«Το σεξ ενώνει τις φυλές της Αθήνας»

«Το σεξ ενώνει τις φυλές της Αθήνας» Facebook Twitter
0

Πώς ξεκίνησε η ιδέα του Porn Festival στην Αθήνα; Γιατί νομίζεις ότι έχει λόγο ύπαρξης ένα τέτοιο φεστιβάλ;

Ιδέα ή ανάγκη; Αυτά μάλλον σκάνε ταυτόχρονα. Κάναμε το 2005 την προβολή της ταινίας του Bruce La Bruce Raspberry Reich, και είδα απίστευτη ανταπόκριση. Είδα ότι υπάρχει πολύς κόσμος σαν εμένα που διψάει να βγει από την υποκρισία και το τετριμμένο, να συνδέσει το σεξ με την άποψη, το προσωπικό με το πολιτικό, το σώμα του με την απενοχοποιημένη τέχνη και έτσι μου ήρθε η ιδέα για ένα ευρύτερο πορνογραφικό art film φεστιβάλ. Με ρωτάς αν είναι απαραίτητο, αναγκαίο θα έλεγα. Εκεί που ζούμε, με τις πιστωτικές, τα δάνεια, τις μεταλλάξεις και τις σχέσεις που δεν ευδοκιμούν είναι αναγκαίο να εκφραστούμε, να δούμε εμάς από μέσα, στην πιο απογυμνωμένη μας φάση, τη σεξουαλική μας ζωή που τα λέει όλα. Όταν κάποιος είναι «ξινός» δεν λέμε ότι είναι «αγάμητος»; Πολύ σωστή ρήση. Όλοι ξέρουμε ότι αν η σεξουαλική μας ζωή είναι υπέροχη, είμαστε όμορφοι άνθρωποι. Το σεξ είναι μια καλή αφετηρία για να μιλήσουμε ειλικρινά για εμάς, χωρίς ντροπές και υποκρισίες. Ίσως έτσι κάνουμε μια καινούργια αρχή και βρούμε τους πραγματικούς εαυτούς μας.

Σε τι κοινό απευθύνεται;

Κυριολεκτικά σε όλους. Έχουμε κάνει διανομή έντυπου υλικού από το Galaxy του Hilton μέχρι τους οίκους ανοχής -και όχι ενοχής- της Φυλής. Το σεξ ενώνει. Ο Κλίντον με τη γραμματέα του, ο Παπανδρέου με την αεροσυνοδό, το σεξ είναι διαταξικό, γιατί εμείς να το περιορίσουμε; Όποιος πιστεύει ότι τον αφορά το σεξ, το αυθεντικό, ισότιμο, το ενήλικο σεξ κοινή συναινέσει, χωρίς όρια, το porn festival απευθύνεται σε αυτόν. Ακόμα και τον φοβιτσιάρη, τον ντροπαλό ή, ακόμα χειρότερα, τον υποκριτή που όμως θα φτάσει μέχρι το Gagarin. Ένα και μόνο αυστηρό όριο έχουμε: Είμαστε κάθετα και οριζόντια ενάντια στην αναγκαστική πορνεία, στην παιδεραστία, και φυσικά κανένας κάτω από 18 δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί μέσα στο χώρο του φεστιβάλ. Το φεστιβάλ είναι διασκέδαση ενηλίκων.

Τι γεύση σας άφησε η περσινή εμπειρία; Ανταποκρίθηκε ο κόσμος;

Υπέροχη γεύση, γι' αυτό φέτος έχουμε φροντίσει να ευχαριστήσουμε το κοινό ακόμα περισσότερο. Να ζήσει επιτέλους και η Αθήνα ό,τι και οι μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης.

