι δεν τις αξίζει να είναι με έναν ηλιθιο. Προσέχει την διατροφή της κάνει Προπόνηση στίβου. Τώρα τελευταία την βλέπουμε να είναι συνεχώς ξαπλωμενη και δεν ξέρω. Τα βραδια κάθεται ατελειωτες ωρες εξώ και κλαιει. Προσπαθησα να επικοινωνησω με το αγόρι της αλλα τα έχει διαγράψει. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε?

Κουράστηκα να δίνω στις σχέσεις μου, χωρίς να παίρνω. Εχεί φορές που με πιάνει το παράπονο και κλαίω. Γιατί κάποιοι δεν μου ανταποδίδουν όσα τους δίνω; Κάποιες φορές πιστεύω ότι δεν ταιριάζω με κανέναν και ποτέ δεν θα βρω άνθρωπους που να με νοιάζονται αληθινά, χωρίς να σκέφτονται τον συμφέρον τους και χωρίς να με απογοητεύσουν ή να με πληγώσουν. Με τα χρόνια κατάλαβα ότι πολλοί άνθρωποι υποκρίνονται και φοβούνται ή δεν θέλουν να δείξουν τον πραγματικό τους εαυτό και όταν σε βαρεθούν αρχίζουν να μην σου δίνουν σημασία και να σε αποφεύγουν χωρίς λόγο και μετά αναρωτιέσαι αν έκανες κάτι λάθος. Από τώρα και στο εξής θα συμπεριφέρομαι στον καθένα όπως του αξίζει ,δεν θα χαλιέμαι για κανέναν και θα σταματήσω να είμαι τόσο δοτική διότι η πολλή καλοσύνη βλάπτει τελικά.

Βγαίνω με ένα αγόρι μεγαλύτερο μου που τον γνώρισα πριν 1 χρόνο μέσω παρέας. Χάθηκαμε για ένα διάστημα μεγάλο και ξαναβρεθηκαμε μετά την καραντίνα. Άρχισαμε να βγαίνουμε ήταν συνεχώς μέσα στο ανχος τον έβλεπα προβληματισμενο και αφού πήρα το θάρρος του μίλησα και του είπα τι συμβαίνει και αν θέλει να μου μιλήσει. Ανοίχτηκε αμέσως γιατί όσες φορές βγήκαμε ήρθαμε όλο και ποιο κοντά και μου είπε πως κανει αρνητικές σκεψεις συνεχώς μες το μυαλό του λόγω το ότι δεν δουλεύει ότι έχει προβλήματα τσακώνεται με την μητέρα του καθημερινά ότι είναι μόνιμος στα νεύρα και έτσι προσπάθησα να τον καθησυχάσω. Μου είπε έπειτα ότι σκέφτεται να πάει στο χωριό του λίγες ημέρες να ηρεμήσει μιας και εκεί μένει η γιαγιά του που του έχει αδυναμία . Του είπα κι εγώ να πας να ηρεμήσεις θα σου κανει Καλό και έπειτα αν επιστρέψεις συζητήσε με την μητέρα σου να βρείτε μια λύση γιατί καυγαδιζετε καθημερινά. Έπειτα του είπα να μην μιλήσουμε για να ηρεμήσει κιόλας και έχουν περάσει 6 μέρες χωρίς να μιλήσουμε και τον σκέφτομαι. Σκέφτηκα να στείλω μνμ αλλά δεν θέλω να τον πιέζω ενώ βλέπω την κατάσταση το μόνο που είπα είναι όταν γυρίσει να κανονίσουμε να βρεθούμε.

Εάν σας καλούσαν αναπληρωτές ενώ είχατε δημιουργήσει οικογένεια θα πηγαίνατε;

Ούτε ένα μπάνιο στη θάλασσα με τη φίλη μου δεν μπορώ να ευχαριστηθώ.Έχει τρελαθεί να στέλνει.Για άλλη μιά φορά κατάφερε να με κάνει χάλια.Η ζωή είναι τόσο ωραία κι εγώ έχω κρεμαστεί σ'ένα μαλάκα γιατί έχω ακόμα συναισθήματα.Νομίζω δηλαδή πως έχω.Η ζήλια του δεν έχει αφήσει τίποτα.Ένα τέλος μπορώ;

Και αν.....παιδιά υπάρχει προβλημα νιώθω ένα τεράστιο εγκλωβισμό κ μια κουραση επίσης μας είπαν να δουλέψουμε κ Αύγουστο χωρις άδεια κ σερί Σεπτέμβρη....

Αυτό που κατάλαβα είναι πως όταν πανικοβάλλονται ή αγχώνομαι τους βρίζω όλους