Όσο περισσότερο μας κλέβουν τη ζωή, τόσο μας ταΐζουν με έθνος και φυλή

Όσο περισσότερο μας κλέβουν τη ζωή, τόσο μας ταΐζουν με έθνος και φυλή Facebook Twitter
SOOC
37

«Όσο περισσότερο μας κλέβουν τη ζωή, τόσο μας ταΐζουν με έθνος και φυλή» λέει ένα παλιό εξαρχειώτικο σύνθημα και για μια ακόμα φορά μακαρίζω εαυτόν που με τέτοιες ιδέες «γαλουχήθηκα» γενόμενος άπατρις, διεθνιστής και κοσμοπολίτης, που δεν «ψάρωσα» ποτέ με εθνοκάπηλες ηλιθιότητες τύπου «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», «Ελλάς το μεγαλείο σου βασίλεμα δεν έχει» ή το πιο πρόσφατο μακεδονομαχικό «το όνομά μας είναι η ψυχή μας», λες και άμα κερδίσουμε το Μακεδονικό την αμέσως επόμενη μέρα θα μας αποκαλυφθεί διάπλατα το νόημα της ζωής, θα πάρουμε γενναία αύξηση ή/και προαγωγή, θα μας χαρίσουνε μετά χαράς χρέη, οφειλές και πρόστιμα, θα μας χαμογελάσει πλατιά μέχρι κι αυτή-ός που μέχρι χτες μας έριχνε μεγαλοπρεπή χυλόπιτα.

Ο ίδιος ο Μεγαλέξανδρος, στο απόγειο της δόξας του και μιμούμενος τους ηττημένους Αχαιμενίδες, είχε διακηρύξει σύμφωνα με κάποιες αρχαίες πηγές το 324 π.Χ. στη Συρία ότι «δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν... τους καταμερίζω με μόνο κριτήριο την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο» – ακόμα κι αν δεν το είπε έτσι ακριβώς, η όλη πολιτική του σε αυτή την κατεύθυνση κινούνταν μετά τη Βαβυλώνα, κάτι που μάλλον θα χάλαγε τα εγχώρια εθνίκια.

«Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν... τους καταμερίζω με μόνο κριτήριο την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο» είχε διακηρύξει ο ίδιος ο Μεγαλέξανδρος στη Συρία, το 324 π.Χ.


Είκοσι πέντε χρόνια μετά τις ογκώδεις συγκεντρώσεις της Θεσσαλονίκης που με την αγαστή καθοδήγηση και τις ευλογίες της «Δεξιάς του Κυρίου», θρησκευτικής και κοσμικής, αφενός τορπίλισαν τη λύση του Μακεδονικού, αφετέρου αποτέλεσαν ιδεώδες λίπασμα για τα ζιζάνια του εθνικισμού και του φασισμού που έμελλε να γίνουν δάσος εφιαλτικό την επόμενη δεκαετία. Ο σκοταδισμός, αυτόχθονων και μεταφερόμενος, ξανάδωσε δυναμικό «παρών» στη συμπρωτεύουσα, σε αισθητά μικρότερη κλίμακα απ' ό,τι το '92 μεν και δίχως καμιά επίσημη θεσμική στήριξη αλλά παραμένοντας το ίδιο απεχθής, κακόγουστος, εμετικός και εγκληματικά επικίνδυνος, όπως απέδειξαν οι εμπρηστικές επιθέσεις χρυσαυγιτών –στην πρώτη θεαματική «δημόσια δράση» τους εδώ και χρόνια– και συμπαθούντων κατά του κοινωνικού χώρου «Σχολείο» και της στεγαζόμενης σε μοναδικό διατηρητέο αντιεξουσιαστικής κατάληψης Libertatia, όπου από τύχη δεν υπήρξαν θύματα (οι ένοικοι συμμετείχαν σε αντιεθνικιστική συγκέντρωση), καθώς και η βεβήλωση, για μια ακόμα φορά, του Μνημείου του Ολοκαυτώματος στην Αριστοτέλους, παραμονές κιόλας της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης της Shoah, αντάμα με συνθήματα κατά του «σκλάβου των Εβραίων» δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη. 

Όλα αυτά αυτά σε μια χώρα που παραμένει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπου κανένα επώδυνο μέτρο απ' όσα ψηφίστηκαν μετά τη «μεγάλη ήττα» του καλοκαιριού του '15 δεν στάθηκε ικανό να κινητοποιήσει ούτε κατά διάνοια τόσο κόσμο, – αλλά είναι, βλέπεις, ακριβώς σε τέτοιες συγκυρίες που ο μεταφυσικός λαϊκισμός της τιμής και του αίματος υπονομεύει την κοινωνία των πολιτών, ναρκοθετώντας την όποια επίφαση δημοκρατίας.


Όχι, δεν είναι να πανικοβάλλεται κανείς με το χτεσινό συλλαλητήριο, παρά τα παρατράγουδα –ανάθεμα κι αν μερικές δεκάδες από τους συγκεντρωμένους θα προθυμοποιούνταν και να πολεμήσουν ακόμα, αν χρειαστεί, για τη Μακεδονία «μας», ανάθεμα κι αν κάποιοι από τους χιλιάδες Βορειοελλαδίτες που συμμετείχαν θα σταματήσουν ξαφνικά να ταξιδεύουν στην «ακατονόμαστη» χώρα για ψώνια, τζόγο, φτηνή βενζίνη, ιατρικές υπηρεσίες χαμηλού κόστους κ.λπ.– σε τέτοιες περιπτώσεις, βλέπεις, η γυναίκα του Καίσαρα οφείλει να φαίνεται «τίμια», όχι όμως και να είναι γιατί έχουμε κι ανάγκες...

