Ο συγγραφέας του Cloud Atlas δημοσιεύει νέο διήγημά του στο τουίτερ!

Ο συγγραφέας του Cloud Atlas δημοσιεύει νέο διήγημά του στο τουίτερ! Facebook Twitter
Οι σκέψεις του ήρωα, υπό την επήρρεια του βάλιουμ, είναι αυτές που παίρνουν τη μορφή τουίτ και χτίζουν την αφήγηση.
4

 

Το πρότζεκτ ξεκίνησε τη Δευτέρα το πρωί στις 7.00.  Εμείς το πληροφορηθήκαμε το απόγευμα από το σάιτ του BBC που δημοσίευσε τη συνέντευξη που είχε δώσει λίγο νωρίτερα ο  διάσημος και βραβευμένος Βρετανός συγγραφέας David Mitchell με αφορμή τη δημοσίευση στο τουίτερ ενός διηγήματος έκτασης διακοσίων ογδόντα (280) τουίτ που έγραψε ειδικά για να δημοσιευτεί στο συγκεκριμένο μέσο.

 

Ο συγγραφέας του “Cloud Atlas” (“Ο Άτλας του Ουρανού”, Ελληνικά Γράμματα 2007) και του “Number9dream”, τα δυο πιο γνωστά του βιβλία που βρέθηκαν στη βραχεία λίστα του βραβείου Μπούκερ, δεν είναι χρήστης του τουίτερ από άποψη. Όταν ο εκδοτικός του οίκος όμως άνοιξε ένα λογαριασμό στο όνομά του για να προωθήσει το επόμενό του βιβλίο, θεώρησε πως δεν του αρκούσε μια συμβατική χρήση του κι έτσι έκατσε κι έγραψε ένα μικρό διήγημα, με τη μορφή φράσεων σε 140 χαρακτήρες, δηλαδή, τουίτς.

 

Το διήγημα έχει τον τίτλο “The Right Sort”, τοποθετείται στο 1984 (όπως και το πολυαναμενόμενο νέο του μυθιστόρημα) και έχει ήρωα ένα αγόρι που “τριπάρει” με τα χάπια βάλιουμ της μητέρας του. Οι σκέψεις του ήρωα, υπό την επήρρεια του βάλιουμ, είναι αυτές που παίρνουν τη μορφή τουίτ και χτίζουν την αφήγηση.

 

Ο Ντέιβιντ Μίτσελ δεν είναι ο πρώτος που δημοσιεύει ένα αφήγημα στο τουίτερ αλλά είναι ο πρώτος που το κάνει ενώ δεν έχει λογαριασμό στην πλατφόρμα και δηλωμένα για λόγους μάρκετινγκ.

 

Η χρήση των social media στην προώθηση βιβλίων είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο και στη χώρα μας είναι γνωστή πρακτική αλλά ως επί το πλείστον γίνεται με τη συμβολή των ίδιων των συγγραφέων. Στην περίπτωση του Μίτσελ είναι ο εκδοτικός του οίκος που τρέχει όλο το πρότζεκτ στο πρακτικό επίπεδο, αφού ο συγγραφέας δεν ασχολείται καν με την όλη διαδικασία.

 

Την αφήγηση του διηγήματος μπορείτε να την παρακολουθήσετε στο @david_mitchell και θα τρέχει όλη την εβδομάδα. 

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Σύλβια Πλαθ έλεγε την αλήθεια της, και τη διεκδικούσε

Το Πίσω Ράφι / Η Σύλβια Πλαθ μετέτρεψε το προσωπικό της τραύμα σε ποιητικό υλικό

Στην αποκατεστημένη έκδοση της εμβληματικής συλλογής «Άριελ» η Αμερικανίδα ποιήτρια μιλά για θέματα όπως ο θάνατος, η αυτοκαταστροφή, η γυναικεία ταυτότητα, η μητρότητα, η πατρική εξουσία, η οργή, η ερωτική προδοσία, κι όλα αυτά σε μια γλώσσα που βγάζει σπίθες, κοφτή, πυκνή, επιθετική, με βίαιες εικόνες και απροσδόκητες μεταφορές.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Μαγειρεύοντας για τους δικτάτορες

Βιβλίο / Τι τρώνε οι δικτάτορες; Ένα βιβλίο γράφει την ιστορία της όρεξής τους

Ταξιδεύοντας σε τέσσερις ηπείρους για τέσσερα χρόνια, ο Βίτολντ Σαμπουόφσκι εντόπισε τους πιο ασυνήθιστους μάγειρες του κόσμου, καταγράφοντας κομβικές στιγμές της ιστορίας του 20ού αιώνα μέσα από το φαγητό.
M. HULOT
Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Βιβλίο / Μέσα στον γοητευτικό κόσμο των χαμάμ

