«Η γραμμή της ομορφιάς»: Η φιλία ως μοχλός κοινωνικής ανέλιξης

«Η γραμμή της ομορφιάς»: Η φιλία ως μοχλός κοινωνικής ανέλιξης Facebook Twitter
Ο Χόλινγκχερστ θίγει το ζήτημα της φιλίας ανάμεσα σε έναν στρέιτ και έναν γκέι άντρα ως προέκταση του αιώνιου ερωτήματος περί φιλίας ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα. Φωτ.: Mary McCartney
0



Η ΦΙΛΙΑ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ πρωτίστως ως μοχλός κοινωνικής ανέλιξης στο βραβευμένο με Μπούκερ μυθιστόρημα του Άλαν Χόλινγκχερστ. Τα συναισθήματα του Νικ Γκεστ, του νεαρού γκέι απόφοιτου της Οξφόρδης, που μετακομίζει, στην αρχή προσωρινά, για να εγκατασταθεί στη συνέχεια κανονικά στο σπίτι του συμφοιτητή του Τόμπι Φέντεν, του οποίου ο πατέρας μόλις έχει εκλεγεί βουλευτής των Τόρις στη δεύτερη θητεία της Μάργκαρετ Θάτσερ στο Λονδίνο των mid-'80s, είναι μάλλον τυπικά ενός μεσοαστού 20χρονου που θαμπώνεται από τη μαγεία των επαύλεων του Νότινγκ Χιλ, το υψηλό στάτους των ενοίκων τους, τις ατελείωτες συζητήσεις τους περί τέχνης και πολιτικής.

Η αφορμή της εγκατάστασής του είναι η επιρροή του στην Κάθριν, τη διπολική κόρη της οικογένειας, ενώ, βέβαια, ο ίδιος είναι κρυφά ερωτευμένος με τον Τόμπι, που είναι στρέιτ. Ο Χόλινγκχερστ θίγει με αυτόν τον τρόπο το ζήτημα της φιλίας ανάμεσα σε έναν στρέιτ και έναν γκέι άντρα ως προέκταση του αιώνιου ερωτήματος περί φιλίας ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα, χωρίς ωστόσο να εστιάζει τόσο πολύ σε αυτό: ο Νικ γνωρίζει ότι η προσέγγιση του Τόμπι θα είναι πάντα μόνο φιλική, όπως γνωρίζει ότι η ομοφυλοφιλία του είναι αποδεκτή από τους Φέντεν μόνο όσο δεν «προβάλλεται» προς τα έξω.

Το βιβλίο ξεκινά το 1983, το «τελευταίο ανέμελο καλοκαίρι» για τη βρετανική γκέι κοινότητα, και λήγει το 1987, όταν πλέον η κρίση του AIDS έχει αρχίσει ήδη να σαρώνει τα πάντα.

Είναι μοναδικός ο τρόπος με τον οποίο ο Χόλινγκχερστ προσεγγίζει, μέσα από τις μακροσκελείς περιγραφές των δείπνων και των πάρτι, του σταδιακού εθισμού του φύσει εστέτ Νικ στην κοκαΐνη και στο γκλαμ και της απότομης, αναπόφευκτης πτώσης του, την υποκρισία της ανώτερης τάξης και της πολιτικής σκηνής, που είναι διατεθειμένες να επιδεικνύουν τη «φιλία» και την κοινωνικότητά τους παντού (και την υποτιθέμενη αγάπη τους για την τέχνη ως ένδειξη καλλιέργειας), μόνο όσο αυτές οι κοινωνικές σχέσεις μπορούν να εξυπηρετούν απόλυτα τα συμφέροντά τους και μόνο μέσα στο εκάστοτε ασφαλές πλαίσιο που οι ίδιοι έχουν θέσει.

Καμία απόκλιση, κανένα παραστράτημα δεν είναι ανεκτό και πρέπει να ακρωτηριάζονται.

Βιβλίο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το ένα βιβλίο

20 χρόνια LiFO / Από όσα βιβλία διάβασες τα τελευταία 20 χρόνια, αυτό ξεχωρίζεις

Τα τελευταία 20 χρόνια κυκλοφόρησαν πολλά καλά βιβλία και είναι αδύνατον να φτιαχτεί μια λίστα που να τα περιλαμβάνει όλα. Αντ' αυτού, ζητήσαμε από 20 ανθρώπους του βιβλίου να μας γράψουν για τους τίτλους που εκείνοι αγάπησαν μέσα σ' αυτή την περίοδο.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Η Λένα Κιτσοπούλου διαβάζει το «Ημερολόγιο Φράνκενσταϊν»

