Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
Είχα βγει με τον αδελφό μου και την κοπέλα του για σινεμά πριν από 4 μέρες . Εκεί που περίμεναμε για να μας κόψουν τα εισητηρια, περνάει μια κοπελα που φαινόταν στην ηλικία μας με εμφανή παραπανίσια κιλά. Ο αδελφός μου (όντας και αυτός λίγο πιο γεμάτος) Την σχολίασε στην κοπέλα του. Η κοπέλα του είχε σώμα λαμπάδας. Τις λέει πως αυτή θα χρειαστεί 3 θέσεις και κάτι τέτοιου είδους αστειάκια. Η κοπέλα του είπε "δεν ντρέπεσαι, ποιος νομίζεις ότι εισαι, λες και εσύ είσαι τέλειος" και του τα έχωσε. Της ζήτησα συγνώμη για την συμπεριφορά του αδελφού μου. Τέλος πάντων εγω έκατσα στην μεση και δεν μιλήθηκαν καθόλου
Πολλές φορές μου έχει έρθει να σηκωθώ και να φύγω μακριά από όλους και από όλα... Και δεν ξέρω ούτε και εγώ που θα βρεθώ... Το έχω κάνει άλλες δύο φορές στο παρελθόν και ήταν σωτήριο, άλλαξα περιοχές, τηλέφωνα, έκλεισα social και έφτιαξα άλλα και ανανεώθηκα. Τώρα σκέφτομαι σοβαρά να το ξανακάνω γιατί βαρέθηκα κάποιους ανούσιους ανθρώπους χωρίς πάθος, που όλη τους η ζωή είναι κινητό-υπολογιστής-τηλεόραση και δεν λένε ούτε μια κουβέντα στον άνθρωπο που έχουν δίπλα τους... Να μην φοβάστε τις αλλαγές και αν κάτι δεν σας αρέσει να το αλλάζετε ή να φεύγετε, πολλοί λένε πως δεν είναι τρόπος αντιμετώπισης αλλά αν εσύ πιέζεσε δεν υπάρχει άλλη λύση, είναι βάλσαμο για την ψυχή η αλλαγή παραστάσεων και οι νέες εμπειρίες και γνωριμίες....
από τοτε που με θυμαμε κοντά της μια ζωή σπίτι σχόλιό κι με το ζόρι πουθενά να παμε οικογένεια μια βόλτα μην λένε οι γύρο . μια ζωή σπίτι μέσα φωνές τσακωμοι και να είμαι το δουλικό της . δε θυμαμε πότε να χάρηκα μαζι της κάπου που πήγαμε όλα με το ζόρι κι τυπικά . απομόνωση απο παντού και μοναχικότητα δε γνώρισα τι ειν να ζεις χαρούμενα χαλαρά ανέμελα ουσιαστικά . κι τώρα μόνες τελιος αποκομμένοι από παντού κανέναν να μην εχουμε κοντά μας . τώρα λεει μα κανείς κοντά μας ??? ούτε ένας ??? τόσα χρόνια γιατι ειμασταν όλο κλεισμένες σπιτι ??? τώρα που δε μπορεί να κουνηθεί από το κρεβάτι της , τωρα στα 37 μου ούτε γνωριμίες ούτε τίποτα αποκομμένη απο παντού . νιώθω μέσα μου ακόμα 15 κι φενομε 45 στην όψη με φωνάζουν όλοι κυρία μανταμ θειτσα τι ωραια
Η σιγουριά είναι μεγάλο αβαντάζ. Να έχεις όχι ένα σπίτι, αλλά ένα σπιτικό, μια οικογένεια με συγκεκριμένα ωράρια, αγκαλιές, πειράγματα, φιλιά και συζητήσεις. Όταν φεύγει η σιγουριά την θέση της την παίρνει ένα κενό. Η μελαγχολία και ο φόβος. Σκοτεινά μονοπάτια, σκέψεις, μοναξιά. Μου λείπει η σιγουριά, αλλά αν είχα μόνο και μόνιμα αυτή, θα ήμουν εντελώς τυφλή.
Στον φίλο μου που με φρόντισε όσο κανένας. Στον φίλο μου που με έκανε να γελάσω και να περάσω καλά, που πάντα μου άνοιγε την πόρτα για να περάσω πρώτη, που πάντα με έβαζε από την μέσα πλευρά του δρόμου και αυτός έβγαινε από εξω, που μου άνοιξε τα μάτια και μου έδειξε πραγματικά ποιος νοιάζεται για εμένα και ποιος οχι. Στον φίλο μου που είναι ευγενικός και έχει καλή καρδιά. Στον καλό μου φίλο που ήταν άτυχος στην ζωή μέχρι τώρα ενώ αξίζει τα καλύτερα.
