Λαβύρινθος και Σκακιέρα, I

 Μνήμη και Αποκοτιά

Θυμήσου στέκια. Προτού φτάσουμε στο 1981, προτού περάσουμε, σιγά-σιγά στην αρχή και μετά απότομα, στην απευκταία αλλά αναπόδραστη ενηλικίωση, όχι τη δική μας, εμείς ήμασταν από μικροί, από σχεδόν μωρά, ενήλικες μεγάλοι ώριμοι σοφοί, αλλά την ενηλικίωση μιας εποχής που άρχισε σαν κεράκι, πολλά κεράκια, στο δάσος, σαν ποίηση και λυρισμός, σαν χαμόγελο και λυγμός, για να γίνει μετά θόρυβος και ορυμαγδός και χλαπαταγή, κακοφωνία σωστή, πάταγος, παπάρα, μαλακία, αίσχος, έμεσμα.

 

Θυμήσου στέκια: Ιπποπόταμος, Au Revoir, Σφίγγα, Τιπούκειτος, Ρεφραίν, Ράτκα, Μπάρμπα Γιάννης, Pop Eleven, Take Five, Χνάρι, Πανελλήνιον.

 

Θυμήσου μούρες, φάτσες, φυσιογνωμίες, θυμήσου: Άσιμος, Δαυίδ, Ναπολέων, Ινδιάνος, Παύλος, Γώγου, Λεό, Μπαλής, Κόκορας, Χάρος, Μάρσα, Μάνια, Μάρθα, Μάγδα, Κάιν, Πάολα, Λουκάς. Και ακόμα: Τροχονόμος, Παγκανίνι.

 

Θυμήσου περιπλανήσεις: ξεκινάτε με τον Αντώνη να πάτε στον Πειραιά να δείτε το Πέρασμα του Χρόνου, του Wim Wenders που θα το προβάλει μια κινηματογραφική λέσχη αριστεριστών και αναρχικών (όλες οι σοβαρές κινηματογραφικές λέσχες τότε είχαν ιδρυθεί από αριστεριστές και αναρχικούς), και το βλέπετε, και σας γοητεύει το ασπρόμαυρο ύφος του Wenders, και μαθαίνετε ότι την επόμενη βραδιά η ταινία θα προβληθεί σε μια κινηματογραφική λέσχη στη Λάρισα, και αποφασίζετε να πάτε κι εσείς μαζί με τις μπομπίνες, κομβόι, για να δείτε πάλι την ταινία, και πηγαίνετε μ’ ένα σαραβαλιασμένο Κατσαριδάκι, και κουβεντιάζετε τέσσερις φίλοι επί οχτώ, εννιά ώρες (τόσο ήθελε να πας στη Λάρισα το Εβδομήντα Εφτά με Κατσαριδάκι) για τον Wenders και το ροκ εντ ρολλ και το νόημα της ζωής και το κύλισμα των δευτερολέπτων και πόσο σημαντικό είναι να μην κάνεις τίποτα, να περιπλανιέσαι άσκοπα, αλλά και να στοχάζεσαι, να πράττεις, να δημιουργείς, να ξέρεις ότι με τη διαλεκτική διευθετούνται τα πάντα.

 

Θυμήσου τραγούδια που έγιναν μανιφέστα, εθνικοί ύμνοι, τρόπος ζωής, σύνθημα και παρασύνθημα, θυμήσου: Gimme Shelter, Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη, While my Guitar gently weeps, Αγάπη που ’γινες δίκοπο μαχαίρι, Δημοσθένους Λέξις, Let it Bleed, Famous Blue Raincoat.

 

Θυμήσου βιβλία, σελίδες, ποιήματα, διηγήματα, φράσεις, γραπτό λόγο, θυμήσου: Το Πάλι, όλος ο τόμος, το Ιδεοδρόμιο, η Χαμένη Άνοιξη, το Μεγάλο Παζάρι του Daniel Cohn-Bendit, η Κοινωνία του Θεάματος του Guy Debord, το θρυλικό Εn αγκαλιά de Κρισγιαούρτι yotros ταχυδράματα y otros historias περίεργες του Κουτρουμπούση, το Άννα, να ένα άλλο της Μήτσορα, ο Ξένος, το Naked Lunch, το On the Road, και το Gravitys Rainbow (αυτά αγορασμένα από τη Φωλιά του Βιβλίου).

 

Θυμήσου: χάος και κουλτούρα. Θυμήσου: λαβύρινθος και σκακιέρα. Έτσι κύλησε, έτσι κυλάει το πράγμα, ήδη από το Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Εφτά.

 

Συνεχίζεται. Αύριο: Λαβύρινθος και Σκακιέρα, ΙΙ