Όσκαρ 2019: Αναλυτικά οι νικητές των βραβείων

Όσκαρ 2019: Αναλυτικά οι νικητές των βραβείων Facebook Twitter
H Ολίβια Κόλμαν με το Όσκαρ Α γυναικείου ρόλου για το «The Favourite»
4

Η 91η απονομή των βραβείων Όσκαρ ολοκληρώθηκε πριν από λίγο με το βραβείο της Καλύτερης Ταινίας να πηγαίνει στο «Green Book».

Το Όσκαρ Σκηνοθεσίας κέρδισε ο Αλφόνσο Κουαρόν για το «Roma», επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά που τον ήθελαν φαβορί.

Ήταν το ένα από τα 3 συνολικά βραβεία που κέρδισε η ταινία του Μεξικανού δημιουργού, ο οποίος παρέλαβε επίσης τα Όσκαρ Φωτογραφίας και Ξενόγλωσσης Ταινίας. 

Από τις 10 συνολικά υποψηφιότητες, η ταινία «The Favourite» του Γιώργου Λάνθιμου απέσπασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την εξαιρετική ερμηνεία της Ολίβια Κόλμαν, η οποία κατάφερε να νικήσει το φαβορί Γκλεν Κλόουζ.

Στις υπόλοιπες κατηγορίες των ρόλων επικράτησαν οι Ράμι Μάλεκ (Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για το «Bohemian Rhapsody»), Ρετζίνα Κινγκ (Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για το «If Beale Street Could Talk») και Μαχέρσαλα Άλι (Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για το «Green Book»). 

Στα σενάρια κέρδισαν οι ταινίες «Green Book» (πρωτότυπο) και «BlacKkKlansman» (διασκευασμένο).

Συνολικά το «Bohemian Rhapsody» απέσπασε 4 Όσκαρ, ενώ από 3 κέρδισαν οι ταινίες «Black Panther», «Green Book» και «Roma».

Όσκαρ 2019: Αναλυτικά οι νικητές των βραβείων Facebook Twitter
O Αλφόνσο Κουαρόν κέρδισε Όσκαρ Σκηνοθεσίας, Φωτογραφίας και Ξενόγλωσσης Ταινίας για το «Roma» (Getty Imags/ Ideal Image)

Αναλυτικά η λίστα των βραβείων

Καλύτερη Ταινία: Green Book

Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν (Roma)

A' Ανδρικός Ρόλος: Ράμι Μάλεκ (Bohemian Rhapsody)

Α' Γυναικείος Ρόλος: Ολίβια Κόλμαν (The Favourite)

Β' Ανδρικός Ρόλος: Μαχέρσαλα Άλι (Green Book)

Β' Γυναικείος Ρόλος: Ρετζίνα Κινγκ (If Beale Street Could Talk)

Πρωτότυπο Σενάριο: Green Book

Διασκευασμένο Σενάριο: BlacKkKlansman

Ξενόγλωσση Ταινία: Roma

Φωτογραφία: Roma

Μουσική: Black Panther

Κοστούμια: Black Panther

Σκηνικά: Black Panther

Μοντάζ: Bohemian Rhapsody

Ήχος: Bohemian Rhapsody

Μιξάζ: Bohemian Rhapsody

Ειδικά Εφέ: First Man

Μεϊκάπ & Κομμώσεις: Vice

Τραγούδι: Shallow (A Star Is Born)

Μεγάλου Μήκους Animation: Spider-Man: Into The Spider-Verse

Μικρού Μήκους Animation: Bao

Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ: Free Solo

Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ: Period. End of Sentence

Μικρού Μήκους Ταινία: Skin

Δείτε εδώ τι συνέβη λεπτό προς λεπτό και όλα τα highlights της 91ης τελετής απονομής των βραβείων Όσκαρ >>>

Culture
4

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Culture / Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Το κοστούμια που δημιούργησε ο Ιταλός ενδυματολόγος Mάσιμο Καντίνι Παρίνι για να ντύσει την Αντζελίνα Τζολί ως Μαρία Κάλλας στην ταινία του Πάμπλο Λαραΐν σε μια αποκαλυπτική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μαμά δεν είναι πια εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Η Mαμά Δεν Είναι Πια Εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τρία σώματα, τρεις μηχανές εικόνας, τρεις στιγμές πριν από την οριστική παράδοση. Ο Connor Storrie στο πέρασμα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Met Gala, ο Clavicular στο κέντρο μιας Gen Z φαντασίωσης αρρενωπότητας που μετατρέπει την ομορφιά σε αλγόριθμο, και ο Pasolini στις φωτογραφίες του Dino Pedriali, όπου το γυμνό σώμα κοιτάζεται πια με τη γνώση του μετά. Μια σκοτεινή ΟΑΣΗ για την επιθυμία, τη φήμη, το αρχείο και το βλέμμα που δεν ξέρει πάντα πότε να σταματήσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τι κοινό μπορεί να έχουν η Κάιλι Μινόγκ που χορεύει εξαντλημένη μετά το Met Gala, η Κέιτ Μπλάνσετ και μια τίγρη μέσα σ’ ένα σούπερ μάρκετ, ο Jonathan Anderson με τα πουκάμισα που έπνιξαν τόσα αγόρια, η Donatella Versace με τακούνια και η Jan Morris που ταξίδεψε παντού για να φτάσει στην καλοσύνη;
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Πολιτισμός / Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Με αφορμή τέσσερις νέες σκηνικές εκδοχές της μόνο στη Νέα Υόρκη μέσα στο 2026, η Αντιγόνη επιστρέφει ξανά στο τώρα ως το έργο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τι συμβαίνει όταν η εξουσία χάνει το όριό της και ο κόσμος βγαίνει από τη θέση του.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν κοπάζει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γιώργος Μαρίνος: η πιο άγρια ντροπή της πίστας

Γιώργος Μαρίνος / Γιώργος Μαρίνος: Είσαι μεγάλος σταρ, αγάπη μου!

Ο Πάνος Μιχαήλ γράφει για τον Γιώργο Μαρίνο ως τον άνθρωπο που ξεστόμισε «εγώ κύριε είμαι ομοφυλόφιλος» όταν η λέξη μπορούσε να σε τελειώσει. Η Ελλάδα τον έκανε θέαμα για να τον αντέξει. Εκείνος όμως ανέβηκε στην πίστα και δεν μίκρυνε.
THE LIFO TEAM
Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Culture / Η μποέμ ζωή της πρώτης Νύφης του Φρανκενστάιν

Παρότι εμφανίστηκε στην οθόνη για λιγότερο από τρία λεπτά, η ερμηνεία της Elsa Lanchester άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογραφικού τρόμου, ενώ η ίδια έζησε μια αντισυμβατική, μποέμ ζωή στο Λονδίνο και το Χόλιγουντ του 20ού αιώνα.
THE LIFO TEAM

σχόλια

3 σχόλια
Έλεος με τις θεωρίες συνομωσίας, το Όσκαρ το χάσαμε γιατί η μεξικάνικη μαφία λαδώνει για να έχει δεύτερο σκηνοθέτη την Ακαδημία και να παίρνει βραβεία στα χαρτιά. Δεν πειράζει, εμείς δεν είμαστε Λάνθιμος για τις κούπες, όπου παίζει θα τον ακολουθούμε.
Το έχασε πάλι η Γκλεν αλλά θα τουλάχιστον δεν κέρδισε μία ταινία που προσπαθείς να τη δεις μία φορά. Καλή η μορφή και το ύφος αλλά ρε παιδιά να γίνετε και κάτι σε 135'