ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Μισή ώρα, μέσω βιντεοκλήσης, λόγω καταστάσεων.Πολύ προσωπικές ερωτήσεις βρε παιδιά! Ποιό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής σου; Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια; Ποιοί είναι οι στόχοι σου για την νέα χρονιά; Δεν θέλεις να συνεχίσεις τις σπούδες σου; Θα σε ενδιέφερε ακαδημαϊκή καριέρα; Και όλα αυτά για την εποχιακή θέση της ταμίας σε τεχνολογική επιχείρηση... Δεν με πήραν! Γιατί να μην μπορώ να βρώ μία δουλειά; Άλλοι δεν έχουν καμία και άλλοι έχουν 2-3. Κλαίω.

Η Τουτουνζή δήλωσε ότι από την αρχή είχαν συμφωνήσει με τον άντρα της να μη κάνουν παιδιά. Διάβασα μερικά σχόλια που λέγανε όταν πατήσει τα 40 θα το μετανιώσει ενώ η Τουτουνζή είναι σχεδόν 50. Μερικοί άνθρωποι έχουν δικά τους απωθημένα και τα προβάλλουν σε άλλους δεν μπορούν να δεχτούνε ότι δεν θέλουν όλοι αυτό που θέλουν οι ίδιοι. Για κάποιο λόγο δεν θέλουν να βλέπουν άλλους ανθρώπους να έχουν σταθερές απόψεις και να μη τις αλλάζουν δεν καταλαβαίνω γιατί τους ενοχλεί τόσο πολύ.Ξέρω ένα ζευγάρι είναι πάνω από 50 και αυτοί έχουν επιλέξει να μη κάνουν παιδιά και έχω ακούσει άλλους να λένε ότι θα το μετανιώσουν. Μια χαρά τους βλέπω καλύτερα από άλλους που έχουν δεκάχρονα σε αυτή την ηλικία και τους έχει βγει η παναγία γιατί δεν έχουν τις απαιτούμενες αντοχές.Ούτε οικονομικά ζόρια τραβάνε ούτε κουράζονται, πότε και γιατί θα το μετανιώσουν;

Τον είδα μετά από καιρό τυχαία μπροστα στη δουλειά του. Δεν έμαθα ποτέ αν με ήθελε η αν απλώς έτρεφε το εγώ του φλερτάροντας μαζί μου. Δε με ένοιαζε. Ημουνα καψούρα. Και χθες τον πέτυχα ξανά. Προσπέρασα και προσπέρασε ,σαν δύο ξένοι. Και αφοτου περπάτησα κάποια μέτρα γυρνάω το κεφάλι πίσω μου...και κάνει και εκείνος το ίδιο πράγμα ταυτόχρονα. Σαν απο ταινία. Τα βλέμματα μας ενώθηκαν στιγμιαία από μακριά. Ήταν υπέροχο. Το πιο όμορφο δευτερόλεπτο της ημέρας μου.

Όταν έχω ανάγκη να μιλήσω έρχομαι και γράφω εδώ. Τι να κάνω και γω.... ερωτευμένη γυναίκα είμαι που δεν έχω που να τα πω γιατί θα με πάρουν με τις πέτρες. Τόσους μήνες "αποτοξίνωσης". Τον βλέπω ξαφνικα και γκρεμίζονται ένας ένας. Δεν του καίγεται καρφί... έπαιζε. Εγώ πεθαινα και αυτός ήθελε να παίξει. Ας είναι. Όμορφο αυτό το άπιαστο όνειρο όμως.Τα μάτια του.... Μια πικρή γεύση ευτυχίας.

με χωρισε δευτερη φορα. νιωθω νεκρη. εχουν περασει 3 μηνες και δεν το εχω ξεπερασει. εχω φρικαρει. ηταν το στηριγμαμου. θελω πραγματικα να σταματησω να νιωθω ετσι. πειτε μου τι να κανω. τον εχω διαγραψει απο παντου αλλα ο πονος δεν περναει. ξυπναω και τον σκεφτομαι. πειτε μου ακομη και τα κλισε.ειμαι 24 αλλα ηταν η μεγαλυτερη σχεση μου. φεροταν ασχημα, σιγουρα αξιζω κατι καλυτερο αλλα δεν μπορω να συνειδητοποιησω οτι μου φερθηκε σκαρτα ενας ανθρωπος που θεωρουσα οικογενεια.

Τσουρουφλίστηκα και το καταευχαριστήθηκα.

Ενώ έκοψα την αναβολή και τώρα μου ήρθε το χαρτί για το που παρουσιάζομαι σκέφτομαι να μην πάω στρατό...

Είναι απίστευτο τι θεωρίες φτιάχνει ο καθένας για να υποτιμήσει χαρίσματα που δεν έχει.Βγάζει την αυτοπεποίθηση σημάδι..... βλακείας για να κάνουμε τον σταυρό μας όσοι δεν έχουμε και να λέμε ότι είμαστε έξυπνοι αν είχαμε αυτοπεποίθηση θα ήμασταν βλάκες.Ρε φίλε κάψιμο. Ότι ας πούμε δεν υπάρχει ο όρος υπερτίμηση και έλλειψη αυτογνωσίας για να περιγράψει το φαινόμενο "αυτοπεποίθηση χωρίς λόγο".Με άλλα λόγια οι άνθρωποι που είναι σίγουροι δυνατοί και τους θαυμάζουμε στην ουσία είναι βλάκες και άχρηστοι.Πάω να κατεβάσω κανεάν ουζάκι μπας και έρθω στα ίσα μου.

Τοοσα και τόσα άρθρα, quotes από δω κι από κει στα social media σχετικά με το self love, την αυτοπεποίθηση και τα λοιπά. Οκευ το χουμε καταλάβει. Αλλά από κει και πέρα; τι μπορούμε να κάνουμε για να αγαπήσουμε όντως τον εαυτό μας, να μην τον συγκρίνουμε με άλλους, να μην νιώθουμε μειονεκτικα; Υπάρχει κάποιος εδώ που όντως άρχισε να εκτιμάει περισσότερο τον εαυτό του και τα κατάφερε μόνος του; ή να μην έχω μεγάλες προσδοκίες;Ευχαριστώ εκ των προτέρων σε όσους απαντήσουν

οσοι ειστε 18-25 και εχετε χασει καποιον γονιο σας, πως το αντιμετωπίσατε; το βλεπω να ερχεται και δεν ειμαι ετοιμη καθολου