__________________
1.

 

Αν μια γυναίκα όταν είναι ελεύθερη κάνει σεξ με παντρεμένους, όταν αργότερα παντρευτεί δεν είναι λογικό να περιμένει ότι κάποιες ελεύθερες γυναίκες θα κάνουν σεξ και με τον δικό της άντρα;
Ρωτάω, γιατί παρατηρώ γύρω μου πολλές παντρεμένες γυναίκες που, ενώ στο παρελθόν όταν ήταν ελεύθερες είχαν πάει με παντρεμένους, τώρα που είναι πια παντρεμένες γίνονται έξαλλες και μόνο στη σκέψη ότι μια άλλη γυναίκα θα πάει με τον σύζυγό τους.

- Φωτεινή


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Το ανθρώπινο είδος δεν φημίζεται για την αδιάτρητη λογική του συνέπεια, αλλά έτσι όπως το γράφεις ανησύχησα. Οι σύζυγοι είναι κάπου δεμένοι χειροπόδαρα και λοβοτομημένοι;


Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

__________________
2.

 

Πώς μπορεί ένας απατημένος συντροφος να συγχωρήσει τον άλλο και να συνεχίσουν την κοινή πορεία χωρίς πίκρα και αρνητικά συναισθήματα;;Εννοώ δηλ πώς επιτυγχάνει κανείς την αληθινή συγχώρεση και οχι την παραμονή στη σχέση για αλλους λογους πχ οικονομικούς,κοινωνικούς ,κτλ;;;;

- Paint it black


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Η αληθινή συγχώρεση, ή αλλιώς, η συγχώρεση (αν είναι για άλλους λόγους, δεν είναι συγχώρεση, είναι συμφέρον) δεν εξυπακούεται αυτόματα συνέχιση της σχέσης. Μπορείς να συγχωρήσεις κάποιον αλλά να αποφασίσεις ότι δεν θέλεις να συνεχίσεις μαζί του. Η συγχώρεση είναι θέμα του καθένα μας ξεχωριστά, δεν εξαρτάται από τη συμπεριφορά του άλλου, αλλά η παραμονή στη σχέση χρειάζεται συμμετοχή, δεν επιτυγχάνεται με την απόφαση του ενός. Χρειάζεται συνεργασία. Ο απατών πρέπει να ζητήσει συγνώμη, πιστεύω, με κάποιον ουσιαστικό και ειλικρινή τρόπο, χωρίς να φοβάται να δείξει ευάλωτος και χωρίς να προσπαθεί να κρατήσει προσχήματα ή κάποια ψωροπερηφάνεια. Το πώς δεν το ξέρω, είναι κώδικες του κάθε ζευγαριού. Κατά τη γνώμη μου ο δεσμός σπάει όταν αυτός που έχει κάνει την κουτσουκέλα απαιτεί διαγραφή χρέους με το επιχείρημα «ως πότε θα μου το χτυπάς».

 

Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

__________________
3.


Α μπα εισαι φοβερη, μου αρεσει πολυ να διαβαζω τις απαντησεις σου. Να σου ξεκαθαρισω πως ειμαι δεκαεπτα χρονων, και σου στελνω για κατι που με προβληματιζει. Σε παρακαλω μην απορριψεις την ερωτηση μου, πιστευω πως εισαι απο τους λιγους που μπορουν να μου δωσουν σαφη απαντηση. Σημερα βρεθηκα με μια παρεα κοριτσων που δεν γνωριζα πολυ καλα, λογω μια κοινης φιλης. Τις συμπαθησα, μιλησαμε για διαφορα θεματα και κυριως για το σχολειο. Καποια στιγμη πηγε η κουβεντα σε ενα βιβλιο που ενα κοριτσι της παρεας ειχε διβασει, και της φανηκε περιεργο. Μας εξήγησε πως ειχε καποιες φρασεις πολύ ωμες όπως ''πηδουσε τη γυναικα του'' και άλλες. Να σου πω την αληθεια, μολις διαβασα το –πολύ μικρο- αποσπασμα, σε συνδυασμο με τα σχολια του κοριτσιου που το διαβασε θεωρησα πως πραγματι δεν είναι καποιο σοβαρο βιβλιο και γελασα. Αυτό που με εκανε όμως να ξαναγυρισω στην κουβεντα, ηταν ότι το βιβλιο αυτό θα επρεπε οι μαθητες να διαβασουν στα πλαισια μιας εργασιας του σχολειου. Το προτειναν δηλαδη καθηγητες. Οι υπολοιπες κοπελες τις παρεας εδειχνα επισης σοκαρισμενες –όχι για τη φραση η άλλες λεξεις η βρισιες –βρισιες που χρησημοποιουν και οι ιδιες- αλλα που τετοιο βιβλιο προωθηθηκε από το σχολειο. Το βιβλιο το θεωρησαν βλακεια, χωρις καν να το εχουν διαβασει. Όταν γυρισα εψαξα πληροφοριες για αυτό και διαπιστωσα πως ηταν από τα κορυφαια στην παγκοσμια λογοτεχνια. Διαβασα κι αλλα αποσπασματα που τα βρηκα στο ιντερνετ– ηταν κατανοητο και ευκολο στην αναγνωση. Μου φανηκε ενδιαφερον, ισως μια μερα το αγορασω. Όταν μιλησα με ένα φιλο μου ειπε πως ισως δεν ηταν για την ηλικια μας, και θελω να μαθω βρε Α Μπα αν συμφωνεις με αυτό. Δηδαδη τα βιβλια, πρεπει να διαβαζονται παντα με βαση την ηλικια; Μπορει να δυσκολεψει στην αρχη τους μαθητες να μην μπορεσουν να καταλαβoυν το νοημα του, αλλα για αυτό δεν υπαρχει και το σχολειο, για να <<οξυνει την κριτικη σκεψη>>; (αναφερομαι σ αυτή την περιπτωση) Ένα ακομη ερωτημα που εχω να σου κανω είναι πως εξηγεις τη συμπεριφορα αυτή. Δηλαδη την απορριψη ενός βιβλιου επειδη ο συγγραφεας γραφει ''πηδηχτηκαμε΄΄ και όχι ΄΄καναμε ερωτα'' και για κανεναν άλλο λογο. Μπορεις να μου αναλυσεις αυτή τη συμπεριφορα; Ευχαριστω Αμπα :)
- Liza

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Λίζα, σε τι βασανιστικό μονοπάτι μας έβαλες καλό μου παιδί, και νόμιζα ότι είχαμε μόνο τους μυστηριώδεις που σπουδάζουν σε μια χώρα του εξωτερικού που δεν γίνεται με τίποτα να αποκαλυφθεί. Για όνομα της Θεάς, γιατί δεν μας λες ποιο είναι το βιβλίο; Γιατί; Έχω περάσει ήδη ένα μισάωρο προσπαθώντας να φανταστώ ποιο θα μπορούσε να είναι.


Αλλά πρέπει να διακόψω την προσπάθεια, για να απαντήσω. Ναι, συμφωνώ με την άποψη ότι υπάρχουν βιβλία για κάθε ηλικία. Όπως εσύ καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν βιβλία για παιδιά δύο χρονών, έτσι υπάρχουν βιβλία για ανθρώπους δεκαεφτά χρονών, κι έτσι υπάρχουν βιβλία για ενήλικες. Αν δώσεις ένα βιβλίο για δεκαεφτάχρονο σε ένα τρίχρονο, δεν θα του οξύνεις την κριτική σκέψη (και τα τρίχρονα παιδιά έχουν κριτική σκέψη), αλλά θα το μπερδέψεις, μπορεί να το τρομάξεις, θα το αποθαρρύνεις, μπορεί και να το κάνεις να νιώσει αποστροφή. Για τον ίδιο λόγο μια έφηβη μπορεί να νιώσει άσχημα αν διαβάσει «πηδηχτήκαμε» και όχι «κάναμε έρωτα». Οι λέξεις δεν είναι σκέτη πληροφορία, έχουν μέσα τους συμβολισμούς που συνδέονται με τα συναισθήματα, με τις εμπειρίες, με τις ήδη καταχωρημένες μας γνώσεις. Το «πηδηχτήκαμε» για μια έφηβη μπορεί να είναι επιθετικό και να προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, επειδή έτσι έχει μάθει να σκέφτεται για το σεξ. Μια μεγαλύτερη γυναίκα είναι πιο πιθανό να μην συσχετίζει αυτή τη λέξη με αίσθηση ντροπής.


Εύχομαι να διαβάζεις και να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο.


Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

__________________
4.

 

Τι παίζει με τα μονόπετρα;;;; Στα μάτια μου είναι μια σύμβαση τύπου σου δίνω δαχτυλίδι -αξίας μην ξεφτιλιστούμε- και αυτό σημαίνει ότι σε καπάρωσα για γάμο. Αμπα ποια είναι η άποψη σου;;; έσκασε ο δικός μου με δώρο γενεθλίων μονόπετρο. Σε φάση που ούτε συζούμε, που δουλεύουμε για 500 και 300 ευρώ και που κάθε φορά που αναφέρω τη λέξη ταξίδι η απάντηση είναι δεν έχω λεφτά! Και όταν του είπα πολύ απλά ότι σε αγαπώ αλλά δεν θέλω να παντρευτώ μου είπε ότι δεν είναι ανάγκη να το πάρω έτσι και ότι απλά ήθελε να μου πάρει δώρο ένα καλό κόσμημα... σκέφτομαι να το αλλάξω με ένα καλό ρολόι.
- Ανθη

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Όταν σου κάνουν δώρα, να τα δέχεσαι και να λες πολύ ευχαριστώ με ειλικρίνεια και χαρά, γιατί ο άλλος μπήκε σε κόπο και σε έξοδα, και δεν τον υποχρέωσε κανείς να μπει σε κόπο και σε έξοδα. Αν πιστεύεις ότι πίσω από το δώρο υπάρχει δόλος, τότε αυτό το συζητάς ξεχωριστά με ευγένεια και λεπτότητα, ειδικά αν είναι από τον άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεσαι σπίτι και τη ζωή σου. Αν είναι βέβαιο ότι δεν το εννοούσε έτσι, τότε με άλλη τόση ευγένεια και λεπτότητα ρωτάς αν συμφωνεί να αλλάξετε, ΑΛΛΑΞΕΤΕ, όχι αλλάξεις, το δαχτυλίδι σε ρολόι γιατί σου φαίνεται πιο χρήσιμο, ένα ρολόι που θα ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΠΑΡΕΑ.


Δεν είσαι αλήτισσα και προχωρημένη αν αντιδράς έτσι στο δώρο κάποιου – ειδικά αν στα μάτια του είναι πρόταση δέσμευσης. Αγενής είσαι, ίσως σκληρή. Δεν είναι κακό να θέλει κάποιος να υπονοήσει κάτι παραπάνω με ένα συμβολικό δώρο. Με τα λεφτά του το αγόρασε, έτσι ήθελε να τα ξοδέψει, χαρίζοντας τα σε σένα. Φυσικά και δεν σε καπάρωσε. Αν δεν θέλεις να δεσμευτείς, δεν μπορεί να κάνει κάτι, όσα δαχτυλίδια και αν σου χαρίσει. Σιγουρέψου ότι συνεννοηθήκατε για το πώς βλέπετε το κοινό σας μέλλον, και μην επικεντρώνεσαι στην ιστορία του συμβολισμού του μονόπετρου, νομίζω ότι δεν επικοινωνήσατε και αφήσατε κάτι τεράστιες τρύπες παρανόησης ανοιχτές και αν τις αφήσετε έτσι, μια μέρα θα πέσετε μέσα. 


ΥΓ. Αν σίγουρα το βλέπει σαν σύμβολο δέσμευσης και όχι σαν απλό δώρο, το έντιμο είναι να το επιστρέψεις και όχι να το κάνεις κάτι που σου αρέσει περισσότερο.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

__________________
5.


Καλησπέρα Αμπούλα, σε διαβάζω καιρό και σου έχω ξαναγράψει στο παρελθόν! Ρε αμπούλα, ρε αναγνώστες ο ιδιοκτήτης του διπλανού μαγαζιού από το δικό μου παρκάρει το όχημά του στην είσοδό μου(δρόμος είναι) με αποτέλεσμα να μην φαίνομαι από τον δρόμο. Μου κλείνει το μαγαζί. Το όχημά του έχει ύψος 3 μέτρα. Είναι τέρας. Ούτε φως μπαίνει στον χώρο. Το πα μία ευγενικά, δύο ευγενικά, μη δημιουργήσω ένταση. Την τρίτη να' μαι εξίσου ευγενική; Εσείς τι θα κάνατε αναγνώστες;
#μαςέφαγεηευγένεια

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Εξαρτάται αν κάνει κάτι για να δεσμεύσει τον χώρο, όπως βάζοντας τάβλες, καδρόνια, ή κάτι άλλο, όταν δεν είναι παρκαρισμένος. Εξαρτάται επίσης από αν, όταν παρκάρει, βρίσκεται νόμιμα εκεί. Αν τα κάνει όλα νόμιμα, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα – ούτε δικός του είναι ο δημόσιος χώρος, ούτε όμως δικός σου. Αν δεν μπορείς να πετύχεις κάτι με την ευγένεια, ή αν δεν έχεις να αντιπροτείνεις κάποιον συμβιβασμό, ετοιμάσου για μάχη στην οποία όμως θα έχεις άδικο.