Οφείλει όμως να προβληματιστεί με τη σοβαρότερη τα τελευταία χρόνια επίδειξη δύναμης της πιο αντιδραστικής, της πιο αποτρόπαιης Ελλάδας, αυτής που σε προκαλεί να δηλώνεις περήφανα ανθέλληνας, όσο κιτς και γκροτέσκα κι αν ήταν. Ειδικά όταν βλέπει και κομμάτι της αριστεράς, κυβερνώσας και μη, να παίζει στα φανερά ή στα μουλωχτά το «πατριωτικό» χαρτί, λησμονώντας πως «η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα» και πως οι «προλετάριοι», οι μη προνομιούχοι δηλαδή, άσχετα από κοινωνικές τάξεις, ράτσες, εθνικές καταγωγές, φύλα, σεξουαλικότητες κ.λπ., «δεν έχουνε πατρίδα» ή, ακόμα κι αν έχουν, την ορίζουν με εντελώς διαφορετικά κριτήρια!


Δεν έχει επίσης, θαρρώ, κανένα απολύτως νόημα να αναρωτηθεί κανείς αν αυτοί οι 90, 100, άντε 200.000 παρδαλοί «Ελληνόψυχοι» με τα φλάμπουρα, τα κιτς συνθήματα και τις καρναβαλίστικες στολές που μαζεύτηκαν φουριόζοι στο λιμάνι είναι «ορίτζιναλ» φασίστες σοβινιστές ή ανησυχούντες «αγνοί πατριώτες», όπως ακριβώς δεν έχει νόημα το πόσοι ψηφοφόροι της Χ.Α. είναι «γνήσιοι ναζί» – η Ιστορία έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι δίχως «χρήσιμους ηλίθιους» κανένας σανοπωλητής δεν έκανε καριέρα. Και, ναι, περίσσεψαν χθες στη συμπρωτεύουσα τόσο οι σανοπωλητές όσο και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι».


• Σανοπωλητές:

α) Άνθιμος στη Σαλονίκη, Αμβρόσιος στο Αίγιο και λοιποί Ταλιμπάν της Ορθοδοξίας – ο Ιερώνυμος δεν πήρε επισήμως θέση, παρ' ότι εκ των συνδιοργανωτών των μακεδονομαχικών συλλαλητηρίων του '92, μια «ουδετερότητα» που ωστόσο μόνο ως κατάφαση εκλαμβάνεται, εφόσον δεν συνοδεύτηκε από ρητή καταδίκη του εθνοφυλετισμού ως θα όφειλε, με βάση τους ίδιους τους εκκλησιαστικούς κανόνες.

β) Κυριάκος Μητσοτάκης: Απέφυγε επίσης την άμεση ανάμειξη (την πήρε όλη πάνω του ο ορίτζιναλ ακροδεξιός αντιπρόεδρός του), μιλώντας γενικά κι αόριστα για «ευαισθησίες», καλώντας τους βουλευτές του να αποφασίσουν κατά συνείδηση αν θα κατέβουν (άρα, όσοι δεν θα το έκαναν, θα φάνταζαν ασυνείδητοι), ακολουθώντας γενικότερα μια οπορτουνιστική τακτική που σίγουρα θα βρει μπροστά του, αν ποτέ κυβερνήσει.

γ) Πάνος Καμμένος, το έτερον ήμισυ μιας εκτρωματικής, όπως έχει εξελιχθεί, συγκυβέρνησης.

δ) Ο πάλαι πότε φέρελπις εκσυγχρονιστής περιφερειάρχης Τζιτζικώστας, η Εύα Καϊλή της ΔΗΣΥ, ο Λεβέντης, ο Ζουράρις, η Πατουλίδου, ο Νίκος Λυγερός και ο Φράγκος Φραγκούλης, ο υπόδικος Ψωμιάδης, οι συντάκτες του ψευδώνυμου, αριστερής φρασεολογίας «ψηφίσματος της ανοικτής λαϊκής συνέλευσης της Θεσσαλονίκης», η Χ.Α. και τα δεκάδες ακροδεξιά γκρουπούσκουλα, μαζί και κάτι «αριστερά» εθνικιστικής κοπής, που «είδαν φως και μπήκαν».


• Χρήσιμοι ηλίθιοι:

α) Οι «εγώ δεν είμαι εθνικιστής αλλά θα κατέβω γιατί είμαι πατριώτης» που κάνανε τις καλύτερες πλάτες στις φάλαγγες της μαύρης τάξης.

β) Οι διαμαρτυρόμενοι επειδή η κρατική τηλεόραση δεν έδειξε σε ζωντανή αναμετάδοση το συλλαλητήριο, πράγμα που προς τιμή του δεν έκανε κανένα μεγάλο ιδιωτικό κανάλι, ακόμα και από τα ευθέως αντιπολιτευόμενα. Προσωπικά, ελάχιστη εκτίμηση τρέφω για την ΕΡΤ, επικροτώ όμως απόλυτα τη στάση που κράτησε, έστω κι αν ήταν «κατόπιν άνωθεν εντολής» – το αντίθετο θα ήταν ένα τριτοκοσμικό αίσχος.

γ) Οι χουλιγκάνοι εκείνοι του «αντισυστημικού» ΠΑΟΚ που επίσης πρωτοστάτησαν στα επεισόδια αλλά και όλοι όσοι φαντασιώνονται ότι οι κερκίδες των οργανωμένων γεννάνε τάχα συνειδήσεις.

δ) Όσοι νομίζουν ότι είναι ποτέ δυνατό οι πολίτες μιας χώρας να αποφασίσουν με δημοψήφισμα την ονομασία μιας άλλης.