Γιατί έχετε χωρίσει το πρόγραμμα σε θεματικές ενότητες; Δεν γίνεται κάπως «γκετοποιημένη» η κάθε βραδιά;

Βασικά το σκεφτήκαμε αυτό πολύ για φέτος, γιατί πέρσι, κυρίως στη gay βραδιά, τα gay αγόρια μάς είπαν να μην βάλουμε θεματικούς τίτλους, να αναμίξουμε gay με «τσολιά», κάτι που μας προβλημάτισε, γιατί φυσικά έχει κοινωνικό ενδιαφέρον η ανάμειξη, αλλά σκεφτήκαμε ότι έτσι κι αλλιώς στην πράξη ο κόσμος είναι ανάμεικτος, ό,τι τίτλο κι αν βάλεις. Στην ουσία ο κόσμος έχει το mix μέσα του, στην καρδιά του και στο βρακί του, οπότε μας άρεσε να προκαλούμε με τίτλους που το κοινό μόνο του τους αναιρεί, το βρίσκω πιο ανατρεπτικό. Τελικά, άμα το καλοσκεφτείς, από τα γκέτο βγαίνει η «ανατροπή». Οι μισοί που είναι στην gay βραδιά δηλώνουν straight. Μου αρέσει η πρόκληση, που πρέπει αν θέλουν να ευχαριστήσουν την ψυχή τους να αποδεχτούν και τον τίτλο της βραδιάς.

Γίνεται κανονικό σεξ στη σκηνή; Τι πρέπει να περιμένει κανείς φέτος;

Δεν μπορώ να πω λεπτομέρειες. Έχω μόνο να πω ότι δεν υπάρχει ούτε μία «light» μέρα. Για μένα, αν ρωτάς προσωπικά, το highlight είναι το opening night με τον Lazlo Pearlman. Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που ένα κορίτσι που έχει γίνει αγόρι κυριολεκτικά ανατρέπει τα φύλα και τους ρόλους επί σκηνής. Νομίζω ότι κανένας δεν θα δει κάτι λιγότερο από αυτό που φαντάζεται!

Είναι ώριμα τα media να προωθήσουν ένα παρόμοιο φεστιβάλ; Δεν φοβάστε τις αντιδράσεις;

Μέσα στα media υπάρχουν άνθρωποι που ναι, είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν κάτι τέτοιο. Κάποιοι αφουγκράζονται και ακολουθούν το ρεύμα και κάποιοι προσποιούνται ότι εκπροσωπούν κάποιο ρεύμα. Ας μην κάνω εγώ τον απολογισμό των υποκριτικών ή μη εντύπων, αλλά οι αναγνώστες. Όσο για τις αντιδράσεις, συγγνώμη, αλλά σε τι να πρωτοαντιδράσει ο κόσμος; Για τα επιτόκια, για τη σχέση του, για το μισθό του, για το DNA και τα κοψοραμμένα πολιτικά με τσόντα DVD; Εμείς κάνουμε το κέφι μας σε ένα χώρο, δεν ενοχλούμε, ούτε καν το δρόμο δεν μπλοκάρουμε με πορείες, ευχαριστώ έπρεπε να μας λένε που εκτονώνουμε την αγανάκτησή μας χωρίς βία, χωρίς πολέμους, χωρίς να κάνουμε κανέναν να πέσει απ' το μπαλκόνι, χωρίς μίζες και υποκλοπές, με απόλυτο σεβασμό στα γούστα και στις ορέξεις του συνανθρώπου μας.

Πόσο υποκριτικό είναι να κυριαρχεί το σεξ σε κάθε πλευρά της ζωής -ακόμα και στην πολιτική- και να θεωρείται ακόμα θέμα ταμπού;

Μας συμφέρει να είναι ταμπού, αυτό το ταμπού δεν κάνει τους ανθρώπους να πηδάνε απ' τα παράθυρα; Τότε με τον Ανδρέα Παπανδρέου είχα χαρεί που απενοχοποίησε το πάθος του, το είχα υπερασπιστεί πολύ. Δεν είναι μεγαλοπρεπές αυτό; Όσο και να μη συμφωνούσα πολιτικά με το κάθε ΠΑΣΟΚ, μπορώ να πω ότι το βρήκα άκρως ανατρεπτικό το να δείχνουν τα γυμνά της Λιάνη και ολόκληρος πρωθυπουργός να το παλεύει άξια. Αυτό είναι πέρα από τετριμμένη πολιτική, είναι η Αληθινή Ζωή και μόνο ένας τέτοιος πολιτικός θα είχε ψήφους. Το σεξ, ο πόθος και το πάθος (νομίζω έννοιες ελληνικές), ναι, είναι ταμπού, αλλά όπως είπες ουσιαστικά κυριαρχούν, οπότε όποιος τολμήσει να τις απενοχοποιήσει, να μιλήσει ανοιχτά γι' αυτά, θα έχει την ειλικρινή συμπάθεια του κόσμου.

