Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο»

Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο» Facebook Twitter
Η ζωή είναι ύψιστο αγαθό σε οποιοδήποτε είδος Χρόνου κι αν βρισκόμαστε.
0

Η ΤΑΙΝΙΑ «ΚΑΜΠΙΑ ΝΥΜΦΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ» του Κύρου Παπαβασιλείου αποτελεί ένα εγχώριο δείγμα lo-fi δημιουργίας. Έχοντας ήδη αξιόλογη φεστιβαλική πορεία στο ενεργητικό της, κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες σε κανονική διανομή αυτή την εβδομάδα, ευελπιστώντας να βρει το κοινό της.

Στο σύμπαν της ταινίας ο χρόνος δεν λειτουργεί γραμμικά, αλλάζει αυθαίρετα – ένα πραγματικά αξιόλογο εύρημα. Οι ήρωες κυριολεκτικά δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει, αγνοούν σε ποια μέρα και σε ποια χρονιά θα ξυπνήσουν κάθε πρωί.

Με αφορμή την έξοδο της ταινίας στις αίθουσες, μιλήσαμε με τον σκηνοθέτη για τη ζωή στον «γραμμικό χρόνο», τους «μεταφραστές σιωπής», τις επιρροές του και τις ταινίες που αφορούν ταξίδια στον χρόνο.

Η ταινία είναι μια πρόσμειξη τριών ειδών, της επιστημονικής φαντασίας, του είδους του φανταστικού και του κοινωνικού δράματος. Αλλά περισσότερο από καθετί είναι μια αλληγορία για την ύπαρξή μας, όπου είμαστε παγιδευμένοι μέσα στον χρόνο και η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο.

— Το παράδοξο της αυθαίρετης, μη γραμμικής λειτουργίας του χρόνου μένει ανεξήγητο στην ταινία σας. Πιστεύετε ότι οι καλύτερες ταινίες που αφορούν ταξίδια και μεταβάσεις στον χρόνο είναι όσες δεν εξηγούν τον μηχανισμό πίσω από αυτά;
Για το παράδοξο της μη γραμμικής λειτουργίας του Ασυνάρτητου Χρόνου στην ταινία υπαίτιο είναι το Υπουργείο Χαμένου Χρόνου. Αυτό δεν περιγράφεται, βέβαια, σε έκταση, δεν αποκαλύπτεται ο τρόπος λειτουργίας του υπουργείου αυτού. Σίγουρα είναι στη φύση του παράδοξου και του ονείρου το ένα σύμβολο να σε οδηγεί στο άλλο, ατέρμονα. Γι’ αυτό ίσως οι ταινίες που αφορούν ταξίδια στον χρόνο και μοιάζουν με όνειρα ή εφιάλτες δεν μπορούν και δεν χρειάζεται να εξηγήσουν τον μηχανισμό πίσω από τα παράδοξα που συμβαίνουν.

Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο» Facebook Twitter
Ο Γραμμικός Χρόνος είναι μια αναφορά στην εποχή μας, όπου είμαστε μπερδεμένοι όσον αφορά το τι είναι αγαθό και τι όχι. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η ζωή είναι ένα αγαθό, το μόνο μας καταφύγιο.

— Αν και το στοιχείο της επιστημονικής φαντασίας είναι έντονο στο σενάριό σας,  επιλέξατε να κρατήσετε το περιβάλλον της ταινίας ρεαλιστικό.
Αυτό έγινε γιατί στόχος μου δεν ήταν να κάνω μια ταινία καθαρά επιστημονικής φαντασίας. Η ταινία είναι μια πρόσμειξη τριών ειδών, της επιστημονικής φαντασίας, του είδους του φανταστικού και του κοινωνικού δράματος. Αλλά περισσότερο από καθετί η ταινία είναι μια αλληγορία για την ύπαρξή μας, όπου είμαστε παγιδευμένοι μέσα στον χρόνο και η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο. Και αυτή την αλληγορία θεώρησα ότι θα εξυπηρετούσε ένα περιβάλλον περισσότερο ρεαλιστικό παρά κάποιο με στοιχεία και σκηνικά επιστημονικής φαντασίας.