ε) Όλοι όσοι κάνουν τόπο ή σιγοντάρουν τη σύγχρονη εθνικιστική «μπίζνα» είτε στη μακεδονική είτε σε όποια άλλη εκδοχή της, πριμοδοτώντας παντός είδους «αφυπνιστές», «απελευθερωτές», «τιμωρούς» και συνωμοσιολόγους.

37

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τις εξεγέρσεις δεν τις κάνουνε πάντα οι «διαβασμένοι» κύριε Μακρόν

Casus Belli / Τις εξεγέρσεις δεν τις κάνουνε πάντα οι «διαβασμένοι» κύριε Μακρόν

Το παλιομοδίτικο, δασκαλίστικο κήρυγμα του εκνευρισμένου Γάλλου προέδρου σε νεαρό σπουδαστή που τάχα τον ειρωνεύτηκε αντικατοπτρίζουν απόλυτα το ύφος, το ήθος αλλά και τους μύχιους φόβους της εξουσίας σήμερα διεθνώς
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Δείξε μου το…Google search σου να σου πω ποιος είσαι

TV & Media / Δείξε μου το…Google search σου να σου πω ποιος είσαι

Με αφορμή το δημοσίευμα για τα πολλά αρνητικά αποτελέσματα που εμφανίζει για τους Εβραίους στην ελληνική της έκδοση η μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης, ψάξαμε ευρύτερα τι προκύπτει όταν κάνεις “search” για στοχοποιημένες μειονότητες ή/και πληθυσμιακές ομάδες. Και να τα αποτελέσματα...
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας Αλβανός «λάθρο» εξομολογείται

Ο ελληνικός ρατσισμός / Ένας Αλβανός «λάθρο» εξομολογείται

Η αλβανική μετανάστευση στην Ελλάδα και το αντίκτυπό της σε Έλληνες κι Αλβανούς μέσα από τη συγκινητική αυτοβιογραφία του Φατός Ρόσα «Εγώ, ο Λαθρομετανάστης» (εκδ. Ελεύθερος Τύπος), μια μαρτυρία δυνατή που καθηλώνει με την παραστατικότητα, την αμεσότητα και την ευστοχία της
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί η αθώωση των αστυνομικών που συμμετείχαν στην εκκένωση του Συντάγματος το '11 έχει πολλές σημασίες

Casus Belli / Γιατί η αθώωση των αστυνομικών που συμμετείχαν στην εκκένωση του Συντάγματος το '11 έχει πολλές σημασίες

Η αθωωτική απόφαση των δεκαοκτώ αστυνομικών που κατηγορούνταν για βιαιότητες κατά την επιχείρηση εκκένωσης της κατειλημμένης πλατείας Συντάγματος τον Ιούλιο του ’11 δεν εξέπληξε κανέναν και απογοήτευσε όποιον τυχόν έλπιζε σε ένα νέο ύφος και ήθος από πλευράς εξουσίας
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Tι πρέπει να διδαχτούμε από την περιπέτεια της Ηριάννας και του Περικλή

Casus Belli / Tι πρέπει να διδαχτούμε από την περιπέτεια της Ηριάννας και του Περικλή

Κάθε άνθρωπος που δίκαια διασώζεται από τα νύχια ενός συστήματος εξουσίας βαθιά διεφθαρμένου, αυταρχικού κι ανάλγητου είναι κέρδος για την κοινωνία, αλλά τι θα συμβεί αν στην περίπτωσή της Ηριάννας και του Περικλή βρεθούν κάποιοι λιγότερο νέοι και ωραίοι;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η προοπτική αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και ο συντηρητισμός του πολιτικού συστήματος

Casus Belli / Η προοπτική αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και ο συντηρητισμός του πολιτικού συστήματος

Σκέψεις σχετικά με το επίμαχο νομοσχέδιο αναδοχής για τα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, με αφορμή την 6η Γιορτή Οικογενειών Ουράνιο Τόξο στην Ακαδημία Πλάτωνος
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Γ' Παγκοσμίου Πολέμου;

Casus Belli / Πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Γ' Παγκοσμίου Πολέμου;

Από την κεντρική Αφρική ως την Αραβική χερσόνησο, από την Άπω ως τη Μέση Ανατολή κι από τον Καύκασο ίσαμε τη «δικιά μας» γειτονιά μυρίζει μπαρούτι. Πόσο πιθανός είναι άραγε ένας μεγάλος, τοπικός ή και παγκόσμιος πόλεμος και τι μορφή θα έχει; Κι αν έχει ήδη ξεκινήσει;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μεροληπτεί η ελληνική δικαιοσύνη υπέρ της ακροδεξιάς;

Αρχείο / Μεροληπτεί η ελληνική δικαιοσύνη υπέρ της ακροδεξιάς;

Κρίνουν άραγε οι δικαστές τους κατηγορούμενους για πολιτική βία και τρομοκρατικές ενέργειες ισότιμα κι αντικειμενικά ή ανάλογα, εν πολλοίς, με την ιδεολογική τους προέλευση; Δύο ευαισθητοποιημένοι στα κοινά δικηγόροι και ο πρώην γ.γ. Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταθέτουν την άποψή τους
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ρητορική μίσους και ρατσιστικός λόγος στην Ελλάδα: ένα μικρό χρονικό

Casus Belli / Ρητορική μίσους και ρατσιστικός λόγος στην Ελλάδα: ένα μικρό χρονικό

