17χ παντρεμένοι 44 εγω 46 εκείνος. Να γυρνάει από τη δουλειά και να κάνουμε έρωτα παθιασμένα όταν τα παιδιά λείπουν. Αλλιώς περιμένει το βράδυ που θα κοιμηθούνε.. σχεδόν κάθε μέρα να νιώθω συνέχεια την ανάγκη του για μένα, να με κάνει να νιώθω θεά και ας μην είμαι, να αισθάνομαι η πιο τυχερή γυναίκα του κόσμου, να τον περιμένω με προσμονή, να αισθάνομαι συνεχώς το άσβεστο πάθος του. Και έπειτα να κοιμόμαστε αγκαλιά, να παραδίνομαι και να γαληνεύω σα κοριτσάκι, μια αίσθηση οτι όλα θα πηγαίνουν πάντα καλα... και πάντα να με υποστηρίζει, να με βοηθάει, δίπλα μου σε κάθε δυσκολία, παντού μαζί και το υπέροχο μασαζάκι που με τρελένει. Δε σε αλλάζω με κανένα φως μου, σε λατρεύω. Υπάρχουν και αυτοί οι άντρες βρε κορίτσια να τα λέμε. Σπάνιοι; συμφωνώ και εγω δυσκολεύτηκα... να προσέχετε όμως γιατί αν τους γνωρίσετε θα πρέπει να τους αναγνωρίσετε και τότε η ζωή σας θα γίνει ευτυχία, χαρά, απόλαυση. Αν θέλετε τη δική μου συμβουλή να επικεντρώνεστε πρώτα στο μυαλό και στην ακεραιότητα και όσα αυτά σημαίνουν. Υπομονή και σας εύχομαι τα καλύτερα.Υγ: το περιστασιακό σεξ μπορεί να είναι καλό μπορεί και όχι... για μένα συνήθως δεν είναι... ίσως λίγο στην αρχή και αν έχει προηγηθεί ένα διάστημα αποχής. Όμως το σεξ με τον σωστό άντρα, αυτό που εκλύει συναισθήματα, που το νιώθεις μπορει να είναι τόσο έντονο, τόσο δυνατό, τόσο απολαυστικό που να νιώθεις οτι δε βρίσκεσαι σε αυτό τον πλανήτη, που να αισθάνεσαι οτι διακτινίζεσαι σε όλο το σύμπαν!!!