ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Είμαι 33 ετών και για 10 χρόνια τουλάχιστον ασκούμαι παθιασμένα στο web surfing. Επίσης δεν έχω στρατευτεί μήτε κι εργαστεί ποτέ μου.

Λοιπόν πριν ένα μήνα η πρώην του χώρισε και του έστειλε μήνυμα (καλά φυσικά και το έκανε γιατί ήθελε καβάτζα). Μαλωσαμε για αυτό το θέμα και είπε με είπε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσει πίσω σε αυτή και ότι είναι χαζός άμα αφήσει Εμένα για αυτή. Και φτάνουμε στο τώρα προχθές είδα ότι μιλούσαν δεν έλεγαν κάτι απλά τα νέα του ρώτησε πως πέρασε σε ένα παρτυ , κιόλας ομωσ ανάφερε και εμένα το αγόρι μου του τύπου θα βγω με την κοπέλα και την παρέα μου σήμερα! Και μετά διέγραψε την συνομιλία.Γιατί όμως να διέγραψε την συνομιλία ; Από την μια για να μην τύχη και το δω και μαλώσουμε δεν ξέρω Από την άλλη δεν μπορώ να πω κάτι γιατί θα με ρωτήσει που το είδα και θα καταλάβει ότι έψαξα. Και ήδη κατάλαβε πάνω κάτω ότι έψαξα γιατί πέταξα μια σπόντα

Νιώθω απλά ότι δε ζω. Έχω χάσει τα νεανικά μου χρόνια στη στασιμότητα, στο τίποτα. Πήγα να πάρω τα πάνω μου αλλά έσκασε ο κορωνοϊός και με πλάκωσαν ξανά οι ανασφάλειες. Δεν έχω κανέναν δίπλα μου να με στηρίξει ψυχολογικά και έχω πάψει να χαμογελώ. Ελπίζω να τα καταφέρω. Και το ελπίζω για όλους όσους αισθάνονται την ίδια αβεβαιότητα.

Πιστεύω ότι τις περισσότερες φορές τα πρώτα ραντεβού είναι βαρετά και ξενερωτα. Είναι σαν συνέντευξη όπου απαντάς κάθε φορά τις ίδιες ερωτήσεις.

Γενικά δεν είχα ποτέ θέμα με το να ξυπνάω νωρίς. Τώρα τελευταία ακόμα και αν κοιμάμαι νωρίς για κάποιον λόγο δεν μπορώ να σηκωθώ το πρωι. Ακόμα και αν ξυπνήσω την ώρα που θελω αργώ να σηκωθώ. Αυτό με βγάζει λίγο εκτός προγράμματος και τρέχω μετά για να τα προλάβω όλα.

Εδώ και 8 μήνες που τελείωσα πρόωρα τις σπουδές μου νιώθω ότι η ζωή μου είναι μια παρωδία. Επιστροφή σε ένα χωριό που δεν έχω κανέναν να βγω, κλεισμένος 24 ώρες σε ένα σπίτι, σχεδόν ένας χρόνος χωρίς σεξουαλική επαφή. Μέχρι και τα μαλλια μου άρχισαν να δυσανασχετούν και στα 22 μου άρχισαν να ασπρίζουν και να πέφτουν. Το κακο είναι ότι δεν βλέπω καμιά άμεση διέξοδο από αυτή την κατάσταση όσο λυπηρό και αν είναι να το λές αυτό στα 22 σου

Είμαι 25 και λίγους μήνες πριν έκανα σεξ με έναν 18αρη που είναι και γιος οικογενειακών φίλων. Εγώ έκανα κίνηση και εγώ φυσικά θα λουστώ ότι προκύψει από αυτήν την υπόθεση, τώρα ο 18αρης πέρασε στην πόλη που μένω και προσπαθεί να με πείσει να κάνουμε σχέση.Γνωρίζω πως ίσως αυτή η διαφορά μου φαίνεται τόσο μεγάλη επειδή εγώ είμαι η κοπέλα και όχι το αντίστροφο που μας το έχουν περάσει ως πιο φυσιολογικό, αλλά και πάλι νιώθω τρομερές ενοχές...

Δεν φτάνει που με χώρισε, εδώ και δύο βδομάδες το μόνο που σκέφτομαι είναι οι καλές μας στιγμές, αγνοώντας πλήρως όλα τα άσχημα της σχέσης μας και τον άκυρο λόγο που με άφησε... Πώς σκ... να βάλω στο μυαλό μου τα σήμα και να τον ξεπεράσω...

Αλεξάνδρα, ευχαριστώ πολύ για την ευχή και προσευχή σου. Η στήριξη τέτοιες στιγμές είναι βάλσαμο από όπου κι αν προέρχεται. Ιδίως από γλυκύτατους ανθρώπους που δεν γνωρίζεις καν.Ευχαριστώ επίσης τους "Snoopy", "laxano" και κάποιον/α Ανώνυμο/η που έγραψαν λίγα αλλά πολύτιμα λόγια, όπως κι όλους όσοι έστειλαν τη σκέψη τους μ' ένα "ταυτίζομαι". Ας είναι όλος ο κόσμος καλά.

Σαν τους ερωτες του φθινοπωρου δεν εχει...