Είναι μεγαλύτερο το αντρικό ή το γυναικείο κοινό που ενδιαφέρεται για το φεστιβάλ;

Αυτό είναι το υπέροχο του φεστιβάλ. Όλοι οι χώροι που αφορούν το σεξ ή το πορνό είναι κυρίως αντροκρατούμενοι, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο με το φεστιβάλ. Το γυναικείο κοινό κοντεύει να ισοφαρίσει το αντρικό. Ξέρεις τι υπέροχο είναι να βλέπεις ακόμα και γυναίκες να χειροκροτούν, να απολαμβάνουν τους κινηματογραφικούς οργασμούς; Μάλλον σταματάει να είναι αντρική υπόθεση.

Πώς αντιδράει το κοινό σε αυτά που διαδραματίζονται στην οθόνη; Με ποιον τρόπο μπορεί να συμμετάσχει;

Αναλόγως της κουλτούρας του ο καθένας αντιδρά, αλλά όχι έντονα. Μπερδεύονται. Κοινωνικές τάξεις, ρόλοι, φύλα, γούστα, δεν είναι και γήπεδο, μπουρδέλο ή τσοντοσινεμά. Έχει και πολλές γυναίκες μέσα, χαμηλώνουν οι τόνοι, ακούγονται χαζά σχόλια χαμηλόφωνα. Κάποια από αυτά που ακούγονται δυνατά είναι άκρως πετυχημένα και προκαλούν πολύ γέλιο. Υπάρχει απίστευτος σεβασμός, νιώθεις απόλυτη ασφάλεια εκεί μέσα που διαδραματίζονται όλα σε σχέση με το σεξ. Το βασικό στοιχείο είναι ο σεβασμός, κανένας δεν κάνει κάτι που δεν επιλέγει.

Τι δεν πρέπει να χάσει κάποιος που σκοπεύει να έρθει στο φεστιβάλ;

Δεν πρέπει να χάσει καμιά μέρα. Να φέρουν αντίσκηνα να μείνουν εκεί, είναι μια μεγάλη γιορτή για όλους μας. Από τις 2 το μεσημέρι της Παρασκευής, το Σάββατο, την Κυριακή, θα γνωρίσεις άπειρο κόσμο, θα μιλήσεις, θα ανταλλάξεις σε real time ιδέες, κουβέντες και ό,τι άλλο ποθείς. Όχι πίσω από την οθόνη του υπολογιστή σου. Φέρνουμε όλες τις περσόνες του MySpace, έχουμε πολλά web site χορηγούς επικοινωνίας. Φαγητό μόνο να φέρουν, γιατί δεν βρήκαμε χορηγό εταιρεία catering. Νομίζω ότι είναι ένα κοινωνικοπολιτικό δρώμενο που αφορά την ψυχή μας και τα σκέλια μας σε μια διάσταση πιο ουσιαστική από τη γιόγκα, τη ρεφλεξολογία και όπου αλλού ψάχνουμε την ισορροπία μας σε αυτόν τον ανισόρροπο πλανήτη.

What's Hot!