Με αφορμή αφενός την πρωτόδικη καταδίκη των δραστών των πρόσφατων ρατσιστικών κρουσμάτων κατά προσφύγων στη Χίο με βάση τον αντιτρατσιστικό, αφετέρου τις εκθέσεις για το 2016 τόσο του Δικτύου Καταγραφής Ρατσιστικών Περιστατικών όσο και του Παρατηρητηρίου Ρατσιστικών Εγκλημάτων, ιδού ένα σύντομο «χρονικό» των κηρυγμάτων μίσους, του ρατσιστικού λόγου και των δράσεων εναντίον τους
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

16 σχόλια
Ειναι εντυπωση μου ή οι του λαιφσταλικου εθνομηδενισμου δεν μπορουν να γραψουν 3 προτασεις με αρχη μεση τελος εκτος το "τους ετσουξε";;;;εγω το εχω πει, αν το 2015 ειχα ψηφισει ΟΧΙ θα ασχολιομουν με τη μπαλιτσα και θα αφηνα δια παντος την πολιτικη.
Κανέναν δεν έτσουξε. Ο κ.Αντωνόπουλος εκφράζει μια γνώμη και όσοι θέλουν σχολιάζουν κόσμια και ωραία. Αυτό ονομάζεται δημοκρατικός διάλογος, αν και φαντάζομαι εκεί στο Περισσό έχετε αφαιρέσει αυτές τις δύο λέξεις από το λεξικό.
Εγώ πάντως ομολογώ ότι με τσούζει να υπάρχουν νέοι άνθρωποι που χαχανιζουν όταν γίνεται μια σοβαρή κουβέντα, που μιλάνε με εμφυλιοπολεμικούς όρους χωρίς να στοιχειοθετούν το μίσος τους, που διαμορφώνουν απόψεις από συνθήματα σε τοίχους, που ψεύδονται προκειμένου να παρουσιάσουν μια πραγματικότητα συμβατή με το θυμικό τους, που τους πετάς το μπαλάκι του διαλόγου κι αυτοί βουβαίνονται αλλά όταν κάνουν μονόλογο ή είναι με ομοϊδεάτες τους είναι από λαλίστατοι έως βερμπαλιστές.Με τσούζει και με πονάει.
Το όνομα είναι ταυτότητα και η ταυτότητα φέρει ιδιότητες και χαρακτηριστικά.Αν παράγω τα δικά μου αθλητικά παπούτσια και πάω να τα πουλήσω με τη φίρμα της αντίντας πχ,θα με κυνηγήσουν.Όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό.Επιχειρώ να βγάλω κέρδος από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά,που αναγνωρίζει ο μέσος καταναλωτής πίσω από το συγκεκριμένο brand.Κι η Μακεδονία και η Ελλάδα brand είναι.Πίσω από αυτά τα ονόματα υπάρχει συγκεκριμένη ιστορία,συγκεκριμένος πολιτισμός.Κι είναι βαρύ brand.Δεν το χαρίζεις έτσι εύκολα.Όχι μόνο για εμπορικούς ή πολιτικούς λόγους.Είναι η κληρονομιά μας,η προίκα μας,αυτό που έχουν υπερασπιστεί οι παππούδες μας,οι δικοί μας άνθρωποι,αυτό που μας συνδέει από άκρη σε άκρη σ'αυτόν τον τόπο,αυτό που κουβαλούσαν Έλληνες στον Πόντο και τη Μικρά Ασία,αυτό που κουβαλάνε μετανάστες,όπου κι αν βρεθούν.Δε χρειάζεται να είμαστε επηρμένοι μαλάκες και εθνίκια του κερατά.Όμως δεν το θεωρώ σωστό να το παρακάμπτουμε και σαν κάτι άνευ σημασίας.Σίγουρα το συλλαλητήριο έδωσε την ευκαιρία,να βγει απ'την τρύπα του κάθε καρυδιάς καρύδι προσπαθώντας να περάσει τη δική του ατζέντα.Το βρίσκω ολέθριο να χαρίσουμε σε όλους αυτούς τη φωνή του κόσμου,που μαζεύτηκε εκεί.Αν επιθυμούμε κάτι καλύτερο,πρέπει να αξιολογήσουμε την αντίδραση των πολιτών,να τους ακούσουμε προσεκτικά.Το φόβο τους,το θυμό τους,την ανάγκη τους.Να τα βάλουμε κάτω και να μιλήσουμε για αυτά με όρους πολιτικής,δημοκρατίας,ρεαλισμού.Ούτε χάιδεμα χρειάζεται,από λαϊκισμό άλλωστε έχουμε πήξει,ούτε απαξίωση.
Προφανώς στόχος ενός αναγνώστη, συνήθως, δεν είναι να συμφωνεί με τον αρθρογράφο. Τρεις είναι οι προβληματικοί άξονες του άρθρου εν προκειμένω.(α) Μίσος. Δεν είναι ο Κασοβίτς. Είναι η ανακύκλωση του μίσους του εμφυλίου. Είναι ένα brainless energy drain. Είναι μια συνεχής απόπειρα ο ένας να μισεί τον άλλο. Γιατί έτσι.Είναι άραγε η ελευθερία της έκφρασης εξισούμενη με την ελευθερία για προσβολή; Η ελευθερία της έκφρασης μπορεί να προσβάλλει, όντως. Μα υπάρχει εκεί για να προστατέψει την ελευθερία της σκέψης, δεν έχει αυτοσκοπό να προσβάλλει.