Είσαι η γυναίκα της ζωής μου! Κοντεύουμε 3 χρόνια μαζί και είμαι το ίδιο ενθουσιασμενη, ερωτευμένη και ευτυχισμένη δίπλα σου! Ενώπιον όλων των αναγνωστών της lifo ζητώ να γίνεις γυναίκα μου!Βλαμμένο μου θα με παντρευτείς;;;;Pepi.
Γνώρισα μια πολύ καλή κοπέλα στην παραλία και αφού κολυμπήσαμε για λίγο και χαμουρευτήκαμε πήγαμε κάπου πιο ήσυχα και το κάναμε. Τόσο απλά τόσο όμορφα. Ούτε ραντεβού ούτε να πρέπει να πεις την ιστορία της ζωής σου και να ακούσεις άλλο τόσα ανούσια πράματα ούτε να μιλάμε στο fb για καμια βδομάδα ούτε να πρέπει να με εγκρίνουν οι φίλες της ούτε τίποτα. Όταν τα πράματα είναι απλά είναι όμορφα.
Είμαι 25 και 6 χρόνια σε σχέση με τον πρώτο μου σύντροφο με τον οποίο είμαστε στην ίδια ηλικία, επαγγελματικό τομέα, μένουμε στην ίδια περιοχή. Γενικώς τα πάμε πολύ καλα, κάνουμε μακροπρόθεσμα σχέδια μαζί, κυρίως με δική του πρωτοβουλία. Τελευταία έχουν αρχίσει να με ενοχλούν πράγματα του χαρακτήρα του τα οποία δεν με ενοχλούσαν πριν. Το ότι είναι γενικά ντροπαλός με ξένους, η σχέση του με τη μητέρα του (συνήθης ψιλοάρρωστη σχέση ελληνίδας μανας που είμαι ερωτευμένη με τον κανακάρη -ενώ η ίδια μόνη της είναι αξιόλογο άτομο-), η αναβλητικότητα του και η αποφυγή ανάληψης ευθυνών. Κάποια από αυτα τα στοιχεία τα είχα και εγω μικρότερη, ωστόσο τα εχω αποβάλει πλήρως μέσα από την εξέλιξη μου (δουλεια, ταξίδια, μεταπτυχιακό κ.α. ) και τα σιχαίνομαι πλέον. Νιώθω ότι ενω εγώ είμαι 25 εκείνος έχει μείνει στα 20. Κάνουμε τη σχετική συζήτηση και τα αρνείται όλα κατηγορηματικά.
Δεν μου αρέσει να κλαίγονται αλλά δεν αντέχω άλλο ! Δύο χρόνια τώρα δεν μου αρέσει η ζωή μου η καθημερινότητα μου,πήρα λοιπόν την απόφαση να αφήσω το παρελθόν πίσω ,να παραιτηθώ από την ψυχοφθόρα εργασία μου,να μετακομίσω, να ψάξω άλλου δουλειά να ξεκινήσω και ένα καλό μεταπτυχιακό να ανανεωθω.Μαζεψα με πολύ κόπο τα λεφτά το ανακοίνωσα δρομολόγησα τα πάντα (8μηνες τώρα δεν ήταν εύκολο να κλείσω τις υποχρεώσεις μου).και ξανά όλο αυτό τον Κορωναίο μου τα καταστρέφει .Δεν βελτιώνεται τίποτα πια στη ζωή μου πράγματικα, κουραστηκα να προσπαθώ .
Ο ερωτευμένος δείχνει τα συναισθήματα του.Ο ερωτευμένος τα παίρνει τοις μετρητοίς ακόμα κ τα απλά.Ο ερωτευμένος είναι ευάλωτος συναισθηματικα.Ο ερωτευμένος ΔΕΝ πιέζει καμία κατάσταση.Ο ερωτευμένος μπορεί να φαίνεται μα.... σε συμπεριφορά, αλλά δεν είναι!Ο ερωτευμένος δεν "φεύγει" έτσι απλά.Ο ερωτευμένος γουστάρει να τον γουστάρει.Ο ερωτευμένος τα παρατηρεί όλα γιατί ενδιαφέρεται.Ο ερωτευμένος δεν γίνεται φορτικός.Ο ερωτευμένος ντρέπεται πολλές φορές για την όποια κίνηση.Ο ερωτευμένος φοβάται μην την χάσει.Ο ερωτευμένος ναι μεν έχει εγωισμό αλλά τον χρησιμοποιεί συγκεκριμένα κ οχι όπου να ναι!(Ας ανέβει)