Αν όμως κάνει κάτι παράνομο, και κάτι μου λέει ότι έτσι είναι, αλλιώς πώς βρίσκει πάντα θέση ακριβώς μπροστά σου, την επόμενη φορά πες του ότι θα απευθυνθείς στην αστυνομία. Για αυτό υπάρχουν οι νόμοι. Και η αστυνομία. Και οι δικηγόροι. 

 

Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

__________________
6.

 

Θα ήταν τέλειο να απαντούσες νωρίτερα,για να μην χάσω άλλο χρόνο. Είμαι φοιτητής στο 3ο έτος. Από το 1ο έτος θυμάμαι την επιθυμία μου να επισκεφθώ τον/την ψυχολόγο που παρέχει η σχολή. Θεωρώ ότι σε αυτά τα τρία χρόνια έχω ωριμάσει και βελτιώσει πολύ κάποια πράγματα στην ψυχολογία μου. Όμως ακόμα νομίζω πως χρειάζομαι βοήθεια σε κάποια θέματα αυτοεκτίμησης/αυτοπεποίθησης, περιοδικής μελαγχολίας (δεν θέλω να πω κατάθλιψη γιατί νιώθω ότι υπερβάλλω), και άλλων θεμάτων που με κρατάνε πίσω. Mε την νέα ακαδημαϊκή χρονιά λοιπόν, προσπάθησα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με την υπηρεσία (ίσως υποσυνείδητα, επίτηδες, περίεργες ώρες πχ μεσημέρι) και δεν απάντησαν. 'Οσο περίμενα στο τηλέφωνο είχα αγχωθεί πολύ για το τι θα πω αν με ρωτήσουν γιατί θέλω βοήθεια και ήλπιζα να μην απαντήσουν. 'Eκτοτε δεν έχω ξαναπάρει τηλέφωνο. Νιώθω ντροπή (ενώ έχω απενοχοποιήσει τους ψυχολόγους, βοήθησες και εσύ σε αυτό) και ότι τα προβλήματα μου δεν είναι σημαντικά και άξια ανάλυσης. Πως κάνω το επόμενο βήμα;
- PleaseAnswerQuickly

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Μπράβο σου!!!! Δεν χρειάζεται να έχεις σοβαρά προβλήματα για να πας σε ψυχολόγο. Δεν χρειάζεται καν να έχεις προβλήματα. Είναι σαν τον παθολόγο, Μπορεί να θέλεις ένα τσεκ απ. Νομίζω ότι είναι ζήτημα χρόνου να ξαναπάρεις τηλέφωνο μέχρι να σου απαντήσουν, χωρίς να χρειάζεσαι άλλη παρότρυνση. Δεν θα σε ρωτήσουν πάντως στο τηλέφωνο γιατί θέλεις βοήθεια, παρά μόνο για να διαπιστώσουν πόσο άμεσα χρειάζεσαι ραντεβού, όχι για να σε κρίνουν. Είναι οι άνθρωποι που εκπαιδεύονται να μην κρίνουν. Το να μην κρίνουν είναι βασικά η δουλειά τους. Η απάντηση σου είναι αυτό που είπες εδώ: χρειάζομαι βοήθεια σε κάποια θέματα αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Είσαι τέλειος, προχώρα!

