Έχει σχεδιάσει μερικές απ’ τις ομορφότερες εκδόσεις βιβλίων του κόσμου, ενώ τα εξώφυλλά του για τις εκδόσεις Penguin είναι γραφιστικά έργα τέχνης. Το 2009 είχα μιλήσει με τον David Pearson για την έντυπη LIFO για τη δημιουργική φαντασία και την τέχνη του να κρίνεις ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Η συνέντευξη ψηφιοποιείται για πρώτη φορά.
—Ένα καινούριο βιβλίο προσγειώνεται στο γραφείο σας. Πώς ξεκινάτε;
Κατ’ αρχάς ψάχνω πάντα πολύ τα τυπογραφικά στοιχεία, τις γραμματοσειρές κλπ. Είμαι πολύ τυχερός που το στούντιό μου είναι σχεδόν δίπλα σε μια από τις σημαντικότερες βιβλιοθήκες τυπογραφικών πηγών (http://stbride.org) και ευτυχώς δεν τους πειράζει που τους ενοχλώ κάθε λίγο και λιγάκι… Επίσης μ’ αρέσει να χρησιμοποιώ το συμβολισμό και την αφαίρεση στη δουλειά μου. Νομίζω ότι είναι πολύ πιο ερεθιστικό για τους αναγνώστες ένα εξώφυλλο που υπονοεί τα περιεχόμενα του βιβλίου αφήνοντας τη φαντασία να συμπληρώσει τα κενά. Αν μπορέσεις να ενεργοποιήσεις τη συμμετοχή των αναγνωστών στην ερμηνευτική διαδικασία μιας εικόνας, έχεις περισσότερες πιθανότητες να τους προσφέρεις μια σημαντική εμπειρία.
—Περιμένατε να γίνετε τόσο περιζήτητος;
Ποτέ δεν περιμένεις να γίνεις πετυχημένος, νομίζω, - απλώς προσπαθείς να ικανοποιείς πάντα τα υψηλά στάνταρ που ο ίδιος έβαλες στον εαυτό σου. Αν η δουλειά γίνει εμπορική επιτυχία, τότε τέλεια! Όμως αυτό δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός για μένα - στο κάτω-κάτω το ντιζάιν, είναι μια βιομηχανία παροχής υπηρεσιών.
—Κατά πόσο σας αντιπροσωπεύει το τελικό προϊόν; Και, επίσης, κάνω λάθος αν πω πως πολλά εξώφυλλά σας θα στέκονταν άνετα στους τοίχους μιας γκαλερί;
Είστε πολύ καλός που το λέτε αυτό, καθώς υπονοείτε ότι η δουλειά μου έχει, αν μη τι άλλο, ακεραιότητα. Η πικρή αλήθεια είναι όμως ότι δεν υπάρχει και πολύς χώρος για ακεραιότητα στη σύγχρονη εκδοτική βιομηχανία – ούτε για τέχνη. Οι πελάτες μπαίνουν συχνά στον πειρασμό να κάνουν μικροαλλαγές στα σχέδιά μου (είτε για να νιώσουν ότι η ιδέα ανήκει και σ’ αυτούς είτε από καλοπροαίρετη διαίσθηση του τι θέλει το κοινό). Αν αυτό δεν συμβεί σε κάποιο εξώφυλλο νιώθω πραγματικά πολύ τυχερός!…
—Συνεχίζετε τη συνεργασία με την Penguin αλλά πλέον έχετε και τη δική σας εταιρία, το δικό σας στούντιο…
Υπάρχουν διάφορα αρνητικά στο να δουλεύω μόνος μου. Δεν έχω πια λόγο στο τι θα εγκριθεί τελικά απ’ τους πελάτες. Η δουλειά μου πρέπει πλέον να μιλάει από μόνη της και εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν μπορώ να επηρεάσω κανέναν. Όπως καταλαβαίνετε όμως, τώρα πια νιώθω πολύ πιο ήρεμος… Κι επίσης να πω ότι απολαμβάνω πολύ την διαχείριση κάθε μικροπράγματος στην εταιρία μου, απ’ τα λογιστικά μέχρι την καθαριότητα του γραφείου!
—Όταν ένας εκδότης έρχεται στο στούντιό σας απαιτεί συνήθως κάτι συγκεκριμένο ή θέλει κυρίως να αξιοποιήσει τη φαντασία σας;
Μάλλον το δεύτερο. Ο σχεδιασμός βιβλίων είναι μια υπέροχη δουλειά γιατί ασχολείσαι με κάθε παραμικρή λεπτομέρεια – άρα έχεις μεγάλη δημιουργική ελευθερία. Απ’ την άλλη πάντα μου άρεσε το κομμάτι της επίλυσης προβλημάτων. Το να δουλεύω δηλαδή έχοντας καθορισμένα όρια (και συγκεκριμένες απαιτήσεις). Νιώθω πολύ πιο δημιουργικός όταν η χρωματική παλέτα μου είναι περιορισμένη, είτε απ’ τον πελάτη είτε από εμένα.
—Διαβάζετε τα βιβλία πριν σχεδιάσετε την έκδοσή τους;
Ναι, φυσικά. Ακόμα και όταν δεν ξέρω τη γλώσσα (πχ. Γαλλικά) ζητάω πάντα τη βοήθεια κάποιου καλού μεταφραστή για να αποκωδικοποιήσω το κείμενο. Αυτό είναι πάντα ανέλπιστα διασκεδαστικό, γίνεται μια συζήτηση δημιουργική για το βιβλίο, την τέχνη και την εικόνα - μια συζήτηση που συνήθως απουσιάζει από την εκδοτική βιομηχανία.
—Τι είδους βιβλία σας αρέσει να σχεδιάζετε; Και, ποια είναι τα πιο δύσκολα;
Τα αγαπημένα μου είναι αυτά που μπορώ να τα προσεγγίσω με σαφήνεια, αυτά που μου δίνουν αμέσως συγκεκριμένες ιδέες για το πώς θα μπορούσε να είναι το εξώφυλλο. Όσο για τα πιο δύσκολα… Αυτά είναι σίγουρα τα βιβλία συγγραφέων που βρίσκονται εν ζωή – ειδικά των διάσημων συγγραφέων!
—Αν κάποτε τα χειροπιαστά βιβλία εξαφανιστούν και τη θέση τους πάρουν τα e-books, τι θ’ απογίνουν τα εξώφυλλα;
Δεν θέλω να το σκέφτομαι και δεν πιστεύω καν ότι τα e-books θα αντικαταστήσουν τελείως τα χειροπιαστά βιβλία. Πιστεύω ότι σε κάποια στιγμή και τα δύο είδη απλώς θα συνυπάρχουν (ή τουλάχιστον το ελπίζω!).