— Είναι μια ζωή στον Γραμμικό Χρόνο ύψιστο αγαθό;
Όχι, η ζωή είναι ύψιστο αγαθό σε οποιοδήποτε είδος χρόνου κι αν βρισκόμαστε. Στην περίπτωση της ταινίας, ο Γραμμικός Χρόνος είναι μια χίμαιρα που αποπροσανατολίζει και εξαπατά τους πρωταγωνιστές. Μια χίμαιρα ισάξια με τη δυστοπία του Ασυνάρτητου Χρόνου. Ο Γραμμικός Χρόνος είναι μια αναφορά στην εποχή μας, όπου είμαστε μπερδεμένοι όσον αφορά το τι είναι αγαθό και τι όχι. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι η ζωή είναι ένα αγαθό, το μόνο μας καταφύγιο.

— Πιστεύετε ότι οι «μεταφραστές σιωπής» θα βοηθούσαν να καταλάβουμε καλύτερα τους άλλους και τον κόσμο γύρω μας;
Ναι, μακάρι να υπήρχαν μεταφράστριες σιωπής και έξω από την ταινία. Τα περισσότερα πράγματα που μας απασχολούν μένουν ανείπωτα και η πολυπλοκότητα του κάθε άλλου είτε παραμένει μυστική είτε μειώνεται σε μια απλοποίηση που γεννά φασιστικές απόψεις. Η μεταφράστρια σιωπής είναι αυτό το ον που μπορεί να κάνει μια βουτιά μέσα στην ύπαρξη του άλλου, να συνομιλήσει με τον άλλο άμεσα, ειλικρινά και με διάθεση αποδοχή. Είμαστε όλοι τόσο διαφορετικοί και τόσο πολύπλοκοι. Πολλά πράγματα όπως η γυναίκα, η μητρότητα, η πατρότητα, η ομοφυλοφιλία, η προσφυγιά είναι πολύ σύνθετα και ανεξερεύνητα, ξέρουμε πολύ λίγα πράγματα γι’ αυτά. Πρέπει να επιτρέπεται ένας διάλογος στο πλαίσιο της ενσυναίσθησης μεταξύ μας, γιατί είμαστε όλοι διαφορετικοί.

Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο» Facebook Twitter
Ο ηθοποιός Μάκης Παπαδημητρίου.
Κύρος Παπαβασιλείου: «Η ζωή είναι το μόνο μας καταφύγιο» Facebook Twitter
Τα περισσότερα πράγματα που μας απασχολούν μένουν ανείπωτα και η πολυπλοκότητα του κάθε άλλου είτε παραμένει μυστική είτε μειώνεται σε μια απλοποίηση που γεννά φασιστικές απόψεις.

— Ιδανικά, τι θα θέλατε να αποκομίσει ο θεατής μετά το πέρας της προβολής;
Την εμπειρία ενός ταξιδιού μέσα σε έναν άλλο κόσμο, μέσα στο φάσμα της ζωής.  Από κει και πέρα, να διαισθανθεί ότι κάθε ζωή είναι πολύτιμη. Και τέλος, αν μπορώ να επιθυμήσω κάτι τέτοιο, να καταλάβει ο θεατής ότι μπορεί να υπάρχουν και τέτοιου είδους ταινίες που μπορούν να συσχετιστούν και να επικοινωνήσουν μαζί του.

— Πώς καταλήξατε στον ιδιαίτερο τίτλο της ταινίας;
Ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει στην εξέλιξη του μεταξοσκώληκα σε πεταλούδα. Αυτή έχει τέσσερα στάδια: κάμπια, νύμφη, χρυσαλίδα και ακμαίο. Έφαγα τα δύο τελευταία και έβαλα το «πεταλούδα» για να γίνει τρίλεξο και να αντηχεί στις λέξεις «παρελθόν, παρόν, μέλλον». Παράλληλα, η λέξη νύμφη δεν περιορίζεται στο στάδιο εξέλιξης του εντόμου, επεκτείνεται και στη γυναίκα. Τέλος, η λέξη κάμπια στα αγγλικά μεταφράζεται ως embryo, κάτι που σχετίζεται με την ταινία.