Ποια είναι η σκέψη που προστατεύεται εδώ; Ότι ο Μεγαλέξαντρος "θα χάλαγε τα εγχώρια εθνίκια"; Κι αυτό από που προκύπτει; Εδώ μιλάμε για κόψε-ράψε πραγματικών περιστατικών κατά το δοκούν μόνο και μόνο για να επιβεβαιωθούν προϋπάρχουσες πεποιθήσεις.Σε καμία περίπτωση δεν δικαιούται η ελευθερία της έκφρασης να γεννά ρητορική μίσους. Και εδώ έχουμε ένα καθαρό κείμενο hate speech.(β) Υποκρισία.Η αίσθηση ηθικής ανωτερότητας, η οποία εξυπηρετεί ίδιους σκοπούς. Αν πάρεις την έπαρση, την αμάθεια και το πάθος του ΧΑίτη και τα ντύσεις "αριστερά" δεν έχει αλλάξει κάτι. Το ίδιο επικίνδυνος είναι για το σύνολο στο οποίο ανήκει. Μόνο που αντί να μισεί τους "αράπηδες" μισεί τους "Ελληνόψυχους". Φωτιά έκαψε τη Marfin, φωτιά και το διατηρητέο κτήριο της Libertatia. Ας ρωτήσουμε τις φλόγες αν ήταν αριστερές ή δεξιές. Σε καιρό ειρήνης καίγονται κτήρια και άνθρωποι. Μόνο και μόνο διότι κάποιοι συντηρούν ρητορική μίσους.Είναι η ίδια ηθική ανωτερότητα που προβάλλουν όλοι οι "δικαιωματιστές". Το δικό μου το πιστεύω είναι μεγαλύτερο από το δικό σου. Το δικό μου το δόγμα είναι πιο δυνατό. Απλά το θέμα είναι να είσαι εμπαθής μην ανήκοντας σε πλειοψηφία. Τότε είσαι ΟΚ. Αν είσαι εμπαθής ανήκοντας σε πλειοψηφία είσαι φασίστας. Αλλιώς είσαι "μαχητικός".Αν αυτό δεν είναι υποκρισία δεν ξέρω τι είναι.(γ) Αμάθεια ή ψεύδος. Δεν είναι η πρώτη φορά που τα πραγματικά περιστατικά τροποποιούνται προκειμένου να εξυπηρετήσουν προϋπάρχουσες ιδέες. Εν προκειμένω αναφέρομαι στον ανυπόστατο όρκο του Μ. Αλεξάνδρου. Ειλικρινά, δεν με ενδιαφέρει η αιτία της "παραδρομής" (αν είναι άγνοια ή δόλος).Αν είναι άγνοια είναι τραγικό διότι -υποτίθεται- ότι όσοι γράφουν δημοσίως και κατ' επάγγελμα επιβεβαιώνουν αυτά που γράφουν. Αν είναι δόλος είναι τραγικότερο διότι ένας άνθρωπος που γράφει δημοσίως και κατ' επάγγελμα αλλοιώνει την πραγματικότητα προκειμένου αυτή να χωρέσει στις ιδέες του και αναπαράγει έναν τρόπο σκέψης που είναι κατά της πραγματικότητας και υπέρ του φανταστικού κόσμου που υπάρχει μόνο μες στο κεφάλι του.Και ένα ζήτημα ευθύνης του υπεύθυνου έκδοσης του άρθρου.Καταλαβαίνω απόλυτα ότι πρέπει να χωρέσουν όλες οι φωνές και να δοθεί βήμα σε διαφορετικούς ανθρώπους. Αυτό είναι κατανοητό και αξιοσέβαστο. Η αναπαραγωγή fake news (όρκος Μ. Αλεξάνδρου, αποφάσεις του ΕΔΔΑ που αναγνωρίζουν μακεδονική μειονότητα κτλ) και hate speech δεν είναι. Δεν αναφέρομαι σε νομικές ευθύνες. Αλλά σε κοινωνικές.----------------Το σχόλιό μου είναι σχετικό με το θέμα, δεν αντιβαίνει σε οδηγίες και όρους χρήσης, δεν είναι γραμμένο σε greeklish. Ζητώ την αυτούσια δημοσίευσή του, η οποία μόνο καλό θα κάνει καθώς –νομίζω ότι- θα παραγάγει γόνιμες σκέψεις για όλες τις πλευρές.
οχι "Γιατί έτσι." απλα. Ολο αυτη η ποδοσφαιροποιηση και το εμεις και εσεις 100 χρονια μετα τον εμφυλιο εξυπηρετουν μονο να δωσουν ταυτοτητα σε ανθρωπους που την εχουν απολεσει.
Το άρθρο αυτό αποτελεί κλασικό παράδειγμα του ‘προοδευτικού ελιτισμού’ τον οποίο απορρίπτουν μαζικά οι λαοί της Δύσης (αρκεί να δει κανείς ΗΠΑ, ΗΒ, Αυστρία, Πολωνία, Ουγγαρία και άλλες χώρες). Τα έχει όλα: σνομπάρισμα για τους ‘κιτς αμόρφωτους’ και ‘ηλίθιους’ που τολμούν να έχουν άλλη άποψη από τους απάτριδες ‘προοδευτικούς’ και τολμούν να διαδηλώσουν (αίσχος! Συλλαλητήρια καλά είναι μόνο για τρομοκράτες, Παλαιστίνη και τις πεταλούδες της Νικαράγουα…), απαξίωση της ιστορική αλήθειας και του έθνους κράτους (αλλά παράλληλα στήριξη του Σκοπιανού εθνικισμού, γιατί αυτός είναι καλός εθνικισμός) και υστερίες περί ‘φασισμού’ (αν θεωρείς τον πατριωτισμό ακροδεξιό, λογικό να βλέπεις παντού φασίστες). Δυστυχώς για τους ελιτιστές προοδευτικούς, οι λαοί της Δύσης (συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων) δεν ξεχνούν την ιστορία τους, τον πολιτισμό τους και