ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι μια εμφάνισημη κοπέλα μπορώ να πώ ,αλλά ότι όλες μου οι κολλητές ,έχουν σχέση εκτός από μένα με έχει επηρεάσει ψυχολογικά. Δεν έτυχε κάποιος σωστός ,για να κάνω σχέση μαζί του ,πριν λίγο καιρό βγήκα από μια δύσκολη σχέση...

Αυτή η βδομάδα...Ειλικρινά είναι πάρα πολύ δύσκολη...

Όταν ένας άνθρωπος δηλώνει ότι δεν θέλει να γίνει γονιός σεβαστείτε το επιτέλους μη του τα κάνετε τσουρέκια ότι μπορεί να μετανιώσει αργότερα με ποια λογική θα κάνει παιδί για να προλάβει μια τυχόν μετάνοια τι είναι τα παιδιά να τα σπέρνουμε για προληπτικούς λόγους και όποιος μετανιώνει σε μεγάλη ηλικία είναι γιατί νομίζει ότι θα έχει νοσοκόμους στα γεράματα για κανέναν άλλο λόγο.

Ηρθα που λέτε μετά από 3 χρόνια από το εξωτερικό λόγο της κατάστασης . Πολύ χαρούμενος παρ όλα αυτά και ενθουσιασμένος και ήταν κάτι που το σχεδίαζα , απλά έτυχε να γίνει νωρίτερα . Όμως αφού πέρασε λίγος καιρός και έφυγε όλος αυτός ο ενθουσιασμός άρχισαν τα προβλήματα και οι προβληματισμοί , ότι ξανά μένω με τους γονείς μου σε μια κλειστή κοινωνία , δουλειά δε βρίσκω ώστε να ξεφύγω , κάποια κοπέλα η επίσης . Ειδικά στο θέμα σχέσης με το αντίθετο φύλο αρκετά δύσκολα . Διότι χρειάζεται κάποιο μπατζετ όχι ότι υπάρχει οικονομικό θέμα αλλά δεν μου κάθεται καλά , το να ζητάω χαρτζιλίκι από τους δικούς μου λες και είμαι 20 , για να βγω για έναν καφέ η οτιδήποτε . Είναι τραγική η κατάσταση ειδικά στην επαρχία .

Ο φίλος μου σήμερα μου μίλησε πολύ Όμορφα και μου είπε πως πρέπει από μέσα μου να βγάλω ότι με ενοχλεί και με βασανίζει Χρόνια. Του μίλησα για πράγματα που ποτέ δεν είπα σε κανέναν που μόνο εγώ και η μητέρα μου τα ξερω και πλέον τα γνωρίζει και ο ίδιος. Θέλω έστω και ανώνυμα να μιλήσω και σε εσάς που δεν σας γνωρίζω ούτε με γνωρίζεται και να πω επιτέλους για το τι με ενοχλεί από παιδί. Ξέρω δεν είμαι η μόνη που έχει προβλήματα με την οικογένεια της σίγουρα υπάρχουν και άνθρωποι εκεί έξω που έχουν προβλήματα και οι ίδιοι και πιθανόν μεγαλύτερα. Εγώ δεν έχω καθόλου καλή σχέση με τον πατέρα μου ξεκίνησαν όλα πριν καν γεννηθώ εγώ. Ο πατέρας μου παντρεύτηκε με την μητερα μου αλλά δεν ήθελε καθόλου παιδιά και ευθύνη . Η μητέρα μου μετά από 6 Χρόνια γάμου έμεινε έγκυος σε εμένα και όταν το έμαθε ο πατέρας μου την κατηγόρησε ότι δεν είμαι δικό του παιδί. (Όλα αυτά μου τα είπε η μητέρα μου ) .Μόλις γεννήθηκα δεν ήρθε καθόλου στο νοσοκομείο από ότι μου είπε η μητέρα μου και από εκεί και έπειτα όταν πήγα σπίτι έφευγε και έμενε στο πατρικό του σπίτι της γιαγιάς μου και έκανε μήνες να έρθει να μας δει . Όσο μεγαλώνα άρχισα να καταλαβαίνω τι γίνεται και όταν έγινα 16 χρονών θυμάμαι ένα απόγευμα κάθισα στο τραπέζι να μιλήσω με τον πατέρα μου θυμάμαι να κλαίω και του είπα γιατί δεν με θέλει, γιατί μου συμπεριφερεται έτσι και γύρισε και αυτό που μου είπε με στιγμάτισε και ως σήμερα το θυμάμαι ήταν το ΔΕΝ ΞΈΡΩ ΑΝ ΕΊΣΑΙ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΠΑΙΔΊ. Κάναμε τεστ dna βγήκαν τα αποτελέσματα θετικά ότι όντως είμαι δικό του παιδί όμως δεν το αποδέχτηκε πότε ο πατέρας μου έλεγε πως όλα είναι ψέμματα και βγήκαν λάθος τα αποτελέσματα . Μέχρι και σήμερα δεν έχω καταλάβει γιατί ποτέ δεν το πίστεψε δεν είχε κανένα θέμα μπορούσε να κάνει οικογένεια όμως ποτέ δεν ήθελε . Για τον πατέρα μου είμαι ένα λάθος πότε δεν με αγάπησε πότε δεν θα με αγαπήσει.... Ζηλεύω με την καλή έννοια όταν βγαίνω έξω με φίλες η στο δρόμο βλέπω κορίτσια στην ηλικία μου με τον πατέρα τους αγκαλιά να φιλιούνται να αγαπιούνται να στηρίζουν ο ένας τον άλλον πόσο τρυφερό αυτό το συναίσθημα που δεν το έχω ζήσει ποτέ.....

