Εγώ ένα βλέπω.Ακόμα και τώρα παραμονές Δεκαπενταύγουστου, τα λεωφορεία είναι τίγκα κόσμο, τα τραμ το ίδιο, ο κόσμος δυσκολεύεται, ταλαιπωρείται, βλέπω γύρω μου λυπημένα πρόσωπα, στην αγορά , π.χ. στη Βαρβάκειο, όποιος πάει να ψωνίσει, μετράει και το ευρώ, στο σούπερ μάρκετ το ίδιο, κυνηγάμε προσφορές, αλλά κατά τα άλλα όποιος τολμήσει να μιλήσει για φτώχεια και δυσκολίες και μοναξιά θεωρείται μίζερος.Ζείτε στο ροζ συννεφάκι σας μερικοί, στον πλανήτη happy.