δεν αποδέχονται τον ουτοπικό ‘κοσμοπολιτισμό’ που προσπαθούν να επιβάλλουν οι αριστεροί. Οι Έλληνες στην μεγάλη πλειοψηφία τους δεν δέχονται ένα Σλαβικό κρατίδιο να κλέβει το όνομα και την ιστορία της Μακεδονίας (όποιος νομίζει ότι οι εθνομηδενιστικές απόψεις των προοδευτικών είναι πλειοψηφία ζει σε echo chamber). Και σίγουρα δεν αποδέχονται μια χούφτα ελιτιστών ‘προοδευτικών’ (που τάχα το παίζουν προστάτες του προλετάριου ενώ καθυβρίζουν τον ‘ηλίθιο’ λαό που δεν δέχεται το ξεπούλημα της ιστορίας του) να τους χλευάζουν. ΥΓ. 1: Το ‘είσαι φασίστας’ δεν αποτελεί επιχείρημα. ΥΓ. 2: Λόγω τέτοιων άρθρων κέρδισε το Brexit στο ΗΒ και ο Trump στις ΗΠΑ. Συνεχίστε…
Σε αυτό βοηθάει και παρά πολύ η στήριξη του εν λόγω ελιτίστικου αριστερού διεθνισμού στην Γκέι κοινότητα... Με τη λογική πως μία διαπολιτισμική mixed κοινωνία δεν θα δίνει σημασία σε έθιμα και προκαταλήψεις που καταπιέζουν τις σεξουαλικές ελευθερίες. Όταν οι διαφορετικές κουλτούρες χάνονται ατονούν και οι προκαταλήψεις...Όπως και να έχει, ο καπιταλισμός παραμένει ο μόνος κερδισμένος.
Αν κατάλαβα καλά, ώ Λουκούμιον, ο καπιταλισμός θα περάσει μαύρες μέρες όταν ξαναρχίσουμε να πλακώνουμε στο ξύλο κάθε παλιόπουστα που τολμάει να ξεφτιλίζει τον ανδρισμό της φυλής και κάθε κοπελιά που θέλει σεξουαλικές ελευθερίες, αντισυλλήψεις,κλπ, αντί να γεννοβολάει σαν κουνέλα πολεμιστές για το δίκιο της φυλής (άντε και του εργάτη), σωστά;
Προς τον αρθρογράφο:«Μαζί με την αποστροφή για τον παρείσακτο, σε κάθε εξέγερση υπάρχει μια τέλεια, στιγμιαία εναρμόνιση του ανθρώπου μ’ένα μέρος του εαυτού του. Αυτόματα λοιπόν παρεμβαίνει μια κρίση αξίας που τον εκθέτει σε χίλιους κινδύνους. Μέχρι τότε σώπαινε αφημένος στην απελπισία της παραδοχής μιας κατάστασης έστω κι αν την έκρινε άδικη. Σωπαίνοντας αφήνεις να πιστεύουν ότι δεν έχεις ούτε κρίση ούτε επιθυμία για τίποτα και σε μερικές περιπτώσεις πραγματικά δεν επιθυμείς τίποτα. Η απελπισία όμως και το παράλογο επιθυμεί και κρίνει τα πάντα γενικά και τίποτα ειδικά. Η σιωπή την εκφράζει εύγλωττα. Αλλά όταν αρχίζει να μιλάει, ακόμα κι αν πει όχι, επιθυμεί και κρίνει. Ο επαναστατημένος άνθρωπος με την ετυμολογική έννοια αλλάζει στάση.Ήταν υποτακτικός κάτω από το μαστίγιο του αφεντικού. Ξαφνικά παύει να είναι πειθήνιος. Θέλει να αντιτάξει κάτι που προτιμάει σε κάτι που δεν του αρέσει. Κάθε αξία δε συνεπάγεται και επανάσταση, αλλά κάθε κίνημα εξέγερσης συνεπάγεται σιωπηλά μια αξία.»
Ό,τι αναφέρεται για τον Μέγα Αλέξανδρο δεν ευσταθεί... Είναι από αυτά -τα δίχως ίχνος αλήθειας- που κυκλοφορούν στο ίντερνετ.http://ellinikahoaxes.gr/2014/09/29/alex-orkos/Disclaimer: Διαφωνώ με το συλλαλητήριο, όπως φαίνεται από σχόλια που έχω κάνει πριν από αυτό.Σαφέστατα δεν είμαι ΧΑίτης.Δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό κε Αντωνόπουλε έχουν όλοι, εφόσον η ταυτότητά τους δεν είναι προϊόν κλοπής της ταυτότητας κάποιου άλλου.Δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού έχουν και αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες και δεν έχουν ανάγκη τον ψόγο σας, την ειρωνεία σας και κυρίως τις παραδρομές σας.
Πλέον κάθε καθώς πρέπει δήλωση οφείλει να αρχίζει με την φράση: ''Δεν είμαι ΧΑ, αλλά...'' και αυτό είναι κάτι που οφείλεται σε ρητορικές όπως αυτή του παραπάνω άρθρου. Που δεν ξέρεις απο που να το πιάσεις και που να το αφήσεις απο πλευράς -διόλου συγκαλυμένης- μισαλλοδοξίας...
Συμφωνω με την διαπιστωση ,αλλα διαφωνω με το ποιος φταιει γι αυτο.Δεν φταιει ο αρθρογραφος γι αυτο,αλλα οσοι ειναι κομπλεξικοι(για τα κομπλεξ μας φταιμε εμεις οι ιδιοι) απεναντι στα πιστευω τους η νιωθουν αδυναμοι να τα στηριξουν.Εκει χρειαζεται γενναιοτητα και πνευμα ,κακα τα ψεματα ,η αστικη κεντροδεξια δεν εχει ουτε το ενα ουτε το αλλο,εδω και πολλα χρονια.
