Το Όντως φιλιούνται; είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του νεαρού Έλληνα σκηνοθέτη Γιάννη Κορρέ. Ο Κορρές που έχει δουλέψει σε διάφορες ταινίες ως βοηθός σκηνοθέτη, όπως το «Σύμπτωμα» του Άγγελου Φραντζή, κατάφερε να γράψει το σενάριο και να σκηνοθετήσει μια ρομαντική κομεντί με την οποία μάλιστα συμμετέχει στο φετινό φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
Η ταινία ρίχνει φως στις ζωές και τους έρωτες της νέας γενιάς, με χιούμορ και τρυφερότητα. Ο Ντάνυ και η Στέλλα, λίγο πριν τα τριάντα, ζουν τη πρώτη φάση της σχέσης τους. Η επίσκεψη του Αχιλλέα στο σπίτι του Ντάνυ γίνεται αφορμή για μία συζήτηση γύρω από το τι σημαίνει να υπάρχεις στη σύγχρονη πραγματικότητα και παράλληλα μας παραπέμπει στο χρονικό της σχέσης του ζευγαριού. Η ταινία, έχει για κεντρικό χαρακτήρα τον Ντάνυ, ο οποίος μπλέκεται σε διάφορες κωμικοτραγικές καταστάσεις ενώ την μουσική υπογράφει ο The Boy, aka Αλέξανδρος Βούλγαρης, o οποίος εμφανίζεται κιόλας.
Το ελληνικό σινεμά ναι μεν ανοίγεται και εξελίσσεται αλλά ο κόσμος που δουλεύει σε αυτό κάποια στιγμή θα εξαντληθεί. Πρέπει να καταλάβουμε πως ο κινηματογράφος, και ο πολιτισμός γενικότερα, για κάποιους είναι επάγγελμα και όχι χόμπι.
«Ο βασικός λόγος που θέλησα να κάνω αυτή την ταινία είναι απλά διότι αποφάσισα να κάνω μία ταινία. Τα υπόλοιπα προέκυψαν. Αν και τελικά ήταν μια διαδικασία που άλλαξε και μένα τον ίδιο, το Όντως Φιλιούνται; είναι μια αρκετά αυτοαναφορική ταινία και με έμαθε να είμαι πιο παρατηρητικός επί της ουσίας», εξηγεί ο Κορρές και συνεχίζει «Υπάρχει ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό σε όσους βρισκόμαστε στο κατώφλι των τριάντα και αυτό είναι πως βγήκαμε από τις σχολές μας σε μία αγορά εργασίας ουσιαστικά ανύπαρκτη και σε μία κοινωνία σε έκρυθμη κατάσταση. Αυτό κάποιους τους σπρώχνει στο άγχος και στον πανικό και άλλους στην απαξίωση και τον μηδενισμό. Παράλληλα οι ιδεολογίες απαξιώνονται και άρα χάνονται οι σταθερές, οπότε έχουμε μια γενιά που μετεωρίζεται χωρίς καμία προοπτική. Αυτό που ήθελα να κάνω είναι μία χαλαρή προσέγγιση της γενιάς αυτής. Να κατανοήσω την ελαφρότητα της και να αναδείξω το χιούμορ της».
Η ταινία από την αρχική γραφή του σεναρίου έως την τελική διαδικασία του μοντάζ πήρε δύο χρόνια για να ολοκληρωθεί και γυρίστηκε σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, Γκύζη, Εξάρχεια, Μοναστηράκι, Πεδίον του Άρεως, Ζωγράφου, Μεταξουργείο.
«Τι μου δίδαξε η εμπειρία του να δημιουργείς μια ταινία από το μηδέν; Τη σημασία των συνεργατών και την ανάγκη του να έχεις άγνοια κινδύνου», θα πει ο Κορρές. Τον ρωτάω πως βλέπει ένας νέος σκηνοθέτης την εξέλιξη του ελληνικού σινεμά. «Κοίτα, ζούμε μία περίεργη αντίφαση. Από την μία έχουμε όλο και περισσότερες καλές ταινίες κάθε χρόνο. Από την άλλη, αυτές οι ταινίες γίνονται με όλο και λιγότερα χρήματα και περισσότερο κόπο από τους ανθρώπους που τις φτιάχνουν. Και επειδή ακούω πολύ συχνά, και το άκουσα και στην έναρξη του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης από τον πρώην –πλέον- υπουργό πολιτισμού, για τα καλά της κρίσης, νομίζω πως κάποια στιγμή πρέπει το όλο πράγμα να αντιμετωπιστεί με την σοβαρότητα που του αρμόζει. Το ελληνικό σινεμά ναι μεν ανοίγεται και εξελίσσεται αλλά ο κόσμος που δουλεύει σε αυτό κάποια στιγμή θα εξαντληθεί. Πρέπει να καταλάβουμε πως ο κινηματογράφος, και ο πολιτισμός γενικότερα, για κάποιους είναι επάγγελμα και όχι χόμπι.»
— Τι είναι αυτό που περιμένεις να δεις περισσότερα απ' όλα στο φετινό Φεστιβάλ;
«Είναι η πρώτη χρονιά που ανεβαίνω στο φεστιβάλ γι' αυτό και είπα να έρθω από την αρχή και να μείνω μέχρι τέλους. Το πρόγραμμα είναι δυνατό καθώς παίζει αφιέρωμα στον αγαπημένο Philippe Grandrieux, πολλές ελληνικές πρεμιέρες που περιμένω και πολύ ενδιαφέρον διαγωνιστικό. Αυτό όμως που περιμένω πως και πως είναι το Νήμα του The Boy. Το είδα πριν την τεχνική επεξεργασία και πιστεύω πως είναι πολύ μεγάλη ταινία σε κάθε επίπεδο. Τόσο τεχνικά όσο και ιδεολογικά. Είναι μία ταινία εντυπωσιακή, βαθιά θλιμμένη και άγρια, ανεπιφύλακτα συναισθηματική και αρχιδάτη. Περιμένω λοιπόν να το δω ολοκληρωμένο.»
info:
Η πρώτη προβολή της ταινίας στα γίνει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης στις 10/11 στις 20:00 και 11/11 στις 15:00 στην Αίθουσα Μαρκετάκη.