 

Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια

 

_________________
7.


Αγαπητή Α μπα,
Έχεις φτάσεις ποτέ σε ένα σημείο της ζωής σου όπου λες ή τώρα ή ποτέ; Εγώ το έφτασα.
Τα τελευταία 5 χρόνια ζω στον Καναδά, είμαι 33 και μένω με τους γονείς μου και ντρέπομαι γι'αυτό.
Οι γονείς μου είναι παλαιών αρχών και δεν με αφήνουν να μείνω μόνη μου μέχρι να παντρευτώ. Ξέρω ότι ζούμε στο 2016 και τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να τους πάω κόντρα. Οι γονείς μου δεν ξέρουν αγγλικά κι εγώ τους πάω σε γιατρούς, σούπερ μάρκετ, τραπεζες κτλ. Έχω αλλά δύο αδέρφια που μένουν κι αυτοί μαζί μας αλλά δεν δίνουν σημασία στους γονείς μας. Έχω παρατηρήσει ότι εγώ και τα αδέρφια μου έχουμε πολλά θέματα ψυχολογικά. Κατηγορώ τη μάνα μου γι αυτό γιατί όταν ήμασταν μικρά μας έδερνε πολύ. Εμένα με εσερνε από τα μαλλιά σε όλο το σπίτι και τα αδέρφια μου τα εδερνε με ξύλο ή ζώνη. Χωρίς λόγο τις περισσότερες φορές. Απλά επειδή είχε νεύρα με τον πατέρα μου. Ξέρω δεν είναι σωστό να ρίχνεις τις ευθύνες σε άλλους αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι φταίνε οι γονείς μας έτσι όπως έχουνε γίνει. Ο πατέρας μου μια ζωή τζογαδόρος και η μάνα μου να μας δέρνει γιατί δεν είναι καλά με τον πατέρα μου.
Κι έχω φτάσει 33 και τι έχω κάνει στη ζωή μου? Τίποτα. Το μόνο που κάνω εδώ είναι να δουλεύω σαν τον σκυλί και να (εξ)υπηρετω τους γονείς μου. Έχω σχέση τα τελευταία 2 χρόνια με έναν συνάδελφο τον οποιον αγαπώ μόνο σαν φίλο αλλα αυτός δεν το ξέρει. Ξεκινήσαμε φιλικά αλλά μια μέρα ήρθαμε πιο κοντά και κάναμε σεξ και από τότε ήμαστε μαζί σαν ζευγάρι. Η αλήθεια είναι ότι τον έχω για να βγαίνω και να ξεφεύγω από το σπίτι. Αλλά εκείνος δεν το ξέρει αυτό. Ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι κοροϊδία και δεν είναι σωστό.
Έχω σκεφτεί να φύγω σε άλλη πόλη να βρω δουλειά και σπίτι μόνη μου και να ξεφύγω από όλα αυτά. Αλλά φοβάμαι. Δεν το έχω κάνει ποτέ. Τι να κάνω;
Όλα αυτά δεν τα έχω πει ποτέ σε κανέναν. Θα εκτιμούσα πολύ να μου έδινες μια συμβουλή. Έχει φρικάρει γιατί πλέον δεν είμαι μικρή και νιώθω η ζωή μου να περνάει γρήγορα κι εγώ δεν τη ζω όπως θέλω.
Σε ευχαριστήσω εκ των προτέρων.
Με εκτίμηση,

Maple syrup.


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Ο τελικός στόχος είναι να βρεις δουλειά σε άλλη πόλη, να χωρίσεις και να φύγεις. Αλλά επειδή δεν θα το κάνεις τώρα, και επειδή αν το κάνεις χωρίς προετοιμασία κινδυνεύεις από πισωγυρίσματα, αυτό που πρέπει πρώτα να κάνεις είναι να πας σε έναν ψυχολόγο για να τα πεις, για να βρεις τη δύναμη και τη λογική για να φύγεις. Ότι τα είπες τώρα εδώ είναι σημάδι ότι θέλεις να μιλήσεις για να τα επεξεργαστείς, και ακριβώς αυτό θα κάνεις με έναν ψυχολόγο. Ή τώρα ή ποτέ, θα πας σε ψυχολόγο, και αυτή η κίνηση θα σου ανοίξει την πόρτα για όλα τα ωραία και θαυμαστά που υπάρχουν γύρω σου και μέσα σου.


Ως τότε, ένα σχόλιο. Δεν είναι σωστό να κατηγορείς τους γονείς σου για αυτό που είναι τώρα, αλλά είναι πάρα πολύ σωστό να τους κατηγορείς για αυτά που έκαναν όταν ήσουν παιδί, που επηρεάζουν το τώρα. Φυσικά και είναι συνυπεύθυνοι για αυτό που είσαστε.

 

Στο σημερινό «Α μπα»: βοήθεια