@ κυκλοδίωκτοςΓενναιότητα και πνεύμα δεν υπάρχει στην Ελλάδα από το '67 και μετά (η χούντα κατέστρεψε θεσμούς, αξίες και σκέψη, όχι η μεταπολίτευση, η χούντα μας μπόλιασε με το μικρόβιο του λαϊκισμού διότι της έλειπε δημοκρατική νομιμοποίηση).Μολαταύτα, τα τελευταία χρόνια είμεθα προ ενός συκοφαντικού λυντσαρίσματος: ουδείς δικαιούται να ομιλήσει περί εθνικού δικαίου διότι ταυτίζεται από πολεμοχαρείς εμφυλιολάγνους με τη ΧΑ.Γι' αυτό και το δικό μου disclaimer. Χρόνο κέρδιζα. Κανένα κόμπλεξ δεν εχω. Για την ακρίβεια το αντίστροφο, αδιαφορία έχω. Απλά δεν θέλω να απαξιωθεί το επιχείρημά μου διότι κάποιοι θα το ταυτίσουν με τη ΧΑ.Εκτός από τη δεξιά, την ακροδεξιά ή την κεντροδεξιά πρέπει να κάνουμε όμως και μια κουβέντα που να ορίζει τί είναι η αριστερά. Αυτός είναι ο ορισμός που τσούζει πλέον.Τι επιδιώκει η αριστερά; Διεθνισμό και καταστροφή του εθνικού κράτους που ονομάζεται "Ελληνική Δημοκρατία" ή πιο δίκαιη κατανομή του πλούτου;Αν ισχύει το πρώτο δικαίως αντιδρούν ακόμη και αριστεροί κόντρα στην "αριστερά".Αν ισχύει το δεύτερο κάποιος πρέπει να εξηγήσει στους φωστήρες επιπέδου Μηλιού ότι για να γίνει αναδιανομή του πλούτου πρέπει πρώτα να υπάρξει πλούτος. Όχι 5 φραγκάτοι... Άλλο υπάρχει πλούτος άλλο υπάρχουν πλούσιοι.Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για ανθρώπους που μορφώνουν άποψη από συνθήματα σε τοίχους. Αυτοί θέλουν έναν εχθρό εμφανή που να μπορούν να τον βρίσουν, να ξεχαρμανιάσουν... Ψυχανάλυση θέλουν, όχι πολιτική ανάλυση.
@ ΚυκλοδίωκτοςΈχεις δίκιο υπάρχει ένα κόμπλεξ. Μην ξεχνάς βέβαια πως η ταυτότητα του αριστερού έχει πολύ πιο στέρεα «δόγματα». Είναι ιδεολογικά πιο συμπαγής από τις παραδοσιακές αξίες, που βάλλονται την σήμερον ημέρα ευκολότερα ως «ουσιοκρατίες» και «στερεότυπα». Πάντως ο παράγων του φόβου και του στιγματισμού, μιας και όροι όπως φασίστας και ρατσιστής ακούγονται όλο και περισσότερο δεν είναι αμελητέος. Η κεντροδεξιά βολεύτηκε στα δεδομένα της και στα προνόμια της. Έχασε την αληθινή της επαφή με τις πραγματικές τις αξίες οι οποίες μοιραία έγιναν απλώς συνθήματα. Η δε Εκκλησία, στιγματίστηκε πιστεύω πολύ άσχημα με την εικόνα του επισκόπου στην εξέδρα που ευλογεί την δεξιά (αν και είμαι σε θέση να γνωρίζω πως πλέον πρόκειται για έναν χώρο εξαιρετικά γόνιμων διαλόγων και προσωπικοτήτων, κάτι που ευρέως δεν φαίνεται). Όλα αυτά είναι κάπως γραφικά. Το πρόβλημα είναι πως υπάρχει μία ιστορική παράδοση που τα ενώνει όλα αυτά με κάποιο τρόπο και τα μετατρέπει σε μία αυτοσυνειδησία πολύ βαθύτερη από αυτό το επιφανειακό γαϊτανάκι. Και αν θέλεις βαθιά λαική. Κανένας δεν πρέπει να φοβάται για τα πιστεύω του. Όπως ο Κος διεθνιστής βγαίνει περήφανα και λέει πως όλοι οι λαοί και οι πολιτισμοί είναι ίδιοι («…imagine all the people..” φάση) και τα σύνορα είναι χαρακιές στον χάρτη, και πως τα ατομικά δικαιώματα είναι ο μοναδικός λόγος να κατέβει κάποιος στους δρόμους, έτσι και ο πατριώτης οφείλει να ξέρει καλά που πατάει και τι πιστεύει χωρίς να ντρέπεται. Πρώτα όμως οφείλει να γνωρίζει κατά δύμαμιν αντικειμενικά την ιστορία και να μην φοβάται την αυτοκριτική. Και να ξεφύγει από την καρικατούρα. Ναι, και παπάς, και τσολιαδάκι, και μακεδόνας και βυζαντινός και δυτικός όμως όχι όπως στα έμαθαν στα επιμέρους συνθηματάκια. Αλλιώς. Ψάξε αληθινά τις ρίζες σου και τον πολιτισμό σου. Όπως όντως έχουν. Θεωρώ την εποχή μας εποχή αληθειών. Εποχή.. μετά-μυθική. Δεν είμαι πολιτικά κατασταλαγμένος, και δεν ξέρω αν θα γίνω ποτέ, είμαι -ίσως- πολιτισμικά, αλλά αν με ρωτήσεις πια ιδεολογία είναι η πλέον επίφοβη να καταρρεύσει συθέμελα στα χρόνια μας, θα σου έλεγα πως είναι αυτή του αρθρογράφου και όχι αυτή των διαδηλωτών… Εξ ού και ο εκνευρισμός, τολμώ να προσθέσω…
