Η ΣΥΝΤΑΓΗ: Το γουακαμόλε του Μεξικού

Η ΣΥΝΤΑΓΗ: Το γουακαμόλε του Μεξικού Facebook Twitter
9

Το γουακαμόλε του Μεξικού

 

Τις καλές εποχές της αφθονίας και των ταξιδιών, είχα πάει και στο Μεξικό.

Εκεί δοκίμασα διάφορα ωραία και παράξενα, όπως κατσαρίδες και σκουλήκια της γης, τεμπούρες εξωτικών ψαριών και σοκολατένιες σος πάνω σε μοσχαρίσια φιλέτα.

Να μου πείτε τώρα να σας τα περιγράψω, δεν θυμάμαι, με γελάει η γεύση μου. Πίσω στη γαστρονομική μου βαλίτσα, έφερα μόνο δυό πράγματα: τις μαργαρίτες από centenario τεκίλες και ένα γουακαμόλε. Δώδεκα ώρες τη μέρα έπινα τεκίλες, τις υπόλοιπες δώδεκα έτρωγα γουακαμόλε. Και τις δυό αυτές μαγείες στην πατρίδα μας δεν μπορείς να τις αναπαράγεις, δεν ξεκολλάνε από τον τόπο τους, δεν μεταναστεύουν.

Οι centenario είναι δυσεύρετες και κοστίζουν πολύ, κι εδώ δεν έχεις φρέσκο tamarind να βάλεις σε μια μαργαρίτα. Όσο για το γουακαμόλε, ποτέ στη χώρα μας ένα αβοκάντο δεν απέκτησε τόσο βουτυρένια και νόστιμη υφή, ποτέ ένα λάιμ δεν γέμισε δυό οικοδομικά τετράγωνα με το λιγωτικό άρωμά του.

Γουακαμόλε, όμως, στο περίπου-νόστιμο, μπορείς να φτιάξεις. Αν βρεις και κρητικά αβοκάν-ντο, όπως τα προφέρουν στο νησί, είσαι και πολύ τυχερούλης, γιατί τα χανιώτικα έχουν άλλη-γευστική-χάρη. Το γουακαμόλε το αγαπώ γιατί είναι χορταστικό αλλά και φινετσάτο, αρωματικό αλλά και γήινο, άντρας και γυναίκα μαζί, γιν και γιανγκ.

Το τρως σαν σαλάτα, το καταβροχθίζεις μόνος σου μπροστά στην τηλεόραση, το βγάζεις για «καλό» πρώτο σ’ένα τραπέζι, το μοιράζεσαι και με τους κολλητούς, τσαλαβουτώντας κατευθείαν από το μπολάκι καλαμποκένια τσιπς, ψημμένες αραβικές πίτες και κριτσινάκια αλλά το χρησιμοποιείς και σαν σος σε ένα κοτόπουλο στη σχάρα. Α, και γίνεται μέχρι να πεις κύμινο.

Μόνο, προσοχή: να ωριμάσεις όσο πρέπει τα αβοκάντο. Με άγουρα, δεν γίνεται. Με υπερώριμα και μαυρισμένα πικρίζει ανελέητα, είναι για πέταμα.

 _____________

Υλικά για 1 μεγάλο μπολάκι

2 αβοκάντο

1 μικρό κρεμμύδι

11/2 λάιμ το χυμό και το ξύσμα από το 1 λάιμ

2 κ.σ. ελαιόλαδο

αλάτι

(για το σερβίρισμα)

6 ντοματίνια ψιλοκομμένα στα 4

4-5 κλωναράκια φρέσκο κόλιαντρο χοντροκομμένο

αλάτι

Εκτέλεση

Χτυπάμε στο μπλέντερ όλα μαζί τα υλικά μέχρι να πάρουμε ένα ομοιόμορφο μείγμα. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε το αλάτι.

Πριν το σερβίρουμε, βάζουμε πάνω του τα ντοματίνια, τον κόλιαντρο και αλατίζουμε ελαφρά.

Γεύση
9

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Ιστορία μιας πόλης / Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Αυτή ειναι η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Η αθηναϊκή κουζίνα αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με τις ορέξεις και τα γούστα των κατοίκων της. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης της πόλης. Στο νέο του βιβλίο, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καταγράφει αυτήν τη συναρπαστική ιστορία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
CHECK Milos

Γεύση / Milos: Εκεί που η ελληνική πρώτη ύλη γίνεται τέχνη

Στο εστιατόριό του στο κέντρο της Αθήνας ο Κώστας Σπηλιάδης διατηρεί όλα όσα τον έφεραν στην κορυφή της παγκόσμιας εστίασης, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία με καθαρές γεύσεις και άριστες πρώτες ύλες, συνδυάζοντας παράδοση και εκλεπτυσμένη αισθητική.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
«Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε καν αγορά για κρασί»

Το κρασί με απλά λόγια / «Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε αγορά για κρασί»