Αναγνώσεις / Η Λένα Κιτσοπούλου διαβάζει το «Ημερολόγιο Φράνκενσταϊν»

H σκηνοθέτιδα και δραματουργός διαβάζει μέρος από το κείμενο που προέκυψε κατά τη διάρκεια της εργασίας της πάνω στο στο μυθιστόρημα «Φράνκενσταϊν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας» της Μαίρη Σέλλεϋ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Οι πολλές, ενδιαφέρουσες ζωές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Βιβλίο / Οι πολλές ζωές της Μάργκαρετ Άτγουντ

Η «μυθιστορηματική αυτοβιογραφία» της Μάργκαρετ Άτγουντ «Πολλές ζωές σε μία» φέρνει στο φως άγνωστες λεπτομέρειες για τη συγγραφέα και αποκαλύπτει την ικανότητά της να μην ξεχνά όσα σφράγισαν την πορεία της.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Ελισάβετ Χρονοπούλου: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί, αδίστακτοι και δεν τιμωρήθηκαν»

Βιβλίο / Ελισάβετ Χρονοπούλου: «Οι δωσίλογοι ήταν πολλοί, αδίστακτοι και δεν τιμωρήθηκαν»

Η συγγραφέας του «Επί σκοπώ πλουτισμού» αποκαλύπτει όσα γίνονταν στην Ειδική Ασφάλεια τη σκοτεινή εποχή της Κατοχής και επιμένει ότι μόνο αν αναμοχλεύσουμε το παρελθόν θα προχωρήσουμε ως κοινωνία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Ερρίκος Σοφράς διαβάζει Νίκo-Αλέξη Ασλάνογλου

Αναγνώσεις / Ο Ερρίκος Σοφράς διαβάζει τις «Ωδές στον Πρίγκιπα» του Νίκoυ-Αλέξη Ασλάνογλου

Τα δεκάξι ποιήματα της συλλογής «Ωδές στον πρίγκιπα» γράφτηκαν από το καλοκαίρι του 1971 μέχρι το φθινόπωρο του 1975 στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης, θέρετρο λίγο έξω από την πόλη, όπου περνούσε τα καλοκαίρια του ο ποιητής. Τυπώθηκαν έξι χρόνια μετά (εκδ. Ύψιλον, Νοέμβριος 1981).
Ο Γιάννης Αξιώτης έγραψε ένα τρυφερό βιβλίο για τα παιδικά μας τραύματα

Βιβλίο / Ο Γιάννης Αξιώτης έγραψε ένα τρυφερό βιβλίο για τα παιδικά μας τραύματα

Ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας μιλά στη LiFO για τον «Αρχαίο Αύγουστο», τη λογοτεχνία, τη γενιά του και την ανάγκη να βρίσκουμε, ακόμη και μέσα στις δυσκολίες, λίγο χρόνο για να αγαπήσουμε.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Φάλκονερ»: Ο εγκλεισμός είναι ένα μυστήριο

Το πίσω ράφι / «Φάλκονερ»: Ο εγκλεισμός είναι ένα μυστήριο

Το μυθιστόρημα του Τζον Τσίβερ μάς θυμίζει, με τη σκληρή και καθηλωτική του πρόζα, πως δεν χρειάζονται συρματοπλέγματα, τοίχοι και δεσμοφύλακες για να νιώσεις απόγνωση, ασφυξία ή μια «βασανιστική αίσθηση αποπροσανατολισμού».  
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
ΕΠΕΞ Άνια Βουλούδη

Βιβλίο / Άνια Βουλούδη: «Θέλω να ξέρω τι γίνεται στις ζωές και τα σπίτια των ανθρώπων»

Η συγγραφέας μιλάει στη LiFO για το νέο της βιβλίο, την «Κατεδάφιση», αλλά και για τη σχέση της με τους χώρους όπου κατοικούμε, για τη νοσταλγία και για την αποσπασματικότητα των έργων τέχνης που αγαπά.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Ντάνιελ Μέντελσον: «Ο Οδυσσέας του Νόλαν είναι ένας καταθλιπτικός με μετατραυματικό στρες»

Ντάνιελ Μέντελσον / Ντάνιελ Μέντελσον: «Ο Οδυσσέας του Νόλαν είναι καταθλιπτικός με μετατραυματικό στρες»

Με αφορμή την κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους, ο σπουδαίος κριτικός λογοτεχνίας και κλασικός φιλόλογος μιλά στη LiFO για τη ψυχολογία των επικών ηρώων και την πιστότητα της ταινίας απέναντι στο πρωτότυπο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