Εχω απορίες κε Αντωνόπουλε: κάποιοι απο τους 200000 χρήσιμους -κατα τον αρθρογράφο- ηλίθιους, θα μπορούσαν να είναι και στην πλατεία συντάγματος το 2011. Και σίγουρα ήταν. Εκεί, και σύμφωνα πάντα με τον ιδεολογικό προσανατολισμό και την λογική του αρθρογράφου, ήταν εξίσου ηλίθιοι, ήταν αγνή φωνή λαού, ή ήταν ακόμα αγνοί και μετά λωλάθηκαν; Και εν τέλει για να κατατάξεις ένα τέτοιο πλήθος στην κατηγορία του χρήσιμου ηλίθιου ποιό είναι κριτήριο; να είναι απλά οι διοργανωτές ''απο τους άλλους''; καθόλου ατομική βούληση παίζει ή είναι όλοι έρμαια της ΧΑ; κάποιος που ονομάζει χρήσιμους ηλίθιους ενός άλλου ''συστήματος'' τους τύπους που επιτέθηκαν σε δύο κορίτσια για να τους σπάσουν τις σημαίες ή μπλοκάραν τα λεωφορεία κάνει λάθος απο μεριά του; και τέλος όταν σχολιαστές λέγουν πως (και) το πράιντ είναι κίτσ, γιατί τρέχετε να απολογηθείτε; είναι άλλου είδους κίτσ;
Αγαπητέ Αλιόσα είναι πασίγνωστο ότι οι συγκεντρώσεις κριτικάρονται όταν εκφράζουν θέσεις που κατά βάση είναι μη-αριστερές. Πχ μια συγκέντρωση/συλλαλητήριο για τις Σκουριές εκφράζει την λαϊκή βούληση, μια συγκέντρωση για το Σκοπιανό κάνει πλάτες στην ακροδεξιά. Για τον Σκοπιανικό εθνικισμό ούτε κουβέντα φυσικά. Suprise-surpise στους σανοπωλητές λείπει ο Γ.Γ. που δεν παίρνει θέση γιατί υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα.
Πώς λοιπόν ζητάτε από μένα να είμαι… «κοσμοπολίτης» όταν με όλα αυτά τα μυθεύματα κάποιοι επιδιώκουν να ακρωτηριάσουν την πατρίδα μου;" Μίκης Θεοδωράκης ( απόσπασμα απο την επιστολή του στον Μπλαγκόζα Νακόσκι)
Αγαπητέ κ. ΑντωνόπουλεΣας βρίσκω φανερά ενοχλημένο από την εκδήλωση του κόσμου, δε θα έπρεπε η ελευθερία της έκφρασης και της συμμετοχής δεν είναι προνόμιο. Και εσείς καθώς και η διεύθυνση του Lifo δεν χάνεται ευκαιρία να επιτίθεστε στον κόσμο που ενώθηκε για ένα σκοπό στον οποίο πιστεύει, για εμένα προσωπικά είστε εμετικοί.Στον οχετό ύβρεων, απλουστεύσεων και γενικοτήτων , στην επίθεση σας ανταπαντώ!ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣΖΗΤΩ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑένας από εκείνους που θα πέθαιναν με χαμόγελο και για τα τρία παραπάνω! Και σας βεβαιώνω πριν βιαστείτε για άλλη μια φορά δε τρέφω το παραμικρό μίσος για καμία άλλη πατρίδα, τρέφω όμως αμέριστη αγάπη και αναγνωρίζω μια ιδιαίτερη για έμενα!Κοντάκης Νίκος
Διεθνιστικός Αριστερισμός, το καλύτερο δεκανίκι του Καπιταλισμού. Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτές οι απόψεις για να μην υπάρχουν, πατρίδες, έθνη και παραδόσεις να μπορεί να μεταφέρεται το εργατικό και επιστημονικό δυναμικό εύκολα και γρήγορα χωρίς πολλές πολλές απαιτήσεις.Να μπορεί να κάνει αυτός που έχει το μαχαίρι της πίτας ό,τι γουστάρει αφού το άμορφο πλήθος της διαπολιτισμικής σούπας είναι τόσο εύκολο να το διαχειριστείς...
"δ) Όσοι νομίζουν ότι είναι ποτέ δυνατό οι πολίτες μιας χώρας να αποφασίσουν με δημοψήφισμα την ονομασία μιας άλλης."Ίσως δεν αλλάξει αλλά θα δώσει μήνυμα στην κυβέρνηση πως ο κόσμος δεν είναι αδρανής και άβουλος. Όλοι ξέρουμε ότι το δημοψήφισμα δεν αλλάζει τίποτα σε αυτή την χώρα. Αυτό δεν σημαίνει πως θα αποδεχτούμε την μοίρα μας και θα γυρίσουμε την πλάτη μας στην δημοκρατία. Αν είναι έτσι τα πράγματα τότε να καταργηθεί η δημοκρατία και να αναλάβει η αναρχία ή μια δικτατορία.Και εγώ βρήκα το συλλαλητήριο ανούσιο όταν την ίδια στιγμή περνάνε τα μνημόνια σωρηδόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε παιχνίδια των άλλων. Ιδίως των Σκοπίων.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