1. Διαφορετικές πολιτικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις.2. Διαφορετική αντίληψη για χρήση των social ή όχι, διαφωνίες για εμφάνιση και συμπεριφορά (ντύσιμο, φλερτ, στρινγκ στην παραλία).3. Νοικοκυριό, ποιός θα κάνεις ποιές δουλειές στο σπίτι.4. Ασυμφωνία για τεκνοποίηση.5. Ασυμφωνία για μελλοντικό τόπο κατοικίας.6. Διαχείριση χρημάτων.7. Διαφορετικός τρόπος διασκέδασης.8. Αγεφύρωτη διαφορά νοημοσύνης.9. Και άλλα, συμπληρώστε ελεύθερα. Αυτές είναι διαφορές που δεν ξεπερνιούνται, ακολουθούνε πολλές άλλες διαφωνίες ατις οποίες χωράει συμβιβασμός. Σε βάθος χρόνου όμως τα παραπάνω δεν τα αντέχει κανείς και ο έρωτας πάει περίπατο. Πόσο εύκολο είναι να βρεις έναν άνθρωπο να υπάρχει αμοιβαία έλξη και να ταιριάζεις στα παραπάνω;

Κι ο Νικολάκης πάει κι αυτός τον αποκατέστησα...

Έπιασα δουλειά σε ένα καφε στην πόλη που σπουδάζω πριν 8 μηνες. Ενώ ήμουν μια βδομαδα εμφανίστηκε ένας πολύ κομψός κύριος, γοητευτικός, με άνεση και ευφράδεια λόγου.. πηγα να πάρω παραγγελία και έπαθα σοκ. Πόσο όμορφος ήταν στο μπλε πουκάμισο του. Εκείνος ερχόταν συχνά πυκνά στο καφε και πριν πιασω δουλειά. Όταν του πηγα τον καφέ με ρώτησε αν ειμαι καινούργια γιατι δεν με θυμάται όσο ερχόταν. Πιάσαμε λιγο κουβέντα και είχα ήδη πιστει πως ήταν ο πιο όμορφος άνθρωπος που είχα γνωρίσει εσωτερικά και εξωτερικά. Έπειτα ξεκίνησε να έρχεται πιο συχνά. Δεν μου την έπεσε ποτε, ήταν κύριος και οποτε δεν ειχα δουλεια μου έπιανε κουβέντα για διάφορα θέματα. Ειχε απίστευτες γνώσεις. Με ρώτησε ποτε εχω βάρδιες και ερχόταν μονο στη δική μου. Όταν μια μερα αλλάξαμε με μια κοπελα, ρώτησε έναν σερβιτόρο γιατι δεν ημουν εκει και εκείνος μου το είπε. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα γινόταν κάτι παραπάνω γιατι είχαμε 20 χρόνια διαφορά και εκείνος ήταν πολύ δημοφιλής εξαιτιας της ενασχολησης του με τα κοινά.. αλλα και περιζήτητος εργένης. Μια μέρα συζητούσαμε για εύχρηστες εφαρμογές και μου ειπε να του δώσω κάποιο φβ για να μου στείλει 2 εφαρμογές που συζητούσαμε και έτσι ξεκινησαμε να μιλάμε παραπανω.. Όχι μόνο στη δουλεια μου. 4 μήνες αργότερα ειπαμε να βγούμε μαζί για καφέ ως παρέα και πήγαμε στην διπλα πόλη για τους ευνόητους λόγους. Στον γυρισμό καναμε μια στάση στην παραλία και καθίσαμε λιγο. Εκει μου επιασε το χέρι και με φιλησε.. ήταν το καλύτερο φιλί που έχω δώσει. Δεν βάλαμε ποτε ταμπέλα, δεν είπαμε αν είμαστε μαζί ή απλα περνάμε καλά και ο καθένας έχει τη ζωή του.. αλλα παντα μου κόβονται τα ποδια οταν τον βλέπω. Εκείνος έκλεβε χρόνο για να με δει έστω και 5 λεπτα, ξέροντας πως είχε πολυ φόρτο εργασίας. Ενώ πιστεύω μεσα μου πως δεν θα καταλήξει πουθενα λόγω της διαφοράς ηλικίας κυρίως.. Δεν θέλω να τελειώσει αυτό.. Εκείνος απ την άλλη έχει ξεκινήσει να μου γνωρίζει την παρέα του.