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ATHENS PORN FESTIVAL

Σε μια εποχή που το σεξ κυριαρχεί και βρίσκεται στο στόμα όλων -επίσημα, ή καλυμμένο πίσω από μια μάσκα υποκρισίας και δήθεν αξιοπρέπειας- ένα φεστιβάλ εξολοκλήρου αφιερωμένο σε όλες του τις μορφές δεν είναι απλά ένα γεγονός που μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Οι διοργανωτές του το ονομάζουν «ανάγκη». Η πολύ μεγάλη συμμετοχή στο τριήμερο «πανηγύρι του σεξ» που δοκίμασαν να στήσουν πέρσι οργανωμένα το αποδεικνύει.

«Το φεστιβάλ είναι απαραίτητο, γιατί το πορνό είναι ένα αυτόνομο κινηματογραφικό είδος που αξίζει της σπουδής μας όπως, π.χ, το μελόδραμα», λέει ο Νίκος Τριανταφυλλίδης, σχολιάζοντας το γεγονός ότι κατάφεραν να βάλουν και την Ελλάδα στον ερωτικό χάρτη. Μετά το Βερολίνο, το Λονδίνο, το Παρίσι, τη Μαδρίτη κατάφεραν να αποκτήσει και η Αθήνα ένα ερωτικό φεστιβάλ. Όπως ήταν φυσικό, η περσινή διοργάνωση προκάλεσε αντιδράσεις, μάλιστα το θέμα έφτασε να γίνει επερώτηση στη Βουλή. Ποια είναι τα χειρότερα σχόλια που άκουσαν; «Αναμφισβήτητα κάποια ομοφοβικά σε πρωτοσέλιδα ορισμένων γνωστών κολοφυλάδων», προσθέτει. «Το καλύτερο; Από γυναίκες που, επιτέλους, μπόρεσαν να πάνε σε μια δημόσια προβολή πορνό. Είτε μόνες, είτε με τους/τις συντρόφους τους»...

Το δεύτερο Porn Festival ξεκινάει επίσημα απόψε στο Gagarin 205 με καλεσμένο τον Lazlo Pearlman (ο οποίος γεννήθηκε γυναίκα και είναι από τους πιο διάσημους εκπροσώπους του gender bending) και θα συνεχιστεί για τρεις ακόμα μέρες (Παρασκευή 01/02, Σάββατο 02/02 και Κυριακή 03/02), με προβολές ταινιών, ντοκιμαντέρ και performances για κάθε μορφή σεξουαλικής έκφρασης και κάθε γούστο. Μια ενήλικη γιορτή για μπόλικα οφθαλμόλουτρα και υλοποιημένες φαντασιώσεις με καλεσμένους γνωστά ονόματα της διεθνούς... πορνογραφίας, αστέρες του είδους και περιπτύξεις επί σκηνής που υπόσχονται αξέχαστα snapshots (και όχι μόνο). Η μόνη προϋπόθεση για να το παρακολουθήσει κανείς: να είναι πάνω από 18 και να είναι υποψιασμένος γι' αυτά που θα επακολουθήσουν...

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου

21:30
Pornographic Apathetic
(USA, 2003, 6', T.Arthur Cottam)
  The Opening Of Misty Beethoven
(USA, 1976, 90', Radley Metzger)
23.30Performance Lazlo Pearlman

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου - Straight day

14:00King Sized
(Germany, 2006 / 2007, 8', AlexDirkFreyling)

WADD: Life & Time of John Holmes
(USA, 1998, 105', Wesley Emerson & Alan Smithee, χωρίς υπότιτλους)
16:15Superdong
(Singapore, 2006, 4', Pok Yue Weng)

Afrodite Superstar
(USA, 2007, 70', Venus Hottentot)
18:00Atomic Skullfuck Orgy
(USA, 2007, 23', Joe Gallant)

Llik your Idols
(France, 2006, 70', Angelique Bosio, English subtitles)
20:00Cinco Historias Para Ellas
(Five Hot Stories for Her, Spain, 2006, 100', Erika Lust)
22:00Joanna's Angels (USA, 2006, 125', Joanna Angel)
00:30 Performance - Risque, Miss Elyssia + Jewel

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου - Lesbian day

14:00Petra
(Germany, 2003, 70')
15:20 Die Pornografinnen - The She Porn Makers
(Germany, 2007, 50', Marita Neher)
16:30 Good Dyke Porn
(Canada, 2007, 23', Bren Ryder)