— Ποιες ήταν οι κινηματογραφικές επιρροές σας;
Πέρα από τους μεγάλους σκηνοθέτες του 20ού αιώνα, είμαι αρκετά επηρεασμένος από τον υπερρεαλιστικό και τον ποιητικό κινηματογράφο. Παράλληλα, με έχουν επηρεάσει φιλόσοφοι όπως ο Ντεριντά, αλλά πολύ περισσότερο ποιητές όπως ο Σαχτούρης και ο Τσέλαν. Τέλος, έχω κάνει σπουδές στη μουσική και κάθε χρονικό έργο, όπως η ταινία, το βλέπω ως ένα κομμάτι μουσικής.

Η ταινία «Κάμπια Νύμφη Πεταλούδα» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους από τη Weird Wave.

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 Τinto Brass (1933-2026). Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Οθόνες / Τinto Brass (1933-2026): Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Ο αμφιλεγόμενος Ιταλός δημιουργός που παραλίγο να σκηνοθετήσει το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ώθησε, εν μέρει ερήμην του, τον κινηματογραφικό ερωτισμό σε οργιαστικά άκρα με τον διαβόητο «Καλιγούλα».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ηλίας Γιαννακάκης και ο Γιάννης Οικονομίδης μιλάνε για την ταινία «Μάχη»

Οθόνες / «Ρε συ, Ηλία, πας να τα βάλεις με τα ιερά και τα όσια;»

Στη νέα ταινία του Ηλία Γιαννακάκη ένας αξιωματικός του ελληνικού στρατού γίνεται γυναίκα. Ο σκηνοθέτης συζητά με τον Γιάννη Οικονομίδη, ο οποίος συμμετέχει ως ηθοποιός, πώς τού γεννήθηκε η παράτολμη ιδέα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο βραβευμένος στις Κάννες «Μινώταυρος», η «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι, ελληνικές ταινίες που ξεχώρισαν διεθνώς, τιμητικά βραβεία στους Νίκο Γραμματικό και Σταύρο Ξαρχάκο: Το φετινό Φεστιβάλ λάμπει με μεγάλα ονόματα και απρόσμενες προβολές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Απώλειες / Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Ο Sir Patrick δεν ήταν μόνο ο διακεκριμένος ερμηνευτής των σαιξπηρικών ρόλων, αλλά διέθετε αυτοσαρκαστικό χιούμορ, ως βέρος Βρετανός. Από τον καθηγητή στο X-Men μέχρι τον κυβερνήτη του Star Trek, απέδειξε πως η παιδεία και η αβίαστη ευγένεια είναι οι πραγματικές υπερδυνάμεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Για να φτάσει η ταινία στο κοινό χρειάζεται ένα πλαίσιο που μόνο η πολιτεία μπορεί να δώσει»

Οθόνες / Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως μαγαζί. Το ίδιο και ο κινηματογράφος»

Ο Ελληνογερμανός σκηνοθέτης της βραβευμένης ταινίας «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν», που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μιλά για έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το χρήμα και την προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν χώρο και χρόνο όπου μπορεί να γεννηθεί η αγάπη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι σταρ μιας άλλης εποχής που ανακαλύπτει ξανά η Gen Z

Οθόνες / Iconic! Πώς η Gen Z ερωτεύτηκε τους παλιούς σταρ

Από την Τζέσικα Λανγκ και την Κάθι Μπέιτς στο «American Horror Story» μέχρι την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν στο «Grace and Frankie», ένα εντελώς διαφορετικό, νεανικό κοινό ανακαλύπτει ξανά και αποθεώνει ηθοποιούς που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Στη νέα «Carrie», ο τρόμος έχει προφίλ στα social media

Οθόνες / Στη νέα «Carrie», ο τρόμος έχει προφίλ στα social media

Πενήντα χρόνια μετά την εμβληματική ταινία του Μπράιαν ντε Πάλμα, ο Μάικ Φλάναγκαν μεταφέρει την ιστορία του Στίβεν Κινγκ στη μικρή οθόνη μέσα από μια σειρά που εξερευνά τους εφιάλτες των σημερινών εφήβων, με φόντο την ψηφιακή ζωή και το διαδικτυακό bullying.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Τέσσερις ξεχωριστές κουίρ ταινίες για το 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Τέσσερις κουίρ ταινίες που θα δούμε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Λίγο πριν από την έναρξη του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είδαμε τέσσερα ξεχωριστά φιλμ κουίρ θεματικής, από τη Βρετανία, την Ισπανία και τις ΗΠΑ, που θα προβληθούν στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες» και αναμένεται να συζητηθούν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