Σε μια γωνιά της Ελλάδας που δεν είχε ούτε παράδοση σύγχρονης οινοποίησης ούτε αγορά για να τη στηρίξει, μια γυναίκα αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν. Η Μελίνα Τάσσου δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο στη Θράκη και παραμένει η μοναδική οινολόγος της περιοχής.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ποια κρασιά θα απογειώσουν τον παραδοσιακό μπακαλιάρο σκορδαλιά της 25ης Μαρτίου

Γεύση / 25η Μαρτίου: Τα καλύτερα κρασιά για μπακαλιάρο σκορδαλιά

Κάθε γιορτή και σχόλη για μένα είναι μια ευκαιρία χαράς και απόλαυσης. Όχι ότι τις άλλες μέρες πρέπει να μιζεριάζουμε, απλώς οι γιορτές είναι μια υπενθύμιση να απολαύσουμε ακόμη περισσότερο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ

σχόλια

7 σχόλια
αν βαλεις το κουκούτσι από το αβοκάντο στη μέση του μπολ που έχεις τη σαλάτα για ένα περίεργο λόγο δε μαυρίζει.μου ειπαν το τιπ το δοκίμασα και δουλεύει,ούτε μεμβράνες ούτε τίποτα.προσωπικά προτιμώ το γουακαμόλε όχι στο μπλεντερ,μου αρέσει να λιώνω λιγο το αβοκάντο με πηρούνι.η αλήθεια είναι έχω βρει άπειρες συνταγές και δεν ξέρω ποια είναι η αυθεντική, μου έχουν σερβίρει για γουακαμόλε από αβοκάντο-γιαούρτι-σκόρδο μέχρι αβοκάντο-τομάτα-κόλιανδρο.και όλες είναι πεντανόστιμες.το αβοκάντο είναι από τους βασιλιάδες της κουζίνας.
Παιδια εγω θα την πω την αμαρτια μου: πιο πολυ απ’την αυθεντικη συνταγη μ’αρεσει η εξΑμερικανισμενη με jalapenos, το ζουμι απ’τις jalapenos και μπολικη sourcream. (σλιουρπ)
Καλή διαφοροποίηση, μόνο προσοχή στη κάψα των Jalapenos σε κονσερβάκι. Καίνε ακόμα πιό πολύ από τις φρέσκες. Η ξινή κρέμα η το γιαούρτι θα βοηθήσουν λίγο. Έχει πιάσει καλοκαίρι για τα καλά στο Τέξας και το guacamole είναι κάτι συχνό στο τραπέζι. Πλακώσανε και τα μεγάλα avocados από τη Καλιφόρνια και ο φρέσκος κόλιανδρος είναι το συνηθισμένο βότανο στα μανάβικα. Ευχαριστώ τους φίλους και φίλες του LIFO για τις συμβουλές.
Προσωπικό tip για το αβοκάντο: αλέθουμε τον φρέσκο κόλιανδρο μαζί με τα υπόλοιπα υλικά, και προσθέτουμε και λίγη ψιλοκομμένη πιπεριά φλωρίνης (δεν την αλέθουμε μαζί με τα άλλα, γιατί θα μας καταστρέψει χρώμα αλλα και γέυση).Για να γίνει επίσης πιο κρεμώδες, βάζουμε και μια κουταλιά γιαούρτι (όχι παραπάνω όμως!).
Οπως είπε και ο/η viaggiatore πιό πάνω, αντί για μπλέντερ, χρησιμοποίησε ένα πηρούνι και ανακάτεψε τα υλικά μαζί. Επειδή το φτιάχνω συχνά, να προτείνω το εξής: αναμείξτε πρώτα το αβοκάντο με το χυμό από δυό limes μεσαίου μεγέθους με δυό κουταλάκια του γλυκού κύμινο σκόνη και ένα με δυό κουταλάκια αλάτι χοντρό. Μετά βάλτε τα ψιλοκομένα ντοματάκια (Roma λεγονται στο μάναβη), το κρεμύδι (κόκινο, αν γίνεται) και τα ψιλοκομένα φύλλα κόλιαντρου, αλλά προσθέστε και ψιλοκομένη πράσινη πιπεριά. Αν θέλετε να το κάνετε και λίγο πικάντικο, βάλτε και μιά ψιλοκομένη καυτερή πιπεριά η jalapeno, αν έχετε. Καλή όρεξη.
Επίσης ωραίο και με κύμινο και λίγη γλυκιά πάπρικα. Και δεν είναι απαραίτητο το μπλέντερ, μπορείς να λιώσεις το αβοκάντο με το πιρούνι και να το ανακατέψεις με το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και ντομάτα. Για το μαύρισμα δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, είναι πιάτο που δεν κρατάει, έτσι κι αλλιώς. Προσωρινά το σώζει κάπως το λάιμ, ή μπορείς να πετάξεις το πάνω πάνω που έχει οξειδωθεί.