Δεν ξερω γιατι αλλα καθε μερα νιωθω οτι προσπερναμε ολα τα προβληματα στην καθημερινοτητα μας ελπιζοντας, λες και θα φυγουν απο μονα τους. Τα σπασμενα πεζοδρομια που δεν θα μπορεσει να περαπτησει κανεις, τα σκουπιδια στους δρομους οπου να ναι ετσι μωρε για να τα μαζεψει ο δημος, η καθαριστρια, να βουλωσει το φρεατιο και μετα να λεμε πλημυρρισαμε. Να βρωμισουμε κιαλο τους τοιχους που ειναι αβαφοι δεακετιες με συνθηματα και τα ψυχολογικα του καθενος. Σημερα ομως ειδα για μια φορα ακομα μια εικονα που προσπερνω οπως πολλοι αλλοι, ενα παιδι στα 23 με 25 να πουλα χαρτομαντηλα εκανε χρηση ναρκωτικων απο,τι δυστυχως καταλαβα. Τον ειδα σημερα στο μετρο προς Συνταγμα με μια μασκα και τα γαλανα ματακια τα πονεμενα. Μου ρθε να δωσω κατι ψιλα που χα απανω μου αλλα μετα λεω θατα δωσει σε ναρκωτικα, και οχι δεν τα δωσα τελικα. Σκαφτηκα οτι θα ταν καλυτερο αν ειχαμε συνατηθει στο δρομο οπως πουλαγε και σταματησε μπροστα μου να του αγοραζα μια τυροπιτα κατι να φαει και να ξερω οτι τουλαχιστον πηγε σε αυτον και οχι σε ενα δολοφονο γιατι οι εμποροι ναρκωτικων για μενα ειναι δολοφονοι. Ειλικρινα δεν ξερω πως θα μπορουσα να βοηθησω ενα παιδι της ηλικιας μου που ουτε συγγενης μου ειναι ουτε φιλος μου ουτε γειτονας μου, δεν τον εχω ξαναδει στη ζωη μου και γενικα ολα αυτα τα νεα παιδια που δυστυχως βλεπω να ειναι θυματα των εμπορων ναρκωτικων, κατι να μπορουσα να κανω για να τον βοηθησω αλλα χωρις να θεσω σε κινδυνο τη δικη μου ζωη εε φοβαμαι και γω μηπως γινει κατι κακο. Δεν ξερω αν μια τυροπιτα, 2 κουβεντες κατι αλλο που να μπορουσα να κανω να τον βοηθσω να σταματησει, κανονικα θα πρεπε να υπαρχουν ειδικα κενυτρα αποτοξινωσης απο το κρατος για ολες αυτες τις ψυχες που γινονται πιονακι στη σκακιερα του καθε βαρονου.

έχετε κάνει ανεπανόρθωτα λάθη? όπως για παράδειγμα να μη διεκδικήσατε έναν άνθρωπο που είσασταν ερωτευμένοι ή να μη δώσατε αρκετή σημασία σε κάποιον ή να είπατε κάτι που δεν έπρεπε...