Το βιβλίο «Με τους Ευρωπαίους περιηγητές στα χαμάμ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» φωτίζει όψεις αυτών των χώρων, τους ανθρώπους που σύχναζαν εκεί και τις κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν, όπως και τον ρόλο τους στη ζωή της Ανατολής.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Στα «Νέα» μου έλεγαν: «Πότε θα φύγεις για να πάρουμε αύξηση;»

Συνέντευξη / Μικέλα Χαρτουλάρη: «Στα ΝEA με ρωτούσαν πότε θα φύγω για να πάρουν αύξηση»

Από τις χρυσές εποχές των εφημερίδων και τις «Κεραίες της εποχής μας» έως το «Βιβλιοδρόμιο», τις συγκρούσεις, το μπούλινγκ και την έξοδο από τα «Νέα», η Μικέλα Χαρτουλάρη μιλά για τη δημοσιογραφία ως στάση ζωής, για την αριστερά, την εξουσία καθώς και για όλα όσα δεν συγχωρεί και δεν ξεχνά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Βιβλίο / Δεσποτικό: το ιερό του Απόλλωνα αλλάζει τον αρχαιολογικό χάρτη των Κυκλάδων

Απέναντι από την Αντίπαρο, ένα ακατοίκητο νησί φέρνει σταδιακά στο φως ένα από τα σημαντικότερα αρχαϊκά ιερά του Αιγαίου. Το νέο λεύκωμα «Δεσποτικό. Φωτογραφίες και ιστορίες» συμπυκνώνει περισσότερα από είκοσι χρόνια συστηματικής ανασκαφικής έρευνας και αναστήλωσης.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Βιβλίο / «Η Αρχαία Ρώμη είναι παρεξηγημένη στη χώρα μας»

Πόση Ρώμη υπάρχει ακόμη στην Ευρώπη, την Εγγύς Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και την Ελλάδα; Ο μεταφραστής και επιμελητής της ελληνικής έκδοσης της «Ρωμαϊκής Ιστορίας», Σωτήρης Μετεβελής, μιλά για τη μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου και την κληρονομιά που άφησε πίσω της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
«Λονγκ Άιλαντ»του Κολμ Τομπίν: Μυστικά και ψέματα στην Ιρλανδία του '70

The Review / «Λονγκ Άιλαντ»: Ένα ακόμα συναρπαστικό βιβλίο από τον Κολμ Τομπίν;

Ο μεγάλος Ιρλανδός συγγραφέας γράφει ένα σίκουελ του μυθιστορήματός του «Μπρούκλιν», γνωστού και από την πολύ καλή κινηματογραφική του μεταφορά. Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο αρχισυντάκτης του πολιτιστικού τμήματος της «Καθημερινής», Σάκης Ιωαννίδης, συζητούν για το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

1 σχόλια
Δυστυχώς έχω δει μόνο την ταινία, που ενώ είναι καλή, με κούρασε λίγο. Μου έδωσε την εντύπωση ότι είχε πολλά ακόμα να πει και έκοψε βασικά στοιχεία λόγω χρόνου. Οπότε η συνολική εικόνα ήταν δυνατή, αλλά είχα κενά στη ροή. Φαντάζομαι το βιβλίο καμία σχέση ε;
Η ροή στην ταινία είναι δομημένη διαφορετικά από το βιβλίο. Στο βιβλίο οι διάφορες ιστορίες πάνε χρονολογικά. Ξεκινάει η πρώτη, φτάνει περίπου στα μισά της, μετά ξεκινά η δεύτερη κτλ και έπειτα με αντίστροφη σειρά (πρώτα η τελευταία, μετά η προτελεύταία κτλ) ολοκληρώνονται.Επίσης, υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες που έχουν κοπεί (είναι και 500+ σελίδες βιβλίο).Σε γενικές όμως γραμμές, οι Wachowski και ο Tykwer έκαναν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ δουλειά στο να αποδώσουν στη μεγάλη οθόνη ένα βιβλίο που και ο ίδιος ο συγγραφέας είχε δηλώσει πως απλά δε γίνεται να μεταφερθεί στο σινεμά.Όσο για τα κενά που λες, ναι έχεις δίκιο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής όμως, δεν κατηγορώ για αυτά τους σκηνοθέτες/σεναριογράφους. Η πρώτη ύλη (το βιβλίο) είναι από μόνο του μπερδεμένο και παρότι η ροή του είναι λίγο πιο εύκολο να την ακολουθήσεις, τα νοήματα και τα μηνύματα του βιβλίου είναι τόσο πολλά που απλά δε χωράνε στα στενά όρια των 2-3 ωρών μίας ταινίας.That said, για εμένα είναι άνετα στις 5 πιο αγαπημένες μου ταινίες.
Ναι το φαντάστηκα ότι δε γινόταν αλλιώς. Με εξαίρεση τη σύνδεση των ιστοριών που με κούραζε, όλη η ταινία ήταν εξαιρετικά προσεγμένη. Οπότε θα διαβάσω και το βιβλίο για να έχω μια πιο συνολική εικόνα. Ευχαριστώ :)