Nerd Sex
(Brasil, 2004, 45', xplastic.net)
17:50 Triple X Selects - The Best of Lezsploitation
(USA, 2006, 45', Michelle Johnson)

This is the Girl
(France, 2007, 16', Catherine Corringer)

In Focus
(Germany, 2007, 16', AlexDirkFreyling)
19:20 Full Load
(USA, 110', Barbara DeGenevieve)
21:30 Give Piece Of Ass A Chance
(Canada, 2007, 14', Bruce LaBruce)

Sex Manneqiun
(USA/France, 2007, 48', Maria Beatty)
22:50 Bonne Bourre
(France, 2006, 3', Florence Fradelizi)

Skateboard kink freak
(USA/France, 2007, 60', Maria Beatty)
00:00 Lesbian Show by Wendy Delorme & Louise de Ville

Performance by Mistress Vamp and Lincoln

Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου - Gay night

14:00ΙML-2003/3 Dog Eat Dog
(USA, 2006, 12', Charles M. Lum)

XX
(USA, 2007, 70', Todd Verow)
15:45 Laura Laura
(Brasil, 2005, 29' Claudio Dias Guimaraes, English Subtitles)

Resurgiendo
(Spain, 2007, 10', Felix Flint)

The Heartscrewer
(France, 2005, 17', Herve, Joseph, Lebrun)

Beautiful Strange Solitude
(France, 2007, 6', Ivan Kalichenko)
17:00Skin Gang
(Canada, 2000, 88', Bruce LaBruce)
19:008 inches
(Brasil, 2003, 90', Max Julien)
20:50Buckleroos 2
(USA, 134', Jerry Douglas)
23:15 Ediths heisse Spalte 2: Die tabulose Dreilochstute
(Germany, 2007, 11', Jorn Hartmann)

Fickfracht
(Germany, 2007, 63', Horst Braun)
00:30Performance - Wurstfilm
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο πόλεμος στο επίκεντρο του 79ου Φεστιβάλ Καννών

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τι θα δούμε στο 79ο Φεστιβάλ Καννών

Η φετινή διοργάνωση φιλοδοξεί να αποτυπώσει την τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια, φέρνοντας στο επίκεντρο ιστορικές συρράξεις, από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο διάβολος φοράει Prada 2

Οθόνες / «Ο Διάβολος φοράει Prada 2»: Είδαμε την πιο αναμενόμενη ταινία της χρονιάς

Επανέρχονται οι αρχικοί συντελεστές, αλλά το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη μόδα, και την εντύπωση που προκαλεί, στη «δολοφονία» της δημιουργικότητας και του ταλέντου σε μια εποχή συγχωνεύσεων και πολιτιστικών εκπτώσεων.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όταν η Κέιτ συνάντησε τον Λούσιαν

Οθόνες / Όταν η Κέιτ Μος συνάντησε τον Λούσιαν Φρόιντ

Τέλη Μαΐου βγαίνει στις βρετανικές αίθουσες τo «Moss & Freud» που αποτυπώνει τη σχέση της Κέιτ Μος με τον Λούσιαν Φρόιντ: το μοντέλο εξομολογήθηκε το όνειρό του να ποζάρει στον ζωγράφο και λίγους μήνες μετά προέκυψε το «Γυμνό Γεύμα» που πωλήθηκε για 5 εκατ. ευρώ.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Στο «Apex» η Σαρλίζ Θερόν συνεχίζει το ταξίδι της στην υπέρβαση

Οθόνες / Μόνο η Σαρλίζ Θερόν επιβιώνει από το «Apex»

Σε μια ταινία που περιφρονεί τη λογική και αποθεώνει την ομορφιά της, η Νοτιοαφρικανή ηθοποιός επιβεβαιώνει την προτίμησή της σε ρόλους περίπου «εξωγήινων» ηρωίδων που θέλουν να παίζουν με τους δικούς τους όρους.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